Bekijk profielpagina

Werk Slim - Wat een boekenliefhebber ons kan leren over werk

Revue
 
Goedemorgen, Ik lees op dit moment het boekje The Pleasures of Reading in an Age of Distraction, gesc
 

Werk Slim

4 februari · Editie #54 · Bekijk online
Een nieuwsbrief over werk

Goedemorgen,
Ik lees op dit moment het boekje The Pleasures of Reading in an Age of Distraction, geschreven door professor Alan Jacobs (geeft Engels op het Wheaton College in Illinois). Het boek is me op het lijf geschreven, want de auteur spreekt met name een groep mensen aan die lezen omdat ze dingen gelezen willen hebben, en uit elk boek iets willen leren. Om dan weer zo snel mogelijk naar het volgende boek te gaan. De auteur, Alan Jacobs, betoogt dat we vaker boeken ‘on a whim’ moeten lezen: gewoon, omdat we er zin in hebben. Dan moet je ook boeken kiezen waar je echt zin in hebt en niet omdat ze nu eenmaal op je 100-boeken-die-je-moet-lezen-voor-je-sterft-lijst staan. Als je van boeken houdt is het zeer zeker een aanrader.

Het verhaal van Jacobs triggerde me op verschillende manieren. Ergens in het begin van het boek heeft hij het over Edward Gibbon, die een boek van duizenden pagina’s schreef over de ondergang van het Romeinse rijk. Maar over de jeugd van Gibbon schrijft Jacobs: ‘Because Gibbon had neither external nor internal direction, he floundered’. Het effect van het wel of niet hebben van een duidelijke richting, of die nu van buiten of van binnen komt, kan gigantisch zijn. En dat geldt net zo goed voor grote thema’s alsook voor deze werkweek: als je richting niet scherp is, dan is het niet vreemd dat alle energie uit je wegloopt. Een opgelegde richting van buitenaf klinkt ons al snel vies in de oren: we willen zelf voor 100% achter de plannen staan, ons zegje doen en een vinger in de pap hebben. Als dat kan, is dat fantastisch. Niets meer aan doen. Maar is dat ingewikkeld, dan denk ik dat een glasheldere 'externe’ richting toch beter is dan niets. Je kunt niet altijd bij het proces betrokken zijn, maar je kunt wel altijd vragen: 'het plan is me niet helder, waar werken we naartoe?’
Een tweede opmerking die me trof: 'we suffer not from “information overload” but from “filter failure”.’ Dit is een opmerking van Clay Shirky, docent new media aan de New York University. Want: je zult (helaas) nooit alles kunnen lezen wat je graag zou willen lezen. Dit principe is wat mij betreft rechtstreeks toepasbaar op je takenlijst en agenda. Je hebt hier niet te maken met een overload aan werk, maar het probleem zit hem in je filters. Het prettige aan zo'n 'filter failure’ is dat je er zelf wat aan kunt doen. Is dat gemakkelijk? Zeer zeker niet. Maar het is wel essentieel dat je dat leert. Want de overload verdwijnt niet. Sterker nog, ik ga er vanuit dat de hoeveelheid impulsen waar je elke dag mee te maken krijgt alleen maar zal toenemen. Jacobs zegt: wen jezelf aan om verschillende soorten boeken verschillend te lezen. Een boek met gedichten moet je herkauwen. Als je zoekt naar informatie maak je secure aantekeningen. Als je een tekst goed moet begrijpen verlaag je je leestempo. Zo breng je het juiste filter aan. En dit geldt natuurlijk ook voor je werk: benader je al je werk op dezelfde manier? Of heb je verschillende 'standen’ voor creatief werk, voor vergaderingen, voor e-mail? Ik ben weer volop met recruitment en hiring bezig bij Blendle, en ik merk dat het inlezen op die gesprekken beter kan. Dat gaat nu te vaak op de automatische piloot en met te weinig aandacht. Hoog tijd dus om mijn 'filter’ voor die specifieke informatiestroom eens aan te passen en alternatieven te overwegen: ik zou bijvoorbeeld mijn voorbereiding op papier kunnen doen.
Een derde interessante thema dat in het boek geregeld aan bod komt: vrijwel niemand kan zich nog echt lang op een stuk tekst concentreren. Cal Newport voert al jaren soort heilige strijd voor Deep Work tegenover Shallow Work, maar ik vind de verwoording van professor Katherine Hayles die Jacobs aanhaalt eigenlijk veel mooier: zij heeft het over 'hyper attention’ en 'deep attention’. Hyper attention vraagt om snel wisselende taken, een hoog niveau van stimulatie en heeft een lage tolerantie voor saaiheid. Ik vind dit wel een tof perspectief: in plaats van tegen de stroom in te zwemmen en jezelf voortdurend te forceren om je voor langere tijd te concentreren, zou je het kunnen omdraaien? Is het mogelijk om (delen van) je werk zo in te richten zodat je het kunt doen in je 'hyper attention’-modus? Hoe zou dat eruit zien?
Genoeg stof tot nadenken, en ik ga op zoek naar een goed leesboek.
Heb een fijne week!
Rick
PS Ik werd geïnterviewd door Trouw. Dat was niet alleen een leuk gesprek, maar de uitwerking is ook tof geworden. Je leest het hier.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Rick Pastoor met Revue.