Bekijk profielpagina

Werk Slim - Wat afleiding met je doet

Revue
 
Goedemorgen, Heel veel dank voor de reacties op deze nieuwsbrief en voor het delen ervan. Ik keek ern
 

Werk Slim

15 januari · Editie #3 · Bekijk online
Een nieuwsbrief over werk

Goedemorgen,
Heel veel dank voor de reacties op deze nieuwsbrief en voor het delen ervan. Ik keek ernaar uit om deze derde editie te versturen, dus ik hoop dat hij je bevalt.

Vorige week schreven een tweetal aandeelhouders een open brief aan Apple met daar in het verzoek om meer energie te steken in de ‘parental controls’ voor iPhone’s en iPad’s. Steeds meer studies lijken erop te wijzen dat intensief gebruik van smartphones en tablets en toegenomen gebruik van sociale media een negatieve invloed heeft op deze jonge gebruikers. Dus vinden ze dat Apple daar als fabrikant rekening mee moet houden. Net zoals fabrikanten van kinderspeelgoed zich ook aan strenge voorschriften moeten houden. De onderzoeken die worden aangehaald rondom gebruik van apparaten door kinderen liegen er niet om (kijk voor de vrij schokkende getallen even in de brief):
  • Hun aandachtsspanne wordt korter
  • De kans op emotionele en sociale problemen is groter
  • Er is verhoogd risico op depressie en zelfmoord
  • Er heerst een massaal slaaptekort
In een studie onder ouders in de Verenigde Staten gaf 58% aan zich zorgen te maken over de invloed van sociale media op de fysieke en mentale gezondheid van hun kind: kortom, de signalen zijn vrij serieus. Helemaal uitbannen van apparaten lijkt overigens niet de oplossing: verbieden zorgt voor meer problematisch gedrag dan wanneer ouders een actieve rol nemen hun kind te helpen leven met technologie. Dit laatste klinkt overigens als een no-brainer, wat vast voor meer onderwerpen geldt.
Op Twitter krijgen de auteurs van de open brief massaal bijval, maar hun punt komt niet helemaal uit de lucht vallen. Zo vergelijkt Adam Alter in zijn boek Irresistible onze smartphones met cocaïne. In eerste instantie zag men daarvan ook alleen de voordelen, tot duidelijk werd hoe ongelofelijk schadelijk het gebruik ervan op de lange termijn voor ons is. Op dezelfde manier is het voor ons nu nog onmogelijk de effecten van de smartphone op lange termijn inzichtelijk te maken: we lopen simpelweg nog niet lang genoeg rond met de apparaten. De voortekenen zijn in ieder geval niet positief en het is dus goed dat deze discussie gevoerd wordt.
Tegelijk dacht ik: het is ook wel een beetje makkelijk om boos te worden op Apple als het om onze kinderen gaat. We hebben de slechterik gevonden en het probleem teruggebracht tot onze kinderen. We blijven zelf prettig buiten schot. Maar als het uit studies blijkt dat kinderen worden beïnvloed door digitale technologie, is het dan niet tijd dat we eens kritisch kijken naar hoe ons eigen leven en werk wordt beïnvloed door de apparaten om ons heen? En ons afvragen wat we daar zelf vandaag aan kunnen doen? Want als we ons wel zorgen maken over onze kinderen maar ons niet realiseren dat we hier zelf minstens zo vatbaar voor zijn dan steken we natuurlijk onze kop in het zand.
Verschillende studies zeggen iets over hoelang we in staat zijn ons op één taak te concentreren. In een regelmatig geciteerd onderzoek door de Universiteit van Californië uit 2005 komen we niet verder dan 11 minuten. Andere studies zeggen zelfs dat we vaak niet langer dan 3 minuten aan eenzelfde opdracht kunnen werken doordat iemand ons stoort, we afgeleid worden door een notificatie, of doordat we zelf onze aandacht niet bij ons werk kunnen houden. Pijnlijk en waarschijnlijk herkenbaar.
Zijn we eenmaal afgeleid, dan is de gangbare mening dat het ons na een onderbreking gemiddeld 23 minuten kost voor we weer echt ‘in’ ons oorspronkelijke werk zitten. Men noemt dat dan 'the cost of context switching’ met als uiteindelijk punt dat wisselen van werk en multitasking slecht voor ons is: we zouden er minder en slechter werk door gedaan krijgen. Ik las de oorspronkelijke studie over onderbroken werk en daar is de conclusie een beetje anders (al in de eerste alinea, dus je hoeft geen enorme speurneus te zijn):
We found that context does not make a difference but surprisingly, people completed interrupted tasks in less time with no difference in quality. 
Maar vervolgens:
Our data suggests that people compensate for interruptions by working faster, but this comes at a price: experiencing more stress, higher frustration, time pressure and effort.
Er blijkt uit deze studie niet dat we daadwerkelijk 23 minuten nodig hebben om weer aan ons werk te beginnen (tenzij de onderbreking precies 23 minuten kost), zoals op basis van deze studie wel heel vaak wordt gesuggereerd. De studie toont wel aan dat we sneller moeten werken om voor de onderbrekingen te compenseren. Dat zorgt vervolgens voor stress omdat we dezelfde snelheid en kwaliteit willen blijven produceren.
Het lijstje met effecten van smartphones en sociale media is niet mis, en als je ze naast elkaar zet is het niet gek een verband te zien:
Het is moeilijker dan ooit om onze aandacht te richten op wat belangrijk is. We hebben te maken met ingewikkelde problemen, maar veel van ons lopen over en hebben daardoor geen tijd om tot echt goede creatieve oplossingen te komen. Werkstress is beroepsziekte nummer één in Nederland: 14% van de werknemers meldt jaarlijks burnoutklachten.
Zou het dus zo kunnen zijn dat de technologie die we gebruiken een belangrijke (misschien wel de belangrijkste?) bijdrage levert aan burnout en werkstress? En dat we hier niet écht open voor staan maar dat we liever andere externe factoren aanwijzen als redenen voor onze stress? Als we onszelf niet afschermen voor al deze externe prikkels, dan is het eigenlijk wel te voorspellen dat we niet meer toekomen aan echt werk, dan is het logisch dat onze oplossingen niet goed genoeg zijn en ook niet gek dat onze stress daardoor juist verder toeneemt.
Meer onderbrekingen zorgt ervoor dat we harder gaan werken, daardoor daalt de kwaliteit van ons werk, waardoor we vaker worden onderbroken (doordat we ons slechte werk moeten verbeteren of door ons schuldgevoel wat knaagt). Ad infinitum.
Het goede nieuws is dat we wel echt iets kunnen doen om die prikkels te beperken en zo die vicieuze cirkel kunnen doorbreken:
  • Begin met het uitzetten van alle notificaties (ook de trilfunctie) en wen eraan je telefoon met het scherm naar beneden op je bureau te leggen.
  • Zet deze week je telefoon eens full time op do-not-disturb. Als er echt wat urgents aan de hand is dan bellen ze nog wel een keer.
  • Sluit Slack en andere communicatietools tijdens je werk. In de meeste team is dit geen enkel probleem, zolang je er maar over communiceert.
  • Pauzeer je inbox. Ik gebruik de Inbox Pause functie van Boomerang voor Gmail en krijg daardoor een keer of 3 per dag nieuwe e-mail in mijn inbox. Fantastische manier om minder afgeleid te zijn door nieuwe e-mail. Zie ook emailbeleid.nl van Reinier Ladan. Zorg er minimaal voor dat je niet je e-mail de hele dag vanuit je ooghoek ziet binnenkomen.
  • Verminder je social media intake overdag, of overweeg om helemaal te stoppen. Ik heb geen social media apps op mijn telefoon en gebruik een zelfgemaakte plugin waardoor ik op mijn Mac een leeg scherm te zien krijg als ik naar Twitter ga.
Met de plugin Blokker zie je Twitter, maar dan zonder Twitter.
Er is nog een ding wat je kunt doen om beter met prikkels om te gaan, en dat is helder voor ogen hebben wat je deze week zou willen bereiken. Zo'n plan is misschien wel de allerbeste prikkel-killer die er bestaat. Schrijf ergens je drie topprioriteiten op en kijk hier iedere ochtend even naar.
Heb een fantastische – zoveel mogelijk afleidingsvrije! – week en tot maandag.
Rick
PS We hadden de afgelopen week een feestje bij Blendle: we lanceerden Blendle Audio – een nieuwe feature speciaal voor gebruikers van Blendle Premium waarin we dagelijks de beste stukken voor je inspreken. Dit is de grootste wijziging sinds we begonnen met Blendle Premium begin vorig jaar, een mooie mijlpaal dus.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Rick Pastoor met Revue.