Bekijk profielpagina

Werk Slim - Moeilijke keuzes en onze shortcuts

Revue
 
Goedemorgen, Ik las dit fijne artikel van Steven Johnson met de titel How to Make a Big Decision (Joh
 

Werk Slim

17 september · Editie #35 · Bekijk online
Een nieuwsbrief over werk

Goedemorgen,
Ik las dit fijne artikel van Steven Johnson met de titel How to Make a Big Decision (Johnson schreef overigens over ditzelfde onderwerp een boek met de titel Farsighted, mocht je hier geïnteresseerd in zijn).

Hoe je een groot besluit neemt? Dat begint met het voorsorteren van de juiste opties. Het stuk van Johnson stipt twee interessante datapunten aan:
  • We zijn geneigd geen nieuwe opties toe te voegen tijdens ons besluitvormingsproces (in het onderzoek deed maar 15 procent dat wél)
  • In maar een klein deel van de onderzochte gevallen (29%) werd er meer dan één alternatieve optie onderzocht
Laat deze beide even op je inwerken: terwijl we belangrijke keuzes maken sluiten we vaak onze ogen voor alternatieven. Een herkenbaar patroon, helemaal als je merkt dat je al vanaf het begin een voorkeursoptie in gedachten hebt. Je zoektocht met een langere lijst van opties beginnen of tijdens het proces uitbreiden voelt al snel als omweg.
Helpen onze shortcuts om tot de best mogelijke oplossing te komen? Ik denk van niet. Onderzoek lijkt dit te onderstrepen: van alle besluiten waarbij er maar beperkt ruimte was om alternatieven te overwegen zag men het besluit achteraf in meer dan de helft van de gevallen als een verkeerde beslissing. Hadden ze ten minste twee alternatieven bekeken, dan was men in twee van de drie gevallen tevreden.
Ik dacht eerder dat het niet serieus onderzoeken van alternatieven vooral zorgde dat je potentieel betere oplossingen liet liggen, maar het effect blijkt veel groter dan dat. Je loopt een significant risico besluiten te nemen waar je later spijt van krijgt als je geen tijd neemt je palet aan opties uit te breiden.
Een ander belangrijke factor voor betere besluiten? Hak je knopen door met een divers gezelschap:
Researchers suggest that if possible, you diversify the group of people who are helping make the decision. About a decade ago, the social psychologist Samuel Sommers conducted a series of mock trials in which a jury debated and evaluated evidence from a sexual assault case. Some of the juries were entirely white, while other juries were more diverse in their racial makeup. By almost every important metric, the racially mixed juries performed better at their task. They considered more potential interpretations of the evidence, remembered information about the case more accurately and engaged in the deliberation process with more rigor and persistence.
Homogeneous groups — whether they are united by ethnic background, gender or some other commonality like politics — tend to come to decisions too quickly. They settle early on a most-likely scenario and don’t question their assumptions, since everyone at the table seems to agree with the broad outline of the interpretation.
Weer een extra reden om te investeren in een divers netwerk van slimme mensen om je heen: bij grote en complexe besluiten kun je ze ook hier inzetten om je te helpen beter te kiezen.
Een andere manier om je besluitvorming te verbeteren? Doe aan scenarioplanning. De fout die we daarbij veel maken is dat we voor elke optie alleen het positieve scenario schetsen. In plaats daarvan schets je er drie:
Concoct one story where things get better, one where they get worse, and one where they get weird.
Johnson stipt nog een andere methode aan om een groot besluit onder de loep te nemen. De zogenaamde premortem:
The psychologist Gary Klein has developed a variation on this technique. He calls it a “premortem.” As the name suggests, the approach is a twist on the medical procedure of post-mortem analysis. In a post-mortem, the subject is dead, and the coroner’s job is to figure out the cause of death. In a premortem, the sequence is reversed: “Our exercise,” Dr. Klein explains, “is to ask planners to imagine that it is months into the future and that their plan has been carried out. And it has failed. That is all they know; they have to explain why they think it failed.”
Deze gedachteoefening kan helpen om tot betere en robuustere besluiten te komen: gemiddeld genomen zijn we nu eenmaal ingesteld onze ideeën hoog aan te slaan. Terugblikken vanuit het perspectief van een fictieve catastrofe helpt je je oplossingen ook te toetsen aan dergelijke situaties.
Mijn takeaways:
  • Wees extra kritisch als de winnende optie óók je eerste ingeving was
  • Zorg altijd voor meer dan één alternatief als je je opties overweegt
  • Als het mogelijk is, zorg voor een divers gezelschap en/of test je opties in je netwerk
  • Toets elke optie in drie scenario’s: waar dingen 1) beter, 2) slechter en 3) gek uitpakken
  • Omschrijf het ultieme doemscenario voor je gekozen oplossing om je denkfouten te ontdekken
Complexe besluiten zijn echt een vak apart. Onderschat niet hoeveel tijd en energie ze je kosten. Maar de onderzoeken liegen er niet om: tijd besparen op onze grootste beslissingen kan je duur komen te staan.
Succes met kiezen! Heb een fijne week,
Rick
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Rick Pastoor met Revue.