Bekijk profielpagina

Werk Slim - Gezonde zelfverbetering

Revue
 
Goedemorgen, Dit weekend rondde ik het manuscript voor m'n boek af, waar ik inmiddels ruim 1,5 jaar a
 

Werk Slim

3 september · Editie #33 · Bekijk online
Een nieuwsbrief over werk

Goedemorgen,
Dit weekend rondde ik het manuscript voor m'n boek af, waar ik inmiddels ruim 1,5 jaar aan heb gewerkt en geschaafd. We zijn er nog niet, want nu volgen achtereenvolgens kritische rondes van de persklaarmaker, corrector en uiteindelijk de opmaak van het binnenwerk. Ik heb zeer veel zin in het vervolg van dit proces, en ook om daar in de komende weken veel meer van te gaan laten zien.
Ik neem je vanochtend mee in mijn zoektocht naar een model voor ‘gezonde zelfverbetering’. Dit model helpt me om gestructureerd na te denken over drive, verwachtingen en de effecten op mijn energieniveau.

Mijn boek bevat een hoofdstuk met de titel ‘Hoe je jezelf beter maakt’. Een fascinerend onderwerp. Jezelf verbeteren gaat om het opzoeken van de randen van je kunnen. Doe je dat op een ongezonde manier en ga je te lang over je eigen grenzen, dan houd je dat niet lang vol. Dat dit vaak misgaat is duidelijk, we worden non-stop met de cijfers rondom burnouts geconfronteerd. Een populair thema dus, met vaak terugkerende adviezen. Ik wilde proberen dit onderwerp eens te vangen in een model, waardoor de adviezen ook meer structuur krijgen. Ik wilde ook evenwicht bieden, want die randen van je kunnen opzoeken is ook nodig als je jezelf echt wilt ontwikkelen. Het leek me boeiend mijn denkproces, inclusief mijn ongepolijste (en hier en daar onleesbare) schetsen, vanochtend met je te delen.
Ik begon met de gedachte: wat als ik een matrix maak met als assen 'wel of niet kunnen stoppen’ (want ik vermoedde dat daar een sleutel te vinden zou zijn tot oorzaak van die zelfverbeterdrang) versus 'energieniveau’. Dan krijg je zoiets:
Deze matrix leverde me een nieuw inzicht op: het wel of niet kunnen stoppen is een te beperkte as. Een model is altijd een abstractie van de werkelijkheid, maar hiermee verlies je nuance van de oorsprong van die ‘drang’.
Ik probeerde een grotere matrix en een nieuwe indeling:
Door te kijken naar verwachting, in plaats van ‘wel of niet kunnen stoppen’, en die verwachting te splitsen in extern en intern, ontstond al een veel preciezer beeld. En ook inzichten zoals: een lage externe verwachting, in combinatie met een hoge interne verwachting kán leiden tot grote prestaties. Ik kwam er tegelijk ook achter dat de vorm van een matrix me hier niet hielp, want ik wilde niet twee, maar drie elementen met elkaar combineren.
Een driehoek misschien, met de drie facetten langs de randen?
Deze vorm was niet de oplossing, want het is nog steeds geen combinatie van de drie onderdelen. De driehoek verder opdelen in losse driehoeken werkt ook niet:
Enter het venndiagram:
Deze schets zit al verrassend dicht tegen de uiteindelijke vorm aan. Het helpt je om een indeling te maken tussen wat er gebeurt als je eigen verwachting wel of juist niet matcht met de externe verwachting en energie. Een poging het diagram leesbaarder te maken en die ook als eerste versie in het manuscript eindigde:
De feedback van Harminke (mijn briljante redacteur): haal de extra tekstjes ‘gevarenzone’, 'te streng voor jezelf?’, 'te makkelijk?’ weg, die zijn verwarrend. En balanceer de verhoudingen beter, want de sweetspot is te klein. Ik vond zelf de flow-area eigenlijk weinig toevoegen. De volgende iteratie:
Een heel stuk overzichtelijker. Wel één probleem: m'n boek is niet full-color, dus deze vlieger gaat niet op. En het is in deze vorm ook niet duidelijk dat bijvoorbeeld ‘energie’ op de hele cirkel slaat, en niet alleen op het blauwe gedeelte. Dus maakte ik er het volgende van:
Komt in de buurt. Nog wel één probleem: je leest nu ‘Externe energie’. Samen met wat kleine tekstuele wijzigingen is dit het voorlopige resultaat:
Moker Ontwerp, die de cover en het binnenwerk van mijn boek verzorgt, gaan met mijn schetsen aan de slag voor de definitieve versie. Daar ben ik zeer benieuwd naar, de modellen en schema’s die ik tekende spelen een grote rol in mijn betoog.
Het model stelt je in staat om iets meer te kunnen zeggen dan ‘ik moet het wat rustiger aan doen’ of 'volgens mij kan ik wel een stapje harder’. Per cirkel kun je jezelf nu een paar vragen stellen om erachter te komen of je jezelf aan het onder- of juist overvragen bent. Dit zijn mijn take-aways:
  • Houd je energie-niveau scherp in de gaten. Ik houd een document bij waarin ik wekelijks noteer hoe ik me voel, wat me al waardevolle inzichten opleverde.
  • Toets je interne verwachting. Ik gebruik hiervoor geregeld de 'out-of-body’-oefening. Bekijk jezelf eens vanaf een afstandje: moet je echt doen wat je doet? Waarom? En van wie? Wat gebeurt er als je dat niet doet? De wereld stort niet in.
  • Check de externe verwachting. Of het nou je baas, je partner of om een vriend gaat: externe verwachtingen kunnen je helpen om boven jezelf uit te stijgen, maar dat kan ook te ver gaan. Belangrijkste advies: wees eerlijk en ga over die verwachtingen in gesprek. Je zult merken dat die verwachting geregeld vooral je eigen projectie is. Is dat niet het geval, dan is er bijna altijd wel wat aan die onrealistische eisen te doen. Zolang je er maar over communiceert.
Klopt de balans tussen je energieniveau, je eigen en de externe verwachting, dan kunnen er magische dingen gebeuren. En dat zonder dat je jezelf keihard voorbij rent.
Dank voor het lezen, en heb een fijne week!
Rick


Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Rick Pastoor met Revue.