Bekijk profielpagina

Trump Weekly - zaterdag 6 oktober 2018

Revue
 
Good morning, De Trump Weekly staat opnieuw in het teken van kandidaat-rechter Brett Kavanaugh. Dit w
 

Arjen van der Horst

6 oktober · Editie #125 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Good morning,
De Trump Weekly staat opnieuw in het teken van kandidaat-rechter Brett Kavanaugh. Dit weekend stemt de Senaat over zijn benoeming, al weten we nu al dat die nagenoeg is veiliggesteld. Verder boekte Trump een belangrijke zege door een nieuw handelsakkoord te sluiten met buurlanden Canada en Mexico. En: de grootschalige belastingfraude van de familie-Trump.
Fijn weekend!
Leestijd is 12-13 minuten
Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

Een grote overwinning voor de Republikeinen
Tegenstanders van Kavanaugh blokkeren het kantoor van senator Susan Collins, die bekend maakt dat ze voor Kavanaughs benoeming zou stemmen (foto: Reuters)
De benoeming van Brett Kavanaugh nadert de komende 24 uur officieel zijn ontknoping. Vandaag stemt de Senaat waarschijnlijk voor de kandidaat-rechter van het Supreme Court. Maar de uitslag kennen we eigenlijk al. Twee twijfelaars bij de Republikeinen sprongen op het laatste moment in het gelid en ook één Democraat besloot voor Kavanaugh te stemmen. Daarmee is zijn benoeming zo goed als zeker.
De stemrondes volgen op de afronding van het FBI-onderzoek naar beschuldigingen van Christine Ford. Volgens Ford had Kavanaugh als tiener haar in 1982 aangerand. Na een heftige zitting in de Senaat, waarbij zowel Kavanaugh als Ford verhoord werd, kreeg de FBI een week de tijd om de beschuldigingen te onderzoeken. De resultaten van dit onderzoek zijn geheim; alleen de senatoren kregen inzage in dit rapport.
Volgens de Republikeinen leverde het FBI-onderzoek geen bewijzen op die de beschuldigingen bevestigen. De Democraten noemden het onderzoek incompleet. De FBI had niet eens Kavanaugh en Ford zelf aan de tand gevoeld, zo stellen de Democraten. Bovendien waren verschillende potentiële getuigen naar voren getreden die mogelijk belastende informatie hadden over Kavanaugh. De FBI deed uiteindelijk niets met die informatie. Het leidde tot woedende protesten op Capitol Hill.
Duizenden betogers demonstreerden de afgelopen dagen bij het Supreme Court om te protesteren tegen de benoeming van Brett Kavanaugh (foto: Reuters)
Alle ogen waren deze week gericht op drie Republikeinse senatoren die aarzelingen hadden over Kavanaugh: Jeff Flake, Lisa Murkowski en Susan Collins. Murkowski stemt tegen de benoeming van Kavanaugh, zo liet ze vrijdagochtend weten. “Kavanaugh is not the right man for the court.” Flake zei even later al dat hij vóór zou stemmen. Na een lange toespraak voor de Senaat maakte ook Collins bekend dat Kavanaugh op haar steun kon rekenen. Enkele minuten later maakte senator Joe Manchin (die in de naderende Congresverkiezingen zijn zetel verdedigt in de Trump-stemmende staat West Virginia) bekend dat hij als enige Democraat voor Kavanaugh stemt. Daarmee was de benoeming van Kavanaugh veilig gesteld.
Senator Joe Manchin
I will vote to support Supreme Court nominee Judge Brett Kavanaugh. https://t.co/1FfuMTOZz8
9:54 PM - 5 Oct 2018
Dit is een enorme overwinning voor de Republikeinen. Ze hebben het als doel gesteld om zoveel mogelijk conservatieve rechters te benoemen in federale rechtbanken (en met groot succes). Trump heeft in twee jaar presidentschap twee jonge, conservatieve rechters benoemd voor het leven in ’s lands hoogste rechtsorgaan. Daarmee kan de balans in het Hooggerechtshof voor tientallen jaren doorslaan naar de conservatieve zijde. Dat alleen al maakt het presidentschap van Trump een ongekend succes voor de Republikeinen.
Donald J. Trump
Very proud of the U.S. Senate for voting “YES” to advance the nomination of Judge Brett Kavanaugh!
4:59 PM - 5 Oct 2018
Kavanaugh spreekt...
Kavanaugh haalde tijdens zijn verhoor hard uit naar Democraten
Aan de vooravond van de stemming plaatste de Wall Street Journaal een opiniestuk van Brett Kavanaugh. Daarin probeerde hij de twijfelaars te overtuigen dat hij een onafhankelijke rechter is.
“A good judge must be an umpire—a neutral and impartial arbiter who favors no political party, litigant or policy.”
Maar Kavanaugh had juist een berg van kritiek gekregen na zijn verhoor van vorige week. Hij had daarin hard uitgehaald naar de Democraten die hij beschuldigde van een samenzwering om hem en zijn familie kapot te maken. Volgens Kavanaugh wilden de Democraten wraak nemen voor de verkiezingswinst van Trump. Hij impliceerde zelfs de Clintons in dit complot. Die stellingname maakt Kavanaugh ongeschikt voor het Supreme Court, zo schreven meer dan 2.400 Amerikaanse rechtsgeleerden in een ingezonden stuk in de New York Times.
“Instead of trying to sort out with reason and care the allegations that were raised, Judge Kavanaugh responded in an intemperate, inflammatory and partial manner, as he interrupted and, at times, was discourteous to senators.”
In een zeldzame veroordeling concludeerde ook de voormalige Supreme Court-rechter John Paul Stevens dat Kavanaugh niet geschikt is. Hij veranderde van gedachten na het verhoor van Kavanaugh. Volgens Stevens heeft de kandidaat-rechter de schijn van partijdigheid tegen zich.
“He has demonstrated a potential bias involving enough potential litigation before the court that he would not be able to perform his full responsibilities.”
Kavanaugh is niet ongevoelig voor die kritiek. In zijn stuk voor de Wall Street Journaal geeft hij toe dat hij soms te ver ging in zijn verhoor.
“I might have been too emotional at times. I know that my tone was sharp, and I said a few things I should not have said.”
Lezersvraag: Waarom blokkeren de Democraten de benoeming niet?
President Obama droeg in 2016 Merrick Garland voor als rechter van het Supreme Court (foto: Reuters)
Trouwe Weekly-volger Jaap Vegter stelde deze vraag:
“Toen Obama nog president was hebben de Republikeinen maanden lang de benoeming van een nieuwe rechter in the Supreme Court tegen weten te houden tot na de presidentsverkiezing door de benoeming van de agenda af te houden (als ik me goed herinner). Waarom doen de Democraten nu niet hetzelfde?”
Jaap verwijst hiermee naar de voordracht van Merrick Garland. President Obama had in maart 2016 Garland voorgedragen na de dood van rechter Antonin Scalia. De Republikeinen, die een meerderheid hadden (en hebben) in de Senaat, blokkeerden de voordracht. Ze wilden Garland niet eens verhoren. Republikeinen zeiden dat ze zo vlak voor de presidentsverkiezingen (die in november dat jaar plaatsvonden) de kiezer een stem in de kwestie wilde geven. Ze hielden de vrijgekomen zetel in het Hooggerechtshof een jaar lang open. Als een van zijn eerste daden als president zou Trump Neil Gorsuch voordragen, waarmee de Republikeinen wel instemden.
Waarom kunnen de Democraten niet hetzelfde doen? Ze hebben simpelweg geen meerderheid in de Senaat. Zolang de Republikeinen het voor het zeggen hebben, kunnen de Democraten weinig doen. Dat verklaart ook de haast van de Republikeinen om Brett Kavanaugh te benoemen. Begin november zijn er Congresverkiezingen en de Democraten zouden dan de meerderheid kunnen terugwinnen in de Senaat. Al zijn de kansen op Democratische winst in de Senaat niet groot (daarover later meer), de Republikeinen willen liever dat risico niet nemen.
(bron: FiveThirtyEight)
November is coming....
Boven dit alles hangen natuurlijk de naderende Congresverkiezingen van november. Alle ophef rond Kavanaugh maakt veel los bij Amerikaanse kiezers en kan een rol spelen in hun stemgedrag. De controverse kan de Democraten helpen de meerderheid te pakken in het Huis van Afgevaardigden, maar de kwestie-Kavanaugh vergroot de kansen voor de Republikeinen om hun meerderheid in de Senaat te behouden. Dat klinkt tegenstrijdig, maar dat is het niet. Dat komt omdat we het over twee wezenlijk andere verkiezingen hebben.
Laten we beginnen bij het Huis van Afgevaardigden, waar de Republikeinen op dit moment 235 van de 435 zetels in handen hebben. Amerika kiest op 6 november een volledig nieuw Huis. Nu is het bijna altijd zo dat de partij van een zittende president zetels verliest in tussentijdse verkiezingen. Bovendien werkt het in het nadeel van de Republikeinen dat president Trump impopulair is bij de Amerikaanse bevolking.
Het gaat er vooral om spannen in de Congresdistricten waar de Republikeinen twee jaar geleden maar een nipte overwinning haalden. Veel van die kiesdistricten liggen in de buitenwijken van de grote steden, waar de inwoners hoger opgeleid en welvarender zijn dan de meeste Amerikanen. Doorgaans leunen deze gebieden Republikeins, maar we zien nu al geruime tijd een duidelijke verschuiving in het politieke landschap.
Die verschuiving komt grotendeels op het conto van vrouwen, in het bijzonder hoogopgeleide, witte vrouwen uit de buitenwijken van de grote steden. Deze groep had twee jaar geleden al grote twijfels over Trump, maar de president kreeg toch genoeg stemmen van deze kiezers om hem en zijn partij over de streep te trekken. De afgelopen twee jaar zag je de ontevredenheid over Trump onder vrouwen groeien. Meer en meer vrouwen trokken bij de Republikeinen weg. De controverse rond Kavanaugh roept nog meer woede op en het geeft hen een extra zetje richting de Democraten. De Democraten hebben dan ook een grote kans de meerderheid te pakken in het Huis.
(bron: FiveThirtyEight)
....maar de Senaat is een ander verhaal
Een belangrijk verschil is met het Huis van Afgevaardigden dat slechts eenderde van alle zetels herkozen worden in de Senaat. Van deze 33 zetels zijn er 23 in handen van Democraten (en twee in handen van onafhankelijke senatoren die doorgaans met de Democraten meestemmen). Die simpele rekensom betekent dat er voor de Democraten veel meer te verliezen valt dan de Republikeinen, die slechts 8 zetels hoeven te verdedigen. Bovendien vechten 10 Democratische senatoren voor hun herverkiezing in staten die in 2016 gewonnen werden door Trump. Ook al hebben de Republikeinen maar een nipte meerderheid van één zetel in de Senaat, dit alles maakt het moeilijker voor de Democraten om de meerderheid te winnen.
Hoe speelt de hele controverse rond Kavanaugh een rol? Alles heeft te maken met het enthousiasme onder de kiezers. Het hele jaar door bleek uit peiling na peiling dat Democraten veel gemotiveerder zijn dan de Republikeinen om hun stem uit te brengen op 6 november. Om een Amerikaanse term te gebruiken: they are fired up! Maar het benoemingscircus rond Kavanaugh heeft de Republikeinen wakker geschud. Republikeinse kiezers zijn woest over de manier waarop Democraten hun conservatieve droomkandidaat Brett Kavanaugh heeft behandeld. Veel Republikeinse kiezers zijn nu extra gemotiveerd op in november te gaan stemmen. Het gevolg: het zogeheten “enthousiasm gap” met de Democraten is nagenoeg gedicht.
(bron: NPR/Marist)
Dat effect zien we ook terug in een aantal peilingen in Trump-stemmende staten waar een Democratische senator zijn of haar zetel moet verdedigen. Neem senator Heidi Heitkamp uit North Dakota. In de peilingen waren de verschillen met haar Republikeinse tegenstander Kevin Cramer klein en lagen ze binnen de foutmarge. Maar sinds de verhoren van Kavanaugh zien we een duidelijk kentering. De Republikein Cramer heeft inmiddels een ruime voorsprong genomen. Die trend zien we ook in andere Republikeinse staten waar een Democratische senator zijn of haar zetel moet verdedigen. De kans is nu zelfs toegenomen dat de Republikeinen hun meerderheid in de Senaat vergroten.
NAFTA is dood. Leve de USMCA!
Trump presenteert het nieuwe handelsakkoord met Mexico en Canada (foto: Reuters)
Althans, zo wil de president ons doen geloven. Trump maakte begin deze week bekend dat het een nieuw handelsakkoord met Mexico en Canada heeft gesloten. Het oude Noord-Amerikaanse handelsverdrag NAFTA verdwijnt in de prullenbak. Het nieuwe verdrag krijgt de betoverende naam USMCA: United States Mexico Canada Trade Agreement.
Deels is dat een cosmetische verandering, want de kern van NAFTA blijft overeind staan. Handel van goederen tussen de landen blijft vrijelijk vloeien zonder de lastige tariefmuren. Toch boekte Trump wel degelijk een paar overwinningen en hij kon zeggen dat hij opnieuw een verkiezingsbelofte nakwam. Niet onbelangrijk, zo vlak voor de Congresverkiezingen.
Dit zijn de voornaamste punten:
  • Amerikaanse boeren krijgen makkelijker toegang tot de Canadese zuivelmarkt. Canada had tot nu toe hoge importheffingen ingesteld voor zuivelproducten, dit tot ergernis van de Amerikaanse zuivelindustrie.
  • Als autoproducenten importheffingen willen vermijden in Noord-Amerika dan moeten driekwart van de onderdelen van verkochte auto’s gemaakt zijn in Amerika, Mexico of Canada. Die minimumeis was voorheen 62,5%. Trump hoopt zo meer autoproductie naar de VS te trekken, maar ook Canada en Mexico kunnen hiervan profiteren
  • 40 procent van de auto’s moet gemaakt worden in fabrieken waar het minimumloon voor de arbeiders $16 of meer is. Dit is dus vooral gunstig voor Canada en de Verenigde Staten, waar de lonen hoger zijn dan in Mexico. Economen waarschuwen dat Amerikaanse consumenten hiervan de prijs zullen betalen, omdat auto’s duurder worden.
  • Amerikaanse medicijnfabrikanten krijgen betere toegang tot de Canadese markt.
  • De wederzijdse importheffingen voor staal en aluminium blijven vooralsnog van kracht. Canada en Mexico krijgen wel de garantie dat Amerika hen geen hogere importheffingen voor auto’s oplegt.
De grootschalige belastingfraude van de Trump-familie
Een jonge Donald Trump en zijn vader Fred (foto: Reuters)
De bekendste mythe van Donald Trump is dat hij eigenhandig zijn zakenimperium heeft opgebouwd. Al was hij de zoon van de steenrijke projectontwikkelaar Fred Trump, de president heeft altijd volgehouden dat hij geen hulp kreeg van papa. Donald Trump vertelde altijd graag zijn favoriete anekdote dat hij maar “een kleine lening” van een miljoen dollar kreeg van zijn vader, maar dat hij die met rente moest terugbetalen. Het was Donald J. Trump die zelf zijn eigen zakenimperium opbouwde met een waarde van $10 miljard.
Van dat laatste wisten we al dat Trump zijn eigen waarde steevast overdreef. Verschillende onderzoeken wezen uit dat zijn vermogen eerder rond de $4 miljard lag. Het rijkemanstijdschrift Forbes rekende deze maand uit dat de afgelopen jaren de waarde van zijn bezittingen zelfs fors gedaald is. Hij is op de ranglijst van rijkste Amerikanen geduikeld van de 121ste naar 259ste plaats. Dat moet The Donald pijn doen, want hij heeft altijd veel waarde gehecht aan zijn positie in de wereld der superrijken.
De New York Times schoot deze week de mythe van Donald Trump aan flarden. De krant deed twee jaar lang onderzoek naar het vermogen van de familie-Trump en vooral naar dat van vader Fred Trump. The Times putte daarbij uit tienduizenden pagina’s aan documenten, inclusief rechtbankverslagen, jaarboeken van accountants, hypotheekdocumenten en 200 belastingaangiftes van Fred Trump. De krant ontdekte dat Donald Trump door de jaren heen $413 miljoen van zijn vader heeft gekregen. Zoonlief kreeg dat bovendien via allerlei schimmige constructies. Hij kreeg leningen van zijn vader die hij vervolgens nooit terugbetaalde. Hij ontving de inkomsten van vele woningen die Fred Trump verhuurde. Hele woonflats werden op naam van Donald Trump gezet.
Over al die bedragen betaalden de Trumps zo min mogelijk belasting. In veel gevallen was er sprake van regelrechte belastingfraude, aldus de New York Times. De grootste fraude vond volgens de krant plaats met de overdracht van Fred Trumps vermogen naar zijn kinderen, vlak voor zijn dood. Zijn bezittingen hadden een totale waarde van $1 miljard. Normaal zou dat een belastingrekening opleveren van 550 miljoen dollar aan schenkings- en erfbelasting. De uiteindelijke rekening bedroeg niet meer dan 52 miljoen en dat kregen ze voor elkaar door de bezittingen van papa extreem laag te taxeren.
Trump schildert zich altijd af als een ongelooflijk succesvolle zakenman. In werkelijkheid is hij vaak een dramatisch slechte zakenman gebleken. Hij was een entrepreneur die zijn hele zakenleven enorme risico’s nam. Veel van zijn projecten gingen over de kop en hij heeft meerdere malen een faillissement moeten aanvragen. De enige reden dat Trump nog altijd een welvarend man is, is vanwege de hulp van zijn vader die hem op de moeilijke momenten in zijn leven met grote bedragen overeind hield.
Trump Tower, het hoofdkwartier van de Trump Organization (foto: Reuters)
Krijgt dit nog een staartje?
Misschien, maar de gevolgen zullen waarschijnlijk beperkt blijven voor de president. Alle genoemde gevallen van belastingfraude zijn allang verjaard. De belastingdienst in New York heeft weliswaar aangekondigd dat ze een onderzoek opent naar de bevindingen van de New York Times, maar hooguit kan ze Trump boetes opleggen of een civiele procedure beginnen. De president zelf ontkent natuurlijk dat er sprake is van grootschalige fraude.
Donald J. Trump
The Failing New York Times did something I have never seen done before. They used the concept of “time value of money” in doing a very old, boring and often told hit piece on me. Added up, this means that 97% of their stories on me are bad. Never recovered from bad election call!
2:53 PM - 3 Oct 2018
LUISTERTIP: Hoe kwam het onderzoek tot stand?
Luister naar deze aflevering van The Daily, de dagelijkse podcast van de New York Times. Hier leggen de auteurs achter het stuk uit hoe hun verhaal tot stand kwam.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.