Bekijk profielpagina

Trump Weekly - zaterdag 18 april 2020

Revue
 
Goedemorgen, Het was een rumoerige week met wilde uithalen van de president die steeds meer kritiek k
 

Arjen van der Horst

18 april · Editie #179 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Goedemorgen,
Het was een rumoerige week met wilde uithalen van de president die steeds meer kritiek krijgt voor zijn falende aanpak in de coronacrisis. Trump schuift alle verantwoordelijkheid van zich af en vindt zondebokken in de media, Democraten, China, de WHO en natuurlijk Barack Obama. De president wil dat de economie weer snel op gang komt, maar hij krijgt weerstand van gouverneurs die vinden dat het terugdraaien van de noodmaatregelen nog te vroeg is. Tot slot gaan we in om de strijd om de Democratische nominatie, die door de pandemie versneld tot een einde is gekomen.
Veel leesplezier!
PS De lengte van deze nieuwsbrief is 5.000 woorden en heeft een leestijd van 24-25 minuten. Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

The Trump Rollercoaster
We zijn na ruim drie jaar wel wat gewend als het gaat om de media-optredens van de president, maar deze week was zelfs voor de doorgewinterde Trump-volgers een wilde achtbaan. De president schoot deze week alle kanten uit. Trump noemt zichzelf een “war time president” in deze coronapandemie, maar hij lijkt vooral in oorlog met de media, de Wereldgezondheidsorganisatie en Democratische gouverneurs.
De week begon met een persconferentie op Paasmaandag die niet zozeer ging over de bestrijding van het coronavirus, maar vooral over de grieven van een president die in zijn ogen niet genoeg lof krijgt toegezwaaid. Op de dag dat Amerika meer dan 20.000 coronadoden registreerde opende hij de persconferentie met de volgende woorden: “Most importantly, we are going to get back on to the reason why we are here… which is the succes we are having.”
Vervolgens liet hij een haastig in elkaar geflanst propagandafilmpje zien die moest bewijzen hoe “daadkrachtig” hij had opgetreden tegen het coronavirus en waarin gouverneurs de loftrompet uitstaken over de president.
Donald Trump shows 'propaganda video' during coronavirus press conference
Aanleiding voor dit alles was dit lijvige stuk in de New York Times. De president was al dagen laaiend over het artikel, dat in detail beschreef hoe de president keer op keer waarschuwingen van zijn eigen experts in de wind had geslagen. Trumps hele verdediging is gebaseerd op zijn besluit om eind januari een reisbeperking in te stellen voor China.
Volgens zijn medische experts heeft dat geholpen de verspreiding van corona te vertragen, maar het kon het virus niet tegenhouden, zoals Trump verschillende malen zou beweren. Sinds de uitbraak van het virus in Wuhan reisde 400.000 mensen vanuit China naar de VS. Zelfs na de instelling van de reisbeperking op 23 januari (die niet gold voor Amerikaanse burgers, mensen met een permanente verblijfsvergunning en familieleden van Amerikaanse burgers) kwamen 40.000 reizigers vanuit China aan in Amerika. Waterdicht was de travel ban geenszins.
De eerstvolgende maatregel van betekenis volgde pas anderhalve maand later met een reisbeperking voor Europese landen. In de tussenliggende zes weken ondernam de president nauwelijks actie. Hij had geen zin om maatregelen te nemen die de economie zouden beschadigen. Sterker nog, hij beschuldigde de media en Democraten ervan de epidemie met opzet te overdrijven om zijn presidentschap te ondermijnen. “It’s their new hoax”, zei hij tijdens een van de zes grote campagnebijeenkomsten die hij in februari en maart nog hield.
CBS-verslaggeefster Paula Reid nam maandag geen genoegen met het propagandafilmpje van Trump. Ze wees er fijntjes op dat in de opsomming van maatregelen de hele maand februari niet voorkwam in het filmpje. “U bereidde de ziekenhuizen niet voor, u gebruikte de tijd niet om de productie van testmiddelen op te schroeven. Wat deed u dan wel in de hele maand februari?” Een getergde Trump had natuurlijk geen antwoord op die vraag en hij viel terug op zijn gebruikelijk aanvalsmodus. Hij noemde de verslaggeefster “discraceful” en “fake”.

Reporter grills Trump: What did you do for entire month?
Het volgende doelwit: de WHO
Trump bleef de hele week wild om zich heen slaan. Een dag later was de Wereldgezondheidsorganisatie aan de beurt. Hij bevroor de Amerikaanse steun van $500 miljoen aan de WHO, omdat die in zijn ogen te veel op de hand van China was. Het was een gecalculeerde manoeuvre om de aandacht af te leiden van zijn eigen tekortkomingen. Een deel van de kritiek op de WHO is terecht. Zo betwijfelde de organisatie op 14 januari nog of het virus wel kon overspringen van mens tot mens. De WHO prees China uitvoerig voor zijn daadkracht en transparantie, terwijl de Chinese autoriteiten aanvankelijk de uitbraak van corona onder het tapijt probeerden te vegen.
Maar het duurde niet lang voordat de WHO in de gaten had dat het coronavirus een serieuze bedreiging vormde voor de volksgezondheid van de hele wereld. Eind januari begon de WHO-baas Dr. Tedros dagelijkse briefings te geven. De organisatie ontwikkelde al vroeg een blauwdruk voor de ontwikkeling van een coronatest en adviseerde alle landen om op grote schaal te testen, een advies dat de Amerikaanse overheid in de wind sloeg.
Trump blies de kritiek op de WHO tot buiten alle proporties op om midden in een pandemie de financiën af te knijpen van een organisatie die zo'n cruciale rol speelt bij de bestrijding van ziektes in vooral armere landen, zoals malaria, ebola, polio en zika. Zelfs Trumps eigen experts namen afstand van de beslissing van de president. Robert Redfield, de directeur van de Centers of Disease Control and Prevention, hamerde erop dat zijn organisatie blijft samenwerken met de WHO.
Trump vs de gouverneurs
Andrew Cuomo en Donald Trump
Andrew Cuomo en Donald Trump
De uithalen naar de media, het bestraffen van de WHO, Obama die te weinig gedaan zou hebben: het past allemaal in het gebruikelijke playbook van Trump. Volgens de president heeft hij nog geen steek laten vallen in deze crisis. Hij geeft zichzelf als rapportcijfer een tien en claimt alle credit voor successen. Maar als het misgaat dan is het altijd de schuld van anderen. Een geliefde zondebok van de president zijn de Democratische gouverneurs, die in afwezigheid van een gecoördineerde federale aanpak zelf het initiatief naar zich toe hebben getrokken.
Meest in het oog springend is gouverneur Andrew Cuomo van de staat New York, die veel lof krijgt voor zijn gedisciplineerde en empathische aanpak. Hij vormt een scherp contrast met de president. Toen Trump gevraagd werd of hij zich verantwoordelijk achtte voor het geblunder met testen, antwoordde hij: “I don’t take responsibility at all.” Toen Cuomo gevraagd werd naar zijn drastische maatregelen om het virus in te dammen, zei hij: “I take full responsibility. Blame me.”
De dagelijkse persconferenties van Cuomo worden live uitgezonden door de landelijke nieuwszenders. Cuomo heeft er geen moeite mee Trump te bekritiseren als hij dat nodig acht. Dit tot grote irritatie van de president.
Donald J. Trump
Governor Cuomo should spend more time “doing” and less time “complaining”. Get out there and get the job done. Stop talking! We built you thousands of hospital beds that you didn’t need or use, gave large numbers of Ventilators that you should have had, and helped you with....
Donald J. Trump
....testing that you should be doing. We have given New York far more money, help and equipment than any other state, by far, & these great men & women who did the job never hear you say thanks. Your numbers are not good. Less talk and more action!
Eerder deze week bereikte het conflict met de gouverneurs een hoogtepunt. In vier weken tijd hebben 22 miljoen Amerikanen hun baan verloren en de economie is in een stevige recessie beland (daarover later meer). Een van Trumps grootste troefkaarten in dit verkiezingsjaar is hem daarmee uit handen genomen. De president wil dan ook niet al te lang wachten met het “heropenen” van de economie en hij wil op korte termijn de restricties versoepelen. Maar gouverneurs van verschillende staten verzetten zich daartegen. Zij vinden het nog veel te vroeg om de noodmaatregelen terug te draaien.
Maandag kwam Trump met de boude bewering dat de gouverneurs daar niets over te zeggen hebben.
“When somebody’s president of the United States, the authority is total. And that’s the way it’s got to to be. It’s total. It’s total. And the governors know that.“
President Trump falsely claims he has ‘total authority’ over states
Dat was nogal een opmerkelijke uitspraak voor de leider van een partij die “state rights” hoog heeft zitten (spoiler alert: de Amerikaanse president heeft geen totaal gezag). Bovendien had de president de verantwoordelijkheid wekenlang van zich af geschoven. Volgens Trump was het vooral de taak van de gouverneurs om de epidemie te bestrijden. De federale overheid had slechts een aanvullende rol. Toen de gouverneurs het Witte Huis om hulp vroegen bij de levering van mondkapjes en beademingsapparatuur, antwoordde hij dat de staten zelf genoeg voorraden had moeten aanleggen. “De taak van de federale overheid is niet enorme hoeveelheden spullen te kopen en die op te sturen. We zijn geen postkamer.” 
Gouverneurs lieten meteen weten dat zij bepalen wanneer de noodmaatregelen worden teruggedraaid, niet de president. Opnieuw was gouverneur Cuomo het felst. “We hebben geen koning in dit land.”
"We Don't Have A King In This Country"
Een dag later leek Trump alweer terug te krabbelen. Hij gaf de gouverneurs de bevoegdheid om de economie weer op gang te krijgen.
“I will then be authorizing each individual governor of each individual state to implement a reopening, a very powerful reopening plan of their state at a time and in a manner as most appropriate.”
Weer twee dagen later kondigde hij een groots stappenplan aan om de economie te heropenen. Staten die de epidemie onder controle hebben, kunnen de noodmaatregelen in drie fases afbouwen. Elke fase duurt veertien dagen. Maar in een conference call met de gouverneurs benadrukte Trump dat “you’re going to call your own shots.” Met andere woorden: het is aan de gouverneurs om die beslissingen te nemen.
Toch kon Trump het niet laten om een tik uit te delen naar kritische gouverneurs. Hij zag dat in Virginia, Michigan en Wisconsin (allemaal staten die geleid worden door Democratische gouverneurs) rechtse kiezers de straat opgingen om te protesteren tegen de noodmaatregelen. Met name in Michigan, dat een van de grootste besmettingshaarden heeft, ging dat niet helemaal goed. Demonstranten hadden vuurwapens meegenomen en hielden zich niet aan de anderhalve meter afstand die ze zichzelf van tevoren hadden opgelegd. Trump moedigde deze protesten op Twitter aan en riep op deze staten te "bevrijden”.
Donald J. Trump
LIBERATE VIRGINIA, and save your great 2nd Amendment. It is under siege!
Ook al heeft Trump niet het laatste woord over het afbouwen van de restricties, zijn stappenplan geeft wel rugdekking aan Republikeinse staten die net als Trump de economie het liefst zo snel mogelijk weer op gang willen krijgen. Zo heeft Texas inmiddels aangekondigd dat het vanaf volgende week de restricties in fases afbouwt. Andere staten, zoals New York, hebben juist aangekondigd de noodmaatregelen te verlengen tot 15 mei.
De achilleshiel van Amerika: de coronatest
Dat stappenplan is vooralsnog wensdenken en is niet ondersteund door data gedreven beleid. Trumps eigen medische experts, zoals Dr. Fauci, hebben gezegd dat het afbouwen van de noodmaatregelen pas alleen kan als de overheid op grote schaal kan testen. Begin maart beweerde Trump dat iedereen een test kon krijgen wanneer hij of zij dat wilde. Het Witte Huis kondigde met veel fanfare aan dat tegen het einde van de maand maart 27 miljoen testkits beschikbaar zouden zijn.
Niets van dat alles is waar. Ook al gaat het testen een stuk beter dan een maand geleden (lees ook dit stuk en dit stuk) op dit moment heeft Amerika drie miljoen burgers getest op het coronavirus. President Trump zegt dat de VS meer mensen dan wie dan ook test. Hij heeft gelijk als het gaat om de absolute cijfers, maar Amerika loopt hopeloos achter bij landen als Duitsland en Zuid-Korea als het gaat om het aantal uitgevoerde testen per hoofd van de bevolking. Het huidige niveau is niet genoeg om grip te krijgen op de coronapandemie in de VS. Tal van staten zeggen nog steeds blind te varen en hebben geen idee hoe wijdverspreid de epidemie is.
De economie de afgrond in
Als je kijkt naar de sombere cijfers, begrijp je wel waarom Trump zo snel mogelijk de economie weer op gang wil krijgen. De economische groei van de laatste jaren en de lage werkloosheid waren Trump grootste troefkaarten in de strijd voor zijn herverkiezing. Maar met de pandemie is de Amerikaanse economie over de afgrond gegaan. Vorige week vroegen 5,2 miljoen Amerikanen een werkloosheidsuitkering aan. Dit komt bovenop de 16,8 miljoen die de drie weken daarvoor een uitkering hadden aangevraagd. Laat dit goed tot je doordringen: in nog geen maand tijd hebben 22 miljoen Amerikanen hun baan verloren. Dat is 14 procent van de hele beroepsbevolking. Sinds de Grote Depressie van de vorige eeuw heeft de Verenigde Staten niet zo'n dramatische economische tegenslag meegemaakt.
Bron: New York Times/Department of Labor
Bron: New York Times/Department of Labor
Amerika staat daarin niet op zichzelf. China registreerde voor het eerste kwartaal van dit jaar een economische daling van 6,8 procent. Het is de eerste keer in ruim veertig jaar tijd dat de Chinese economie krimpt. Het IMF noemt dit nu al de grootste economische crisis sinds de Grote Depressie. Wat Amerika extra kwetsbaar maakt, is het ontbreken van een breed sociaal vangnet en de geringe ontslagbescherming voor werknemers. Aanvankelijk waren het vooral de horecasector en de toeristenindustrie waar de grootste klappen vielen. Maar inmiddels heeft de ontslaggolf ook werknemers bereikt die dachten veilig te zijn in deze crisis.
De afgelopen jaren waren de consumentenbestedingen dé grote drijvende kracht achter de economische groei van de Verenigde Staten. De consumentenuitgaven waren zo robuust dat het zelfs een handelsoorlog met China en andere landen kon weerstaan. Maar nu het overgrote deel van de bevolking zich moet houden aan stay-at-home orders, zijn bestedingen in het ravijn gedonderd.
Bron: NYT/Department of Commerce
Bron: NYT/Department of Commerce
Deze week kregen miljoenen Amerikanen hun eerste (en vooralsnog enige) steunbetaling van de regering. Er is een noodfonds van $500 miljard van waaruit de overheid rechtstreeks geld overmaakt aan burgers. Afhankelijk van je inkomen en gezinsgrootte kunnen Amerikanen bedragen verwachten tot $1.200 dollar per persoon. De uitvoering ervan is niet helemaal soepel gegaan. De eerste bedragen hadden al vorige week overgemaakt moeten worden, maar de regering moest een heel nieuw betalingssysteem uit de grond stampen. Ook liepen betalingen vertragingen op, omdat het Witte Huis de opdracht had gegeven aan de belastingdienst (die de betalingen uitvoert) om de naam van Donald J. Trump op de cheque te zetten. Door deze campagnestunt liep het versturen van de cheques enkele dagen vertraging op.
De coronaverkiezingen van 2020
Foto: Reuters
Foto: Reuters
De presidentsverkiezingen van 2020 zijn nu de coronaverkiezingen geworden. Vijftien staten hebben hun voorverkiezingen uitgesteld. De Democratische partijconventie is met een maand verschoven naar augustus. Het is maar de vraag of die überhaupt doorgaat. Presidentskandidaat Joe Biden heeft het nu al over een virtuele conventie.
Er is een wilde discussie uitgebarsten over het stemmen in november. Democraten willen het makkelijker maken voor kiezers om per post te stemmen, zodat ze de drukke stembureaus kunnen vermijden. De Republikeinen verzetten zich hier met hand en tand tegen. Ze zeggen dat stemmen per post kiezersfraude in de hand werkt, een argument dat Trump ook gebruikt.
Donald J. Trump
Republicans should fight very hard when it comes to state wide mail-in voting. Democrats are clamoring for it. Tremendous potential for voter fraud, and for whatever reason, doesn’t work out well for Republicans. @foxandfriends
Het argument is alleen nergens op gebaseerd. Amerika heeft al vele tientallen jaren ervaring met het stemmen per post. In 2016 brachten meer dan 6 miljoen kiezers per post hun stem uit. President Trump stemde zelf bij de tussentijdse verkiezingen van 2018 per post. Er is geen enkele aanwijzing dat deze manier van stemmen extra kwetsbaar is voor kiezersfraude.
Er zijn meerdere onderzoeken gedaan naar kiezersfraude en telkens is de conclusie hetzelfde: het is verwaarloosbaar klein en heeft geen enkele invloed op de presidentsverkiezingen. De databank News21 houdt alle gevallen van kiezersfraude bij sinds de verkiezingen van 2000. Het registreerde de afgelopen twintig jaar slechts 491 gevallen van fraude met poststemmen op een totaal van 146 miljoen geregistreerde kiezers.
Het valse argument van kiezersfraude gebruiken de Republikeinen al jaren als excuus om het kiezen juist moeilijker te maken en dan vooral voor kiezers uit minderheden zoals latino’s en Afro-Amerikanen, die Democratisch leunen. Als je het stemmen makkelijker maakt (zoals per post) dan is de verwachting dat een hogere opkomst vooral in het voordeel is van Democraten. Trump gaf dat eigenlijk min of meer toe eerder deze maand. “You’d never have a Republican elected in this country again.”
Campagne voeren in tijden van corona
Joe Biden vanuit zijn geïmproviseerde studio in de kelder van zijn huis
Joe Biden vanuit zijn geïmproviseerde studio in de kelder van zijn huis
Toen het coronavirus zich steeds sneller verspreidde in Amerika, had het een onmiddellijk effect: niemand had het nog over de presidentsverkiezingen en de strijd om de Democratische nominatie. Dus hoe doe je dat, campagne voeren in tijden van corona? Grote campagnebijeenkomsten zijn voorlopig niet meer mogelijk en dat lijkt vooral een nadeel voor de president, die veel energie haalt uit zijn rally’s. Maar Trump, die een sterk ontwikkeld instinct heeft voor publiciteit en marketing, had al snel een manier gevonden om zich onder de aandacht te brengen van de Amerikaanse kiezers.
Aanvankelijk gaf vice-president Pence als voorzitter van de corona taskforce leiding aan de strijd tegen het virus. Via dagelijkse persconferenties informeerde hij de Amerikaanse burgers over de maatregelen die de overheid nam. Pence oogstte er lof mee en er keken miljoenen naar de persconferenties. Trump zag een kans en vanaf medio maart was het niet Pence, maar Trump die de dagelijkse briefings leidde. De president verschoof de persconferentie van het middaguur naar de late middag, zodat er nog meer mensen zouden kijken.
Dit deed me sterk denken aan 2016 toen de nieuwszenders de campagnetoespraken van Trump integraal uitzonden. Trump kreeg zo dagelijks vele uren gratis publiciteit, wat een belangrijke rol speelde bij zijn uiteindelijke verkiezingsoverwinning. Dat patroon lijkt zich nu te herhalen. Sterker nog, met de dagelijkse persconferenties bereikt hij een nog groter publiek dan met zijn toespraken in 2016.
Joe Biden daarentegen is nagenoeg onzichtbaar geworden. Hij was sowieso geen beste campagnevoerder. Hij was het meest in zijn element in de een-op-een gesprekken met kiezers, maar dat is uiteraard niet meer mogelijk. Biden probeert zich in het politieke debat te mengen vanuit een geïmproviseerde studio in zijn woning, maar het is duidelijk niet zijn sterkste kant. Tijdens interviews met Amerikaanse nieuwszenders komt hij vaak warrig en hakkelend over. Bovendien heeft hij niet het bereik dat de president heeft via sociale media. Trump heeft tientallen miljoenen volgers op Twitter, Facebook en andere sociale media. Biden heeft slechts een fractie daarvan.
Daarnaast is Trump een online uitzending begonnen die dagelijks een miljoen kijkers trekt. Biden probeert een breder publiek te bereiken via een podcast, maar het komt nog niet echt van de grond. Bidens campagneorganisatie was al zwak en de omslag naar een digitale campagne heeft het al helemaal moeilijk gemaakt om op de radar te komen van de kiezers.
Loopt dan alles volgens rolletjes voor Trump? Dat ook weer niet. In tijden van grote crises gaan Amerikanen massaal achter hun leider staan, het zogeheten rallying around the flag effect. Aan het begin van de crisis stegen de populariteitscijfers van Trump tot hun hoogste niveau ooit. Maar het was geen dramatische stijging die bijvoorbeeld George W. Bush meemaakte in de nasleep van de aanslagen van elf september. De populariteit van Bush steeg tot ver boven de 80 procent en hij kreeg brede steun van zowel Republikeinse als Democratische kiezers. Trump kwam niet eens in de buurt van zulke klinkende cijfers.
Wat de president meemaakte, was eigenlijk geen echte rallying around the flag, het was hooguit een lichte stijging met enkele procentpunten. Er zijn nog altijd meer Amerikanen die hem afkeuren dan goedkeuren. Coronapandemie of niet, Amerika blijft een diep gepolariseerd land. Steun voor Trump gaat geheel volgens partijlijnen: Democraten haten hem, Republikeinen houden van hem. De mening over Trump is in beton gegoten. Bovendien blijft de populariteit van Trump in deze crisis ver achter bij die van de gouverneurs of medische experts zoals Dr. Fauci.
Bron: Fox News
Bron: Fox News
De lichte stijging in de populariteitscijfers van Trump was niet van lange duur. Na twee weken waren ze alweer beland op hun oude niveau. Republikeinen in het Congres zijn juist bang dat Trump zichzelf geen dienst bewijst met zijn wilde persconferenties die vooral over hem gaan en niet zozeer de aanpak van de coronacrisis. Hoewel Biden nagenoeg onzichtbaar is, leidt hij nog steeds in de landelijke peilingen.
Populariteitscijfers Trump: het gemiddelde van de peilingen (bron: FiveThirtyEight)
Populariteitscijfers Trump: het gemiddelde van de peilingen (bron: FiveThirtyEight)
Wat zegt dit alles over de verkiezingskansen van Trump en Biden?
Het korte antwoord is: geen idee. Het is nog zeven maanden te gaan tot de verkiezingen. Dit zijn zulke ongebruikelijke en bizarre tijden dat het volkomen zinloos is om je aan voorspellingen te wagen. Vast staat dat de coronapandemie deze verkiezingen de uitslag gaat bepalen. Er zijn twee scenario’s, beide zijn even plausibel wat mij betreft.
Scenario-1: Trump zuigt alle media-aandacht op, terwijl Bidens campagne niet van de grond komt. De president kan erop wijzen dat de uitbraak van het coronavirus niet zijn schuld is. Kiezers vergeven hem de periode van zes weken waarin hij Amerika beter had kunnen voorbereiden. Laten we wel wezen: hoe serieus namen wijzelf de corona-epidemie eind februari? Trump weet genoeg kiezers te overtuigen dat hij zijn best heeft gedaan om het coronavirus in te dammen. Bovendien zette hij zijn handtekening op een historisch groot noodpakket van 2.000 miljard dollar om de Amerikaanse economie overeind te houden. Als het een beetje meezit, is deze zomer het ergste voorbij en stuitert de Amerikaanse economie weer omhoog. Op een golf van optimisme wint Trump de Amerikaanse presidentsverkiezingen.
Scenario-2: Kiezers zijn niet vergeten hoe Trump wekenlang de coronacrisis bagatelliseerde. Hij verspilde kostbare weken om de verspreiding van het virus te vertragen en duizenden Amerikaanse mensenlevens te redden. Amerikanen zijn de wilde persconferenties van Trump helemaal zat, die vooral bedoeld zijn om zijn ego te strelen en waarin burgers niets wijzer worden over de aanpak van de crisis. Er komt maar geen einde aan de pandemie en de economische crisis die dit veroorzaakt. Doordat Trump de economie te snel op gang heeft willen brengen, is het virus opnieuw uitgebroken. Er volgen meerdere epidemische golven. Kiezers hunkeren naar een “safe pair of hands” die rust en empathie weet uit te stralen, zoals Joe Biden. Biden is weliswaar lange tijd onzichtbaar geweest, maar dit heeft in zijn voordeel gewerkt. De Democratische presidentskandidaat is geen geweldige campagnevoerder en hij staat bekend als de koning van de blunders. Zijn langdurige afwezigheid heeft zijn zwaktes weten toe te dekken. In november kijken kiezers terug op de eerste termijn van Trump en stellen in het stemhokje de Reaganeske vraag: “Are you better off than you were four years ago?” Biden wint overtuigend de verkiezingen.
Democraten sluiten de rijen
Joe Biden en Elizabeth Warren
Joe Biden en Elizabeth Warren
De coronapandemie had zeker zijn effect op de strijd om de Democratische nominatie. Na de spectaculaire winst van Joe Biden op Super Tuesday (zie ook deze eerdere Trump Weekly) waren de kansen van Bidens voornaamste tegenstander Bernie Sanders danig geslonken. Ook in de voorverkiezingen die volgden, werd de achterstand van Bernie Sanders steeds groter. Toch was de verwachting dat de senator uit Vermont net als in 2016 door zou gaan tot de laatste voorverkiezing in juni.
Maar nu tal van voorverkiezingen zijn uitgesteld en Sanders geen grote campagnebijeenkomsten kon organiseren, kwam hij tot het besef dat doorvechten zinloos was. Na de voorverkiezing van Wisconsin (die ondanks groot protest toch doorging) gooide Sanders de handdoek in de ring. Wel benadrukte hij in een videoboodschap dat zijn naam op het stembiljet blijft staan van de overgebleven voorverkiezingen. Hij riep zijn aanhang op om vooral op hem te blijven stemmen, zodat hij zoveel mogelijk gedelegeerden kon verzamelen voor de Democratische partijconventie. Hoe meer gedelegeerden hij had, hoe meer invloed hij kon uitoefenen op het verkiezingsprogramma van de Democraten. Sanders zal zo blijven proberen de partij naar links te duwen. Er mag dan een einde zijn gekomen aan zijn kandidatuur, zijn rol in deze verkiezingen is niet uitgespeeld.
Begin deze week gaf hij officieel zijn endorsement aan Joe Biden. In een videoboodschap sprak Sanders zijn steun uit aan de voormalig vice-president. Dit was een belangrijk moment voor Biden. Vier jaar geleden wachtte Bernie Sanders heel lang met zijn endorsement voor Hillary Clinton. Er was duidelijk bad blood tussen Bernie en Hillary en Sanders voerde maar halfhartig campagne voor haar. Een groot deel van zijn aanhang bleef thuis tijdens de presidentsverkiezingen of stemde zelf op Trump. De relatie tussen Biden en Sanders is aanmerkelijk beter. Grote vraag blijft of Bernie’s fanatieke aanhang wél gelooft in Biden.
Bernie Sanders Endorses Joe Biden to Defeat Donald Trump
Een dag na de steunbetuiging van Sanders volgde Barack Obama met zijn endorsement. De voormalige president stond uitvoerig stil bij de prestaties van Bernie Sanders en prees zijn invloed op het politieke debat. De Democraten willen hiermee duidelijk uitstralen dat de rijen gesloten zijn. Obama zelf heeft daarbij achter de schermen een grote rol gespeeld, zo blijkt uit verschillende verhalen van Amerikaanse media (lees dit, dit en dit)
President Barack Obama endorses Joe Biden For President
Weer een dag later voegde senator Elizabeth Warren zich in het rijtje. Zij was de laatste grote ex-kandidaat die haar steun uitsprak voor Biden. Het was duidelijk een georkestreerde one-two-three punch om zoveel mogelijk publiciteit te genereren voor Joe Biden. Warren had al eerder haar endorsement willen uitspreken, maar op verzoek van Biden wachtte ze tot na de steunbetuiging van Obama.
Elizabeth Warren Endorses Joe Biden for President
Biden beschuldigd van aanranding
Eén donkere wolk hangt boven de kandidatuur van Joe Biden. Een voormalige stafmedewerker heeft hem ervan beschuldigd haar aangerand te hebben in 1993, toen hij nog senator was. Tara Reade werkte in 1992 en 1993 in het kantoor van de senator. Op een onbewaakt moment zou Biden haar tegen een muur hebben gedrukt en met zijn vingers haar gepenetreerd hebben. Reade trad vorig jaar al naar voren met zeven andere vrouwen, die vertelden dat Biden hen tegen hun zin had geknuffeld of aangeraakt, maar ze repte toen nog niet over aanranding. Eerder deze maand deed ze bij de politie van Washington DC aangifte van aanranding, ook al is de zaak verjaard. Joe Biden ontkent alles.
Bullshit du Jour
Trump leverde de afgelopen maanden een waar smörgåsbord aan klinkklare onzin over alles wat met de coronapandemie te maken had. Wekenlang bagatelliseerde hij het probleem en verkondigde hij dat hij “tremendous control” had over het virus. Kritiek op het uitblijven van een strengere aanpak van het virus deed hij af al hysterie van de media die er alleen maar op uit waren om hem een pootje te lichten. Toen bleek dat het virus zich niks aantrok van de president en zich steeds sneller verspreidde in Amerika, probeerde de president op Orwelliaanse wijze de geschiedenis te herschrijven. Het waren juist de Democraten en de media die het coronavirus niet serieus namen, terwijl hij in een vroeg stadium al daadkrachtig optrad. Hij beweerde zelfs dat hij wist dat het een pandemie was voordat iedereen in de gaten had dat het een pandemie was. Het is te veel om alle leugens en onzin op te tikken, maar ik geef jullie een beknopte bloemlezing.
  • 22 januari: “We have it totally under control. It’s one person coming in from China. We have it under control. It’s going to be just fine.”
  • 30 januari: We think we have it very well under control. We have very little problem in this country at this moment — five — and those people are all recuperating successfully.“
  • 7 februari: Trump vergeleek het coronavirus met de griep en het zou verdwijnen als het weer warmer wordt. “When we get into April, in the warmer weather—that has a very negative effect on that, and that type of a virus.”
  • 23 februari: “We have it very much under control in this country.”
  • 26 februari: “So we’re at the low level. As they get better, we take them off the list, so that we’re going to be pretty soon at only five people. And we could be at just one or two people over the next short period of time. So we’ve had very good luck.”
  • 26 februari: “And again, when you have 15 people, and the 15 within a couple of days is going to be down to close to zero, that’s a pretty good job we’ve done.”
  • 27 februari: “It’s going to disappear. One day it’s like a miracle—it will disappear.”
  • 29 februari: "Everything is really under control.”
  • 2 maart: "Pharmaceutical companies are going to have vaccines, I think, relatively soon.” (Volgens Dr. Fauci duurt het nog zeker 12 tot 18 maanden).
  • 6 maart: "Anybody that needs a test, gets a test. We—they’re there. They have the tests. And the tests are beautiful.”
  • 9 maart: “So last year 37,000 Americans died from the common Flu. It averages between 27,000 and 70,000 per year. Nothing is shut down, life & the economy go on. At this moment there are 546 confirmed cases of CoronaVirus, with 22 deaths. Think about that!”
  • 17 maart: “I’ve always known this is a real—this is a pandemic. I felt it was a pandemic long before it was called a pandemic … I’ve always viewed it as very serious.”
  • 26 maart: “It was something nobody thought could happen … Nobody would have ever thought a thing like this could have happened.” (Amerikaanse overheidsinstellingen bereiden zich al jaren voor op een pandemie.)
LEESTIPS
Ik kan jullie allemaal aanraden The Atlantic te lezen. Die blinkt de laatste weken echt uit in de verslaggeving over de pandemie. Met name twee artikelen springen erbovenuit. The Coronavirus Called America’s Bluff maakt duidelijk dat het Amerikaanse politieke systeem, de gezondheidszorg en de bureaucratie niet zijn voorbereid op een crisis van deze omvang. America Is Acting Like a Failed State laat zien hoe de federale overheid gefaald heeft in deze crisis.
Ik noemde eerder al de gedetailleerde reconstructie van de New York Times. Daarin beschrijven verslaggevers van de krant hoe Trump keer op keer adviezen en waarschuwingen in de wind sloeg, totdat het te laat was. De Washington Post had een week eerder een vergelijkbaar verhaal. De krant kwam tot de conclusie dat de president kostbare tijd heeft verspild om zich voor te bereiden op de pandemie.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.