Bekijk profielpagina

Trump Weekly - woensdag 30 september 2020

Revue
 
Goedemorgen! Het stof is neergedwarreld na het eerste televisiedebat tussen Donald Trump en Joe Biden
 

Arjen van der Horst

30 september · Editie #192 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Goedemorgen!
Het stof is neergedwarreld na het eerste televisiedebat tussen Donald Trump en Joe Biden en we blikken in deze nieuwsbrief terug op een roerig avondje (en dat is een understatement). Verder hebben we het uitgebreid over het grote onderzoeksverhaal van de New York Times over Trumps belastingaangiftes, de voordracht voor het Supreme Court en het coronavaccin dat een politieke speelbal is geworden in de verkiezingscampagnes.
Veel leesplezier!
PS Met dank aan collega’s Lucas Waagmeester en Ryan Hermelijn voor hun input in deze nieuwsbrief. De lengte van de Trump Weekly is 3.100 woorden en heeft een leestijd van 15-16 minuten. Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

Het eerste TV-debat: rauw, agressief en chaotisch
Joe Biden, debatleider Chris Wallace en Donald Trump (foto: Reuters)
Joe Biden, debatleider Chris Wallace en Donald Trump (foto: Reuters)
Is het Amerikaanse publiek nu echt veel wijzer geworden na het eerste televisiedebat? Ik vrees van niet. Het debat kenmerkte zich vooral door het chaotische verloop. Amerikanen zouden dit een “train wreck” noemen, of, als je een minder vriendelijke term wil gebruiken: een shitshow. Dit was zonder twijfel het hardste, agressiefste en rauwste presidentiële tv-debat uit de Amerikaanse geschiedenis.
Trump de Straatvechter ging als een stoomwals door het debat, terwijl Biden erg leunde op ingestudeerde zinnetjes. Chris Wallace, toch een van de beste debatleiders van het land, kreeg nauwelijks grip op de twee mannen die voortdurend door elkaar heen praatten of zelfs schreeuwden. “You are a clown”, beet Biden de president tot twee keer toe. En: “Will you shut up, man?”
Biden Calls Trump a ‘Clown’ as Candidates Spar in First Debate
Beide partijen hadden van tevoren zich gecommitteerd aan strenge debatregels. Elke kandidaat kreeg twee minuten spreektijd per vraag. Maar vanaf het eerste moment ontaardde het debat geregeld in een ordinaire scheldpartij. Hier stonden twee kandidaten op een podium die elkaar tot op het bot haten. President Trump had zich voorgenomen zijn rivaal te ontregelen door hem bijna in iedere zin te onderbreken, en dat had voor hem vaak het gewenste effect. Op veel momenten in het debat struikelde Biden over zijn eigen woorden, terwijl hij zich staande probeerde te houden in de niet aflatende stroom van aantijgingen, leugens en onderbrekingen van zijn tegenstrever. 
Chris Wallace leek vaak op een onderwijzer die een luidruchtige leerling bij de les probeerde te houden. Hij moest herhaaldelijk ingrijpen om vooral Trump tot de orde te roepen, maar de president trok er zich weinig van aan. Wallace bleek niet in staat het debat op de rails te krijgen en de twee kandidaten tot een fatsoenlijke uitwisseling van ideeën te brengen. Trump reageerde soms geïrriteerd op de onderbrekingen van Wallace. “I guess I’m debating you”, zei Trump tegen de debatleider.
Het meest veelzeggende aan dit debat was wat er juist niet werd gezegd. Bidens zwakste moment kwam toen hij een vraag kreeg over het Supreme Court. Democraten zijn woedend dat de Republikeinen zo vlak voor de verkiezingen een opengevallen zetel in het Hooggerechtshof willen vullen (later daarover meer). Sommige Democratische Congresleden hebben voorgesteld om na de verkiezingen uit wraak het Hooggerechtshof met drie progressieve leden uit te breiden als ze het Witte Huis en de Senaat winnen (een uitbreiding van het hof kan immers met een simpele wetswijziging tot stand komen). Biden werd gevraagd of hij akkoord zal gaan met dit “packing the court”. Hij weigerde de vraag te beantwoorden. “I’m not gonna answer the question.”
Biden weigert vraag te beantwoorden over "packing the court"
Trump op zijn beurt werd gevraagd of hij “white supremacy” en gewapende milities wilde veroordelen. Hij gaf een ontwijkend antwoord. Op een gegeven moment had hij het over de Proud Boys, een neo-fascistische organisatie die zich vaak schuldig maakt aan politiek geweld. Hij zei letterlijk: “Proud Boys, op de plaats rust en sta klaar” (“stand back and stand by”). In één adem door zei hij dat extreem-rechts geweld niet het probleem is in Amerika. “This is a leftwing problem.” Op hun Instagram-account reageerden de Proud Boys verheugd op de uitspraak van de president.
Trump refuses to denounce white supremacism, instead tells Proud Boys to ‘stand back and stand by'
Dit debat zal weinig hebben veranderd aan de voorkeuren van kiezers. Beide mannen hebben hun achterban bediend. De kleine groep kiezers in het midden die nog niet besloten heeft op wie te stemmen, heeft niets geleerd vanavond. Het heeft dan ook weinig zin om er winnaars en verliezers in dit debat aan te wijzen. Maar één echte verliezer is duidelijk: de Amerikaanse kiezer.
De primeur van het jaar: Trumps belastingaangiftes
Het is al veertig jaar een Amerikaanse traditie dat presidentskandidaten in een verkiezingsjaar hun belastingaangiftes vrijgeven. Trump had vijf jaar geleden ook die belofte gemaakt. “I have no objection to certainly showing tax returns”, zei hij een paar maanden voordat hij zijn kandidatuur bekend maakte. Hij voegde echter nooit de daad bij het woord.
Aanvankelijk gebruikte hij als excuus dat er een onderzoek van de belastingdienst loopt naar zijn financiële zaken. Dat maakte het onmogelijk om de aangiftes vrij te geven, aldus Trump. Maar de belastingdienst zelf zei in een reactie dat dat het Trump vrij stond zijn belastingaangiftes vrij te geven wanneer hij maar wilde. Vlak voor zijn aantreden als president maakte het Witte Huis bekend dat Trump gewoonweg nooit zijn belastingaangiftes zou vrijgeven met het argument “dat het publiek daar toch niet in geïnteresseerd is”.
De intrige bleef desondanks voortbestaan, ook omdat er verschillende onderzoeken werden opgestart naar zijn financiële praktijken. Een onderzoekscommissie in het Congres wilde inzage krijgen in zijn belastingaangifte, omdat ze onder meer wilde weten in welke mate Trump afhankelijk was van inkomsten uit het buitenland en of hij geld heeft witgewassen. Een openbaar aanklager in New York begon een strafrechtelijk onderzoek naar mogelijke fraude bij Trumps onderneming en vroeg daarom de belastingaangiftes op.
De president heeft zich de afgelopen jaren met hand en tand verzet tegen de openbaarmaking van zijn financiële boekhouding. Telkens oordeelde een rechter dat zijn accountant en banken dat wel moesten doen, maar steeds ging Trump in beroep, tot aan het Hooggerechtshof aan toe. De uitspraak van het Supreme Court in juli was een “mixed bag” (zie ook de eerdere Trump Weekly hierover).
Het negenkoppige hof oordeelde dat de president niet immuun is voor strafvervolging en dat de openbaar aanklager in New York in zijn volste recht stond de belastingaangiftes op te vragen. Het betekende echter niet dat de belastingaangiftes meteen openbaar werden. Pas als de officier van justitie een aanklacht formuleert, dan kan hij de belastingaangiftes openbaar maken, maar dan zijn we waarschijnlijk alweer een jaar verder. 
Over de onderzoeken van het Congres was het Supreme Court strenger. De rechters vinden dat de onderzoekscommissies een te breed sleepnet hebben uitgeworpen over de financiële boekhouding van de president. In eerdere rechtszaken hierover is geen goede afweging gemaakt over de scheiding der machten, zo stond in het oordeel. Het Supreme Court vond dat het Congres zijn verzoek moest vernauwen en verwees de zaak daarom terug naar de lagere rechtbank. Het betekent dat het Congres voorlopig geen inzage krijgt in de financiële boekhouding van Trump.
Maar wat het Congres en de aanklager in New York vooralsnog niet lukte, kreeg de New York Times wel voor elkaar.
Twintig jaar aan belastingaangiftes
De New York Times wist de hand te leggen op twintig jaar aan Trumps belastingaangiftes en andere financiële gegevens van de president. Het is niet de eerste keer dat de krant een groot onderzoeksverhaal publiceerde over de financiële handel en wandel van Donald Trump. In 2018 concludeerde de krant dat Trump en zijn familie in de jaren negentig met dubieuze praktijken op grote schaal belasting ontweken. De financiële gegevens waarop de krant het verhaal baseerde, kwamen grotendeels uit de boekhouding van Trumps onderneming.
Dit keer heeft de New York Times de persoonlijke belastingaangiftes van Trump. Daaruit blijkt dat Trump relatief weinig tot geen federale inkomstenbelasting betaalt, terwijl hij een leven van ongekende luxe leidt. In het jaar dat hij president werd betaalde hij $750 aan inkomstenbelasting. In zijn eerste jaar als president betaalde hij ook $750. In tien van de afgelopen vijftien jaar betaalde hij helemaal geen federale inkomstenbelasting.
Wordt uit het verhaal duidelijk dat Trump de wet overtreedt? Dat ook weer niet. Amerikaanse belastingwetten en de belastingdienst zijn erg flexibel als het gaat om belastingbetalingen, zeker voor de superrijken. Er zijn eindeloze mogelijkheden voor aftrekposten en andere legale manieren om je belastingafdracht te minimaliseren. Trump en zijn accountants blijken daarin meesters te zijn.
Wat het verhaal vooral duidelijk maakt is dat Trumps zakenimperium in grote financiële problemen verkeert. Trump heeft een boom and bust manier van ondernemen waarbij hij kolossale risico’s neemt die hem voortdurend in de problemen brengen. In de jaren negentig begon hij een aantal casino’s en kocht voor veel geld andere ondernemingen op. Dit imperium zakte binnen enkele jaren als een kaartenhuis in elkaar en hij moest tot zes keer toe een faillissement aanvragen.
Twintig jaar geleden zat hij nagenoeg aan de grond. Maar hij kroop uit dat diepe dal toen hij een tv-ster werd met het reality-programma The Apprentice. Daar heeft hij honderden miljoenen dollars aan verdiend. Met dat kapitaal is hij opnieuw massaal aan het inkopen geslagen: hij kocht met name golfresorts en hotels op. De meeste van deze bedrijven zijn echter zwaar verliesgevend, waarmee hij jaarlijks tientallen miljoenen verliest. Het verklaart waarom hij in veel jaren nauwelijks belasting betaalde. Met zijn inkomsten uit The Apprentice bleef zijn bedrijf nog overeind, maar door zijn presidentschap is die bron inmiddels opgedroogd.
Geldschieters kloppen dan ook aan de deur. Hij heeft ruim 400 miljoen aan leningen uitstaan, zo blijkt uit de gegevens van de New York Times. Hij staat persoonlijk garant voor de leningen die binnen vier jaar moeten worden afbetaald. Ook is hij in een taai gevecht verwikkeld met de belastingdienst. Mogelijk heeft Trump ten onrechte $72 miljoen aan belastinggeld teruggekregen. Hij loopt nu het risico dat hij het met rente moet terugbetalen, wat kan oplopen tot $100 miljoen.
Trump heeft zich altijd gepresenteerd als een succesvolle zakenman die alles in goud verandert wat hij aanraakt. Uit dit onderzoeksverhaal blijkt hij toch vooral een bijzonder slechte ondernemer te zijn. “Trump had meer succes met een succesvol zakenman spelen dan met een succesvol zakenman zijn”, schrijft de krant. Dit zijn vooralsnog de achttien belangrijkste conclusies uit het onderzoek. De New York Times heeft aangekondigd dat ze de komende weken nog meer verhalen zullen produceren over Trumps belastingpraktijken. Een paar dagen geleden plaatsten ze al een tweede verhaal, dat gaat over de honderden miljoenen die Trump verdiende aan The Apprentice.
Trumps grootste politieke erfenis
President Trump bij de voordracht van Amy Coney Barrett
President Trump bij de voordracht van Amy Coney Barrett
De Republikeinen lijken in snel tempo de opengevallen zetel in het Supreme Court te willen invullen. Een week na de dood van Ruth Bader Ginsburg kwam Trump al met de voordracht voor haar opvolgster: Amy Coney Barrett. Bader Ginsburg, bij Amerikanen bekend als RBG, was sinds haar benoeming in 1993 de progressiefste rechter van het negenkoppige hof. Ze stond bekend als een voorvechtster van vrouwenrechten en een voorstander van het recht op abortus. Voor progressief Amerika groeide ze uit tot een cultureel icoon. Een documentaire over haar leven, “RBG”, was een hit.
Amy Coney Barrett, van wie vriend en vijand zegt dat ze een briljant juriste is, geniet op haar beurt een heldenstatus bij christelijk-conservatief Amerika. Jarenlang doceerde ze constitutioneel recht aan een vooraanstaande universiteit en sinds 2017 was ze federaal rechter. Als de Senaat haar voordracht goedkeurt krijgt het Supreme Court een bijzonder conservatieve rechter erbij. Barrett staat bekend om haar anti-abortus standpunt en is voorstander van het recht op wapenbezit.
Het is de vurige hoop van conservatief Amerika dat het recht op abortus wordt afgeschaft of ingeperkt. Je kan dat alleen bereiken, zo is hun overtuiging, als een oude uitspraak van het Hooggerechtshof wordt teruggedraaid: Roe vs Wade. Dat vonnis legaliseerde in 1973 het recht op abortus. Met Amy Coney Barrett in het Supreme Court heb je zes conservatieve en drie progressieve rechters. De anti-abortusbeweging denkt dat verdere inperking van het recht op abortus nu binnen handbereik ligt.
Je snapt dan ook waarom de Republikeinen haast maken. De president draagt voor en de Senaat benoemt. Nu nog zijn het Witte Huis en de Senaat in handen van de Republikeinen, maar na de verkiezingen van 3 november kan dat veranderen. De impact van haar voordracht kun je niet onderschatten. Rechters van het Hooggerechtshof worden voor het leven benoemd. Trump benoemde al eerder twee conservatieve rechters: Neil Gorsuch (53 jaar) en Brett Kavanaugh (55 jaar). Amy Coney Barrett is 48 jaar. Met deze benoemingen slaat de balans in het hof door naar de conservatieve kant en dit drietal kan nog tientallen jaren meegaan.
Trumps presidentschap is nog niet voorbij, maar je zou nu al kunnen zeggen dat dit zijn grootste politieke erfenis is. Amerika zal de impact van zijn voordrachten nog vele jaren merken. De president heeft overigens zijn eigen redenen voor een snelle benoemingsprocedure. Vorige week weigerde hij tijdens een persconferentie in het Witte zich te committeren aan een vreedzame overdracht van de macht. Op diezelfde persconferentie zei hij ervan uit te gaan dat het Hooggerechtshof een rol gaat spelen bij het bepalen van de uitslag en dat het daarom zaak was om zo snel mogelijk de opengevallen zetel van RBG te vullen.
Politieke speelbal: het coronavaccin
Het Amerikaanse farmaceutische bedrijf Johnson & Johnson is begonnen met de laatste testfase bij de ontwikkeling van een coronavaccin. In deze fase worden het vaccin getest bij 60.000 proefpersonen in meerdere landen. Als alles goed verloopt, hoopt het bedrijf begin volgend jaar een vaccin gereed te hebben. President Trump is echter een stuk optimistischer. Hij beweert dat al binnen enkele weken een vaccin gereed is.
Donald Trump: Covid-19 vaccine could be distributed 'mid-October'
Experts van zijn eigen regering spreken dat tegen. CDC-directeur Robert Redfield (de baas van het Amerikaanse RIVM) verwacht dat op zijn vroegst in november of december een vaccin gereed is. Maar tijdens een hoorzitting van het Congres waarschuwde hij dat het nog een stuk langer gaat duren voordat ze het vaccin in massaproductie nemen en op grote schaal verspreiden onder de bevolking.
“If you’re asking me: when is it going to be generally available to the American public so we can begin to take advantage of vaccine to get back to our regular life, I think we’re probably looking at late second quarter, third quarter 2021.”
CDC Director Says U.S. Should Have Coronavirus Vaccine by Third Quarter of 2021
Dat ontlokte een boze reactie van de president die zei dat Redfield er helemaal naast zat. “Ik denk dat hij een fout maakte toen hij dat zei. Het is gewoon incorrecte informatie. We kunnen het vaccin meteen verspreiden als ik aankondig dat het klaar is. We zouden het al in oktober kunnen aankondigen.”
In een reactie op de uitspraken van Trump hebben negen grote farmaceutische bedrijven een verklaring ondertekend waarmee ze de consument willen geruststellen. Ze benadrukken dat ze een vaccin pas vrijgeven als wetenschappers concluderen dat het veilig is. Ze garanderen dat ze de strenge regels en procedures volgen van de Amerikaanse medicijnwaakhond FDA. Maar Trump denkt daar heel anders over. De president zegt dat híj de richtlijnen bepaalt voor het vrijgeven van een vaccin en niet de medicijnwaakhond FDA. “That has to be approved by the White House. We may or may not approve it.”
Maar kan Trump wel eigenhandig de richtlijnen naar zijn hand zetten? Stephen Hahn, de directeur van de medicijnwaakhond, zegt van niet. In de scherpste bewoordingen verklaarde hij dat hij zich onder alle omstandigheden zal verzetten tegen politieke druk.
“FDA will not authorize or approve any COVID-19 vaccine before it has met the agency’s rigorous expectations for safety and effectiveness. Decisions to authorize or approve any such vaccine or therapeutic will be made by the dedicated career staff at FDA through our thorough review processes, and science will guide our decisions. FDA will not permit any pressure from anyone to change that. I will fight for science, Mr. Chairman. I will fight for the integrity of the agency and I will put the interests of the American people before anything else.”
FDA director won’t approve vaccine “would not feel comfortable giving to our families"
Hahn krijgt bijval van de Democratische presidentskandidaat Joe Biden. “Er staat te veel op het spel. Amerikaanse gezinnen hebben al genoeg geleden en te veel opgeofferd. Laat me duidelijk zijn. Ik vertrouw vaccins. Ik vertrouw de wetenschappers. Maar ik vertrouw Donald Trump niet.”
Biden on vaccines: "I trust vaccines, I trust scientists, but I don't trust Donald Trump"
Coronacrisis in de VS: de cijfers
De meest complete cijfers over de pandemie in Amerika zijn terug te vinden op de website van het Coronavirus Resource Center van de Johns Hopkins Universiteit. Andere goede bronnen zijn het CDC (Centers for Disease Control and Prevention) en het COVID Tracking Project.
  • Amerika telt bij het verschijnen van deze nieuwsbrief 7.190.036 geregistreerde coronabesmettingen.
  • In de VS zijn inmiddels 205.974 patiënten overleden aan covid-19.
  • 2.809.674 mensen zijn hersteld van covid-19.
  • Amerika heeft tot nu toe 103.155.189 coronatesten uitgevoerd.
  • In 23 van de 50 staten stijgt het zevendaagse gemiddelde van het aantal coronabesmettingen per dag
Zoals we al vaker in deze nieuwsbrief geconstateerd hebben, is het verloop van de pandemie in Amerika heel anders gegaan dan in Europa. In maart steeg het aantal besmettingen razendsnel op beide continenten, maar in tegenstelling tot Amerika kreeg Europa veel sneller grip op de pandemie. Amerika bleef na de eerste piek lange tijd op een plateau hangen waarna in juni, juli en augustus het aantal geregistreerde besmettingen en doden scherp steeg. De cijfers lagen in die periode in Europa aanzienlijk lager dan in de VS. In augustus en begin september zette zich in Amerika een dalende lijn in, terwijl in tal van Europese landen, waaronder Nederland, het aantal besmettingen weer steeg. Inmiddels heeft zich ook in de Verenigde Staten weer een stijgende lijn ingezet.
Afgelopen week passeerde Amerika de trieste mijlpaal van 200.000 geregistreerde covid-doden. Wij gingen voor het Journaal terug naar New York, dat in het begin van de coronacrisis het epicentrum was van de pandemie. We volgden de begrafenisondernemer Patrick Kearns, die de crisis van dichtbij meemaakte.
Begrafenisondernemer Patrick Kearns maakte de coronacrisis van dichtbij mee
De peilingen
De afgelopen week kwam een hele reeks peilingen naar buiten die vooral goed nieuws zijn voor Joe Biden. De Democraat loopt in de landelijke peilingen weer iets uit op Trump (zie voor het gemiddelde van de landelijke peilingen de websites van FiveThirtyEight en RealClearPolitics). Wat opvalt is dat in een aantal staten waar we het hele jaar vanuit gingen dat Trump daar de beste kansen had (zoals Georgia, Iowa en Ohio), dat ook daar Biden dichterbij kruipt of zelfs een lichte voorsprong heeft.
Nogmaals, de landelijke peilingen zeggen weinig over de werkelijke kansen van de kandidaten, want de strijd wordt immers gewonnen in het kiescollege. Om te winnen heb je een meerderheid in dit college nodig, dus het is zaak om de meeste kiesmannen te winnen. In onderstaande filmpje leggen we uit hoe dat precies werkt.
Hoe werkt het Amerikaanse kiesstelsel?
Ook in een aantal swingstates is Biden iets verder uitgelopen (bron: FiveThirtyEight), maar zijn voorsprong is daar minder groot dan in het gemiddelde van de landelijke peilingen. Bij veel battleground states ligt het verschil tussen Biden en Trump binnen de foutmarge.
  • Florida: Biden 47,9%, Trump 46,1%
  • Ohio: Biden 48,0%, Trump 47,0%
  • Iowa: Trump 46,6%, Biden 45,9%
  • Nevada: Biden 48,9%, Trump 42,4%
  • Arizona: Biden 48,5%, Trump 44,9%
  • North Carolina: Biden 47,5%, Trump 46,4%
  • Pennsylvania: Biden 49,9%, Trump 44,5%
  • Michigan: Biden 49,9%, Trump 43,0%
  • Wisconsin: Biden 50,5%, Trump 43,8%

Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.