Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 7 februari 2020

Revue
 
Good morning! Deze Trump Weekly gaat over het Democratische debacle in Iowa, de vrijspraak van The Do
 

Arjen van der Horst

7 februari · Editie #173 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Good morning!
Deze Trump Weekly gaat over het Democratische debacle in Iowa, de vrijspraak van The Don en een Amerikaanse troonrede, die vooral opviel door de nogal boude reactie van de Democratische leider Pelosi.
Veel leesplezier!
PS De lengte van deze nieuwsbrief is 2.200 woorden en heeft een leestijd van 11-12 minuten. Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

De shitshow van Iowa
Caucus op de Roosevelt Highschool in Des Moines, Iowa (foto: Arjen van der Horst)
Caucus op de Roosevelt Highschool in Des Moines, Iowa (foto: Arjen van der Horst)
Het had het officiële startschot moeten zijn van de Amerikaanse presidentverkiezingen. Een dag dat Trump eens niet op de voorpagina’s staat, maar de campagnes van de Democraten alle aandacht krijgen. Maar het startpistool haperde. Wat een feestje had moeten zijn voor de Democraten, eindigde in een totaal fiasco. Bij het verschijnen van deze nieuwsbrief hebben we nog steeds geen definitieve uitslag in Iowa (die had er maandag al moeten zijn). De voorzitter van de Democratische partij riep zelfs op om helemaal van voren af aan te beginnen met het tellen van de stemmen.
Tom Perez
Enough is enough. In light of the problems that have emerged in the implementation of the delegate selection plan and in order to assure public confidence in the results, I am calling on the Iowa Democratic Party to immediately begin a recanvass.
6:18 PM - 6 Feb 2020
Wat ging er mis? In de Trump Weekly van vorige week hadden we al uitgelegd hoe nodeloos ingewikkeld de voorverkiezing in Iowa is met zijn meerdere stemrondes en complexe verdeling van gedelegeerden in 1.681 caucuses die tegelijkertijd worden gehouden. Voor het eerst gebruikten de Democraten in Iowa een app om de uitslagen centraal te verzamelen. Die app faalde aan het einde van de avond. De Democratische partij verzekerde dat de app niet gehackt was, maar dat het ging om een coderingsfout in de software. Aan het einde van de maandagavond hadden we dus geen uitslag, al kregen we verschillende signalen dat Joe Biden het bijzonder slecht had gedaan.
Iowa stemt als eerste. Hoe verloopt zo'n caucus?
Pas een dag later maakte de partij een gedeeltelijke uitslag (62 procent) bekend. Over het verloop van drie dagen sijpelden zo steeds meer uitslagen binnen, maar op een gegeven moment werd duidelijk dat ook bij het tellen van de stemmen fouten werden gemaakt. Zo publiceerden de Democraten woensdag een gedeeltelijke uitslag waarin de onbekende presidentskandidaat Deval Patrick (die niet eens campagne had gevoerd in Iowa) ineens een hoop gedelegeerden op zijn naam had staan. Dat bleek een fout te zijn en de partij trok die uitslag weer schielijk in. Zo waren er wel meer onregelmatigheden. Vandaar dat de Democratische partijvoorzitter een hertelling van de stemmen eist.
Wat weten we tot dusverre over de uitslag?
Wat uiteindelijk telt, is hoeveel gedelegeerden je wint als presidentskandidaat (elke caucus is een bepaald aantal gedelegeerden waard). Die gedelegeerden worden verdeeld op basis van de tweede stemronde. Volgens de laatste stand is nu 97 procent van de uitslagen bekend. Volgens die voorlopige uitslag is het een nek-aan-nekrace tussen de jonge kandidaat Pete Buttigieg en de zelfverklaarde socialist Bernie Sanders.
Opvallend is hoe slecht Joe Biden het gedaan heeft. De voormalig vice-president geldt al maandenlang als een van de favorieten in de strijd om de Democratische nominatie. Hij erkende dat hij belabberd gepresteerd heeft in Iowa. “We took a gut punch in Iowa.”
KIJKTIP: Vier kiezers in Iowa
De afgelopen maanden volgden we voor Nieuwsuur vier kiezers in Iowa. Zo zochten we Jack Witchelo op, een gepensioneerde leraar die een hele waslijst aan gezondheidsklachten heeft. Met hem hadden we het over de belabberde staat van het Amerikaanse zorgstelsel. We spraken met advocate Leslie Behaunek die de actiegroep Emerge Iowa leidt om meer vrouwen in de politiek te krijgen. We volgden geschiedenisstudente Julia Echikson die voor het eerst gaat stemmen. Voor haar zijn de hoge collegegelden en torenhoge studieschulden belangrijk. In boerenstaat Iowa kwamen ook twee belangrijke verkiezingsthema’s samen: landbouw en klimaatverandering. We volgden de progressieve boer en klimaatactivist Matt Russell. Door ze herhaaldelijk op te zoeken de afgelopen vier maanden probeerden we erachter te komen wat nu de stem bepaalt van de kiezers in Iowa. Dat leverde deze reportage op (hier kun je trouwens de hele uitzending van Nieuwsuur terugkijken, die geheel in het teken stond van de Amerikaanse voorverkiezingen). Het prachtige camera- en montagewerk is van Remco Bikkers.
Nieuwsuur-reportage: wat bepaalt de stem van de kiezers in Iowa?
New Hampshire is het nieuwe Iowa
Wat zegt de (voorlopige) uitslag in Iowa over de kansen van de presidentskandidaten? De blamage van de Democraten overschaduwt op dit moment alles. Het heeft de glans weggehaald bij de twee duidelijke koplopers Buttigieg en Sanders. Biden kan juist opgelucht adem halen, omdat het de aandacht wegtrekt van zijn slechte prestatie. Iowa markeert doorgaans het begin van een afvalrace. De winnaars kunnen rekenen op extra media-aandacht, een duwtje in de peilingen en volstromende campagnekoffers. Grote verliezers gooien vaak de handdoek in de ring.
Die afvalrace is vooralsnog uitgebleven. Alleen Andrew Yang geeft signalen af dat zijn campagne in de problemen is gekomen (hij heeft een lading medewerkers ontslagen). Alle ogen zijn daarmee gericht op de volgende voorverkiezingen, komende dinsdag in New Hampshire. De Granite State is na het debacle van deze week het nieuwe Iowa geworden.
Sowieso moeten we voorzichtig zijn met al te veel waarde te hechten aan Iowa. Wat de uiteindelijke uitslag ook zal zijn in Iowa, het is geen goede afspiegeling van het bredere Democratische kiezerspubliek in de Verenigde Staten. Laten we wel wezen: de opkomst was 15% en Iowa vertegenwoordigt niet eens één procent van de Amerikaanse bevolking. Iowa levert slechts 41 van de bijna 4.000 gedelegeerden die in juli op de conventie bepalen wie de Democratische nominatie pakt.
Door het nodeloos ingewikkelde caucussysteem en het feit dat je de hele avond fysiek aanwezig moet zijn, komen alleen de fanatiekste kiezers opdagen. De kiezer in Iowa is daarmee niet bepaald representatief. Dit is een vaak gehoorde klacht in de VS. Andere staten storen zich eraan dat Iowa bovenmatig veel aandacht krijgt in de voorverkiezingen. De roep om dit systeem op de schop te nemen, zal luider klinken dan ooit.
State of Disunion
Pelosi verscheurt de toespraak van Trump aan het einde van de State of the Union
Je zou denken dat het onmogelijk was dat de Amerikaanse politiek nóg verdeelder raakt. Maar de State of the Union, de jaarlijkse toespraak van de president over de staat van het land, maakte zichtbaar hoe gigantisch die kloof tussen Democraten en Republikeinen is. Het laat andermaal zien hoe dysfunctioneel de Amerikaanse politiek is.
Dat begon al meteen bij het begin van de State of the Union. Trump gaf de uitgeschreven toespraak aan vice-president Mike Pence en de Democratische leider Nancy Pelosi, die achter hem zaten. Pelosi stak de hand uit, maar Trump negeerde haar volkomen of hij zag het gewoon niet. Hoe dan ook, de Amerikaanse nieuwszenders gingen met hun enorme panels van commentatoren dit uit den treure analyseren.
Aan het einde van Trumps speech verscheurde Pelosi ostentatief de kopieën van zijn toespraak. Toen de Democratische leider Pelosi gevraagd werd naar haar actie antwoordde ze dat dit “het enige beleefde was wat ze kon doen, gezien de alternatieven.” Ook maakte ze duidelijk dat ze walgde van de inhoud van Trumps toespraak.
“There has to be something that clearly indicates to the American people that this is not the truth. He has shredded the truth in his speech. He’s shredding the Constitution in his conduct. I shredded his ‘state of his mind’ address.”
Voor de liefhebber: hier de hele State of the Union van president Trump
Pelosi bereikte hiermee het effect wat ze voor ogen had. Niemand had het nog over de inhoud van Trumps State of the Union. Zelfs Trumps favoriete propagandakanaal Fox News ging in overdrive modus. Cheerleader en Fox-presentator Sean Hannity sprak er schande van dat Pelosi dit heilige moment in de Amerikaanse politieke traditie had aangetast met haar respectloze actie (Hannity hoor je overigens nooit klagen over het feit dat Trump alle decorum van het presidentiële ambt bij het grof vuil heeft gezet).
Trumps toespraak was verder samen te vatten als een campagnetoespraak in een verkiezingsjaar. Hij hield een vrij gedisciplineerde speech. Hij repte met geen woord over de afzettingsprocedure (daarover later meer) en hij somde al zijn successen op van de afgelopen drie jaar als president, met blinkende cijfers over de Amerikaanse economie en daadkrachtig optreden in het buitenland met de liquidaties van Al Baghdadi en Suleimani. De fact-checkers maakten die dag overuren.
De vrijspraak van Donald J. Trump
Foto: Reuters
Foto: Reuters
Het was een uitslag die we maanden geleden al konden uittekenen. De Senaat sprak deze week president Trump vrij van machtsmisbruik en tegenwerking van het Congres. Om de president daadwerkelijk af te zetten, was een tweederde meerderheid vereist. In de Senaat, waar de Republikeinen het voor het zeggen hebben, was niet eens een simpele meerderheid te vinden voor het verwijderen van Trump uit zijn ambt.
Opperrechter John Roberts van het Supreme Court, die de Senaat voorzat tijdens het impeachmentproces, verklaart dat Trump na twee stemmingen officieel is vrijgesproken
Het is pas voor de derde keer in de Amerikaanse geschiedenis dat het Congres een afzettingsprocedure afrondde tegen een Amerikaanse president. Alleen al daarom had het een historische lading, maar zo voelde het nooit. Op voorhand al wist je waar dit proces zou eindigen, ongeacht het zwart-op-wit bewijsmateriaal (het transcript van Trumps telefoongesprek met Zelensky) en de vele schadelijke getuigenverklaringen van regeringsmedewerkers. Republikeinen wrongen zich in allerlei bochten om de daden van hun president goed te praten (zie ook deze uitstekende analyse van collega Michael Persson).
Je kunt je met recht afvragen wat het instrument van impeachment nog waard is. De afgelopen dagen hoorden we van verschillende Republikeinse senatoren die niet eens ontkennen waarvan Trump beschuldigd is. Zij zeggen: het is misschien “ongepast” en “verkeerd” wat de president heeft gedaan met Oekraïne, maar het is niet aan ons om de president af te zetten. Die beslissing moet bij de kiezer liggen. Steeds meer grondwettelijke experts vragen zich dan ook af wat een impeachmentprocedure voor zin heeft in een politiek klimaat dat zo gepolariseerd is. En geeft dit de president niet een vrijbrief om te doen wat hij wil? Hij weet na deze week dat zijn partij hem toch niet tegenhoudt.
Trump kraaide de victorie. In een lange persconferentie herhaalde hij zijn gebruikelijke grieven. Het was een heksenjacht die enkel bedoeld was om de verkiezingsuitslag van 2016 ongedaan te maken. De Democraten waren “kwaadaardig” en “corrupt”. Hoe durfden ze het de meest succesvolle president uit de Amerikaanse geschiedenis aan te pakken via een impeachment? Vaak is de vergelijking gemaakt met de impeachmentprocedure tegen Bill Clinton, maar het was opvallend hoe extreem verschillend beide mannen reageerden op hun vrijspraak.
Trump's Acquittal Speech vs. Clinton's Speech
Trump hoeft zich in deze termijn geen zorgen te maken over een nieuw impeachmentproces. Wel hangen nog tal van rechtszaken boven zijn hoofd. Volgende maand buigt het Amerikaanse Hooggerechtshof zich over de eis van het Congres om de belastingaangiftes van de president openbaar te maken. En heeft Trump op illegale wijze geld verdiend aan zijn presidentschap? Ook daarover lopen verschillende rechtszaken. Maar andermaal klinkt de vraag: wat is dit allemaal waard? We hebben immers een ministerie van Justitie dat vierkant voor de president is gaan liggen en dat voortdurend zegt dat Trump immuun is voor elke vorm van vervolging.
Een historische voetnoot: de stem van Mitt Romney
Mitt Romney stemt voor het afzetten van Trump
Senator en oud-presidentskandidaat Mitt Romney is vaak gebrek aan ruggengraat verweten. Hij klonk de afgelopen jaren ferm in zijn kritiek op Trump, maar als het erop aankwam ging hij alsnog op zijn rug liggen (bijvoorbeeld toen hij de steun van Trump vroeg in zijn strijd voor een Senaatszetel). Tot verrassing en ontzetting van het Witte Huis stemde Mitt Romney deze week voor het afzetten van de president. De senator achtte de president schuldig aan machtsmisbruik. Dat leidde tot een woedende reactie van Trump en zijn gezin (Donald jr. riep de Republikeinen op om Romney uit de partij te schoppen).
Donald J. Trump
Had failed presidential candidate @MittRomney devoted the same energy and anger to defeating a faltering Barack Obama as he sanctimoniously does to me, he could have won the election. Read the Transcripts!
6:22 AM - 6 Feb 2020
Voor het eindoordeel van de Senaat maakte Romneys stem uiteraard niets uit. Hooguit was het een historische voetnoot in een proces waarvan de uitslag op voorhand al vaststond. Romney is de eerste en enige senator uit de Amerikaanse geschiedenis die gestemd heeft voor het afzetten van de president van zijn eigen partij. Luistertip: het interview van The Daily met Romney.
Een opperbeste week voor Trump
De stem van Romney was deze week de enige dissonant voor Trump. De president scoorde deze week zijn hoogste opiniepeiling bij Gallup. De voorverkiezing in Iowa verliep dramatisch voor de Democraten, wat uiteraard tot groot leedvermaak leidde bij de Republikeinen. Trump kon de Democratische blamage vrij eenvoudig inkoppen. “De Democraten kunnen al geen simpele voorverkiezing organiseren, laat staan een land regeren.”
Donald J. Trump
The Democrat Caucus is an unmitigated disaster. Nothing works, just like they ran the Country. Remember the 5 Billion Dollar Obamacare Website, that should have cost 2% of that. The only person that can claim a very big victory in Iowa last night is “Trump”.
12:33 PM - 4 Feb 2020
Een dag later hield Trump een triomfantelijke State of the Union en had hij een snoeiharde botsing met de favoriete boeman van de Republikeinen, Nancy Pelosi. Weer een dag later sprak de Senaat hem vrij.
Al met al was het een opperbeste week voor de president. Toch denk ik niet dat het veel impact heeft op de Amerikaanse kiezers. Trump is ongekend populair bij zijn Republikeinse achterban, maar de groep Amerikanen die de president afkeurt, is nog altijd groter.
Bron: Real Clear Politics
Bron: Real Clear Politics
Wat juist zo opviel de afgelopen drie jaar, is dat Trumps job approval ratings (zie boven) zo ontzettend stabiel zijn geweest. Ze bewogen zich ruwweg in de bandbreedte tussen 40 en 45 procent, iets wat we niet eerder gezien hebben bij voorgaande presidentschappen. Wat deze president ook doet, het verandert niet of nauwelijks de mening van de Amerikaanse kiezer over Trump.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.