Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 30 juni

Revue
 
Morning!Een volle Trump Weekly vandaag. Trumps reisverbod is in werking getreden. De ruzie tussen de
 

Arjen van der Horst

30 juni · Editie #77 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Morning!
Een volle Trump Weekly vandaag. Trumps reisverbod is in werking getreden. De ruzie tussen de president en de media heeft een nieuw hoogtepunt bereikt (of dieptepunt - afhankelijk van hoe je dit bekijkt). Verder worstelen de Republikeinen met de zorgwet en klaagt het Congres steeds luider over het gebrek aan transparantie bij de regering-Trump.
Groet!

Het reisverbod is van kracht
In januari brak in verschillende Amerikaanse steden protest uit tegen Trumps inreisverbod (foto: Reuters)
Na twee eerdere mislukte pogingen is het Trump dan toch gelukt. Afgelopen nacht is om 2 uur Nederlandse tijd een aangepast inreisverbod in werking getreden. De maatregel geldt voor burgers uit zes overwegend islamitische landen (Syrië, Soedan, Somalië, Iran, Libië en Jemen) en is van kracht voor een periode van 90 dagen. Tegelijkertijd wordt een algehele vluchtelingenstop van kracht, die 120 dagen duurt.
Federale rechtbanken hadden eerder nog het inreisverbod geblokkeerd. Het Supreme Court vernietigde afgelopen maandag de uitspraken van deze lagere rechters, maar het dwong het Witte Huis wel het verbod aan te passen. Burgers die “een bona fide relatie hebben met personen of entiteiten in Amerika”, komen nog steeds in aanmerking voor een visum, zo oordeelde het Hooggerechtshof.
Die uitspraak was alleen erg vaag. Wat is de definitie van een “bona fide” relatie? Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft nu richtlijnen uitgevaardigd die meer duidelijkheid moeten verschaffen. Burgers of vluchtelingen die directe familieleden hebben in Amerika, komen nog altijd in aanmerking voor een visum. 
Welkom zijn de volgende groepen:
  • Ouders en schoonouders
  • Broers en zussen (inclusief half/stiefbroers en -zussen)
  • Kinderen en stiefkinderen
  • Schoondochters en -zoons
  • Verloofden
  • Verder burgers die een baan hebben aangeboden gekregen door een Amerikaans bedrijf of op uitnodiging van een Amerikaanse universiteit een lezing houden. 
Het ministerie van Buitenlandse Zaken geeft ook expliciet aan wie de komende negentig dagen NIET in aanmerking komen voor een visum.
  • Grootouders en kleinkinderen
  • Ooms en tantes
  • Neven en nichten
  • Schoonzussen en zwagers
De regels lijken vrij arbitrair (waarom wel schoonouders, maar geen grootouders?) en de Amerikaanse regering legt niet uit hoe het tot deze verdeling is gekomen. Deze ogenschijnlijke willekeur laat ruimte voor juridische actie en de staat Hawaii heeft al aangekondigd dat ze het aangepaste reisverbod gaat aanvechten
Maar de verwachting is dat de nieuwe regels de chaos voorkomen zoals we die in januari zagen op de Amerikaanse luchthavens. De strijd verplaatst zich nu van de grenscontroles op luchthavens naar de visumafdelingen van de ambassades en de rechtbanken. 
Is dit een overwinning voor president Trump? Je kan daar op twee manieren naar kijken. De uitspraak van het Supreme Court was zonder twijfel een grote morele overwinning voor de president. Maar als je kijkt naar de praktische gevolgen van deze nieuwe richtlijnen, dan kun je je afvragen of dit echt een succes is. 
In Trumps oorspronkelijke plan wilde hij een algeheel reisverbod van negentig dagen voor álle burgers uit die zes landen. Dat gebeurt nu niet. Verschillende burgerrechtenorganisaties hebben er al op gewezen: met de nieuwe richtlijnen zal het overgrote deel van de visumaanvragers gewoon toegang krijgen tot Amerika. Daarmee lijkt het inreisverbod vooral een symbolische maatregel.
Tweeter-in-chief vs "Fake News Media"
Deze week laaide de oorlog tussen president Trump en de Amerikaanse media in alle hevigheid op. Eerst was daar het incorrecte verhaal dat CNN uitzond over Trumps adviseur Anthony Scaramucci. Volgens de nieuwszender had Scaramucci banden met een Russisch investeringsfonds. Dat verhaal bleek niet te kloppen, CNN bood zijn excuses aan en drie verslaggevers namen ontslag. Scaramucci accepteerde de excuses als een gentleman. 
Maar voor de president was dit te verleidelijk om te laten liggen. Voor hem was dit het bewijs dat CNN alleen maar ‘fake news’ brengt en dat alle verhalen over Russische inmenging in de Amerikaanse verkiezingen onzin zijn. 
Donderdag bond Trump de strijd aan met twee van zijn favoriete doelwitten: de presentatoren van het ontbijtprogramma Morning Joe van de linkse zender MSNBC. Een van de presentatoren, Joe Scarborough, is een Republikein die aanvankelijk Trump-vriendelijk was. Maar sinds de inauguratie stelt Scarborough zich steeds kritischer op. 
Dit tot frustratie van de president. De twee presentatoren van Morning Joe behoorden lang tot het selecte groepje dat de president volgt op Twitter. Maar de president ontvolgde ze in maart en hij haalde steeds harder uit op Twitter naar het presentatieduo. De aanvallen zijn dus niet nieuw, maar die van gisteren waren ongekend fel met een seksistische ondertoon.
Je zou kunnen zeggen: dit is een slimme mediastrategie van Trump. Hij houdt direct contact met zijn achterban en omzeilt de media. Aanvallen op de mainstream media doen het goed bij zijn fans. Andermaal bepaalt hij de headlines (zie ook de persconferentie gisteren in het Witte Huis, die volledig beheerst werd door Trumps tweets) en weet hij de aandacht af te leiden van de problemen rond de Republikeinse zorgwet.
Trump is gewoon Trump. Hij gedraagt zich zoals hij de afgelopen twee jaar heeft gedaan. Dat leverde hem het presidentschap op, dus waarom zou hij veranderen? Bovendien is de president slim genoeg zijn aanvallen te richten op journalisten. Amerikanen hebben veel minder vertrouwen in de media dan de president zelf, zo blijkt uit een recente opiniepeiling.
Het Witte Huis verdedigde de tweets door te zeggen dat de president altijd “vuur met vuur” bestrijdt. Maar de kritiek op president was niet mals en kwam van alle kanten. Morning Joe-presentatrice Mika Brezinski, doelwit van Trumps aanval, reageerde nog met een speelse tweet.
Maar Congresleden lieten blijken dat ze het helemaal hebben gehad met het Twitter-gedrag van de president. De scherpste reacties kwamen van Republikeinen
Zijn eigen partij valt hem hard aan en je kunt je dus afvragen of het wel een handige strategie is (als je überhaupt al kan spreken van strategieën bij deze impulsieve president). Ook een ruime meerderheid van de Amerikaanse kiezers heeft het helemaal gehad met de tweets van de president, zo blijkt uit een opiniepeiling van Fox News
Paul Ryan, de Republikeinse voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, hield gisteren zijn wekelijkse persconferentie. De frustratie droop van zijn gezicht af. Hij wilde het hebben over twee belangrijke stemmingen in het Congres en de Republikeinse zorgwet, maar een groot deel van de persconferentie ging over Trumps tweets
“Obviously, I don’t see that as an appropriate comment. Look, what we’re trying to do around here is improve the tone, the civility of the debate, and this obviously doesn’t help do that.” 
Trumps prille presidentschap bevindt zich in een cruciale fase. Hij is er nog steeds niet in geslaagd om een belangrijke wet door het parlement te loodsen. De Republikeinen worstelen op dit moment met een wetsvoorstel dat Obamacare moet vervangen (daarover later meer). Trump moet alle zeilen bijzetten om zijn partij achter dit voorstel te krijgen, dus hij kan alle steun gebruiken. Maar op cruciale momenten gooit hij zand in zijn eigen machine met wilde tweets. Zie ook de reactie van twee Republikeinse senatoren, Lisa Murkowski en Susan Collins. 
Susan Collins heeft zich openlijk tegen de Republikeinse zorgwet gekeerd. Ook Lisa Murkowski heeft haar twijfels over de wet die Obamacare moet vervangen en is nog onbeslist. De Republikeinse leiding doet haar best om de twee senatoren alsnog binnenboord te halen. Dit lijkt niet het geschikte moment voor de president om twee belangrijke senatoren van zich te vervreemden.
De Republikeinse zorgwet strandt in de Senaat
Het wetsvoorstel van de Republikeinse leider Mitch McConnell kreeg geen meerderheid in de Senaat (foto: Reuters)
Op dit moment werkt de Republikeinse Senaatsleider Mitch McConnell aan een nieuwe versie van de zorgwet die Obamacare moet vervangen. Zijn oorspronkelijke voorstel, dat hij een week geleden publiceerde, kon niet rekenen op een meerderheid in de Senaat. Van meet af aan was er twijfel bij Republikeinse senatoren. 
Een cruciaal moment was eerder deze week met de publicatie van de Amerikaanse rekenkamer CBO, die het Republikeinse plan had doorgelicht. De bevindingen waren niet mals:
  • Over een periode van tien jaar bezuinigt de overheid $772 miljard op Medicaid, het ziekenfonds voor de allerarmste Amerikanen. Het is de grootste bezuiniging op Medicaid ooit.
  • Het bezuinigt $408 miljard op subsidies voor Amerikanen die zich geen zorgverzekering kunnen veroorloven.
  • De wet leidt tot 22 miljoen minder verzekerden. Dit is deels een gevolg van de afschaffing van de verzekeringsplicht. Gezonde, jonge Amerikanen zullen ervoor kiezen zich niet meer te laten verzekeren. Maar een aanzienlijk deel raakt de verzekering kwijt door de enorme bezuiniging op Medicaid.
  • Omdat gezonde mensen uit de verzekering stappen, gaan de premies en het eigen risico omhoog voor zieken, bejaarden, gehandicapten en armen. Voorbeeld: een 64-jarige Amerikaan die een jaarinkomen heeft van $26.500 betaalt onder Obamacare per jaar $1.700 aan premies. Met het Republikeinse Senaatsplan stijgen de premies naar $6.500 (oftewel een kwart van het inkomen) en het zorgpakket dekt minder kosten. Kortom, je betaalt meer voor minder. 
  • Er is één groep die profiteert van het Republikeinse plan: de allerrijksten. Obamacare werd gefinancierd met een speciale belasting voor huishoudens die meer dan $250.000 verdienen. Die belasting verdwijnt, als de Republikeinen hun zin krijgen. De enorme bezuiniging op Medicaid en de subsidies voor armen financieren zo een belastingverlaging van $700 miljard. De helft van die belastingverlaging komt ten goede aan de rijkste 1 procent van Amerika.
Zie hier het dilemma voor de Republikeinen. Zeven jaar lang voerden ze campagne tegen Obamacare. Als ze het Congres en Witte Huis in handen zouden krijgen, zou er meteen een einde komen aan Obamacare, zo was de Republikeinse belofte. Maar de praktijk is weerbarstig. Obamacare is populairder dan ooit en meer dan 20 miljoen Amerikanen zijn nu verzekerd dankzij Obamacare. Als de Republikeinen hun zin krijgen, gaan met name kwetsbare groepen erop achteruit, terwijl de rijksten een flinke belastingbonus krijgen. 
Bovendien staat het Republikeinse plan in alle opzichten haaks op eerdere uitspraken van Trump. De president had juist beloofd dat alle Amerikanen een verzekering zouden krijgen en dat er geen bezuinigingen zouden komen op Medicaid.
De Republikeinen hebben met 52 senatoren maar een flinterdunne meerderheid. Als meer dan twee senatoren zich verzetten tegen zijn voorstel, is het gedaan met de wet. Eerder deze week werd duidelijk dat negen Republikeinen zich openlijk verzetten. Mitch McConnell wilde deze week al een stemming in de Senaat over het voorstel, maar door het grote verzet was hij gedwongen de stemming uit te stellen.
Déjà vu all over again?
Trump vierde de succesvolle stemming in het Huis van Afgevaardigden over de zorgwet in de Rose Garden van het Witte Huis (foto: Reuters)
In maart speelde een vergelijkbaar scenario zich af in het Huis van Afgevaardigden. Trump en Huisvoorzitter Paul Ryan probeerde hun versie van de Republikeinse zorgwet door het Huis te rammen, maar ook daar stuitte het op verzet. Met name de Freedom Caucus, een ultraconservatieve factie van laissez-faire kapitalisten in het Huis van Afgevaardigden, lag dwars. Ryan was gedwongen de stemming af te blazen.
Dat werd gezien als een pijnlijke nederlaag voor de Republikeinen. Vele commentatoren vroegen zich toen af of de Republikeinse pogingen om Obamacare te ontmantelen niet een vroege dood waren gestorven. Maar Ryan gaf niet op en begin mei kwam het alsnog tot een stemming. Nu kreeg zijn voorstel wel genoeg steun (zij het met de kleinst mogelijke meerderheid). 
Kan hetzelfde nu gebeuren in de Senaat? Het Republikeinse voorstel is zeker niet dood. McConnell werkt aan een nieuwe versie en hij hoopt vandaag nog een tweede doorrekening te krijgen van de Amerikaanse rekenkamer. De stemming zou dan moeten plaatsvinden voor 29 juli als het Congres een maand lang op zomerreces gaat.
Toch staat McConnell voor een veel taaiere opgave dan zijn collega Paul Ryan in het Huis van Afgevaardigden. Allereerst, Paul Ryan heeft in het Huis van Afgevaardigden een vrij comfortabele meerderheid achter zich. Uiteindelijk hoefde hij maar één groep (de Freedom Caucus) over te halen om alsnog een meerderheid te krijgen.
McConnell heeft die bewegingsruimte niet. Hij kan in de Senaat zich maar twee Republikeinse tegenstemmers veroorloven. Bovendien komt het Republikeinse verzet in de Senaat van twee kanten. Een groep van vier senatoren rekent zich tot de gematigde vleugel en vindt dat het voorstel te ver gaat. De tweede groep bestaat uit vijf senatoren en zit juist aan de andere kant van het politieke spectrum. Zij vinden dat het Republikeinse voorstel neerkomt op Obamacare Lite. 
Beide groepen heeft McConnell nodig en dat maakt zijn taak zo lastig. Buigt hij te veel naar de conservatieve vleugel, dan dreigt hij de gematigden in zijn partij kwijt te raken en vice versa. Zijn aangepaste voorstel kan vooralsnog niet op genoeg steun rekenen, aldus Politico. McConnell zou nu overwegen een deel van de Obamacare-belasting voor de rijken te handhaven, maar daarmee riskeert hij de woede van de conservatieve vleugel. 
Zeven jaar lang verenigden de Republikeinen zich in hun verzet tegen Obamacare. Nu blijkt Obamacare een splijtzwam te zijn voor de GOP.
Democracy dies in darkness
Amerikaanse media beelden de persconferenties van Sean Spicer met een tekening uit, omdat camera’s steeds vaker niet worden toegestaan (foto: CNN)
Voor de Witte Huis-verslaggevers is het een dagelijkse worsteling: de persconferentie van Sean Spicer. Trumps woordvoerder geeft antwoorden die vaag of ontwijkend zijn. “Ik heb dit niet met de president besproken, maar ik kan het navragen”, is een vaak gehoord standaardantwoord. Soms geeft Spicer alleen een korte verklaring en loopt dan weg met gefrustreerde verslaggevers die hem tevergeefs naroepen.
White House Reporters Erupt In Anger After Sean Spicer Exits Without A Briefing
De dagelijkse White House press briefings zijn al decennialang vast onderdeel van de Washingtonse traditie. Het stelt verslaggevers in de gelegenheid over een breed scala van onderwerpen vragen te stellen. Maar onder Trump zijn ze minder frequent geworden. En als ze al plaatsvinden, dan mogen de camera’s steeds vaker niet aan. Dat leidde eerder deze week tot een botsing tussen Spicer en journalisten.
CNN's Jim Acosta repeatedly asks why the cameras aren't on, Sean Spicer ignores
Het gebrek aan transparantie beperkt zich niet tot de omgang met de media. Trumps regering was van meet af aan omgeven met geheimzinnigheid. Zo is het al jarenlang een traditie dat presidenten hun belastingaangifte vrijgeven, maar Trump weigert dat te doen. Ook zijn de bezoekersregisters van het Witte Huis niet langer openbaar. Niemand kan zien wie Trump bezoekt in zijn ambtswoning.
Serieuzer zijn de beperkingen die het Witte Huis oplegt aan het Congres. De Republikeinse zorgwet werd in het diepste geheim voorbereid zonder enig overleg of debat in parlementaire commissies. Zelfs Republikeinse Congresleden werden buitengesloten tot woede van senatoren als John McCain en Mike Lee.
Het Amerikaanse Congres begint steeds luider te morren over deze geheimzinnigheid. Congresleden die het Witte Huis om informatie vragen, stuiten op een muur. “Het is schokkend dat we geen enkele reactie krijgen. Er is een totaal gebrek aan transparantie”, zegt het Democratische Congreslid Alan Lowenthal in een interview met de NOS.
Lowenthal vertegenwoordigt een district in Zuid-Californië waar veel migranten wonen. Geregeld neemt hij het op voor migranten die met deportatie bedreigd worden. Vaak vraagt hij om opheldering bij ICE, de federale instantie die belast is met het uitzetten van illegalen. “In het verleden kregen we altijd een antwoord, als we contact opnamen met ICE. Nu krijgen we helemaal geen reactie meer.”
Het Democratische Congreslid maakt zich dan ook grote zorgen. “Dit is een bijzonder serieuze zaak. Het is onze taak om toezicht te houden op de overheid. Maar nu zet het Witte Huis ons gewoonweg aan de kant, het erkent niet eens onze functie als toezichthouder. Dit verzwakt de democratie.”
Het Republikeinse Congreslid Jason Chaffetz, voorzitter van de machtige Oversight Committee (foto: Reuters)
Republikeinen delen die kritiek. Neem Jason Chaffetz, de voorzitter van de machtige Oversight Committee die toezicht houdt op ministeries. Hij was altijd kritisch op het gebrek aan transparantie bij de regering-Obama.
“Triest genoeg zie ik geen verschil tussen Trump en Obama. Met Trump in het Witte Huis dacht ik dat de deuren wagenwijd zouden opengaan voor ons. Ik verwachtte dat we alle documenten zouden krijgen waar we om vroegen. In veel opzichten is het juist erger geworden. We krijgen helemaal niets en dat is bijzonder frustrerend.”
Volgens zijn Democratische collega Lowenthal is de geheimzinnigheid van de regering Trump zonder precedent in de Amerikaanse geschiedenis. “Wij Democraten hebben nu zelfs heimwee naar de dagen van George W. Bush. Had je dat ooit kunnen bedenken? Bush was een Republikein die er conservatieve principes op na hield, maar hij respecteerde het Congres en waar het voor staat. Ik had nooit gedacht dat ik zou terugverlangen naar de dagen van George Bush. Nooit.”
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.