Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 28 juli

Revue
 
Goedemorgen!Allereerst excuus voor het overslaan van de laatste Trump Weekly. Ik was afgelopen week v
 

Arjen van der Horst

28 juli · Editie #80 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Goedemorgen!
Allereerst excuus voor het overslaan van de laatste Trump Weekly. Ik was afgelopen week voor Nieuwsuur op pad in Californië en dat slokte al mijn tijd op. (Voor de liefhebbers: hier de reportage over de Summer of Love. Mijn verhaal over Amazon is vanavond te zien in Nieuwsuur). De Trump Weekly gaat na vandaag een paar weken met reces, dus tot volgende maand!
Groet, 
Arjen

The mystery plan
Scène uit de populaire TV-serie The Walking Dead (foto: Reuters)
Het eindeloze debat rond de Amerikaanse gezondheidszorg heeft soms iets weg van de zombieserie The Walking Dead. Je denkt dat de Republikeinse zorgwet voorgoed begraven is. Maar nee, na de zoveelste poging het voorstel nieuw leven in te blazen krabbelt het lijk weer overeind. De zorgwet leeft nog steeds (sort of), maar het is alsof de Republikeinen trekken aan een kadaver.
Deze zombiewet is nu een veelkoppig Frankenstein-monster geworden. Vorige week sneuvelde in de Senaat de laatste poging van de Republikeinen om Obamacare te torpederen. Maar na koortsachtig gelobby van Senaatsleider Mitch McConnell en dreigementen van president Trump debatteren de senatoren andermaal over een zorgwet.
De vraag is alleen: welke zorgwet? De Republikeinen haalden dinsdag een symbolische overwinning toen ze een nipte meerderheid haalden in een procedurele stemming. Dat opende het debat, wat inmiddels op een meerkeuzetest is gaan lijken. De Senaat stemt namelijk niet over één zorgwet, maar over meerdere voorstellen. Ik hoop dat jullie dit nog een beetje kunnen volgen, maar ik zal hier stap voor stap proberen uit te leggen hoe dit proces verloopt.  

  • De eerste stemming was meteen al dinsdagnacht. De senatoren stemden over de Better Care Reconcilliation Act, een plan dat uit de koker komt van Mitch McConnell. Wie wil weten wat dit plan precies behelst, lees ook mijn eerdere nieuwsbrieven (hier en hier). Vorige week werd al duidelijk dat dit voorstel geen meerderheid zou halen. Voor conservatieve Republikeinen ging het plan niet ver genoeg; voor gematigde senatoren ging het juist te ver. De uitslag van de stemming was dan ook voorspelbaar: 57 senatoren stemden tegen, inclusief negen Republikeinen.
  • Woensdag volgde een tweede poging. Dit keer ging het om een simpele repeal van Obamacare zonder een alternatieve zorgwet. In 2015 had een meerderheid van de Senaat al gestemd voor de afschaffing van Obamacare, maar dat deden de Republikeinen in de wetenschap dat Obama het zou neersabelen met een presidentieel veto. Nu zit in het Witte Huis een president die met de pen klaarstaat om elk voorstel te ondertekenen dat op zijn bureau belandt. De president hunkert immers naar “a win”. Maar nu de gevolgen van zo'n simpele repeal duidelijk worden (chaos op de verzekeringsmarkt, miljoenen die hun zorgverzekering verliezen, kwetsbare groepen die hun premies flink zien stijgen), is de twijfel toegeslagen in het Republikeinse kamp. Ook dit voorstel haalde het niet: 55 stemden tegen, onder wie zeven Republikeinen.
  • Wat overblijft, is wat de Republikeinen de “skinny repeal” noemen. Dit zou zogenaamd een lichte hervorming van Obamacare betekenen, wat de mogelijkheid geeft om het in een later stadium verder aan te passen. Met andere woorden: dit is vooral een poging om de zombie voor langere tijd in leven te houden. Tot vlak voor de publicatie van deze nieuwsbrief wist niemand wat er precies in de “skinny repeal” staat. Senatoren noemden het al sarcastisch “the mystery plan”. Pas een paar uur geleden hebben de Republikeinen de tekst van het voorstel vrijgegeven. Het (nachtelijke) debat is inmiddels in volle gang in de Senaat. Ze kunnen nu elk moment erover stemmen.
De Republikeinse Senaatsleider Mitch McConnell (foto: Reuters)
Mitch McConnell doet voorkomen alsof de “skinny repeal” maar een lichte aanpassing behelst in een poging twijfelende collega’s over de streep te trekken. Maar anders dan de naam doet vermoeden, zal dit in werkelijkheid miljoenen Amerikanen treffen. De kern van het plan is de afschaffing van de door Republikeinen gehate verzekeringsplicht. Dit zogeheten “mandate” is juist een van de pijlers van Obamacare. Het collectiviteitsprincipe zorgt ervoor (in combinatie met een belasting voor de allerrijksten) dat het duurste deel van Obamacare betaalbaar blijft. 
Onder Obamacare mochten verzekeraars niet langer zieke Amerikanen (=dure patiënten) met zogeheten pre-existing conditions weigeren. Republikeinen willen dit populaire onderdeel van Obamacare handhaven, maar tegelijkertijd de verzekeringsplicht afschaffen. Verzekeraars waarschuwen al dat dit tot chaos zal leiden. Immers, gezonde mensen zullen hun verzekering opgeven, in de wetenschap dat verzekeraars ze niet kunnen weigeren als ze in een later stadium ziek worden. Dat betekent dat vooral zieke (en dus dure) Amerikanen zich laten verzekeren, wat het systeem onhoudbaar maakt.   
Ik sluit niet uit dat de “skinny repeal” een meerderheid haalt, al zal het een taaie klus worden voor McConnell. Drie Republikeinse senatoren stelden afgelopen nacht een ultimatum: ze willen pas voor stemmen als ze de staalharde garantie hebben dat de “skinny repeal” niet als wet wordt vastgelegd. Ze willen dat de “skinny repeal” hooguit dient als startschot voor verdere onderhandelingen. 
Maar zelfs als een meerderheid voor stemt, is het debat over de ontmanteling van Obamacare nog lang niet voorbij. Het Huis van Afgevaardigden heeft namelijk al eerder gestemd over een totaal ander voorstel. Pas als beide huizen van het Congres overeenstemming bereiken over dezelfde tekst, kan het ook daadwerkelijk wet worden. 
In the meantime: the zombie keeps walking. 
LEESTIP
Wie zijn de Republikeinse dwarsliggers? Lees dit verhaal van de New York Times over senator Lisa Murkowski van Alaska en dit portret van NRC-collega Guus Valk over senator Susan Collins van de kleine staat Maine. 
De martelgang van Jeff Sessions
Jeff Sessions, minister van Justitie (foto: Reuters)
Een week geleden opende Trump via dit interview in de New York Times de frontale aanval op zijn eigen minister van Justitie, Jeff Sessions. De president klaagde dat Sessions zijn handen had afgetrokken van het Rusland-onderzoek. 
“Sessions should have never recused himself, and if he was going to recuse himself, he should have told me before he took the job and I would have picked somebody else.”
Sindsdien gaat er bijna geen dag voorbij dat Trump denigrerende opmerkingen maakt over Sessions. Hij noemt hem “weak” en “beleaguered” en de president spoort hem herhaaldelijk aan te kijken naar de “misdaden van Hillary Clinton”. 
Dat laatste is op zijn zachtst gezegd opmerkelijk. De Amerikaanse justitie en het opsporingsapparaat opereren natuurlijk onafhankelijk van de president. Het is in normale democratieën ongebruikelijk dat een president zijn aanklagers aanspoort politieke rivalen te vervolgen. Zelfs voor Trumps aanhangers gaat dit te ver (al maken die zich minder zorgen over de aanvallen op Clinton dan die op Sessions). Het rechts-populistische Breitbart, dat lang een trouwe cheerleader was van het Trumpiaanse gedachtegoed, wordt steeds kritischer. Het schreef een vernietigend commentaar waarin het Trump voor “hypocriet” uitmaakte. 
Trumps nieuwe communicatiechef bevestigde eerder deze week min of meer dat de president van Sessions af wil. Op de vraag of de minister van Justitie moet opstappen, antwoordde Anthony Scaramucci dit: 
“I have an enormous amount of respect for the Attorney General, but I do know the president pretty well and if there’s this level of tension in the relationship that, that’s public, you’re probably right.”
Sessions was de eerste prominente Republikein die Trumps gooi naar de Republikeinse nominatie steunde. Sessions heeft zich ondanks alle schandalen en controverses een standvastige en trouwe aanhanger getoond. Maar Sessions is ook trouw aan de Amerikaanse grondwet en daar zit het probleem voor Trump. De president eist altijd onwrikbare loyaliteit en volgzaamheid van zijn medewerkers, maar kennelijk is die trouw niet wederkerig.
Cartoon New Yorker
Hoe vallen Trumps voortdurende aanvallen op Sessions te verklaren? Het is onderdeel van een bredere campagne van het Witte Huis om de speciale aanklager Robert Mueller te ondermijnen (lees ook dit verhelderende stuk in The Atlantic). Mueller geeft leiding aan het Rusland-onderzoek en president Trump is gefrustreerd dat dit verhaal het nieuws blijft domineren. Het is al weken duidelijk dat Trump zinspeelt op het ontslag van Mueller.
De president kan Mueller niet direct ontslaan. Hij moet zijn minister van Justitie vragen dat voor hem te doen. Aangezien Sessions zich heeft losgekoppeld van het Rusland-onderzoek, kan hij Mueller niet ontslaan. Die bevoegdheid ligt nu bij Rod Rosenstein, de onderminister van Justitie. Het was Rosenstein die Mueller aanstelde als speciale aanklager en het is onwaarschijnlijk dat hij ingaat op het verzoek van Trump. Rosenstein heeft al door laten schemeren dat hij dan liever ontslag neemt.
Trump rest dan nog één mogelijkheid: hij kan een nieuwe minister van Justitie aanstellen. Daarvoor moet eerst Sessions het veld ruimen. Trump kan Sessions natuurlijk zelf ontslaan, maar -net als bij het ontslag van FBI-directeur Comey- zal hij dan het verwijt krijgen dat hij de rechtsgang belemmert. Voor Trump zou het ideaal zijn als Sessions zelf het besluit neemt af te treden. 
De minister van Justitie wil vooralsnog niet van wijken weten. In een interview met Fox News zegt Sessions dat de niet aflatende stroom opmerkingen van Trump “kind of hurtful” is. 
Jeff Sessions Full Interview with Tucker Calrosn 7/27/17 Fox News - YouTube
Als de president wil dat hij opstapt, dan zal Sessions gehoorzamen, maar hij is niet van plan uit eigen beweging af te treden. De presidentiële pesterijen via Twitter zullen nog wel even doorgaan.
Regeren per tweet
Trump heeft zich vaak neergezet als een LBGT-vriendelijke president (foto: Reuters)
Trump houdt niet alleen een directe band met zijn achterban via Twitter, hij lijkt ook te regeren met tweets. Woensdag kondigde hij op Twitter aan dat transgenders niet meer mogen dienen in de Amerikaanse strijdkrachten. Er komt een volledig transgenderverbod.
Het Pentagon was volkomen verrast door de aankondiging. Onder Obama nam het ministerie van Defensie geleidelijk stappen om transgenders in de strijdkrachten te integreren (hierover maakten we eerder deze reportage). De huidige minister Mattis van Defensie had om een uitstel van zes maanden gevraagd om de laatste obstakels voor transgenders weg te nemen. Toen het nieuws brak, lieten Pentagon-woordvoerders weten dat ze niet op de hoogte waren van het besluit van de president. “The tweet was the first we heard about it.”
Het is kenmerkend voor de chaos die heerst in het Witte Huis. De president neemt impulsief een besluit zonder overleg met de belangrijkste personen in zijn regering (Mattis wist van niets; hij is op vakantie), maar hij lijkt vervolgens zelf niet te weten wat de maatregel betekent. Het is al mogelijk voor transgenders om openlijk te dienen in de Amerikaanse strijdkrachten. Toen Trumps woordvoerder werd gevraagd wat de maatregel betekent voor deze groep, bleef ze het antwoord schuldig. 
“The implementation policy is going to be something that the White House and the Department of Defense are going to have to work together to lawfully determine.” 
De joint chiefs-of-staff (je weet wel, de generaals van wie de president beweerde dat hij ze geraadpleegd had) verklaarden dat ze het oude beleid handhaven, zolang Trump geen duidelijkheid verschaft over de maatregel.
Het transgenderverbod kwam de president op een golf van kritiek te staan. Velen namen aanstoot aan de opmerking dat de strijdkrachten “burdened” zijn door transgenders. Ze wezen erop dat een van de commando’s die Osama bin Laden uitschakelden, transgender is. Bovendien klopt Trumps constatering niet dat de acceptatie van transgenders leidt tot “tremendous medical costs”. Volgens dit onderzoek van de militaire denktank Rand zijn de extra kosten (tussen de $2,4 miljoen en $8,4 miljoen) relatief laag. Het Amerikaanse leger spendeert daarentegen het tienvoudige van dat bedrag aan militairen met erectieproblemen
De kritiek komt ook van de Republikeinse partij, doorgaans niet de grootste voorvechter van transgenderrechten. Senator John McCain noemde Trumps verklaring “onduidelijk” en hij wees erop dat het Pentagon transgenders allang toelaat.
“Any American who meets current medical and readiness standards should be allowed to continue serving. There is no reason to force service members who are able to fight, train, and deploy to leave the military—regardless of their gender identity.”
Ook sociaal-conservatieven zoals senator (en veteraan) Joni Ernst hadden kritiek. Een woordvoerder van Ernst zei dat het verbod van Trump te ver gaat
“While she believes taxpayers shouldn’t cover the costs associated with a gender reassignment surgery, Americans who are qualified and can meet the standards to serve in the military should be afforded that opportunity.” 
Trump heeft zichzelf vaak neergezet als een transgender-vriendelijke Republikein. Zijn communicatiechef Anthony Scaramucci noemde hem een paar maanden geleden nog “the most pro-LGBTQ rights @POTUS in history”. 

Dus waarom doet Trump dit? Deze uitspraak van een Witte Huis-official is verhelderend. 
“This forces Democrats in Rust Belt states like Ohio, Michigan, and Wisconsin, to take complete ownership of this issue. How will the blue collar voters in these states respond when senators up for re-election in 2018 like Debbie Stabe now are forced to make their opposition to this a key plank of their campaigns?”
Met andere woorden: dit is vooral een tactisch besluit. He is bedoeld om de eigen achterban scherp te houden en Democraten in cruciale swingstates voor het blok te zetten. Bovendien past dit in een veel breder patroon. In alles profileert Trump zich als de anti-Obama, of het nu gaat om de klimaatagenda, regulering voor de financiële sector, de gezondheidszorg of zelfs de liefdadigheidsprogramma’s van Michelle Obama. De voornaamste missie van het Witte Huis lijkt vooralsnog de politieke erfenis van Obama volledig uit te wissen. 
To Russia, without love
De Russische president Poetin (foto: Reuters)
Het Huis van Afgevaardigden stemde eerder deze week voor nieuwe sancties tegen Rusland. Een overweldigende meerderheid in de Senaat deed afgelopen nacht hetzelfde. Daarmee ontstaat een interessante situatie. Eerdere sancties zijn per presidentieel decreet uitgevaardigd. Dat betekent dat de president ze ook met één pennenstreek weer ongedaan kan maken. Nu het Congres de sancties in wet heeft vastgelegd, heeft Trump die bewegingsvrijheid niet meer. Het afschaffen van sancties vereist vanaf nu toestemming van het Congres. 
De president had van tevoren aangegeven dat hij de wet niet zag zitten. Hij kan natuurlijk de wet torpederen met een veto, maar dan riskeert hij voor Poetins marionet uitgemaakt te worden. Het Witte Huis heeft nog niet aangegeven of het de wet zal tekenen of niet.  
De drie musketiers: allen voor zichzelf
Donald Trump jr, Jared Kushner en Paul Manafort (foto: Reuters)
Dit had de week moeten zijn waarin commissies in het Congres Donald Trump jr., Jared Kushner en Trumps oude campagnechef Paul Manafort aan de tand zouden voelen. Aanleiding was de ontmoeting die de drie heren een jaar geleden hadden met een Russische advocate, waarin Trump jr. belastende informatie van de Russische staat over Hillary Clinton in het vooruitzicht was gesteld. Het enige verhoor dat uiteindelijk doorging was dat van Trumps schoonzoon Kushner, zij het achter gesloten deuren. We kregen niet meer te horen dan deze verklaring:
Kushner makes statement after testifying
Het was duidelijk dat advocaten een stevige invloed hadden gehad op zijn tekst. Het zat vol met ontwijkende uitspraken als deze: “I did not collude, nor know of anyone else in the campaign who colluded, with any foreign government.” Hij zegt hier in feite dat hij niks fout heeft gedaan, maar dat hij niet zijn hand in het vuur kan steken voor anderen binnen de campagne. 
Zo bleven we na deze verklaring met meer vragen zitten dan antwoorden (lees ook dit stuk). Waarom had hij tot drie keer toe verzwegen dat hij verschillende ontmoetingen had gehad met Russen, terwijl hij na zijn aanstelling als Witte Huis-adviseur wettelijk verplicht was die ontmoetingen te melden? Kushner geeft sterk de indruk dat hij vooral zijn eigen positie wil beschermen. Hij schuift de verantwoordelijkheid voor de ontmoeting met de Russische advocate nadrukkelijk in de schoenen van Donald Trump jr.
Elke prominente medewerker in het Witte Huis (inclusief de president) heeft inmiddels een klein leger aan privé-advocaten ingehuurd. Zo ook Donald Trump jr. en Paul Manafort. Beide heren zouden aanvankelijk afgelopen woensdag in het openbaar getuigen voor het Congres. Maar na koortsachtige onderhandelingen tussen het Congres en hun advocaten is dit tot nader order uitgesteld. 
To be continued…
Bullshit du jour
Anthony Scaramucci, de nieuwe Director of Communications van Trump (foto: Reuters)
Meet the new guy. Anthony Scaramucci is sinds afgelopen vrijdag de nieuwe communicatiechef van Donald Trump. De voormalige investeringsbankier heeft nul ervaring in de politiek noch de PR-wereld, maar dat lijkt voor Trump juist een noodzakelijke voorwaarde te zijn om hem aan te stellen. (Scaramucci’s voorganger dacht daar kennelijk over. Sean Spicer stapte uit protest op.)
Scaramucci heeft duidelijk zijn huiswerk gedaan, getuige dit geinige filmpje van de Daily Show. 
The Mooch did his homework ~ Anthony Scaramucci ~ Donald Trump ~ The Daily Show - YouTube
Scaramucci heeft zich inmiddels met verve geworpen in de stammenstrijd van het Witte Huis. Hij heeft de oorlog verklaard aan staf-chef Reince Priebus, die hij valselijk beschuldigde van het lekken van financiële informatie over de nieuwe communicatiechef. “Reince is a fucking paranoid schizophrenic, a paranoiac”, zegt hij in een interview met de New Yorker. Ook maakte hij Trumps consigliere Steve Bannon belachelijk. “I’m not Steve Bannon, I’m not trying to suck my own cock.”  
En Scaramucci lijkt het oude mantra van zijn baas (“You’re fired!”) te hebben overgenomen. Hij dreigt elke Witte Huis-medewerker te ontslaan die informatie lekt naar de media. 
Scaramucci: If Leaks Continue, I'll Fire Everybody
Dat leidde meteen tot een Kafkaësk tafereel. Scaramucci besloot dinsdag Witte Huis-woordvoerder Michael Short te ontslaan, omdat hij gelekt zou hebben. Het nieuws van het aanstaande ontslag lekte uit via Politico.
Maar Michael Short wist toen nog van niets. “No one has told me anything and the entire premise is false”, was zijn eerste reactie. 
Scaramucci was vervolgens woest dat dit nieuws gelekt was. 
“I have to figure out a way to get the leaking to stop, because it hurts people. This is the problem with the leaking. This is actually a terrible thing. The fact that you guys know about it before he does really upsets me as a human being and as a Roman Catholic.”
Maar wie bleek de bron van dit lek te zijn? Scaramucci zelf!  
De voorpagina van de tabloid New York Post vandaag
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.