Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 25 januari 2019

Revue
 
Good morning! Het is Groundhog Day in Washington: nog altijd zit een deel van de Amerikaanse overheid
 

Arjen van der Horst

25 januari · Editie #139 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Good morning!
Het is Groundhog Day in Washington: nog altijd zit een deel van de Amerikaanse overheid op slot. Een compromisvoorstel van Trump dat een einde moest maken aan de shutdown, werd meteen van de hand gewezen door de Democraten. Ook verloor de president een wedstrijdje armpje drukken met de Democratische leider Pelosi. Op haar verzoek heeft Trump zijn jaarlijkse State of the Union uitgesteld tot na de shutdown.
Opnieuw meldde zich een nieuwe presidentskandidaat (Kamala Harris) aan bij de Democraten, die nu al een diverser deelnemersveld dan ooit hebben. De Bullshit du Jour gaat over de 8.000+ leugens van Trump en we praten na over de “primeur” van BuzzFeed News.
Veel leesplezier!
Leestijd is 16-17 minuten
Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

Shutdown: week 5
Al 35 dagen zit een deel van de Amerikaanse overheid op slot (foto: Reuters)
Al 35 dagen zit een deel van de Amerikaanse overheid op slot (foto: Reuters)
Ik kan vooralsnog elke week van dit jaar met dezelfde zin beginnen: er is nog steeds geen einde in zicht van de gedeeltelijke sluiting van de Amerikaanse overheid. De shutdown is daarmee zijn tweede maand ingegaan. Normaal krijgen ambtenaren vandaag hun salaris uitbetaald, maar 800.000 van hen krijgen voor de tweede keer helemaal niets (Amerikaanse ambtenaren worden om de twee weken uitbetaald). Overheidsdiensten krijgen daar steeds meer last van. De FBI, de belastingdienst en luchthavens komen steeds meer in de problemen. Werknemers die zonder salaris moeten doorwerken, melden zich in toenemende mate ziek.
President Trump probeerde afgelopen zaterdag een einde te maken aan de shutdown en kondigde met veel bombarie een compromis aan. Als de Democraten zouden instemmen met onder meer 5,7 miljard dollar voor de bouw van een grensmuur, dan was hij bereid de beschermde status te verlengen van de zogeheten Dreamers en een groep migranten met een tijdelijke verblijfsvergunning. Die deal zou dan de weg vrijmaken voor een begrotingsvoorstel.
Trump biedt de Democraten een compromis aan
Zo zag het wensenlijstje van Trump eruit:
  • $5,7 miljard voor de bouw van een muur aan de grens met Mexico
  • $800 miljoen voor humanitaire hulp voor de grensregio
  • $805 miljoen voor drugscontroles
  • 2750 extra grensbewakers
  • 75 nieuwe immigratierechtbanken om de lange wachtlijsten voor asielaanvragen weg te werken
In ruil daarvoor biedt de president:
  • Hij wil de beschermde status van 700.000 Dreamers met maximaal drie jaar verlengen. Dreamers zijn migranten zonder geldige verblijfspapieren die als minderjarige het land binnenkwamen. Onder president Obama kregen 1,8 miljoen van hen een beschermde status via het zogeheten DACA-programma. Onder bepaalde voorwaarden kregen deze Dreamers een tijdelijke status die ze elke achttien maanden konden verlengen. Deze status gaf ze het recht te werken en te studeren in Amerika. Trump maakte een einde aan DACA, maar een rechter hield dat besluit tegen. Trump biedt nu aan hun status met drie jaar te verlengen, maar daarna worden ze alsnog uitgezet.
  • Trump wil de beschermde status van 300.000 migranten met Temporary Protection Status (TPS) met drie jaar verlengen. Dit zijn migranten uit voornamelijk Midden-Amerika (maar ook het Caribische gebied en Afrika) die in Amerika tijdelijk onderdak kregen nadat hun landen getroffen waren door natuurgeweld, hongersnood of oorlog. Een groot aantal van hen woont al vele tientallen jaren in de VS en heeft hier een bestaan opgebouwd. Trump heeft van het overgrote deel van deze groep de tijdelijke status afgenomen, maar hij is nu bereid hun status te verlengen met drie jaar. Daarna moeten ze alsnog het land verlaten.
Democraten zeggen nee
Protest in New York tegen Trumps voornemen DACA af te schaffen (foto: Reuters)
Protest in New York tegen Trumps voornemen DACA af te schaffen (foto: Reuters)
De Senaat, waar de Republikeinen in de meerderheid zijn, stemde gisteren over Trumps compromisvoorstel en over een apart Democratisch voorstel. Voor beide voorstellen was er niet genoeg steun. Het was wel een teken aan de wand voor het Witte Huis dat het Democratische voorstel meer stemmen kreeg dan het Republikeinse plan.
De Democraten zien het aanbod van Trump als een sigaar uit eigen doos, en dan ook nog eens als een sigaar die flink is uitgekleed. DACA bestond immers al voor de Dreamers, maar Trump wil daar een einde aan maken. Hetzelfde geldt voor de TPS-migranten. Sinds 1 januari verloor een groep van 5.300 Nicaraguanen met tijdelijke status het recht om nog langer in Amerika te blijven. In juli moeten 60.000 Haïtiaanse TPS-migranten vertrekken, gevolgd door 200.000 Salvadoranen in september en 83.000 Hondurezen in november. (Een federale rechter hield dit besluit echter tegen.)
Voor de Democraten gaat het compromis van Trump niet ver genoeg. De president biedt weliswaar aan de status van Dreamers en TPS-migranten te verlengen, maar na drie jaar moeten ze alsnog het land verlaten. Ze gaan er in vergelijking met de oude situatie hoe dan ook op achteruit. Democraten eisen dat de Dreamers de kans krijgen een permanente verblijfstatus te verwerven. Een jaar geleden waren de Democraten zelfs bereid $25 miljard voor de bouw van de grensmuur te geven in ruil voor een permanente status voor de Dreamers. Trump weigerde dat.
Nu de verhoudingen tussen Democraten en Republikeinen zo verziekt zijn, vraag ik me af of de Democraten dit keer opnieuw zo ver willen gaan. De strijd rond de shutdown en de grensmuur is uitgegroeid tot een politieke krachtmeting. Het gaat nu ook om de vraag wie de macht heeft in Washington. Bovendien eist de achterban van zowel Democraten als Republikeinen dat ze zich aan hun verkiezingsbeloftes houden. De Democraten voerden campagne tegen een muur, het overgrote deel van de Republikeinse kiezers wil juist wél een muur. Het verklaart waarom beide partijen voet bij stuk houden.
Is er dan helemaal geen licht aan het einde van de tunnel? Misschien. Heel misschien. Democraten zijn bereid om $5,7 miljard aan grensveiligheid te geven (hun oorspronkelijk aanbod was $1,3 miljard), al mag de president dat geld dat niet besteden aan de bouw van een grensmuur. Aan de andere kant van het politieke spectrum beginnen ook steeds meer conservatieve hardliners te morren. Ze vinden dat Trumps obsessie met De Muur de aandacht te afleidt van anti-immigratiemaatregelen die in hun ogen veel belangrijker zijn. Ook de president zelf, gedreven door dramatisch slechte opiniepeilingen, is naarstig op zoek naar een uitweg.
Nancy Pelosi - Donald Trump: 1-0
(foto: Reuters)
(foto: Reuters)
Als onderdeel van de ruzie over de shutdown had de Democratische leider Nancy Pelosi de president gevraagd om zijn jaarlijkse State of the Union uit veiligheidsoverwegingen uit te stellen. Maar Trump moest er niets van weten. In een brief aan Pelosi zegt hij dat de State of the Union op 29 januari gewoon door zou gaan. Daarmee dreef hij zijn ruzie met Pelosi op de spits.
De Democratische speaker zwaait de scepter over het Huis van Afgevaardigden, waar traditioneel de president zijn State of the Union uitspreekt. Alleen Pelosi bepaalt of de toespraak daar gehouden kan worden of niet. Een paar uur na de brief van Trump kwam het antwoord van Madam Speaker: zolang er geen oplossing is voor de shutdown, komt er geen State of the Union in het Huis van Afgevaardigden.
Nancy Pelosi
This afternoon, I sent @realDonaldTrump a letter informing him that the House will not consider a concurrent resolution authorizing the President’s State of the Union address in the House Chamber until government has opened. https://t.co/r1oad0xEAh https://t.co/kGEbayx95u
9:17 PM - 23 Jan 2019
Trump sprak er uiteraard schande van:
President Trump on State of the Union Address (C-SPAN)
De president suggereerde nog dat er een alternatieve State of the Union zou komen, maar enkele uren later haalde hij bakzeil. De president houdt zijn toespraak pas als de shutdown voorbij is, precies zoals Nancy Pelosi het wilde.
Donald J. Trump
As the Shutdown was going on, Nancy Pelosi asked me to give the State of the Union Address. I agreed. She then changed her mind because of the Shutdown, suggesting a later date. This is her prerogative - I will do the Address when the Shutdown is over. I am not looking for an....
5:12 AM - 24 Jan 2019
Donald J. Trump
....alternative venue for the SOTU Address because there is no venue that can compete with the history, tradition and importance of the House Chamber. I look forward to giving a “great” State of the Union Address in the near future!
5:18 AM - 24 Jan 2019
LEESTIP: De gok van Mitch McConnell
Eén politicus is opvallend onzichtbaar in het gevecht rond de shutdown: de Republikeinse Senaatsleider Mitch McConnell. New York Times Magazine schreef dit lijvige portret over de senator uit Kentucky. Onder Trump verwezenlijkte McConnell zijn belangrijkste politieke doelen: een drastische belastingverlaging, de benoeming van twee conservatieve rechters in het Supreme Court en een grondige remake van de rechterlijke macht.
Maar, zo vraagt New York Magazine zich af, tegen welke prijs? Zijn politieke erfenis is nu onlosmakelijk verbonden met die van de president, die omgeven is door schandalen en controverse. Onder zijn (en Trumps leiding) renden ook belangrijke kiezersgroepen weg bij de Republikeinen, zoals hoogopgeleide vrouwen uit de buitenwijken van de grote steden. McConnell erkent dat dit een gevaar is voor zijn partij. “Kijk naar de buitenwijken. Het is geen geheim, het is terecht dat we daarnaar kijken. We verliezen vrouwen. Voor onze partij is die positie politiek gezien niet houdbaar als je een kans wil maken.”
Onrust in Venezuela: Trump steunt oppositie
Straatprotest in Caracas (foto: Reuters)
Straatprotest in Caracas (foto: Reuters)
De straten van de Venezolaanse hoofdstad Caracas waren de afgelopen dagen het toneel van gigantische protesten. Honderdduizenden. Venezolanen gingen de straat op om het vertrek te eisen van president Maduro. Ook al heeft Maduro (vooralsnog) de steun van de strijdkrachten achter zich, het voelde aan als een kantelmoment. De populaire oppositieleider Juan Guaidó greep de demonstraties aan om zichzelf als de interim-president uit te roepen. Zijn presidentschap werd prompt erkend door Trump.
Donald J. Trump
The citizens of Venezuela have suffered for too long at the hands of the illegitimate Maduro regime. Today, I have officially recognized the President of the Venezuelan National Assembly, Juan Guaido, as the Interim President of Venezuela. https://t.co/WItWPiG9jK
7:47 PM - 23 Jan 2019
De Amerikaanse president staat daarin overigens niet alleen. Ook Canada en tien Latijns Amerikaanse landen, waaronder de regionale grootmachten Brazilië en Argentinië, erkenden Guaidó als de nieuwe president van Venezuela. Zijn rivaal, president Maduro, reageerde meteen met een diplomatieke strafactie. Hij brak alle banden met Washington en gaf Amerikaanse diplomaten 72 uur de tijd om het land te verlaten. Maduro kreeg op zijn beurt de steun van landen als Turkije en Rusland, die Amerika waarschuwden niet militair in te grijpen.
Washington zegt dat “alle opties” op tafel liggen, inclusief militaire interventie. Is het de Amerikanen menens? Of is het vooral bluf om Maduro onder druk te zetten…. wie zal het zeggen? Maar het is duidelijk dat Washington deze crisis wil aangrijpen om Maduro een pootje te lichten.
Kamala Harris gooit zich in de presidentiële strijd
Kamala Harris maakt haar kandidatuur in Oakland bekend (foto: Reuters)
Kamala Harris maakt haar kandidatuur in Oakland bekend (foto: Reuters)
Het regent Democratische kandidaten voor de presidentsverkiezingen van 2020. Afgelopen maandag meldde senator Kamala Harris van de staat Californië zich aan (lees ook dit portret van de LA Times). Daarmee is het Democratische deelnemersveld diverser dan ooit met Harris (dochter van Jamaicaanse en Indiase immigranten), Tulsi Gabbard (geboren op American Samoa en de eerste hindoeïstische presidentskandidaat), twee andere vrouwen (Gillibrand en Warren), een latino (Julian Castro) en de eerste kandidaat die openlijk homo is (Pete Buttigieg).
Het is een fascinerende ontwikkeling in de Amerikaanse politiek, al kan de berichtgeving hierover soms dodelijk vermoeiend zijn. We hebben nog een kleine twee jaar te gaan tot de presidentsverkiezingen, maar nu al krijgen we horse race bullshit verslaggeving over wie het meeste kans maakt met verhalen als “Hoe Kamala Harris wint” (CNN) of Kirsten Gillibrand is precies de kandidaat die de Democraten nodig hebben” (The Hill). Of nog hilarischer: “How Pete Buttigieg Could Win The 2020 Democratic Nomination” (FiveThirtyEight).
Als we iets van de verkiezingscampagne van 2016 geleerd hebben is dat het totaal onzinnig is om te speculeren over de kansen van de kandidaten, zeker in dit vroege stadium. Bij sommige media is die boodschap wel doorgedrongen (lees ook dit stuk van Washington Post-columnist Margaret Sullivan), al heeft de bekende mediaprofessor Jay Rosen er een hard hoofd in (hij schreef eerder dit pleidooi voor een betere politieke berichtgeving).
Jay Rosen
Over the last few days, it's become clearer and clearer to me that, without intervention, coverage of the 2020 campaign is likely to be a disaster for everyone except Trump and his core voters, who want to watch it all burn anyway. In this thread I describe the danger I see. 1/
3:43 AM - 7 Jan 2019
De "primeur" van BuzzFeed News
Een week geleden sloeg dit verhaal van BuzzFeed News in als een bom. President Trump zou zijn advocaat Michael Cohen de opdracht hebben gegeven om onder ede te liegen over de plannen voor de bouw van Trump Tower in Moskou. Cohen zou dit tegen speciaal aanklager Mueller verteld hebben. BuzzFeed gebruikte twee anonieme bronnen die bekend waren met het Rusland-onderzoek. De implicatie van de primeur was meteen duidelijk: als Trump zijn advocaat had opgedragen om meineed te plegen, was dat een zuiver voorbeeld van belemmering van de rechtsgang. Genoeg reden om een impeachmentprocedure te beginnen.
Het verhaal van Buzzfeed
Het verhaal van Buzzfeed
Er waren echter genoeg redenen om voorzichtig te zijn bij dit verhaal. BuzzFeed heeft niet dezelfde track record en middelen als bijvoorbeeld de New York Times en de Washington Post, die enorme onderzoeksteams hebben en het hele Rusland-dossier in de vingers hebben. Een van de auteurs van het stuk heeft niet helemaal een zuivere reputatie. Bovendien slaagde er geen enkel ander Amerikaans medium in het verhaal te verifiëren.
Dat weerhield zenders als CNN niet om helemaal los te gaan. De hele dag tetterde de zender met uitgebreide panels van commentatoren over dit verhaal. Steevast meldde ze erbij dat CNN “wasn’t able to verify this story” om vervolgens eindeloos door te praten over de mogelijke gevolgen voor Trump. Ook andere media berichtten uitgebreid over de scoop van Buzzfeed News.
Een etmaal later kwam de doodsklap voor het verhaal. Volgens Peter Carr, woordvoerder van speciaal aanklager Mueller, was het verhaal “niet accuraat”. Dat alleen al was een bijzonder moment. Carr staat bekend als “Mr No Comment”, omdat hij vragen van journalisten steevast beantwoordt met “geen commentaar”. Muellers team is zo gesloten als een oester en heeft het afgelopen anderhalf jaar niets gelekt. Mueller gaat nooit in op berichtgeving, maar voor BuzzFeed News maakte hij dus een uitzondering (lees ook deze inzichtelijke reconstructie van de Washington Post).
Wat Carr echter niet duidelijk maakte, was welk onderdeel van Buzzfeeds verhaal niet klopte. Het bleef bij een uiterst summiere en vage verklaring. Die vaagheid leidde weer tot allerlei speculaties over de beweegredenen van Mueller (lees ook dit verhaal). BuzzFeed zelf blijft achter zijn primeur staan. De twee anonieme bronnen van BuzzFeed drongen er zelfs op aan om voet bij stuk te houden. “Ik heb een nieuwe bevestiging dat we het bij het juiste eind hebben. We krijgen te horen dat we vasthoudend moeten blijven. Dezelfde bronnen die we hebben gebruikt hebben voor ons verhaal, staan er nog steeds achter. Net als wij”, aldus een standvastige Anthony Cormier, een van de onderzoeksjournalisten van BuzzFeed.
Heidi Blake
True grit. We’re standing by our story that Trump directed his longtime personal lawyer to lie to Congress about a Moscow real estate deal, and the law enforcement sources who informed it. We won’t stop reporting till the public has the whole truth. https://t.co/66ESspZMlu
1:00 PM - 21 Jan 2019
De hele kwestie maakte ook eens te meer duidelijk hoe gepolariseerd de Amerikaanse media zijn. Er is een enorme honger naar Trump-kritische verhalen, maar daardoor zie je dat sommige media wel eens doorslaan en te snel reageren in plaats van het verhaal grondig uit te zoeken. Voor de president en de Trump-vriendelijke media als Fox News was het weer aanleiding om het Fake News-mantra van stal te halen.
Donald J. Trump
Fake News is truly the ENEMY OF THE PEOPLE!
4:24 AM - 19 Jan 2019
Bullshit du Jour
Over Fake News gesproken…. Zoals jullie ongetwijfeld weten, houdt de Washington Post keurig bij hoeveel misleidende uitspraken en leugens de president de wereld in slingert. Trump is deze week precies twee jaar president en heeft in die periode 8,158 leugens verspreid. De krant constateert dat de president met name in het tweede jaar het tempo omhoog heeft gegooid. In zijn eerste jaar stond de teller op 2.000, maar in het jaar dat volgde deed hij ruim 6.000 misleidende of leugenachtige uitspraken. Dat zijn er 16,5 leugens per dag (ter vergelijking in zijn eerste jaar waren het er 5,9 per dag). Het zal jullie niet verbazen dat hij de meeste onzin verspreidt over het thema immigratie (1.433 in totaal).
Transgenderverbod voorlopig van kracht
Trumps verbod op transgenders in de Amerikaanse strijdkrachten is voorlopig van kracht. In 2017 had de president per tweet het verbod ingesteld.
Donald J. Trump
After consultation with my Generals and military experts, please be advised that the United States Government will not accept or allow......
2:55 PM - 26 Jul 2017
Donald J. Trump
....Transgender individuals to serve in any capacity in the U.S. Military. Our military must be focused on decisive and overwhelming.....
3:04 PM - 26 Jul 2017
Donald J. Trump
....victory and cannot be burdened with the tremendous medical costs and disruption that transgender in the military would entail. Thank you
3:08 PM - 26 Jul 2017
President Obama had in 2016 de strijdkrachten voor het eerst opengesteld voor transgenders (zie ook onze eerdere reportage hierover). Een jaar later maakte Trump het per tweet alweer ongedaan. Zoals zo vaker met besluiten van Trump was het plan weinig doordacht. Hoewel Trump anders deed voorkomen, was de volledige generale staf en het Pentagon niet op de hoogte van zijn voornemen.
De toenmalige minister van Defensie, Jim Mattis, hield uitvoering van het besluit aanvankelijk tegen. Pas na enkele aanpassingen (er werden uitzonderingen gemaakt voor transgenders die al in de strijdkrachten dienen) werd het verbod alsnog van kracht, maar het werd meteen via de rechter aangevochten. Twee federale rechtbanken blokkeerden vervolgens de maatregel in afwachting van een definitief vonnis.
Trump had dat geduld niet en vroeg het Supreme Court in te grijpen. Het hof weigerde echter deze week het beroep in behandeling te nemen, zolang de lagere rechtbanken geen uitspraak hebben gedaan. Wel oordeelde het Supreme Court dat het transgenderverbod voorlopig van kracht is, totdat de lagere rechtbanken anders beslissen.
2x boekentip
Er zijn twee nieuwe boeken in aantocht die (opnieuw) een inkijkje geven in de wereld van Donald Trump. Team of Vipers (Team van Adders) verschijnt op 29 januari. Het is het zoveelste boek in de categorie “Chaos in het Witte Huis”. Daarmee past het in het rijtje Fire & Fury (Michael Wolff), Unhinged (Omarosa Manigault-Newman) en Fear (Bob Woodward). Team of Vipers biedt ons geen revolutionair nieuwe inzichten, al is het aardig dat dit verslag niet gebaseerd is op anonieme bronnen (zoals Fear en Fire & Fury). De auteur zelf is in dit geval de hoofdbron. De schrijver is namelijk Cliff Sims, die anderhalf jaar in het communicatieteam van het Witte Huis werkte. “Dit is wat ik zelf heb waargenomen. In tegenstelling tot al mijn andere lekkende collega’s zet ik er mijn eigen naam onder.”
Sims beschrijft hoe Trump à la Nixon een “enemies list” bijhield van Witte Huis-medewerkers die hij niet vertrouwde. De president wilde van Sims weten wie er allemaal lekten naar de media. Ook lezen we in zijn boek het inmiddels bekende verhaal wat voor stuurloze puinhoop het is onder Trumps presidentschap. “Het voelt allemaal als Game of Thrones, maar dan met de karakters van Veep als hoofdpersonen.“ (Veep is een satirische TV-serie over een klunzige vice-president).
Het tweede boek dat binnenkort verschijnt, is Let me finish van Chris Christie, oud-gouverneur van New Jersey en oud-presidentskandidaat. Chris Christie stapte in 2016 vrij snel uit de verkiezingsrace en hij was de eerste Republikeinse presidentskandidaat die zijn steun betuigde aan Trump. Trump beloonde hem met een voorname positie: Christie mocht het overgangsteam leiden. Dat eindigde echter in een roemloze ondergang. Drie dagen na Trumps verkiezingswinst werd Christie ontslagen.
Hij heeft nu een tell all boek geschreven over die periode, dat vooral leest als een afrekening met zijn rivalen uit de Trump-campagne. Ook hij beschrijft hoe chaotisch de aanloop was naar de verkiezingen en dat Trump zich liet omringen door amateurs ("riffraff”) die de ballen verstand hadden van regeren. Christie had als leider van het overgangsteam een gedetailleerd plan opgesteld met een dertigtal dossiers voor de pas gekozen president. “Maar dat plan belandde in de prullenbak. Letterlijk. Alle dertig dossiers werden in de afvalcontainer van Trump Tower gesmeten, om nooit meer terug te zien.”
Ik moet beide boeken nog lezen, maar ik vermoed dat ze niet het niveau halen van de twee boeken die ik nog altijd als de beste beschouw uit het Trump-tijdperk. Devil’s Bargain van Bloomberg-journalist Joshua Green verscheen in de zomer van 2017 en gaat over de symbiose tussen Trump en zijn consigliere Steve Bannon. Een absolute aanrader is een boek van mijn favoriete non-fictie schrijver Michael Lewis die in de The Fifth Risk op een weergaloze wijze beschrijft wat er met overheidsdepartementen gebeurt als Trump het roer overneemt (zie ook de eerdere Trump Weekly).
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.