Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 24 augustus 2018

Revue
 
Good morning, Deze Trump Weekly staat geheel in het teken van de schuldbekentenis van Trumps voormali
 

Arjen van der Horst

24 augustus · Editie #119 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Good morning,
Deze Trump Weekly staat geheel in het teken van de schuldbekentenis van Trumps voormalige privé-advocaat Michael Cohen en de veroordeling van Paul Manafort, de voormalige campagneleider van de president. Meest explosieve element was de onder-ede-verklaring van Cohen dat hij in opdracht van Trump campagneregels had gebroken om de verkiezingen te beïnvloeden. Wat zijn de juridische en politieke gevolgen voor Trump? En wat betekent dit voor het Rusland-onderzoek van speciaal aanklager Mueller?
Veel leesplezier!
PS Je kan ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

All the president’s guilty men
Trumps voormalige privé-advocaat Michael Cohen (foto: Reuters)
“Ik neem alleen de beste mensen in dienst”, zei Trump herhaaldelijk tijdens de verkiezingscampagne van 2016. Het is een uitspraak die hem blijft achtervolgen. Tal van ministers en Witte Huis-medewerkers zijn inmiddels opgestapt dan wel ontslagen, vaak na schandalen. Een aantal heeft zelfs schuld bekend aan het plegen van misdrijven. Aan die lijst werden deze week twee nieuwe namen toegevoegd: Paul Manafort en Michael Cohen.
Een jury veroordeelde Trumps voormalige campagnevoorzitter Paul Manafort voor bankfraude en belastingontduiking. De aanklachten hadden verband met zijn werk als consultant voor pro-Russische politici in Oekraïne. Daarmee verdiende hij miljoenen. Manafort parkeerde 65 miljoen dollar op een geheime bankrekening op Cyprus. Daarmee wist hij het geld te verstoppen voor het oog van de Amerikaanse belastingdienst.
Toen Manafort later in geldproblemen kwam, sloot hij een miljoenenlening af met banken. Bij het invullen van de benodigde bankformulieren vervalste hij gegevens over zijn financiële situatie. Hem hangt nu een maximumstraf van 80 jaar boven het hoofd (al zeggen juridische experts dat de werkelijke straf waarschijnlijk tussen de negen en twaalf jaar zal uitvallen).
Op vrijwel hetzelfde moment dat de jury zijn oordeel uitsprak in Virginia, legde Michael Cohen voor de rechter in New York een schuldbekentenis af (voor de liefhebbers: hier de volledige verklaring van Cohen). Cohen, tot enkele maanden geleden nog Trumps privé-advocaat, bekende schuld aan belastingontduiking en bankfraude. Dit had onder meer te maken met zijn bedrijf dat zich specialiseerde in taxivergunningen. Het venijn zat hem echter in het einde van zijn schuldbekentenis. Hij verklaarde onder ede dat hij in opdracht van Trump $130.000 aan zwijggeld had betaald aan porno-actrice Stormy Daniels. Ook had via een ingewikkelde constructie het zwijgen afgekocht van het voormalige Playboy-model Karen McDougal.
Beide vrouwen zeggen dat ze in 2006 een affaire hadden met Trump. Vlak voor de presidentsverkiezingen wilden ze met hun verhaal naar buiten treden, maar Cohen smoorde dat in de kiem. Cohen impliceert de president dus in een misdrijf. Hij zegt expliciet dat hij handelde in opdracht van Trump “for the principal purpose of influencing the election”.
Volgens de aanklagers waren de betalingen bedoeld om schadelijke onthullingen onder het tapijt te vegen en de kansen van Trump op het presidentschap te vergroten. Daarom hadden de betalingen als campagnedonaties aangemerkt moeten worden. De bedragen die Cohen betaalden, overschreden de wettelijke limieten voor donaties. Bovendien had hij nagelaten ze te registreren bij de landelijke kiescommissie, wat wettelijk verplicht is. Daarmee werd cruciale informatie achtergehouden voor de Amerikaanse kiezers, stellen de aanklagers.
Trumps voormalige campagnevoorzitter Paul Manafort (foto: Reuters)
Is er een verband met het Rusland-onderzoek?
Op het oog is er geen directe link tussen het Rusland-onderzoek en de schuldbekentenis van Cohen en de veroordeling van Manafort. De belastingontduiking en bankfraude van Manafort hebben immers niets te maken met de Russische inmenging met de presidentsverkiezingen. Een deel van Cohens schuldbekentenis heeft wel betrekking op beïnvloeding van de verkiezingen, maar weer niet met Russische inmenging. Beide zaken vloeien wel direct voort uit het onderzoek van Robert Mueller. De speciaal aanklager had namelijk een bijzonder breed mandaat meegekregen.
“If the Special Counsel believes it is necessary and appropriate, the Special Counsel is authorized to prosecute federal crimes arising from the investigation of these matters.”
Met andere woorden: Mueller kan elk misdrijf laten vervolgen dat hij tegenkomt in zijn onderzoek, of het nu wel of niet te maken heeft met Russische inmenging in de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Aanklagers van het Mueller-team leidden de zaak tegen Manafort. De speciaal aanklager leidde aanvankelijk ook het onderzoek naar Cohen, maar later zou hij deze zaak uitbesteden aan federale aanklagers in New York.
Ook al is er geen directe link, toch kunnen Cohen en Manafort in een later stadium een belangrijke rol spelen in het Rusland-onderzoek. Beide mannen zijn potentieel een cruciale getuige voor de speciaal aanklager. Manafort had in de periode dat hij Trumps campagnevoorzitter was, contact met Russen. Zo was hij onder meer aanwezig bij de ontmoeting met een Russische advocate in Trump Tower, die belastende overheidsinformatie over Hillary Clinton in het vooruitzicht had gesteld.
Cohen was de zelfverklaarde fixer en pitbull van Trump en weet alles van de financiële handel en wandel van de president. Zo kan Cohen een licht schijnen op Trumps commerciële activiteiten met Russen. Donald Trump jr. zei in 2008 al eens dat zijn vader veel van zijn geld kreeg van Russische investeerders. “In terms of high-end product influx into the US, Russians make up a pretty disproportionate cross-section of a lot of our assets.”
Zijn broer Eric zou in 2014 iets vergelijkbaars zeggen. Na de financiële crisis wilde Amerikaanse banken geen geld meer lenen aan de Trump Organization, maar volgens Eric Trump was dat niet nodig. “We don’t rely on American banks. We have all the funding we need out of Russia.” Michael Cohen trad vaak op als zaakwaarnemer voor Trump. Zo was hij onder meer belast met het aftasten van de mogelijkheden voor de bouw van een Trump Tower in Moskou.
Niet onbelangrijk: willen Paul Manafort en Michael Cohen wel samenwerken met Mueller? Bij Manafort is dat nog steeds een open vraag, al kan Mueller zijn veroordeling wel gebruiken als drukmiddel om hem alsnog over te halen tot medewerking. Michael Cohen heeft inmiddels aangegeven dat hij wil meewerken met de speciaal aanklager. Sterker nog, zijn advocaat Lanny Davis zei dat Cohen cruciale informatie heeft over samenzwering tussen de Trump-campagne en de Russen.
“Michael Cohen knows information that would be of interest to the special counsel, regarding both knowledge about conspiracy to corrupt America democracy by the Russians and the failure to report that knowledge to the FBI.”
Lanny Davis, advocaat van Michael Cohen: "President Trump committed a crime."
Overwinning voor speciaal aanklager Mueller
De one-two punch op dinsdag 21 augustus 2018 was zonder twijfel dé belangrijkste dag tot nu voor de speciaal aanklager. De zaak tegen Paul Manafort was de eerste, grote juridische test voor Mueller. Hij haalde hiermee een belangrijke overwinning die zijn veel bredere onderzoek rechtvaardigt. Trump roept bijna dagelijks dat het Rusland-onderzoek een heksenjacht of een “hoax” is, maar met Muellers succes en zijn gestage stroom aan aanklachten en schuldbekentenissen wordt dat steeds moeilijker vol te houden.
Laten we eerst op een rijtje zetten wat Mueller bereikt heeft het afgelopen jaar:
  • Trumps buitenlandadviseur George Papadopoulos tekende in 2017 een schuldbekentenis voor liegen tegenover de FBI over zijn contacten met de Russen. Papadopoulos probeerde in het verkiezingsjaar 2016 een ontmoeting tussen Trump en Poetin op te zetten. Hij had via een tussenpersoon vernomen dat de Russen “dirt” hadden over Clinton. In mei 2016 zei een dronken Papadopoulos in een bar in Londen tegen een Australische diplomaat dat de Russische overheid belastende informatie had over Clinton. Deze ontboezeming was de oorspronkelijke aanleiding voor het FBI-onderzoek naar Russische inmenging. In ruil voor strafvermindering werkt hij mee met het onderzoek van Mueller. Papadopoulos zal op 7 september berecht worden en Mueller heeft een gevangenisstraf van zes maanden aanbevolen.
  • Trumps ontslagen nationale veiligheidsadviseur Michael Flynn heeft een schuldbekentenis ondertekend voor het liegen tegenover de FBI over zijn contacten met de Russen. Flynn werkt mee met Mueller in ruil voor strafvermindering. Flynn zou deze maand voor de rechter verschijnen voor berechting, maar aanklagers hebben de zitting uitgesteld.
  • Richard Penedo heeft schuld bekend aan identiteitsfraude. De Californiër had een groep Russen van valse identiteitspapieren voorzien. De Russen hadden een valse identiteit aangenomen als onderdeel van een desinformatiecampagne tijdens de presidentsverkiezingen (zie ook volgende punt).
  • In februari 2018 klaagde Mueller dertien Russen en twee Russische bedrijven aan voor bankfraude en identiteitsfraude. Centraal in de aanklacht staat het bedrijf Internet Research Company, een zogeheten “trollenfabriek”. Werknemers van de onderneming uit St. Petersburg namen valse identiteiten aan en probeerden via sociale media onrust te veroorzaken tijdens de verkiezingen. Ook organiseerden ze demonstraties en tegendemonstraties in Amerika rond controversiële onderwerpen.
  • In juli van dit jaar klaagde Mueller twaalf medewerkers van de Russische inlichtingendiensten aan voor het hacken van e-mails van de Democratische partij. De Russen hadden de e-mails gelekt aan Wikileaks, dat ze vervolgens publiceerde. Het lek was volgens Mueller bedoeld om Hillary Clinton te beschadigen en de kandidatuur van Trump te helpen.
  • Rick Gates was tijdens de verkiezingen de vice-campagnevoorzitter van Trump en de rechterhand van Paul Manafort. Gates heeft een schuldbekentenis ondertekend voor liegen tegenover de FBI en belastingfraude. Tijdens de rechtszaak tegen Paul Manafort diende hij als kroongetuige. Hij verklaarde dat hij samen met Manafort zich schuldig had gemaakt aan grootscheepse belasting- en bankfraude. Gates werkt samen met Muellers Rusland-onderzoek in ruil voor strafvermindering.
  • De Nederlandse advocaat Alex van der Zwaan heeft een schuldbekentenis ondertekend voor het liegen tegenover de FBI over zijn contacten met Rick Gates. Van der Zwaan heeft inmiddels een straf van dertig dagen uitgezeten.
  • Paul Manafort is veroordeeld voor acht van de achttien aanklachten die tegen hem waren ingediend. Een jury heeft hem schuldig bevonden aan belastingontduiking en bankfraude. Hij kan hiervoor maximaal tachtig jaar in de gevangenis belanden. In september begint in Washington DC een tweede rechtszaak tegen Manafort. Hij staat dan terecht voor onder meer liegen tegenover de FBI (wat een federaal misdrijf is) en witwaspraktijken.
  • Michael Cohen heeft een schuldbekentenis getekend voor bankfraude, belastingontduiking en overtreding van campagnewetten. In december zal een rechter bepalen wat voor straf hij krijgt. Zijn advocaat heeft aangegeven dat hij wil meewerken met het Rusland-onderzoek van speciaal aanklager Mueller.
Speciaal aanklager Robert Mueller (foto: Reuters)
"Het duurt zo lang!"
Een veel gehoord argument van Trump-aanhangers: Mueller is al ruim een jaar bezig en nog steeds hebben we geen hard bewijs gezien voor een samenzwering tussen president Trump en de Russische overheid. Ze roepen dat het Mueller-onderzoek niet meer is dan een politieke vervolging en eisen dat Mueller zijn onderzoek snel afrondt.
Laten we dit argument eens ontleden.
Allereerst, Mueller is vijftien maanden onderweg met zijn onderzoek. Dat is relatief kort als je het vergelijkt met alle andere onderzoeken van speciaal aanklagers uit het verleden (lees ook dit artikel). Zo duurde het onderzoek naar het Watergate-schandaal vier jaar, het Iran-Contra-onderzoek (Reagan) nam bijna zeven jaar in beslag en het Whitewater-onderzoek (dat leidde tot de impeachment van president Clinton) duurde ruim zeven jaar.
De gemiddelde lengte van alle onderzoeken van speciaal aanklagers sinds 1973 is vijf jaar. Gezien de complexiteit van Muellers onderzoek en de vele aanklachten en schuldbekentenissen, zou je zelfs kunnen zeggen dat Mueller razendsnel werkt.
Overzicht van onderzoeken van speciaal aanklagers (bron: FiveThirtyEight)
Trump-aanhangers praten ook alleen over “collusion” van de president, alsof de andere zaken die Mueller onderzoekt niet van belang zijn. Het onderzoek van de speciaal aanklager kun je ruwweg in drie delen hakken:
  1. Russische inmenging met de Amerikaanse verkiezingen.
  2. Samenzwering tussen de Trump-campagne en de Russische autoriteiten om de verkiezingen te beïnvloeden.
  3. Belemmering van de rechtsgang door president Trump. Denk dan aan het ontslag van FBI-directeur Comey en de druk die president Trump op minister Sessions van Justitie uitoefent (daarover later meer).
Met het eerste deel heeft Mueller al behoorlijk wat vorderingen gemaakt. Er zijn inmiddels al 27 aanklachten en een schuldbekentenis die betrekking hebben op dit onderdeel. Bij punt twee zien we hooguit kleine stappen (de schuldbekentenissen van Papadopoulos en Michael Flynn) en over punt drie heeft Mueller zich nog niet uitgelaten. De laatste twee kunnen zonder twijfel de meeste schade opleveren voor Trump.
Het is belangrijk om vast te stellen dat alles met elkaar te maken heeft, ook de zaken (veroordeling Manafort, schuldbekentenis Cohen) die ogenschijnlijk geen direct verband hebben met Russische inmenging. Je moet Muellers onderzoek voorstellen als de bouw van een piramide. Met de aanklachten tegen de Russen heeft Mueller alvast het fundament van zijn onderzoek vastgelegd.
Bovendien hanteert Mueller een klassieke methode die de FBI perfectioneerde in de strijd tegen de Amerikaanse maffia. Hij werkt van buiten naar binnen toe. Hij begint eerst met de kleine vissen (Papadopoulos, Gates): met stevige aanklachten worden die onder druk gezet om te flippen. Een schuldbekentenis leidt dan tot de grotere jongens in de organisatie (Manafort). Zo werkt de speciaal aanklager gestaag naar bovenste lagen van de piramide.
Het is onmogelijk vast te stellen waar dit toe gaat leiden. Wonderbaarlijk genoeg is er nauwelijks iets gelekt uit het onderzoek van de speciaal aanklager. Mueller is tot nu zo gesloten als een oester. Zal hij concluderen dat de Trump-campagne heeft samengewerkt met de Russen? Heeft de president zich schuldig gemaakt aan belemmering van de rechtsgang? We weten het niet. Maar het zou voorbarig zijn om nu al vast te stellen (wat veel Trump-aanhangers doen) dat Mueller helemaal niets gevonden heeft over “collusion” en “obstruction of justice”.
De tijd zal het leren.
Trump op een campagnebijeenkomst in West Virginia (foto: Reuters)
Kan Trump vervolgd worden?
Met de schuldbekentenis van Michael Cohen is Trump voor het eerst geïmpliceerd in een misdrijf (overtreding campagnewetten). Als Trump geen president was geweest, dan was hij zonder twijfel vervolgd. Dat is niet gebeurd. Waarom niet? Het is een richtlijn van de Amerikaanse justitie dat zittende presidenten niet vervolgd kunnen worden.
Daarover zijn de meningen overigens verdeeld onder juristen. Zie ook dit interview met Watergate-aanklager Jill Wine Banks in Nieuwsuur (scrol naar 5min). Volgens haar kan de president wel degelijk vervolgd worden, omdat de vermeende misdrijven plaatsvonden vóór zijn presidentschap. Het Hooggerechtshof heeft zich overigens nooit gebogen over deze vraag.
Er zijn nu drie verschillende opties voor de aanklagers:
  1. Ze kunnen de president vervolgen. Dit zal dan ongetwijfeld uitgevochten worden tot aan het Hooggerechtshof.
  2. In de strafzaak tegen Michael Cohen zullen de aanklagers president Trump aanmerken als een “unindicted co-conspirator”. Met andere woorden: Trump geldt als medeplichtige in een misdrijf, maar zal niet aangeklaagd worden. Die term werd beroemd in 1974 toen een grand jury het gebruikte voor president Nixon in het Watergate-schandaal.
  3. Ze doen helemaal niets.
Bij de laatste twee punten wordt het automatisch een politieke kwestie. Immers, niet de rechter beslist, maar het Congres heeft altijd het laatste woord over de president. Maar de vraag is dan meteen: is overtreding van de campagneregels genoeg voor een afzettingsprocedure?
Wat zijn de politieke gevolgen?
Het was opvallend dat de Republikeinen zich vrij stil hielden deze week. Er waren nauwelijks reacties van Trumps partijgenoten op de laatste ontwikkelingen rond Manafort en Cohen. Maar hoe onwelkom het nieuws ook was, ik vermoed nog altijd dat er onder Republikeinen weinig animo is om een serieus onderzoek te beginnen naar hun president. In hun ogen is de overtreding van de campagnewetten geen halszaak, althans niet genoeg om een impeachmentprocedure te beginnen. De Republikeinen hebben de meerderheid in zowel het Huis van Afgevaardigden als de Senaat. Vooralsnog zal de schuldbekentenis van Cohen dan ook geen politieke gevolgen hebben voor Trump.
Dat kan natuurlijk veranderen na de tussentijdse Congresverkiezingen in november. Als de Democraten de meerderheid terugpakken is de kans groter dat een afzettingsprocedure realiteit wordt. Sommige Democraten gaven Trump alvast een schot voor de boeg, zoals senator Ron Wyden.
Ron Wyden
Michael Cohen's crimes go right to @realDonaldTrump. These crimes helped Trump win the election. Any effort to pardon Michael Cohen or Paul Manafort in and of itself would be a gross assault on the rule of law, and constitute high crimes and misdemeanors.
12:20 AM - 22 Aug 2018
De schuldbekentenis heeft daarmee de tussentijdse verkiezingen veranderd in een referendum over president Trump en een eventuele impeachment. Inzetten op een afzettingsprocedure is echter niet zonder risico’s. Kiezers zijn meer geïnteresseerd in werkgelegenheid, gezondheidszorg, immigratie en veiligheid dan het omverwerpen van de president. De Democraten zijn zich hiervan bewust. Hun leiders in het Congres vermeden dan ook zorgvuldig het woord “impeachment”.
En niemand is vergeten wat er met president Clinton gebeurde. Na het Monica Lewinski-schandaal maakten de Republikeinen impeachment tot een van de belangrijke verkiezingsthema’s van de tussentijdse Congresverkiezingen in 1998. De kiezers zagen het niet zitten; de Republikeinen verloren zelfs zetels. De afzetting van Clinton zou uiteindelijk in de Senaat stranden. Op dat moment bereikten de populariteitscijfers van Bill Clinton het hoogte niveau (73%) van zijn presidentschap.
De verdedigingslijn van de Republikeinen
Vrij snel na de schuldbekentenis van Cohen en de veroordeling van Manafort trapte de spinmachine van de Republikeinen in de hoogste versnelling. Onder Congresleden en andere Republikeinse kopstukken werden “talking points” (zie onder) verspreid die ze konden gebruiken in hun gesprekken met de media.
Deze 'talking points' deden de ronde onder Republikeinen (bron: Josh Dawsey)
Zo hameren de Republikeinen erop dat de veroordeling van Manafort niets te maken heeft met het Rusland-onderzoek: “There’s still no evidence of collusion.” Tegelijkertijd bagatelliseerden ze de schuldbekentenis van Michael Cohen. “In de rechtbankstukken is geen enkel bewijs dat de president iets fout heeft gedaan.” Trump zelf gooide er nog een schepje bovenop. Volgens hem is de overtreding van de campagnewetten geen misdrijf.
Donald J. Trump
Michael Cohen plead guilty to two counts of campaign finance violations that are not a crime. President Obama had a big campaign finance violation and it was easily settled!
3:37 PM - 22 Aug 2018
Daarop volgde een tweede tweet. Daarin sprak hij zijn lof uit voor Paul Manafort.
Donald J. Trump
I feel very badly for Paul Manafort and his wonderful family. “Justice” took a 12 year old tax case, among other things, applied tremendous pressure on him and, unlike Michael Cohen, he refused to “break” - make up stories in order to get a “deal.” Such respect for a brave man!
3:21 PM - 22 Aug 2018
Dat laatste maakte nogal veel los in Amerika. Stuurde de president hier aan op een gratie voor Manafort? De president zei het niet met zoveel woorden, maar Trumps raadsman Rudy Giuliani wel. Trump had volgens Giuliani enkele weken geleden het advies van zijn advocaten gevraagd over een mogelijke gratie voor Manafort. Die hebben hem aangeraden tenminste te wachten totdat Mueller zijn onderzoek heeft afgerond. Dat betekent dat het Witte Huis gratie voor Manafort niet uitsluit.
Trump: ik kan zo het Rusland-onderzoek overnemen
Trump gaf deze week een zeldzaam interview aan Fox News
De president spreekt nog maar zelden met media, maar deze week gaf Trump maar liefst twee interviews. Het softball interview met het Trump-vriendelijke ontbijtprogramma Fox & Friends van Fox News leek te zijn ingegeven door het nieuws rond de veroordeling van Manafort en de schuldbekentenis van Cohen. Daarin beweert Trump dat hij pas in een “later stadium” hoorde van de betalingen aan porno-actrice Stormy Daniels.
Het probleem met Trump is dat je niet weet wat je moet geloven. Hij heeft zijn verhaal over de vermeende affaires voortdurend aangepast. Hij ontkende aanvankelijk dat hij een affaire had gehad met de twee vrouwen. Ook ontkende dat hij niets afwist van de betalingen aan Stormy Daniels. Later zou zijn advocaat Rudi Giuliani zeggen dat hij wel degelijk wist van de betalingen, wat een dag later weer ontkend werd door Trump. Wéér later zou bekend worden dat hij opdracht had gegeven voor de betalingen.
Wat we wél weten is het harde bewijs. Cohen heeft een in het geheim opgenomen gesprek met Trump vrijgegeven waarin ze betalingen aan Karen McDougal bespraken. Dat was voordat de betalingen waren verricht, wat dus in tegenspraak is met Trumps laatste bewering.
Een ander opvallend onderdeel van dit interview was de harde aanval van de president op zijn eigen minister van Justitie. “Jeff Sessions never took control of the Justice Department and it’s a sort of an incredible thing. What kind of man is this?” Nu is dat op zich niet nieuw. Trump is nog altijd verbolgen over het besluit van Jeff Sessions om zich te verschonen in het Rusland-onderzoek van de FBI.
Normaal houdt de minister van Justitie toezicht op een dergelijke operatie. Maar omdat Sessions eerder gelogen had over zijn contacten met de Russische beambten, zag de minister zich gedwongen zijn handen af te trekken van het onderzoek. Zijn onderminister van Justitie Rod Rosenstein nam de toezichthoudende taak over, wat leidde tot de aanstelling van speciaal aanklager Mueller. Dit tot grote woede van Trump.
De uitspraak van Trump leidde tot een zeldzaam felle reactie van Sessions. Die lijkt het helemaal gehad te hebben met de aanhoudende aanvallen van zijn baas. “Zo lang ik minister van Justitie ben, zullen de acties van het ministerie van Justitie niet op ongeoorloofde wijze beïnvloed worden door politieke overwegingen.”
Eerder in de week nodigde de president een groep journalisten van het persbureau Reuters uit voor een lang interview in het Witte Huis. Meest opvallende uitspraak van Trump ging ook hier over het Mueller-onderzoek. Hij uitte zijn zorgen over een mogelijk verhoor door Mueller. Trump aarzelt nog steeds mee te werken, omdat hij bang is in een zogeheten “perjury trap” te lopen (meineed). Liegen tegenover de FBI is namelijk een misdrijf.
Trump beweerde in hetzelfde interview dat hij het onderzoek van speciaal aanklager zo kan overnemen:
“I can go in, and I could do whatever. I could run it if I want. But I decided to stay out. I’m totally allowed to be involved if I wanted to be. So far, I haven’t chosen to be involved. I’ll stay out.”
Nóg een advocaat die met Mueller spreekt
Don McGahn, raadsman van het Witte Huis, en president Trump (foto: Reuters)
De New York Times onthulde deze week dat de raadsman van het Witte Huis, Don McGahn, uitgebreid verhoord is door het team van speciaal aanklager Mueller. McGahn had drie verhoorsessies, die in totaal dertig uur duurden. Het Witte Huis leek verrast door de onthulling. Het was geen geheim dat McGahn met Mueller had gesproken, maar de omvang van de verhoren werd nu voor het eerst duidelijk. Trump reageerde getergd op het verhaal in de New York Times.
Donald J. Trump
The failing @nytimes wrote a Fake piece today implying that because White House Councel Don McGahn was giving hours of testimony to the Special Councel, he must be a John Dean type “RAT.” But I allowed him and all others to testify - I didn’t have to. I have nothing to hide......
1:01 PM - 19 Aug 2018
McGahn gaf volgens de New York Times gedetailleerde informatie die van belang kan zijn voor Mueller. Zo vertelde McGahn over de pogingen van Trump om het Rusland-onderzoek te ondermijnen. Tot twee keer toe had Trump de opdracht gegeven speciaal aanklager Mueller te ontslaan. Trump bond in nadat McGahn gedreigd had met ontslag.
De gesprekken van McGahn vloeiden voort uit de juridische strategie van het Witte Huis. Trumps advocaten hadden aanvankelijk erop aangedrongen om zo veel mogelijk mee te werken met Mueller in de hoop dat hij zijn onderzoek snel zou afronden. Bovendien waren ze ervan overtuigd dat Trump toch niets te verbergen had.
McGahn was volgens de New York Times verbaasd dat hij alle vrijheid kreeg om met Mueller te praten. Hij vond het ook enigszins verdacht. Hij was bang dat Trump hem onder de bus zou gooien als het erop aankwam. McGahn zou dan de zondebok worden voor alle fouten die het Witte Huis had gemaakt. Hierop besloten McGahn en zijn advocaat hun eigen strategie te ontwikkelen: zo veel mogelijk openheid verschaffen aan Mueller om duidelijk te maken dat McGahn niets fout had gedaan.
Bullshit du Jour: "Truth isn't truth"
Rudy Giuliani (foto: Reuters)
Dat het Witte Huis van Trump vaak een loopje neemt met de waarheid mag geen geheim meer zijn. De Washington Post telde sinds het begin van zijn presidentschap meer dan 4.200 leugens en onwaarheden uit de mond van Trump. Adviseur Kellyanne Conway noemde het al eens “alternative facts”. En president Trump zei vorige week tegen zijn aanhang:
“Just remember, what you are seeing and what you are reading is not what’s happening. Just stick with us, don’t believe the crap you see from these people, the fake news.”
Trumps advocaat, Rudy Giuliani, kwam deze week met de meest Orwelliaanse uitspraak. “Truth isn’t truth”, zei hij in een tv-interview. De vraag ging over een mogelijk verhoor van Trump door speciaal aanklager Mueller.
Giuliani: “When you tell me that, you know, he should testify because he’s going to tell the truth and he shouldn’t worry… Well that’s so silly because it’s somebody’s version of the truth. Not the truth.“
Presentator: "Truth is truth.”
Giuliani: “No, it isn’t truth. Truth isn’t truth.”
Rudy Giuliani: 'Truth Isn't Truth' | Meet The Press | NBC News - YouTube
LEES- EN KIJKTIP: De Happy Trumpers
Collega Wouter Zwart ging naar het stadje Eerie in Pennsylvania, de staat die een cruciale rol speelde in de verkiezingsoverwinning van Trump. Het industriestadje Eerie is van oorsprong een Democratisch bolwerk, maar in 2016 won Trump hier nipt van Hillary Clinton. Wouter bezocht de fabriek van Cary Quigley, die vol overtuiging op Trump stemde. Twee jaar later is hij nog steeds erg tevreden, en met hem vele andere Trump-stemmers. De belastingverlaging heeft de industrie in Pennsylvania een stevige duw in de rug gegeven.
LEESTIP: Hoe de leugens van een boerenlobby in Zuid-Afrika in een tweet van Donald Trump terecht kwamen
Eerder deze week stuurde Trump de tweet de wereld waarin hij zijn zorgen uitsprak over landonteigening in Zuid-Afrika. Hij had het over “het op grote schaal uitmoorden van boeren” en "het in beslag nemen van boerderijen en boerenland in Zuid-Afrika”.
Donald J. Trump
I have asked Secretary of State @SecPompeo to closely study the South Africa land and farm seizures and expropriations and the large scale killing of farmers. “South African Government is now seizing land from white farmers.” @TuckerCarlson @FoxNews
4:28 AM - 23 Aug 2018
De president had een verhaal op nieuwszender Fox News gezien over het voornemen van de Zuid-Afrikaanse regering om de grondwet aan te passen, wat de onteigening van boerderijen zonder compensatie mogelijk moet maken. In dit artikel legt collega Bram Vermeulen helder uit dat de aannames van Trump op een mythe zijn gebaseerd.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.