Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 23 november 2018

Revue
 
Happy Thanksgiving! Opnieuw blokkeerde een rechter een immigratiebesluit van Trump. We praten na over
 

Arjen van der Horst

23 november · Editie #132 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Happy Thanksgiving!
Opnieuw blokkeerde een rechter een immigratiebesluit van Trump. We praten na over de Congresverkiezingen (we hebben nog steeds geen definitieve uitslag). Trump is geenszins van plan de Saoedische kroonprins Mohamed bin Salman te bestraffen voor de moord op Jamal Khashoggi. Ivanka deed een Hillary door emails via haar privéadres te sturen. En: is het Mueller-onderzoek in de eindfase beland?
Veel leesplezier!
Leestijd is 11-12 minuten
Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

Een zeldzame interventie
Trump en opperrechter John Roberts bij de inauguratie van de president (foto: Reuters)
John Roberts, opperrechter van het Supreme Court, haalde deze week uit naar president Trump. “Amerika heeft geen Obama-rechters, Trump-rechters, Bush-rechters of Clinton-rechters”, zei hij in een verklaring. “Wat we wel hebben is een buitengewone groep van toegewijde rechters die hun best doen om iedereen die voor hun rechtbank verschijnt, gelijk te behandelen. We zouden dankbaar moeten zijn voor onze onafhankelijke rechtspraak.”
Roberts verklaring was een reactie op een uitspraak van president Trump, die het vonnis van een federale rechter had bekritiseerd. Eerder deze maand besloot de president per presidentieel decreet dat migranten die illegaal het land binnenkomen, niet langer asiel kunnen aanvragen. Een rechter heeft dat besluit tijdelijk geblokkeerd in afwachting van een definitief vonnis. Alle migranten mogen volgens de Amerikaanse wet asiel aanvragen, ongeacht hoe je het land bent binnengekomen. Volgens de rechter kon de president niet op eigen houtje de wet herschrijven.
Dit wekte de woede op van Trump, die de rechter meteen bestempelde als een “Obama-rechter”. Hij beklaagde zich erover dat “liberale” rechtbanken zoals het Negende Circuit in San Francisco voortdurend dwars liggen bij zijn immigratiebeleid. Eerder noemde hij ze al “zogenaamde rechters”, nadat zijn reisverbod was geblokkeerd. Het Hooggerechtshof zou later als nog het groene licht geven voor het reisverbod.
Het is zeldzaam dat de opperrechter van het Supreme Court zich mengt in het politieke debat. Rechters van het Hooggerechtshof worden geacht zich verre van het politieke geworstel te houden. Natuurlijk moest de president hem meteen van repliek dienen:
Donald J. Trump
Sorry Chief Justice John Roberts, but you do indeed have “Obama judges,” and they have a much different point of view than the people who are charged with the safety of our country. It would be great if the 9th Circuit was indeed an “independent judiciary,” but if it is why......
9:51 PM - 21 Nov 2018
Donald J. Trump
.....are so many opposing view (on Border and Safety) cases filed there, and why are a vast number of those cases overturned. Please study the numbers, they are shocking. We need protection and security - these rulings are making our country unsafe! Very dangerous and unwise!
10:09 PM - 21 Nov 2018
In de kern heeft Trump wel gelijk. Het is geen toeval dat Trumps tegenstanders zijn beleid vaak aanvechten via de federale rechtbank van het Negende Circuit in San Francisco. Het overgrote deel van de rechters van dit hof zijn benoemd door Clinton en Obama. Tegenstanders van Trump denken ze daar een grotere kans hebben dat de rechters hen in het gelijk stellen. Dat is trouwens geen nieuw fenomeen in een land waar de rechtspraak gepolitiseerd is. Zo vochten de tegenstanders van Obama steevast zijn beleid aan via de rechtbank van het Vijfde Circuit in Louisiana, die bekenstaat als een conservatieve rechtbank.
Nog meer winst voor Democraten
De Republikein Mia Love verloor van haar Democratische tegenstrever in de conservatieve staat Utah (foto: Reuters)
De tussentijdse Congresverkiezingen zijn al ruim twee weken achter de rug, maar nog steeds zijn niet alle uitslagen binnen. Van drie zetels in het Huis van Afgevaardigden wachten we nog op het definitieve resultaat. Voor de Senaatszetel in Mississippi komt op 27 november een run-off tussen de Republikein Cindy Hyde-Smith en Democratische kandidaat Mike Espy.
Een paar uitslagen van de afgelopen week sprongen eruit. Na twee hertellingen in Florida werd de Republikein Rick Scott tot winnaar uitgeroepen in de strijd om een zwaarbevochten Senaatszetel. Ook de Republikein DeSantis trok aan het langste eind in de verkiezing om het gouverneurschap van Florida. Hun Democratische tegenstrevers Nelson en Gillum erkenden hun nederlaag.
Ook de Democraat Stacey Abrams erkende tandenknarsend haar nederlaag in de verkiezing om het gouverneurschap van de staat Georgia. Abrams, die de eerste zwarte vrouwelijke gouverneur van Amerika had kunnen worden, verloor de strijd nipt van haar Republikeinse tegenstrever Kemp. De verkiezingen in Georgia waren omgeven met controverse. Kemp was de dienstdoende minister die verantwoordelijk was voor het verkiezingsproces in Georgia. Hij was zo tegelijkertijd deelnemer en scheidsrechter in zijn eigen verkiezingen.
Kemp had ten onrechte honderdduizenden burgers uit het kiesregister laten schrappen, dit tot woede van Abrams. In een vernietigende toespraak haalde Abrams uit naar de fraudeleuze praktijken van Kemp. Ze erkende alleen haar nederlaag, omdat ze besefte dat ze geen andere mogelijkheden had om de uitslag aan te vechten.
Orange County kleurt blauw
De Democraat Gil Cisneros kleurde het laatste Republikeinse Congresdistrict in Orange County blauw (foto: Reuters)
Een andere opvallende uitslag was in Orange County, Californië. De Golden State is een liberaal bastion, maar Orange County was jarenlang broedplaats van conservatisme. Door een combinatie van anti-Trump sentiment en een snel veranderende bevolkingssamenstelling leden de Republikeinen hier een gevoelige nederlaag. Met de winst van de Democraat Gil Cisneros zijn nu alle Congresdistricten in Orange County in Democratische handen.
De Democraten sloegen ook een slag in de conservatieve staat Utah, waar slechts 15 procent van de kiezers als Democraat geregistreerd staat. Ben McAdams versloeg het zittende Republikeinse Congreslid Mia Love, tot deze verkiezing de eerste en enige zwarte Republikeinse vrouw in het Huis van Afgevaardigden. President Trump had zich smalend uitgelaten over het verlies van Love, omdat zij niet genoeg de Trumpiaanse agenda had omarmd. “Mia Love gave me no love.”
In het Huis van Afgevaardigden staan de Democraten nu op een winst van 38 zetels, ruim voldoende om de meerderheid veilig te stellen. Waarschijnlijk breiden ze die meerderheid nog verder uit. De Democraten zijn zich al druk aan het voorbereiden op hun machtsovername in het Huis (in januari wordt het nieuwe Congres geïnstalleerd). Ze hebben al verschillende witwasexperts ingehuurd die ze willen inzetten voor hun parlementaire onderzoek naar Trump. In de Senaat hebben de Republikeinen hun meerderheid veiliggesteld met minimaal 53 zetels. Die meerderheid kunnen ze nog met een zetel uitbreiden als ze de verkiezingen in Mississippi winnen.
Khashoggi, Trump en de machtige kroonprins
In het America First van Donald Trump is alles gereduceerd tot een transactie. Hoeveel geld kunnen we hiermee verdienen? Wat wint Amerika? Dat zijn de leidende vragen voor de president. Ethische afwegingen of moreel leiderschap spelen nauwelijks nog een rol. Het is een Hobbesiaans beeld van de Verenigde Staten.
Nergens is dat zo duidelijk geworden als bij de moord op de Saoedische columnist Jamal Khashoggi. Saoedi-Arabië heeft inmiddels toegegeven dat overheidsmedewerkers hem vermoord hebben in de ambassade in Istanboel. Amerikaanse, Turkse en Britse inlichtingendiensten zijn tot de conclusie gekomen dat kroonprins Mohamed bin Salman de opdracht had gegeven voor de moord op de columnist van de Washington Post die gevestigd was in Amerika.
Ondanks het harde oordeel van de inlichtingendiensten (we wachten overigens nog steeds op de officiële publicatie van het CIA-rapport) heeft president Trump weinig zin de banden door te snijden met de kroonprins. In een rammelende verklaring die vol met onwaarheden en verzinsels zat (zie ook de Bullshit du Jour) verdedigde Trump zijn innige relatie met Saoedische kroonprins en hij zaaide twijfel over de toedracht van de moord op Khashoggi.
“Our intelligence agencies continue to assess all information, but it could very well be that the Crown Prince had knowledge of this tragic event – maybe he did and maybe he didn’t!”
Dat laatste was een klassieke Trumpiaanse houding die we al eerder zagen bij de Russische inmenging in de Amerikaanse presidentsverkiezingen. De president benadrukte het belang van Saoedi-Arabië in de strijd tegen Iran en terrorisme. Maar bovenal: Trump is doodsbenauwd de miljarden aan oliedollars te verliezen die het Saoedisch koninkrijk in het vooruitzicht had gesteld. (Wijkt Trump daar overigens mee af van zijn voorgangers? Het antwoord: nee.)
Bullshit du Jour
Trump verdedigde zijn steun voor kroonprins Mohamed bin Salman met een reeks onwaarheden en leugens:
  • “Dictator Bashar Assad in Syria (who has killed millions of his own citizens).” Zeker, Assad is een wrede dictator en is verantwoordelijk voor de dood van vele Syriërs, maar het zijn geen miljoenen doden. Schattingen over het dodental van de Syrische burgeroorlog lopen uiteen van 350.000 tot 550.000.
  • “The Kingdom agreed to spend and invest $450 billion in the United States.” Dit is verzonnen. Saoedi-Arabië heeft nooit die belofte gedaan. 
  • “Of the $450 billion, $110 billion will be spent on the purchase of military equipment.” Ook dit klopt niet. Dat getal van $110 is een bijeengeharkte combinatie van wapendeals onder Obama en intentieverklaringen. In werkelijkheid hebben de Saoedi’s voor $14,5 miljard aan wapens gekocht.
  • “It will create hundreds of thousands of jobs.” Dat getal is nergens op gebaseerd. Volgens schattingen van Trumps eigen ministeries zal het tussen de 60.000 en 120.000 banen opleveren, niet “honderdduizenden”.
  • “Our intelligence agencies continue to assess all information, but it could very well be that the Crown Prince had knowledge of this tragic event – maybe he did and maybe he didn’t!” De Amerikaanse inlichtingendiensten hebben hun onderzoek allang afgerond en zijn tot de conclusie gekomen dat de kroonprins opdracht had gegeven voor de moord.
De emails van Ivanka Trump
Op de campagnebijeenkomsten van Donald Trump is het een vast refrein. “Lock her up! Lock her up”, scandeert de menigte als Hillary Clinton ter sprake komt. Trumps aanhang wil haar achter de tralies zetten, omdat ze in hun ogen de wet had overtreden met haar emails. Als minister van Buitenlandse Zaken had Clinton zakenemails via een privéserver verstuurd. Het was tegen de regels in, maar de FBI concludeerde al in 2016 dat er geen reden was voor strafrechtelijke vervolging.
Je zou als stafmedewerker van Trump wel beter moeten weten als je een zakenemail stuurt via je privéadres. Nu blijkt dat Ivanka Trump in haar hoedanigheid als adviseur van de president tegen de regels in honderden emails heeft verstuurd via haar privéadres naar Witte Huis-medewerkers. Whoopsie! Ivanka Trump was zich van geen kwaad bewust. Ze zei dat ze niet op de hoogte was van de regels van de Amerikaanse overheid.
Papa Trump nam het al snel voor haar op. De emails van dochterlief waren onschuldig. Wat Clinton deed was veel erger!
“Just so you understand, early and for a little period of time, Ivanka did some emails. They weren’t classified like Hillary Clinton. They weren’t deleted like Hillary Clinton. She wasn’t doing that to hide her emails.”
President Trump defends Ivanka's use of personal email account
White House Correspondents' Dinner, nieuwe stijl
Persoonlijk ben ik nooit een grote fan geweest van het White House Correspondents’ Dinner. Het is te chummy. Te cosy. Het lijkt me juist verstandig dat er een gezonde afstand bestaat tussen de heersende macht en de journalisten die deze macht kritisch volgen. Het WHCD laat juist zien hoe innig (en ongezond) die relatie kan zijn. Bovendien is het gala de laatste jaren uitgegroeid van een relatief kleine bijeenkomst voor intimi tot een Hollywood-stijl-evenement à la de Oscars voor journalisten, compleet met limousines, rode lopers en beroemdheden.
Daarom was juist het optreden van cabaretier Michelle Wolf vorig jaar zo briljant. Niet alleen was het een snoeiharde (en humoristische) kritiek van de Amerikaanse politiek, ook hield ze de aanwezig journalisten een spiegel voor.
“You guys are obsessed with Trump. Did you used to date him? Because you pretend like you hate him, but I think you love him. I think what no one in this room wants to admit is that Trump has helped all of you. He couldn’t sell steaks or vodka or water or college or ties or Eric, but he has helped you. He’s helped you sell your papers and your books and your TV. You helped create this monster, and now you’re profiting off of him.” 
Michelle Wolf at 2018 White House Correspondents' Dinner
Het aanwezige journaille was echter “not amused” en de organisatie van het White House Correspondents’ Dinner nam afstand van haar optreden (wat ik al bizar vond, want je wist toch wat je met Michelle Wolf in huis haalde). Voor de 2019 editie heeft het WHCD besloten om maar geen cabaretier uit te nodigen. Lekker veilig! Het is voor het eerst in tientallen jaren dat er geen komiek de jaarlijkse toespraak houdt. Een historicus neemt nu die plaats in. Trump, die al twee keer verstek liet gaan als president, zegt dat hij misschien toch nog komt, nu hij niet bang hoeft te zijn voor de gebruikelijke roast.
Het is inmiddels de Washingtonse variant van Kremlinologie: wat gaat Robert Mueller doen? Van de speciaal aanklager zelf horen we niets. Die laat zich niet verleiden tot interviews en gaat niet in op de eindeloze provocaties van president Trump. Mueller spreekt alleen via aanklachten en schuldbekentenissen. En al speculeert tout Washington graag en veel over het Rusland-onderzoek, niemand die het echt weet de speciaal aanklager in petto heeft. We hebben niet eens een idee wanneer hij zijn eindrapport afrondt.
Toch hebben we (voorzichtig) het idee dat zijn onderzoek in de eindfase is beland. Trump beklaagt zich er voortdurend over dat het Rusland-onderzoek zo lang duurt, maar een belangrijke reden is dat hij zelf de boel vertraagt. Mueller probeert al sinds eind vorig jaar een verhoor te regelen met de president, maar zijn advocaten lagen telkens dwars. Het Witte Huis en het onderzoeksteam van Mueller zijn nu tot een compromis gekomen: Trump beantwoordt een reeks schriftelijke vragen. Deze week diende hij zijn lijst in bij Mueller.
2x leestip
Absolute aanrader: The Fifth Risk van mijn favoriete auteur Michael Lewis. Dit is een van de beste boeken die ik tot nu toe gelezen heb over het tijdperk Trump. Lewis (bekend van onder meer Liar’s Poker, Money Ball, The Big Short, The Blindside, Boomerang) dook in de wondere wereld van de Amerikaanse bureaucratie. Wat gebeurde er met de overgang naar Trump met al die ministeries waarvan de meeste Amerikanen niet eens precies weten wat ze doen? Het beeld dat Lewis schetst, is ontluisterend. Belangrijke departementen zoals het United States Department of Agriculture en het Department of Energie, die zich onder meer bezighouden met voedselveiligheid en het beheer van cruciale overheidsdata, worden nu geleid door mensen die nauwelijks verstand hebben van hun ministeries en nauwelijks geïnteresseerd zijn in beleid dat onderbouwd is met feiten en onderzoek.
Het tweede verhaal dat ik jullie wil aanbevelen, raakt ook aan dit thema. William Davis schrijft in zijn artikel Boris Johnson, Donald Trump en the Rise of Radical Incompetence” over een strijd die we in bijna alle Westerse democratieën zien. Volgens Williams zijn er duidelijke overeenkomsten tussen Brexit en de opkomst van populistische bewegingen in Europa en Noord-Amerika.
“What appear on the surface to be policy disputes over Britain’s relationship with Brussels are actually fundamental conflicts regarding the very nature of political power. In this, the arguments underway inside Britain’s Conservative Party speak of a deeper rift within liberal democracies today, which shows no sign of healing. In conceptual terms, this is a conflict between those who are sympathetic to government and those striving to reassert sovereignty.”
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.