Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 21 september 2018

Revue
 
Good morning! Washington gaat een spannende week tegemoet nu de benoeming van Brett Kavanaugh tot het
 

Arjen van der Horst

21 september · Editie #123 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Good morning!
Washington gaat een spannende week tegemoet nu de benoeming van Brett Kavanaugh tot het Supreme Court op losse schroeven staat. Verder in deze Trump Weekly: het handelsconflict tussen China en de VS is een heuse handelsoorlog geworden. De Bullshit du Jour gaat over water dat nat is.
Veel leesplezier!
De leestijd is 10-11 minuten. U kunt ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA


Rechter Kavanaugh in de problemen
Brett Kavanaugh, kandidaat-rechter voor het Supreme Court (foto: Reuters)
Niets leek de benoeming van Brett Kavanaugh nog in de weg te staan. De hoorzittingen voor een Senaatscommissie waren rumoerig, maar leverden geen noemenswaardige problemen op voor de kandidaat-rechter voor het Hooggerechtshof. Deze week zou de Senaatscommissie Juridische Zaken een procedurele stemming houden. Als de commissie, waar Republikeinen in de meerderheid zijn, voorstemt, maakt dat de weg vrij voor een stemming door de voltallige Senaat. De benoeming van Kavanaugh zou dan binnen enkele weken een feit zijn, ruim voor de tussentijdse Congresverkiezingen in november.
Maar de benoeming heeft nu vertraging opgelopen. Vorige week zongen al verhalen rond dat een vrouw Kavanaugh had beschuldigd van aanranding. De identiteit van de vrouw was toen nog onbekend en de beschuldiging was vrij vaag. Aanvankelijk sloten de Republikeinse rijen zich. Ze hadden te weinig informatie, zo zeiden ze, om de stemming uit te stellen. Afgelopen weekend trad de vrouw in de publiciteit. Ze heet Christine Blasey Ford, een professor aan een universiteit in Californië. In een interview met de Washington Post gaf ze meer details.
Dit is haar relaas
De aanranding vond plaats in 1982 toen Kavanaugh een 17-jarige scholier was aan een prestigieuze privéschool even buiten Washington. Christine Blasey was vijftien. Beiden waren op een feestje. Op een gegeven moment belandden Kavanaugh, zijn vriend Mark Judge en Ford in een kamer. Judge en Kavanaugh waren volgens haar stomdronken. Kavanaugh sprong boven op haar en probeerde haar kleren af te rukken. Judge zette de muziek harder zodat anderen haar geschreeuw niet konden horen. Kavanaugh bedekte haar mond en Blasey dacht dat ze zou stikken. Toen Judge op een gegeven moment bovenop het worstelende tweetal sprong, wist ze te ontvluchten.
Voor Ford was het een traumatische ervaring, maar ze vertelde het aan niemand (al zouden medescholieren het incident zich herinneren). Pas in 2012 sprak ze voor het eerst met anderen over haar ervaring toen ze naar een therapeut stapte. Aantekeningen van de therapeut komen overeen met haar verhaal in de Washington Post. Toen de naam van Kavanaugh begon te circuleren als mogelijke kandidaat voor het Supreme Court stuurde ze een brief naar haar (Democratische) Congreslid. Ook had ze contact opgenomen met de Washington Post. Ze vertelde haar verhaal op voorwaarde dat ze niet in de publiciteit zou komen. Ze was bang dat publiciteit zou leiden tot bedreigingen (geen ongegronde vrees, lees ook dit verhaal).
Toen haar verhaal vorige week lekte naar Amerikaanse media, veranderde ze van mening. Ze zag dat slechts een deel van haar relaas in de kranten belandde. Daarom besloot zelf maar het hele verhaal te vertellen. Op advies van haar advocaat onderging ze ook een test met een leugendetector. Volgens die test sprak ze de waarheid. Haar vrees is overigens uitgekomen. Ze heeft doodsbedreigingen gekregen, haar e-mail is gehackt en Trump-supporters hebben een reeks valse beschuldigingen over haar verspreid. Ze is inmiddels met haar gezin ondergedoken.
Professor Christine Blasey Ford en Brett Kavanaugh
Brett Kavanaugh reageert....
Kavanaugh ontkent alle aantijgingen. Hij zegt dat hij niet eens aanwezig was op het feestje. Ook zijn jeugdvriend Mark Judge zegt dat de aanranding nooit heeft plaatsgevonden. “It’s just absolutely nuts. I never saw Brett act that way”, zegt Judge in een interview met de Weekly Standard. Judge weigert echter deze ontkenning onder ede te herhalen voor de Senaatscommissie Juridische Zaken. “I have no more information to offer the committee and I do not wish to speak publicly regarding the incidents described in Dr. Ford’s letter”, schrijft hij in een brief aan de commissie.
...maar sommige Republikeinen twijfelen
Verschillende Republikeinse senatoren lieten blijken dat ze eerst meer wilden weten over de beschuldigingen, voordat ze de stemming door wilden laten gaan. Zowel Kavanaugh als Blasey toonden zich bereid te getuigen voor de Senaat. Een hoorzitting is nu voor komende maandag ingepland. De getuigenis van Blasey stond vervolgens een paar dagen op losse schroeven. Ze wilde pas getuigen als de FBI onderzoek doet naar haar beschuldiging, maar Republikeinen eisen dat de hoorzitting en de stemming ongehinderd doorgaan. Nu zegt Blasey dat ze onder bepaalde voorwaarden bereid is te getuigen voor de Senaat.
Opvallend was hoe president Trump reageerde. Tot nu toe had de president agressief gereageerd als hijzelf of zijn bondgenoten beschuldigd werden van aanranding of ongewenste intimiteiten. Trump sloeg telkens hard terug, trok de geloofwaardigheid van de vrouwen in kwestie in twijfel of dreigde zelfs naar de rechter te slepen. Dit keer hield hij zich meer op de vlakte. Hij staat nog steeds achter de kandidatuur van Kavanaugh, maar zei ook dat Blasey gehoord moet worden.
Trump: "I really want to hear what she has to say."
Een gift voor de Democraten?
Dit alles gebeurt in de aanloop naar de tussentijdse Congresverkiezingen van 6 november. Dat geeft het schandaal meteen een grote politieke lading, al is moeilijk te voorspellen wat de ware impact zal zijn. Je kan beide kanten uit redeneren. Als de Republikeinen in de Senaat de benoeming van Kavanaugh doorzetten, is dat koren op de molen van de Democraten. Ze kunnen dan de Republikeinen wegzetten als de partij die altijd de kant van de man kiest en beschuldigingen van vrouwen nooit serieus nemen.
De Republikeinen beseffen dat ze op dit punt kwetsbaar zijn. President is ontzettend populair bij zijn eigen achterban, maar er is één groep Republikeinen die afwijkt: witte, hoogopgeleide vrouwen die in de buitenwijken van de grote steden wonen. Veel van deze vrouwen stemden op Trump in 2016, maar de afgelopen twee jaar is de twijfel gegroeid. De beschuldigingen over Kavanaugh kunnen hen het laatste zetje richting de Democraten geven. Het is waarschijnlijk om die reden dat Trump tot nu toe niet hard heeft uitgehaald naar Christine Blasey.
Maar....
…de kwestie kan evengoed in het voordeel van de Republikeinen werken. Kavanaugh is een droomkandidaat voor conservatief Amerika (zie ook deze eerdere Trump Weekly). Zijn benoeming kan de balans in het Supreme Court voor lange tijd laten doorslaan naar de conservatieve zijde. Republikeinen beschuldigen Democraten ervan (niet geheel onterecht) dat ze de beschuldigingen van Ford misbruiken om Kavanaughs benoeming te torpederen. Dit kan vooral Democratische kandidaten uit Trump-stemmende staten in de problemen brengen.
Lindsey Graham
Requiring an FBI investigation of a 36 year old allegation (without specific references to time or location) before Professor Ford will appear before the Judiciary Committee is not about finding the truth, but delaying the process till after the midterm elections.
1:46 PM - 19 Sep 2018
Als Kavanaugh dit schandaal niet overleeft, kan de Senaat pas na de Congresverkiezingen voor een nieuwe kandidaat stemmen. Voor Republikeinen is het dan ook zaak hun meerderheid in de Senaat te behouden. Dit alles kan Republikeinse kiezers motiveren om naar de stembus te gaan. Voor beide partijen biedt de kwestie tegelijkertijd kansen en risico’s.
Een volwaardige handelsoorlog met China
Als Trump ergens consequent in is, dan is het zijn visie op internationale handel. Al decennia roept Trump dat multilaterale handelsverdragen slecht zijn voor Amerika. Het leidt in zijn ogen tot banenverlies en de verplaatsing van fabrieken naar het buitenland. In Trumps woorden: “They are stealing from us.”
Handel is een thema dat in bijna elk hoofdstuk terugkomt van “Fear” van auteur Bob Woodward, het boek over Trump dat begin deze maand uitkwam en veel stof deed opwaaien. De president is werkelijk geobsedeerd met de Amerikaanse handelsbalans, waar hij merkwaardige opvattingen op nahoudt. Hij ziet de handelstekorten van de Verenigde Staten als een “zero sum game”: waar de handelsbalans negatief is, betekent dit (in zijn ogen) dat Amerika geld overmaakt aan het buitenland. Trump denkt in alleen in termen van winst en verlies. Zo heeft Amerika volgens hem $800 miljard verloren door de negatieve handelsbalans.
Onder economen bestaat brede consensus dat je handelstekorten niet zo kan opvatten. Amerika heeft al decennia lang een negatieve handelsbalans en is desalniettemin de machtigste economie op aarde. Een klein handelstekort of een handelsoverschot is noodzakelijkerwijs niet beter. Sterker nog, het handelstekort van Amerika was in het recente verleden op zijn kleinst als het land in een economische crisis verkeerde (omdat de binnenlandse consumptie instortte en daarmee ook de import van goederen).
De Chinese president Xi Jinping en Trump vorig jaar in Beijing (foto: Reuters)
China is de grote boeman
Het grootste handelstekort heeft de Verenigde Staten met China (het tekort bedroeg $375 miljard dollar in 2017). Eerder dit jaar stelde Trump nieuwe importheffingen in op Chinese producten ter waarde van $50 miljard dollar. Beijing sloeg gelijk terug met een heffing op Amerikaanse producten, eveneens met een waarde van $50 miljard. Toen nog spraken we over een “oplopend handelsconflict” met China (de totale Amerikaanse import uit China bedraagt $505 miljard).
Inmiddels kunnen we van een volwaardige handelsoorlog spreken. Begin deze week maakte Trump een nieuwe ronde van importheffingen bekend op Chinese producten. Op 24 september gaat een heffing van 10 procent in op duizenden Chinese goederen met een waarde van $200 miljard. Op 1 januari gaat die heffing omhoog naar 25 procent.
De timing is opvallend. Vandaag zou de Amerikaanse regering een Chinese handelsdelegatie ontvangen. De verwachting was dat Trump de Chinezen niet te hard zou aanpakken, omdat hij Beijing nodig heeft in zijn onderhandelingen met Noord-Korea. Maar in veel opzichten was de maatregel vintage Trump. De president slaat eerst hard toe om dan vervolgens de importheffingen als drukmiddel te gebruiken om tot een gunstige deal te komen. We zagen dat hij deze tactiek al eerder toepaste bij zijn onderhandelingen met de Europese Unie en Mexico.
Bij China staat er natuurlijk veel meer op het spel. Een conflict tussen de twee grootste economieën kan de hele wereldeconomie raken. De Chinese regering wil vooralsnog niet van wijken weten, maar ze lopen nu wel tegen een beperking op. Beijing kan dit keer niet met gelijke munt terugbetalen omdat China maar aan $130 miljard aan Amerikaanse goederen importeert. Dat wil overigens niet zeggen dat er geen ruimte is voor escalatie. De Chinese overheid kan het ook op andere manieren Amerikaanse handelsbelangen schaden door bijvoorbeeld de export van bepaalde producten of grondstoffen te verbieden of bestaande bedrijfsregels extra streng na te leven.
Trump heeft daarop al geanticipeerd. Hij dreigde een nieuwe ronde importheffingen in te voeren op nog eens $267 miljard aan Chinese producten, als Beijing tegenmaatregelen neemt. Als de president die nieuwe stap zet, is de handelsoorlog met China compleet: $50 miljard + $200 miljard + $267 miljard = $517 miljard. Dat is de waarde van de totale Amerikaanse import van Chinese goederen.
Paul Manafort weigerde tot nu toe mee te werken met het onderzoek van speciaal aanklager Mueller. Maar de situatie van de voormalige campagnevoorzitter van Trump is steeds penibeler geworden. In augustus werd hij schuldig bevonden aan bankfraude en belastingontduiking, die hem in theorie tachtig jaar gevangenisstraf kunnen opleveren. In Washington zou volgende week een tweede rechtszaak tegen hem beginnen voor onder meer witwaspraktijken en samenzwering tegen de staat.
Manafort koos uiteindelijk eieren voor zijn geld. Hij tekende een schuldbekentenis, waardoor de tweede rechtszaak niet meer nodig is. Nog crucialer: als onderdeel van de schuldbekentenis heeft Manafort zich bereid verklaard mee te werken met het onderzoek van speciaal aanklager Mueller. Volgens verschillende Amerikaanse media heeft Manafort al uitgebreid gesproken met het team van Mueller.
Dit leidt inmiddels tot een standaard vraag bij Trump: hoe schadelijk is dit voor de president? Potentieel kan dit erg schadelijk zijn voor Trump, maar zolang we niet weten wat Manafort tegen Mueller zegt, kunnen we onmogelijk vaststellen hoe belangrijk dit moment is. Manafort is potentieel (nogmaals, met de nadruk op potentieel) een cruciale getuige in het onderzoek naar de banden tussen de Trump-campagne en de Russische autoriteiten. Zo was Manafort aanwezig bij de veelbesproken ontmoeting tussen Donald Trump jr. en een Russische advocate, die de Trump campagne belastende informatie van de Russische overheid over Clinton in het vooruitzicht had gesteld. En als er iemand veel Rusland-contacten heeft, dan is het Manafort wel.
LEESTIP: The plot to subvert an election
Het onderzoek van speciaal aanklager Mueller is nu zestien maanden oud. Mueller zelf houdt zijn kaken stijf op elkaar en we horen alleen van zijn team als een verdachte een schuldbekentenis heeft getekend of wanneer een nieuwe aanklacht de deur uitgaat. We hebben inmiddels een vrij goed beeld hoe Rusland de presidentsverkiezingen heeft proberen te beïnvloeden. Maar hoe zit het met de mogelijke samenspanning tussen de Trump-campagne en de Russische autoriteiten? Wat weten we nu van vermeende belemmering van de rechtsgang door de president? De onderzoeksjournalisten Scott Shane en Mark Mazzetti van de New York Times zetten alle beschikbare informatie op een rijtje en kwamen met dit boeiende verhaal. Toeval of niet, ook de Washington Post kwam deze week met een groot verhaal over Russische inmenging. Het is een voorpublicatie van een boek van WaPo-journalist Greg Miller dat begin oktober uitkomt.
Bullshit du jour
Het favoriete medium van de president is zonder twijfel Twitter. Trump noemt het liefkozend zijn “bullhorn” (megafoon). Het is voor hem de ideale manier om direct met zijn achterban te communiceren zonder de tussenkomst van de door hem verfoeide mainstream media. De laatste tijd plaatst de president steeds vaker videoboodschappen op Twitter. We weten van zijn tijd bij de realityshow The Apprentice dat Trump een one-take-pony is. Eén opname zonder afgesproken script vindt hij meer dan genoeg (en van Amerikaanse televisiecollega’s weten we dat hij daar een meester in kan zijn). Herhalingen en oefeningen acht hij overbodig.
Maar dat gaat dus niet altijd goed en soms doet de president, laten we zeggen, ietwat merkwaardige uitspraken. Zo constateerde Trump bij zijn videoboodschap over orkaan Florence dat water erg nat is. “This is a tough hurricane. One of the wettest we have ever seen from the standpoint of water.”
“One of the wettest we’ve ever seen, from the standpoint of water”
Dit was natuurlijk goud voor de Amerikaanse komieken, die meteen met zijn uitspraak aan de haal gingen.
"This Clip Is the Funniest from the Standpoint of Hahas"
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.