Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 2 februari 2018

Revue
 
Good morning! Vandaag zien we waarschijnlijk voor het eerst de inhoud van het omstreden Geheime Memo,
 

Arjen van der Horst

2 februari · Editie #93 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Good morning!
Vandaag zien we waarschijnlijk voor het eerst de inhoud van het omstreden Geheime Memo, waarover al weken een hoop gedoe is in Washington. We kijken terug op Trumps eerste State of the Union en we kijken vooruit op de dreigende shutdown van 8 februari. De Bullshit du Jour gaat over de niet-bestaande kijkcijferrecords van Trumps toespraken.
Veel leesplezier!

De voormalige Trump-adviseur Carter Page staat centraal in de geheime memo die het Witte Huis vandaag wil vrijgeven (foto: Reuters)
The Memo
Al weken hyperventileren media als Fox News en Breitbart over The Memo. Na eindeloze speculaties kan dit omstreden document nu op elk moment gepubliceerd worden (volgens de laatste berichten: ergens in de Nederlandse middag). De Inlichtingencommissie van het Huis van Afgevaardigden stemde begin deze week al in met de openbaarmaking. President Trump had nog vijf dagen de tijd om de publicatie tegen te houden, maar hij heeft al aangegeven dat hij het geheime memo wil vrijgeven.
Trump tells Republican lawmaker he is '100%' releasing document.
Volgens de Republikeinen bewijst het memo dat de FBI dubieuze methoden gebruikte in het onderzoek naar mogelijke banden tussen de Trump-campagne en de Russische overheid. Wat staat erin? Dit weten we op basis van berichtgeving in Amerikaanse media:
  • Het memo telt vier pagina’s en is opgesteld door de voorzitter van de Inlichtingencommissie, het Republikeinse Congreslid Devin Nunes. Let wel: dit zijn de eigen conclusies van Nunes. De onderliggende geheime inlichtingen waarop hij het memo baseert, worden niet genoemd.
  • Het memo richt zich specifiek op het afluisteren van Carter Page, die tijdens de verkiezingscampagne optrad als buitenlandadviseur van Trump (lees ook dit profiel).
  • De FBI houdt Carter Page al sinds 2014 in de gaten. De inlichtingendiensten vermoeden dat de Russen hem probeerden te rekruteren als spion.
  • De naam van Carter Page verscheen ook in het beruchte Steele-dossier van de voormalige Britse spion Christopher Steele. Steele was ingehuurd door het bureau Fusion GPS, dat op zijn beurt was ingehuurd door de Clinton-campagne om informatie over Trumps activiteiten in Rusland te verzamelen.
  • FBI wilde de afluistering van Page in 2016 voortzetten. Het afluisteren van Amerikaanse staatsburgers is aan strenge voorwaarden verbonden. Daarvoor is de toestemming nodig van een zogeheten FISA-rechtbank. Volgens het geheime memo van Nunes gebruikte de FBI het Steele-dossier om de rechter te overtuigen, zonder te vermelden dat het Steele-dossier was betaald door de Clinton-campagne. Met andere woorden: de FBI heeft de rechter om de tuin geleid (aldus Nunes).
  • Saillant detail: Rod Rosenstein, de door Trump benoemde onderminister van Justitie, had in 2017 de FISA-rechtbank om een verlenging gevraagd van de afluisteroperatie op basis van de dezelfde argumenten die de FBI in 2016 gebruikte. 
Devin Nunes, de Republikeinse voorzitter van de Inlichtingencommissie in het Huis van Afgevaardigden (foto: Reuters)
Waarom doen de Republikeinen dit?
De Republikeinen zeggen natuurlijk dat ze zwaarwegende argumenten hebben: ze willen misstanden bij de FBI aan het licht brengen. Democraten roepen dat dit vooral bedoeld is om het Ruslandonderzoek van speciale aanklager Mueller te ondermijnen. Het Democratische Congreslid Adam Schiff probeerde op het allerlaatste moment nog de publicatie tegen te houden. Hij spreekt van grove schending van politieke normen en is bang dat de inlichtingendiensten gepolitiseerd worden.
Adam Schiff
The decision by Nunes to employ an obscure rule to release classified information for partisan political purposes crossed a dangerous line, and increases the risk of a constitutional crisis and another Saturday Night Massacre. My oped on Washington Post: https://t.co/g6FQkPAobZ
2:06 AM - 1 Feb 2018
De Democraten hebben de (door Trump benoemde) FBI-directeur Wray aan hun kant. Die verzet zich met hand en tand tegen de publicatie. De FBI vreest dat publicatie van geheime inlichtingen de dienst ondermijnt (wat overigens hypocriet is. Medewerkers van de inlichtingendiensten, inclusief James Comey, hadden er vorig jaar geen moeite mee cruciale details uit het Ruslandonderzoek te lekken). Bovendien staan volgens de FBI onnauwkeurigheden in het memo van Nunes. Ook voormalige inlichtingenbazen mengen zich in de discussie, zoals ex-CIA-directeur John Brennan.
John O. Brennan
I had many fights with Congressional Dems over the years on national security matters. But I never witnessed the type of reckless partisan behavior I am now seeing from Nunes and House Republicans. Absence of moral and ethical leadership in WH is fueling this government crisis. https://t.co/KEUrsgtqhp
1:46 PM - 1 Feb 2018
De Republikeinen gebruiken het memo vrij opzichtig om het hele onderzoek van speciale aanklager Mueller in twijfel te trekken (iets wat Trump zelf lijkt toe te geven). Ze presenteren dit als het zoveelste bewijs dat dit onderdeel is van een complot van de deep state om Trump ten val te brengen. Republikeinen buitelen al weken over elkaar heen met superlatieven. “Dit is erger dan Watergate”, riepen sommige Congresleden al op voorhand.
Een stevige dosis scepsis is zeker op zijn plaats. Allereerst, de bron van het memo dwingt tot extra voorzichtigheid. Nunes, een lid van Trumps overgangsteam, werd al eerder voor het karretje van het Witte Huis gespannen om dekking te geven aan wilde beschuldigingen van de president. Na deze stunt was Nunes gedwongen zich (tijdelijk) terug te trekken uit het Rusland-onderzoek van de Inlichtingencommissie (lees ook een eerdere Trump Weekly hierover).
Maar zelfs als de FBI een fout heeft gemaakt bij de FISA-rechtbank, dan is het maar de vraag of dit een doodzonde was. Om een Amerikaanse staatsburger af te luisteren, moeten de inlichtingendiensten dat goed onderbouwen. Het is gebruikelijk dat de FBI bij de rechter een dik pak papieren inlevert dat tientallen pagina’s telt. Het Steele-dossier is waarschijnlijk een klein onderdeel van de bewijsvoering.
john mclaughlin
FISA warrants typically are big thick documents, 50-60 pages. If the Nunes memo about one is just 4 pages, you can bet it’s a carefully picked bowl of cherries. Made all the more dishonest by holding back the minority rebuttal memo. A real debate needs both. Someone fears that.
6:35 AM - 30 Jan 2018
Wat het Republikeinse verhaal zwak maakt: Page werd al ver voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen afgeluisterd door de inlichtingendiensten. Dat haalt het argument onderuit dat de operatie specifiek tegen Trump gericht was. Bovendien stemde Trumps eigen onderminister van Justitie in met de verlenging van de afluisteroperatie (wat overigens het doel kan zijn geweest van de publicatie van het memo. Trump kan dit nu als argument gebruiken om Rosenstein te ontslaan. Het ontslaan van Rosenstein heeft zo mogelijk nog ernstiger gevolgen dan het aftreden van Mueller).
Toch zijn er wel degelijk argumenten te bedenken voor de publicatie. Inlichtingendiensten zullen zich per definitie verzetten tegen de openbaarmaking van hun geheime materiaal. Het is juist in de hypergepolariseerde politiek van Washington verstandig om het memo (plus bijbehorende inlichtingen) te publiceren, beargumenteerde de National Review al eerder. Volgens dit hoofdcommentaar in de Wall Street Journal heeft de FBI wel degelijk wat uit te leggen. 
Teleprompter Trump houdt zijn State of the Union-toespraak voor het Congres (foto: Reuters)
State of the Disunion
Als de president een toespraak houdt, bestaan er twee varianten. Je hebt allereerst Campagne Trump, die uit de losse pols zijn aanhang toespreekt. Onvoorbereid, freewheeling en improviserend. Dit zijn de toespraken waarbij politieke correctheid in de prullenbak verdwijnt en tegenstanders de volle laag krijgen. Toespraken waarmee Trump president is geworden.
Dan heb je een variant die we niet zo vaak horen: Teleprompter Trump. Dit zijn de speeches waarbij de president braaf de autocue voorleest en wilde uithalen grotendeels achterwege laat. Teleprompter Trump is duidelijk niet zijn natuurlijke persona. Bij voorgelezen toespraken is de president een stuk tammer en ontbreekt de gebruikelijke energie van de showman Trump.
Het was Teleprompter Trump die verscheen bij zijn eerste State of the Union in het Congres. In toon was het contrast met zijn inauguratietoespraak van vorig jaar opvallend. Toen had hij het nog over “American carnage”. Nu sprak hij van het “new American moment”.
“This is our new American moment. There has never been a better time to start living the American Dream. So to every citizen watching at home tonight - no matter where you have been, or where you come from, this is your time. If you work hard, if you believe in yourself, if you believe in America, then you can dream anything, you can be anything, and together, we can achieve anything. Tonight, I want to talk about what kind of future we are going to have, and what kind of Nation we are going to be. All of us, together, as one team, one people, and one American family.”
Trump ging uitgebreid in op wat hij zijn grote successen beschouwt: de stevige economische groei, de belastingverlaging, de lage werkloosheid, de benoeming van Neil Gorsuch tot rechter van het Supreme Court en de deregulering. De toon was optimistisch en hij reikte ook de hand naar zijn politieke tegenstanders.
“I am extending an open hand to work with members of both parties - Democrats and Republicans - to protect our citizens of every background, color, religion, and creed.”
In dat opzicht was het een traditionele toespraak. Bij de State of the Union is het gebruikelijk dat de president weidse vergezichten schetst, bruggen probeert te slaan en eenheid uitstraalt. Inhoudelijk was het wél een typisch Trumpiaanse toespraak, want onder de verzoenende toon schuilde een harde America First-boodschap. (En het was grotendeels een herhaling van zetten. De president presenteerde geen nieuwe plannen.) 
Trump ziet alles als een zero sum game. Waar winnaars zijn, zijn verliezers. Tegenover een handreiking staan harde voorwaarden. Zo bood hij 1,8 miljoen migranten zonder geldige verblijfspapieren de mogelijkheid een legale status te bemachtigen. Maar dan moeten Democraten wel instemmen met de bouw van een grensmuur (kosten: $25 miljard) en strenge maatregelen die immigratie verder inperken. Het is maar de vraag of Democraten bereid zijn die prijs te betalen (daarover later meer).
De verzoenende toon botste zo met de inhoud van zijn boodschap. In sommige formuleringen verraadde Trump zijn ware intentie. “Americans are Dreamers too.” Zo creëerde hij voortdurend tegenstellingen in zijn toespraak, vooral als het ging over immigratie. Trump presenteerde zich als de president die de belangen van het Amerikaanse volk (lees: zijn kiezers) beschermt tegen immigranten, die hij als een bedreiging afschildert. Trump verbond immigratie moeiteloos aan de gevaren van criminaliteit en terrorisme. Dat was nou niet het verzoenende gebaar waarop de Democraten hadden gehoopt. 
Er waren genoeg voorstellen van Trump waarin de Democraten zich kunnen vinden (verlaging van medicijnprijzen, het openbreken van vrijhandelsakkoorden, miljardeninvesteringen in infrastructuur, legalisering van de Dreamers enz). Maar als deze toespraak één ding duidelijk maakte, was het de totale verdeeldheid van de Amerikaanse politiek. Terwijl de Republikeinse Congresleden aan de lopende band staande ovaties gaven, zaten de Democraten nors voor zich uitkijkend in hun bankjes. 
Democratische Congresleden tijdens de State of the Union van Trump (foto: Reuters)
Immigratie impasse
Op 8 februari dreigt de Amerikaanse overheid andermaal op slot te gaan, omdat dan het geld weer op is. Al een half jaar plakt het Congres pleisters met kortstondige begrotingen die soms maar een paar weken duren. Een lange-termijnbegroting lijkt verder weg dan ooit. De onderhandelingen hierover lopen stuk in het eindeloze getouwtrek over immigratie.
De president probeert de besprekingen nu open te breken met een nieuw immigratievoorstel. In zijn State of the Union-toespraak noemde hij dit een “middle-of-the-road compromise”. Hij is bereid 1,8 miljoen Dreamers (illegalen die als minderjarige het land binnenkwamen) een legale status te geven. Dat is een ruime verdubbeling van het aantal Dreamers (780.000) die onder Obama bescherming genoten. In ruil hiervoor moeten de Democraten instemmen met de bouw van een muur aan de grens met Mexico, het afschaffen van de “green card lottery” en beëindiging van gezinshereniging voor migrantenfamilies.
Het lijkt onwaarschijnlijk dat ze tot een oplossing komen. De politieke verhoudingen zijn bovendien niet zwart-wit (of beter gezegd blauw-rood). De linkervleugel van de Democraten is woest op haar eigen leiders, omdat ze in haar ogen te snel instemden met het beëindigen van de shutdown in januari. Zij willen dat de Democraten hardball spelen om de Republikeinen tot concessies te dwingen over immigratie.
Maar er zijn ook Democraten die een confronterende aanpak willen vermijden. Bij de tussentijdse verkiezingen in november staan de zetels van tien Democratische senatoren op het spel in staten die door Trump gewonnen werden in 2016. Zij zijn sneller geneigd een deal te sluiten met de president. 
Trump spreekt partijgenoten toe op een Republikeinse bosdag in West Virginia. Links de Republikeinse Senaatsleider Mitch McConnell. Rechts Paul Ryan, de voorzitter van het huis van Afgevaardigden (foto: Reuters)
Ook de Republikeinen zijn verdeeld. De hardliners in de partij zien niets in het voorstel van Trump om 1,8 miljoen Dreamers te legaliseren. Bij een bosdag van Republikeinse Congresleden in West Virginia maande Trump zijn partijgenoten water bij de wijn te doen. “We have to be willing to give a little in order for our country to gain a whole lot.“ Maar verdere Republikeinse besprekingen hebben vooralsnog niets opgeleverd.
It’s Mueller Time! We hebben het al uitgebreid gehad over The Memo, verder in deze rubriek:
  • LEESTIP - Een goed onderbouwd verhaal uit The Atlantic Waarom het onwaarschijnlijk is dat het onderzoek van Mueller leidt tot een aanklacht tegen de president.
  • Trump vroeg in december aan onderminister Rosenstein van Justitie of hij “on my team” is, zo meldt CNN. Rosenstein was verantwoordelijk voor de aanstelling van speciale aanklager Mueller.
  • De speciale aanklager heeft zijn vizier gericht op de controversiële ontmoeting die Donald Trump jr. had met een Russische advocate in de zomer van 2016, zo meldt de New York Times. In de aanloop naar de ontmoeting was Trumps zoon belastende informatie van de Russische regering over Hillary Clinton in het vooruitzicht gesteld.
  • Andrew McCabe, de plaatsvervangend directeur van de FBI, stape begin deze week op. McGabe, die een actieve rol speelde in het Ruslandonderzoek, lag al weken onder vuur van Trump.
Bullshit du Jour
Trump zou Trump niet zijn als hij niet zou opscheppen over het enorme succes van zijn State of the Union-toespraak. In totaal keken 45,6 miljoen Amerikanen naar de speech op televisie. Volgens de president was dit het hoogste kijkcijfer voor een State of the Union uit de Amerikaanse geschiedenis.
Donald J. Trump
Thank you for all of the nice compliments and reviews on the State of the Union speech. 45.6 million people watched, the highest number in history. @FoxNews beat every other Network, for the first time ever, with 11.7 million people tuning in. Delivered from the heart!
1:02 PM - 1 Feb 2018
Ik zou er niet meer van moeten opkijken, maar toch verbaas ik me er weer over dat de president eenvoudige weerlegbare onzin de wereld inslingert. President Bush had het hoogste kijkcijfer ooit met zijn toespraak in 2003 aan de vooravond van de Irak-oorlog: 62 miljoen. Trumps voorgangers Clinton (45,8 miljoen kijkers), George W. Bush (52 miljoen) en Obama (48 miljoen) hadden allemaal hogere kijkcijfers bij hun eerste State of the Union. 
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.