Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 19 oktober 2018

Revue
 
Good morning! Vandaag gaan we uitgebreid in op de verdwijning van Jamal Khashoggi en het gedraai van
 

Arjen van der Horst

19 oktober · Editie #127 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Good morning!
Vandaag gaan we uitgebreid in op de verdwijning van Jamal Khashoggi en het gedraai van president Trump. Uiteraard nemen we een duik in de naderende Congresverkiezingen en staan we stil bij de mediaoptredens van de president. De Bullshit du Jour gaat over klimaatverandering. Tot slot: een zeldzaam interview met Rod Rosenstein, de belaagde onderminister van Justitie.
Groet!
De leestijd is 14-15 minuten
Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

Khashoggi, Trump en de oliedollars
Mensenrechtenactivisten en vrienden van Khashoggi protesteren bij het Saoedische consulaat in Istanboel (foto: Reuters)
De verdwijning van de Saoedische columnist Jamal Khashoggi maakt pijnlijk duidelijk hoe innig de relatie is tussen Amerika en Saoedi-Arabië. President Trump maakte de afgelopen twee weken voortdurend omtrekkende bewegingen. Hij zei keer op keer dat de Saoedi’s ontkenden dat ze iets met zijn verdwijning te maken hadden. Ook benadrukte Trump dat Khashoggi een Saoedisch staatsburger is. Alsof hij wilde zeggen: wij hebben er niets mee te maken (Khashoggi woont overigens in Virginia, heeft een Amerikaanse verblijfstatus en schrijft voor de Washington Post).
Donald J. Trump
Just spoke to the King of Saudi Arabia who denies any knowledge of whatever may have happened “to our Saudi Arabian citizen.” He said that they are working closely with Turkey to find answer. I am immediately sending our Secretary of State to meet with King!
2:37 PM - 15 Oct 2018
Trump wilde wel de zaak tot op de bodem laten uitzoeken en stuurde zijn minister van Buitenlandse Zaken met die opdracht naar Riyad voor een ontmoeting met de Saoedische kroonprins. Hij suggereerde zelfs dat “rogue killers” misschien wel verantwoordelijk waren voor de dood van Khashoggi, een narratief dat hem was ingefluisterd door de koning van Saoedi-Arabië. Op een gegeven moment maakt de president zelfs een vergelijking met rechter Brett Kavanaugh, die onlangs benoemd werd tot het Hooggerechtshof. Zijn benoeming kwam in gevaar toen hij beschuldigd werd van aanranding door Christine Ford.
“You know, here we go again with, you know, you’re guilty until proven innocent. I don’t like that. We just went through that with Justice Kavanaugh. And he was innocent all the way. So I was unconcerned. So we have to find out what happened and they are doing a very major investigation.” 
Toch zijn er steeds meer aanwijzingen dat de Saoedi’s achter de verdwijning van Khashoggi zitten. Een Turkse krant publiceerde het transcript van een audio-opname waarop te horen is hoe Khashoggi gemarteld en vermoord wordt in het Saoedische consulaat in Istanboel (al moeten we benadrukken dat de audio-opname zelf nog steeds niet gepubliceerd is). Ook de Amerikaanse inlichtingendiensten raken er steeds meer van overtuigd dat de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman verantwoordelijk is voor zijn dood.
Waarom al die aarzelingen en omtrekkende bewegingen van Trump? Ik raad jullie aan onderstaand filmpje van komiek John Oliver te kijken. Hij maakt helder wat de invloed is van de Saoedi’s en waarom Trump geen zin heeft Riyad voor het hoofd te stoten.
Saudi Arabia: Last Week Tonight with John Oliver (HBO)
Nu is de houding van president Trump niet nieuw. Al zijn voorgangers deden zaken met Saoedi-Arabië en keken voor het gemak de andere kant uit als bijvoorbeeld schendingen van de mensenrechten ter sprake kwamen. De regering van Obama gaf actieve militaire steun aan Riyad toen het Jemen met luchtaanvallen begon te bestoken (waarbij honderden kinderen om het leven kwamen). Het verschil met zijn voorgangers is dat Trump bruut eerlijk is over zijn beweegredenen. Hij wilde een omvangrijke wapendeal met Saoedi-Arabië niet in gevaar brengen (Trump is overigens niet de enige Westerse leider die dat doet).
“I would not be in favor of stopping a country from spending $110 billion — which is an all-time record — and letting Russia have that money and letting China have that money. Because all they’re going to do is say, “That’s okay. We don’t have to buy it from Boeing. We don’t have to buy it from Lockheed. […] We’ll buy it from Russia. We’ll but it from China.”
Trump: Khashoggi case will not stop $110bn arms deal
Toch neemt de binnenlandse druk op Trump steeds meer toe. De Republikeinse senator Lindsey Graham, doorgaans een supporter van Trump, wond er geen doekjes om. Hij riep op tot het vertrek van kroonprins Mohammed bin Salman en dreigde dat “I’m going to sanction the hell out of Saudi Arabia” als het land verantwoordelijk lijkt te zijn voor de moord op Khashoggi.
Trump is niet geheel ongevoelig voor de kritiek. Hij besloot zijn minister van Financiën terug te trekken uit een zakenconferentie in Saoedi-Arabië. En gisteren gaf hij toe dat “it certainly looks like” dat Khashoggi dood is, al gaf hij niet aan waarop hij dat oordeel heeft gebaseerd. Hij gaf aan dat Saoedi-Arabië op “very severe consequences” kon rekenen als het verantwoordelijk was voor Khashoggi’s dood.
De laatste column van Khashoggi
De Washington Post plaatste postuum de laatste column die Jamal Khashoggi geschreven had vlak voor zijn verdwijning. De krant plaatste het artikel ook in het Arabisch. Daarin roept hij op tot de noodzaak van een vrije pers in de Arabische wereld.
“Arab governments have been given free rein to continue silencing the media at an increasing rate. There was a time when journalists believed the Internet would liberate information from the censorship and control associated with print media. But these governments, whose very existence relies on the control of information, have aggressively blocked the Internet. They have also arrested local reporters and pressured advertisers to harm the revenue of specific publications.”
Money, money, money...
De Democratische kandidaat Beto O'Rourke in debat met zijn Republikeinse tegenstander, senator Ted Cruz (foto: Reuters)
Nog een kleine drie weken en dan kiest Amerika een nieuw Congres. In eerdere Trump Weekly’s hadden we het al over de Democratische kiezers die supergemotiveerd zijn om naar de stembus te gaan. Een andere belangrijke verkiezingsgraadmeter is geld. Op dat front verslaan de Democraten hun Republikeinse tegenstanders op alle fronten. Met de eindstreep in zicht halen de Democraten bakken vol met geld binnen.
Vooral in de kiesdistricten waar het er om gaat spannen, zijn de verschillend opvallend: $252 miljoen voor de Democraten tegenover ‘slechts’ $172 miljoen voor de Republikeinen. Veel van dat geld komt van kleine donaties. Tal van Democratische kandidaten weigeren zelfs geld te ontvangen van het bedrijfsleven of de zogeheten PACs (political action committees).
Geld is een belangrijke maatstaf voor electoraal succes, maar is niet altijd doorslaggevend. Vergeet niet wat er twee jaar geleden gebeurde. Hillary Clinton harkte in 2016 $1,2 miljard aan donaties binnen, bijna het dubbele van Trump ($647 miljoen). Toch was het Trump die aan het langste eind trok.
Op dit moment is Beto O'Rourke de darling van de Democraten. In Texas neemt hij het op tegen de Republikeinse senator en oud-presidentskandidaat Ted Cruz. In het derde kwartaal haalde O'Rourke $38 miljoen binnen, het drievoudige van wat Cruz aan fondsen verwierf. O'Rourke vestigde daarmee een record voor de Senaatsverkiezingen, maar toch lijkt het onwaarschijnlijk dat O'Rourke wint in het conservatieve Texas..
Toch weten de Republikeinen dat ze het moeilijk krijgen in tal van Congresdistricten. Het partijbestuur is begonnen met het weghalen van fondsen weg bij zwakke kandidaten. Het is een impliciete erkenning van de Republikeinen dat ze serieus rekening houden met het verlies van hun meerderheid in het Huis van Afgevaardigden.
Ook de geldmachine van Trump draait op volle toeren...
Trump is in campagnemodus deze maand (foto: Reuters)
Intussen denkt president al een paar stappen vooruit. Zijn blik is ferm gericht op de presidentsverkiezingen van 2020. Normaal lanceert een zittende president pas zijn herverkiezingscampagne na de tussentijdse Congresverkiezingen. Maar Trump registreerde zich vrijwel meteen na zijn inauguratie als kandidaat voor de verkiezingen van 2020. Dat stelde hem in staat om vanaf het begin van zijn presidentschap fondsen te verwerven. En met succes: Trump heeft het afgelopen anderhalf jaar een formidabele oorlogskas van $106 miljoen opgebouwd. Ook hij haalt het gros op via kleine donaties.
Die onderliggende trend is interessant. Nog niet zo lang geleden werd je als kandidaat nagenoeg kansloos geacht als je niet de steun had van Wall Street, grote bedrijven en hun SuperPACs. De verkiezingscampagnes van Trump, Bernie Sanders en tal van Democratische kandidaten bewijzen dat je Big Money niet meer nodig hebt om een succesvolle campagne te voeren.
Onze verkiezingsverhalen....
Activisten uit Pennsylvania die vechten tegen gerrymandering (foto: AVDH)
De komende weken doen we natuurlijk uitgebreid verslag van de naderende Congresverkiezingen. Deze week doken we in op het controversiële fenomeen gerrymandering: de manipulatie van de grenzen van kiesdistricten om één partij een extreem voordeel te geven. Deze praktijk is bijna zo oud als Amerika, maar tegenwoordig kunnen partijen de kiesdistricten tot op het straatniveau manipuleren met slimme software en een karrenvracht aan kiezersdata. Het leidt tot een aantasting van de democratische fundamenten van Amerika.
In Pennsylvania maakten we deze reportage over activisten die zich verzetten tegen deze praktijk. In de staat Maryland maakte collega Wouter Zwart deze reportage over een kaartenmaker Kimball Grace die ingehuurd wordt door beide politieke partijen om de kiesdistricten te veranderen. Miral de Bruijne schreef dit mooie uitlegverhaal over gerrymandering. Verder bezochten we de staat Washington waar we dit verhaal maakten over Republikeinse ondernemers en we vroegen hen of ze tevreden waren over het economische beleid van Trump.
LEESTIP: "Tribalism in the age of Trump"
De vermaarde journalist George Packer schreef een paar jaar geleden het prachtige boek “The Unwinding” over de sociale en economische uiteenrafeling van Amerika. Voor de New Yorker leverde hij deze week deze sombere analyse, waarin hij voortborduurt op de thema’s die hij ook in zijn boek behandelt.
“Everything in American politics today entrenches tribalism: our winner-take-all elections, the dehumanizing commentary on cable news and social media, the people we choose to talk to and live among. The trends are not new, but they’ve dramatically accelerated and intensified under a President who rules by humiliation because he lives in fear of being humiliated.”
KIJKTIP: 60 Minutes Trump
Trump en 60 Minutes-interviewer Lesley Stahl (foto: CBS)
Achterin de persruimte van het Witte Huis is een deurtje dat naar de werkvertrekken leidt van de president en zijn medewerkers. Onder Obama was dat deurtje altijd dicht. Maar vooral in het eerste half jaar van Trumps presidentschap konden journalisten daar vrijelijk binnenwandelen. Niemand die het echt controleerde (pas met de komst van chef-staf John Kelly veranderde dat). Zo kon het gebeuren dat de auteur Michael Wolff min of meer ongemerkt kon plaatsnemen op een zitbank in de West Wing. Zijn maandenlange verblijf als fly on the wall in het Witte Huis leverde de explosieve bestseller Fire and Fury op.
Dan heb je nog de impromptu persmomenten van de president. Als Trump op het punt staat zijn helikopter of Airforce One in te stappen, dan blijft hij vaak hangen om vragen van de media te beantwoorden. De president belt spontaan met verslaggevers van kranten of zijn favoriete ontbijtprogramma Fox and Friends. Een fotomoment met bezoekende wereldleiders ontaardt geregeld in een geïmproviseerde persconferentie, waarbij de president reageert op de toegeschreeuwde vragen. Trump liet zelfs media toe tot vergaderingen die normaal besloten zijn. Het leverde een TV-spektakel op dat de showman Trump op het lijf geschreven was.
President Trump is zo tegelijkertijd extreem toegankelijk en extreem ontoegankelijk voor journalisten. Want als het gaat om formele interviews en persconferenties, dan is het slecht nieuws voor politieke verslaggevers. Aan de dagelijkse persbriefings van het Witte Huis is nagenoeg een einde gekomen (al vond ik die sowieso vrij overbodig).
Trump laat zich nauwelijks interviewen door de gevestigde media. De enige uitzondering zijn de programma’s van Fox News die zelden kritische vragen stellen (en Trump laat zich de laatste weken steeds vaker door Fox News interviewen, omdat de zender niet langer zijn campagnebijeenkomsten integraal uitzendt).
Mark Knoller
By my count, Pres Trump has now given 36 interviews to @FoxNews. Compares to:
ABC 2
CBS 4
CNN 0
NBC/CNBC 5
NY Times 6
Wall Street Journal 5
3:01 AM - 17 Oct 2018
Daarom was het interview van Trump bij het gerenommeerde actualiteitenprogramma 60 Minutes een welkome verademing. Interviewer Lesley Stahl kreeg ruim de tijd om de president te ondervragen. Trump herhaalde zijn gebruikelijke stellingen over Rusland, Saoedi-Arabië, de economie en zijn regeerstijl. Het leverde weliswaar geen nieuwe inzichten op, maar het was interessant om weer eens een lang Trump-interview te zien met een serieuze ondervrager.
De reden dat Trump bereid was mee te werken aan 60 Minutes is evident: de Congresverkiezingen zijn in aantocht. Hier kun je het hele interview terugzien. Het is zeker de moeite waard om ook de napraat van Lesley Stahl, die Trump twee keer eerder interviewde, terug te kijken.
Lesley Stahl on what it's like to interview Trump
Bullshit du jour
Eén woordenwisseling sprong eruit in het 60 Minutes-interview met Trump. Lesley Stahl stelde een vraag over klimaatsverandering, die door de president eerder bestempeld was als een verzinsel van de Chinezen. Dit keer erkende de president het bestaan van klimaatverandering, maar hij plaatste vraagtekens bij de oorzaak. Hij zei cryptisch dat het klimaat “weer terug zou veranderen”.
“I think something’s happening. Something’s changing and it’ll change back again. I don’t think it’s a hoax, I think there’s probably a difference. But I don’t know that it’s manmade. I will say this. I don’t wanna give trillions and trillions of dollars. I don’t wanna lose millions and millions of jobs. I don’t wanna be put at a disadvantage.”
Spoiler alert: een meerderheid van klimaatwetenschappers denkt wel degelijk dat klimaatverandering het gevolg is van menselijk ingrijpen. Sterker nog, Trumps eigen overheidsinstanties komen tot die conclusie.
'Show me the scientists': Trump reiterates his climate change doubts
Trump vindt het onzin om miljarden te pompen in de bestrijding van klimaatverandering, zolang het (in zijn ogen) onbewezen is dat klimaatverandering is veroorzaakt door de mens. Hij beschuldigt klimaatwetenschappers ervan een politieke agenda te hebben. De president leek allerminst onder de indruk van een alarmerend rapport van het Intergovernmental Panel on Climate Change. Die riep regeringen op tot drastische maatregelen te nemen voordat het te laat is.
Later zou de president nog een interview geven aan de Associated Press. Ook hier kreeg hij vragen over klimaatverandering. Met Trumpiaanse bravoure beweerde hij dat hij een “natuurlijk instinct heeft voor wetenschap” en dat hij als geen ander door de politieke vooroordelen van wetenschappers kan prikken. (Uit een factcheck van Associated Press bleek dat Trump zelf de plank vaak misslaat.)
In een klassieke drogreden die veel klimaatsceptici gebruiken, plaatst Trump twijfel over de bevindingen van klimaatwetenschappers door te zeggen dat er ook andere geluiden zijn. “Some say that and some say differently, I mean you have scientists on both sides of it.”
Daniels' storm is even gaan liggen
Stormy Daniels en Donald Trump (foto: Reuters)
De pornoactrice Stormy Daniels had zich dit jaar ontwikkeld tot de bête noir van president Trump. Daniels, die in 2005 een affaire zou hebben gehad met Trump, had de president eerder al in verlegenheid gebracht door het zwijggeld van $130.000, dat via Trumps advocaat Michael Cohen was betaald aan de porno-actrice. Trump ontkende aanvankelijk bij hoog en laag dat hij iets afwist van de betaling, maar zou later als erkennen dat hij wel degelijk op de hoogte was.
Stormy Daniels had vervolgens de president voor smaad aangeklaagd. Een rechter zag deze week echter geen juridische basis voor haar beschuldiging en verwierp de rechtszaak. De pornoactrice moet nu de advocaatkosten van Trump betalen. Een triomfantelijke president haalde al snel uit naar Stormy Daniels en het leidde tot een ordinair moddergevecht waarin Trump haar een “paardengezicht” noemde.
Donald J. Trump
“Federal Judge throws out Stormy Danials lawsuit versus Trump. Trump is entitled to full legal fees.” @FoxNews Great, now I can go after Horseface and her 3rd rate lawyer in the Great State of Texas. She will confirm the letter she signed! She knows nothing about me, a total con!
5:04 PM - 16 Oct 2018
Dat was wel aan Stormy Daniels vertrouwd die met haar gebruikelijke humor meteen terugsloeg. Eerder had ze het geslachtsdeel van Trump al vergeleken met het “mushroom character from Mario Kart”. Nu had ze zelfs een eigen bijnaam voor de president bedacht: Tiny.
Stormy Daniels
Ladies and Gentlemen, may I present your president. In addition to his...umm...shortcomings, he has demonstrated his incompetence, hatred of women and lack of self control on Twitter AGAIN! And perhaps a penchant for bestiality. Game on, Tiny. https://t.co/6DpDD5ELtj
5:45 PM - 16 Oct 2018
Het vonnis van de rechter is uiteraard een zege voor Trump, al mag je het toch ook een Pyrrhus-overwinning noemen. De hele saga met Stormy Daniels leidde tot de FBI-inval bij Trumps privé-advocaat Michael Cohen. Die tekende uiteindelijk een schuldbekentenis en hij impliceerde Trump bij het schenden van campagnewetten. Daarmee kan dit hele verhaal nog altijd een juridisch staartje krijgen voor de president.
De firma leugen en bedrog
De Trump Ocean Club in Panama City ging over de kop, maar Trump hield er naar schatting tussen de $30 miljoen en $55 miljoen aan over
In navolging van het grote New York Times-onderzoek over de grootschalige belastingontduiking van de Trump-familie, verschenen afgelopen week twee nieuwe verhalen over de financiële handel en wandel van Trump en aanverwanten. Een verhaal vloeide voort uit het eerste onderzoek van de New York Times en concentreerde zich op de onderneming van Jared Kushner. Volgens de New York Times heeft de schoonzoon van Trump mogelijk jaren geen federale belasting betaald. Er zijn geen aanwijzingen dat Kushner daarbij de wet heeft overtreden, maar het verhaal maakt duidelijk hoe makkelijk het is voor de allerrijkste Amerikanen om weinig tot geen belasting te betalen over hun miljoeneninkomsten.
Het tweede verhaal kwam van Pro Publica. Het journalistencollectief dook in de lucratieve naamhandel van de Trump-familie. In ruil voor een flinke bijdrage mogen wolkenkrabbers en luxe hotels uit de hele wereld de Trump-naam op hun gebouw plakken. Veel van die projecten gingen over de kop en de Trump Organization zei steevast dat ze niets met het management te maken. Het was immers alleen de naam die het bedrijf aan de projecten verleende. Maar uit onderzoek van Pro Publica blijkt dat de Trumps wel degelijk innig betrokken waren bij de uitvoering van de miljardenprojecten. De Trumps lokten investeerders met leugens en valse verkoopcijfers. Zelfs al de projecten mislukten, hield Trump daar soms tientallen miljoenen aan over.
Elke dag kun je meteen zien wanneer Rod Rosenstein thuis is. Ik weet dat, omdat de belaagde onderminister van Justitie een buurtgenoot is die een straat verderop woont. Elke keer als hij thuis is, staan er politie aan de achterkant van zijn huis en agenten van de Secret Service met hun zwarte Chevrolet Suburbans aan de voorkant. Af en toe kom je hem tegen op buurtfeestjes of op straat wanneer hij de hond uitlaat. Hij is een vriendelijke edoch stoïcijnse man die zich nooit laat verleiden tot small talk over zijn werk.
Ook met de media praat hij zelden tot nooit. Daarom was het interview met de Wall Street Journal zo bijzonder. Het gaf een zeldzame inkijk in het leven van de man die zo'n cruciale rol speelt in het Rusland-onderzoek van speciaal aanklager Mueller. Het was Rosenstein die Mueller aanstelde en het is Rosenstein die straks moet bepalen wat er gaat gebeuren met de bevindingen van de speciaal aanklager. In het interview verdedigt hij het Rusland-onderzoek als “appropriate and independent" (zijn baas denkt daar uiteraard anders over).
Rod Rosenstein verlaat zijn huis (foto: Reuters)
Over Mueller gesproken…. We hadden in een eerdere Trump Weekly al geconstateerd dat het vrij rustig is rond het Rusland-onderzoek. Dat komt omdat de verkiezingen in aantocht zijn en het is een ongeschreven regel dat de FBI en aanklagers tijdens campagnetijd geen grote bekendmakingen doen die die de verkiezingen kunnen beïnvloeden. Toch zit Mueller zeker niet stil. CNN meldde dat Trumps voormalige campagnevoorzitter Paul Manafort minstens negen keer is langs geweest bij de ondervragers van Mueller. Bloomberg meldt dat Mueller vlak na de tussentijdse Congresverkiezingen de eerste resultaten van zijn onderzoek bekend zal maken.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.