Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 17 november

Revue
 
Good morning,De Republikeinse partij is in grote beroering door het ontuchtschandaal rond Moore. Een
 

Arjen van der Horst

17 november · Editie #85 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Good morning,
De Republikeinse partij is in grote beroering door het ontuchtschandaal rond Moore. Een aanzienlijk deel van de Trump Weekly gaat over deze affaire, die pijnlijk blootlegt hoe verdeeld Amerika is. Verder blikken we terug op de Azië-reis van president Trump en de bullshit du jour gaat over het selectieve geheugen van minister Sessions van Justitie.
Veel leesplezier!

Roy Moore, #MeToo en de verdeeldheid van Amerika
Beverly Young Nelson maakte op een persconferentie bekend dat ze op 16-jarige leeftijd was aangerand door Roy Moore (foto: Reuters)
Na de onthullingen over Hollywood-producer Harvey Weinstein duurde het niet lang voordat #MeToo de Amerikaanse politiek bereikte. In oktober traden vrouwelijke Congresleden naar voren die vertelden over seksuele intimidatie en ongewenste intimiteiten in het Congres (hier en hier). In de wandelgangen van Capitol Hill circuleren “creep lists” waarmee parlementaire medewerksters elkaar waarschuwen voor al te handtastelijke Congresleden. De Democratische senator Al Franken is in de problemen gekomen na dit relaas van radiopresentatrice Leeann Tweeden. 
Maar de meest explosieve affaire is zonder twijfel het ontuchtschandaal rond Roy Moore, de omstreden Republikein uit Alabama. Op 12 december zijn er verkiezingen voor de Senaatszetel die vrijkwam met de benoeming van Jeff Sessions als minister van Justitie. In het conservatieve Alabama leken de verkiezingen een inkoppertje voor Moore….. totdat de Washington Post met dit verhaal kwam. Hierin werd de gewezen rechter beschuldigd van ontucht met een 14-jarige. 
Deze week kwamen daar nieuwe beschuldigingen bij. Op een persconferentie verklaarde Beverly Young Nelson dat Moore haar op 16-jarige leeftijd had aangerand. Vier andere vrouwen vertelden over handtastelijkheden. De New Yorker onthulde dat Moore in de jaren zeventig op een zwarte lijst stond van een winkelcentrum, omdat hij daar jonge meisjes lastig viel. Dat laatste verhaal was vooral gebaseerd op hearsay, maar het bevestigde het beeld van een man die tienermeisjes achterna zat.
Persconferentie van Beverly Young Nelson, waarin ze Moore beschuldigt van aanranding.
Deze hele affaire laat zien hoe schizofreen Amerika is geworden. Nog niet zo lang geleden waren beschuldigingen van aanranding van  minderjarigen alleen al voldoende geweest om een einde te maken aan de politieke ambities van wie dan ook. Maar niet in het Tijdperk van Trump. 
Roy Moore is in alle opzichten een Trumpiaanse kandidaat (zie ook deze eerdere Trump Weekly). De stokebrand uit Alabama heeft de oorlog verklaard aan het partij-establishment en wil Senaatsleider Mitch McConnell van de troon stoten. Als de partijleiding tegen hem zegt dat hij moet opstappen, steekt Moore een dikke middelvinger op. Waarom zou hij luisteren naar partijgenoten die hem sowieso niet zagen zitten? 
Moore heeft dan ook een belangrijke les geleerd uit het handboek van Trump: draai de kritiek om en richt het op je tegenstanders. Hij doet de beschuldigingen af als fake news. Het is immer een samenzwering van het Republikeinse establishment die met de “Clinton-Obama machine” samenspant om zijn kandidatuur te torpederen. Zo gebruikt hij kritiek als wapen om kiezers te overtuigen dat het een grote heksenjacht is.
Roy Moore (foto: Reuters)
Werkt deze tactiek?
Ja en nee. Roy Moore lag maandenlang op ruime afstand voor in de peilingen. Maar deze week kwamen voor het eerst verschillende verschillende peilingen uit waarin zijn Democratische voorstander Doug Jones voor lag. Dat alleen al is een godswonder. In het oerconservatieve en diepreligieuze Alabama maken Democraten normaal geen schijn van kans. Democraten ruiken nu een mogelijkheid deze zetel af te pakken.
Toch is Moore niet kansloos. Integendeel. In twee andere peilingen ligt Moore weer ruim voor op de Democraat. Bovendien laten de peilingen ook iets heel anders zien. Kiezers in Alabama kregen de vraag voorgelegd in welke mate de beschuldigingen hun stemgedrag beïnvloeden. Bijna eenderde van de ondervraagden antwoordde dat ze door de beschuldigingen juist méér geneigd zijn op Roy Moore te stemmen.
Moore moet zich desalniettemin zorgen maken. Zelfs zijn trouwste aanhangers nemen afstand. Lange tijd kon hij rekenen op de steun van het rechts-populistische Breitbart en invloedrijke presentatoren als Sean Hannity. Het kijkcijferkanon van Fox News gaf Moore vorige week ruim baan om alle beschuldigingen te ontkrachten. 
Maar vier dagen later stelde Hannity een ultimatum: als Moore binnen 24 uur niet met een bevredigend antwoord komt op de beschuldigingen, kan hij maar beter opstappen (al krabbelde hij een dag later weer terug). Zelfs Steve Bannon, de Breitbart-hoofdredacteur die actief campagne voert voor Moore, lijkt zo zijn twijfels te hebben.  
De invloedrijke Fox News-presentator Sean Hannity stelt Moore een ultimatum.
Kan de Republikeinse partij Moore tegenhouden?
Het is niet eenvoudig. De partij heeft alle banden gebroken met de campagne van Moore, maar heeft geen mechanisme om hem te vervangen met een andere Republikein. Bovendien zijn de stembiljetten al gedrukt en hebben de eerste kiezers al een stem per post uitgebracht. 
Moore zelf wil van geen wijken weten. Sterker nog, hij kiest de tegenaanval. Wel kan de lokale partijafdeling in Alabama beslissen zijn kandidatuur te schrappen. Dat zou betekenen dat elke stem op Moore ongeldig wordt verklaard. Vooralsnog staat de partijafdeling in Alabama nog vierkant achter hem
Republikeinen rest nog de mogelijkheid om een zogeheten write in candidate naar voren te schuiven. De Republikeinse leider Mitch McConnell heeft al voorgesteld Jeff Sessions (die nog altijd bijzonder populair is in Alabama) in te zetten. Sessions doet dan officieel mee als een onafhankelijke kandidaat, maar vormt in werkelijkheid een Republikeins alternatief voor Moore. Kiezers kunnen op verkiezingsdag eigenhandig de naam van Sessions invullen op het stembiljet, al dreigen ze de Republikeinse stem te verdelen ten gunste van de Democratische kandidaat.
Er zijn maar weinig goede opties voor de Republikeinen, die met 52 zetels maar een flinterdunne meerderheid hebben in de Senaat. De prominente senator Cory Gardner heeft voorgesteld om Moore meteen uit de Senaat te schoppen, als hij verkozen wordt. Het reglement in de Senaat voorziet in die mogelijkheid, maar het is een ingewikkelde procedure. De laatste keer dat de Senaat met succes een van haar leden uitzette, was in 1862. De Republikeinen zijn verdeeld over deze optie.
Eén belangrijke stem ontbreekt in deze discussie....
President Trump heeft zich grotendeels stil gehouden sinds de eerste onthullingen in de Washington Post. Tijdens zijn Azië-reis (daarover later meer) gaf hij bij monde van zijn woordvoerder een korte verklaring. “The president believes that if these allegations are true, Judge Moore will do the right thing and step aside.”
Trump zit in een onmogelijke situatie. Als hij Moore blijft steunen, maakt het hem een makkelijk mikpunt van Democratische kritiek. Maar aan het intrekken van zijn steun kleven ook gevaren. Hij riskeert de woede van een deel van zijn achterban, zeker in Alabama. Als hij Moore afvalt, erkent hij ook impliciet de verhalen van de vrouwen die Moore beschuldigd hebben. Waarom zouden we dan ook niet de zestien vrouwen geloven die Trump hebben beschuldigd van seksueel wangedrag?
In Japan kreeg de president een speciaal Trump-petje gepresenteerd (foto: Reuters)
From Asia with love: spiegeltjes en kraaltjes
Overlaad de president met lof en hij is je beste vriend. Die belangrijke les namen de leiders van Aziatische landen ter harte toen Trump een twaalfdaags bezoek bracht aan Oost-Azië. De Japanse premier Shinzo Abe ging golfen met Trump, trakteerde hem op zijn favoriete maaltijd (biefstuk) en liet een speciaal petje maken ter ere van zijn bezoek. “Donald & Shinzo, Make Alliance Even Greater” stond op de pet.
Het meest spectaculaire onthaal kreeg Trump in China. Jubelende kinderen (“I love you!”) verwelkomden de president met vlaggetjes en duizenden militairen paradeerden strak in het gelid voor de Amerikaanse leider. Trump bezocht de Verboden Stad, een zeldzame eer die eerder geen enkele Amerikaanse president te beurt was gevallen. Overal waar Trump kwam, werd hij met veel fanfare ontvangen. De president was duidelijk onder de indruk. ‘It was red carpet like nobody, I think, has probably ever seen.“
Het charme-offensief van de Aziatische leiders miste zijn uitwerking niet. Het afgelopen jaar was Trump nog uiterst kritisch op bondgenoten Japan en Zuid-Korea. De president vond dat beide landen meer moesten bijdragen aan hun defensie en suggereerde zelfs dat Japan en Zuid-Korea maar beter hun eigen kernwapens konden aanschaffen. Nu beloofde hij dat beide landen op de onvoorwaardelijke militaire steun van Amerika konden rekenen. 
President Trump op de ASEAN-top in Manilla (foto: Reuters)
In China maakte de president de opvallendste draai. Harde kritiek op China was een centraal onderdeel van Trumps verkiezingscampagne. China “verkrachtte” de Verenigde Staten met oneerlijke concurrentie. Maar in Beijing klonk de president bijna vergoelijkend en prees hij zelfs het handelsbeleid van de Chinezen.
“Who can blame a country for being able taking advantage of another country for the benefit of its citizens? I give China great credit. I blame the incompetence of past Admins for allowing China to take advantage of the U.S. on trade leading up to a point where the U.S. is losing $100’s of billions. How can you blame China for taking advantage of people that had no clue? I would’ve done the same!”
Pas na zijn bezoek aan China hoorden we weer de vertrouwde America First-boodschap die hij niet naast zijn Chinese collega Xi Jinping durfde uit te spreken. Op de APEC-top in Vietnam waarschuwde hij de Aziatische landen. 
“We are not going to let the United States be taken advantage of anymore. The current trade imbalance it not acceptable. We will confront the destructive practices of forcing businesses to surrender their technology to the state, and forcing them into joint ventures in exchange for market access.”
Al met al verliep het Azië-bezoek zonder incidenten (wat zijn critici al een prestatie van formaat vinden), maar concrete resultaten heeft het ook weer niet opgeleverd. In China ondertekende hij een niet-bindende handelsdeal. Japan en Zuid-Korea maakten vage beloftes wapens te kopen van de Amerikanen. 
Als er iets duidelijk is geworden na deze reis, is dat de Aziatische landen niet langer richting Washington kijken voor samenwerking. Amerika mag dan uit de besprekingen over het handelsverdrag TPP zijn gestapt, de overige landen zetten de onderhandelingen gewoon door. Terwijl Trump zijn bezoek afsloot op de ASEAN-top in Manilla, legde China de basis voor een nieuw samenwerkingsverband in de regio. Zonder Amerika. 
Leestip: Trump country
Politico schreef een indringend portret over het stadje Johnstown (foto: Politico)
Amerikaanse media publiceerden vorige week een tsunami aan verhalen die terugkeken op de verkiezingswinst van Trump van een jaar geleden (wij deden ook mee). Veruit het meest indringende verhaal was van Michael Kruse van Politico. Hij keerde terug naar het industriestadje Johnstown in Pennsylvania en sprak daar met Trump-stemmers. Hij kwam daar tot een interessant inzicht. Een jaar geleden verbonden de inwoners van Johnstown nog voorwaarden aan hun stem voor Trump. Hij moest snel wat voor elkaar krijgen waar de inwoners van dit mijnstadje beter van zouden worden. 
Een jaar na de verkiezingen en er is weinig veranderd in Johnstown. De werkeloosheid is lichtelijk gedaald en er zijn een paar mijnen open gegaan. Maar voor de meeste inwoners is het leven nog altijd een worsteling. Toch is hun steun voor Trump onveranderd. Kruse constateert dat hun politieke stem met mitsen en maren veranderd is in een onvoorwaardelijke steun.
“As I compared this year’s answers to last year’s responses it seemed clear that the basis of people’s support had morphed. Johnstown voters do not intend to hold the president accountable for the nonnegotiable pledges he made to them. It’s not that the people who made Trump president have generously moved the goalposts for him. It’s that they have eliminated the goalposts altogether.”
Verhalen als deze maken duidelijk dat Trump nog altijd kan rekenen op een stevige basis. Kruse schrijft hier zelf over dat “this reality ought to get the attention of anyone who thinks they will win in 2018 or 2020 by running against Trump’s record.”
Maar er is ook tegengas. Ezra Klein van Vox roemt het verhaal van Kruse, maar waarschuwt voor al te voorbarige conclusies. Hoe opmerkelijk Trumps overwinning ook was, het was een bijzonder zwakke verkiezingszege, stelt hij. “Trump can’t lose support and win again in 2020. He has to expand his coalition, or at least stop it from shrinking. At that, he’s failing.”
Bullshit du jour
Minister Sessions van Justitie heeft kennelijk een wonderbaarlijke functie in zijn hersenen waarmee hij zijn geheugen op “aan” en “uit” kan zetten wanneer het hem uitkomt. 
Heeft u tijdens de verkiezingscampagne van Trump contacten gehad met Russische officials? Sessions was er begin dit jaar nog stellig over. “I did not have communications with the Russians”, zei hij onder ede tijdens een hoorzitting van de Senaat. Later moest hij toegeven dat hij tot twee keer toe de Russische ambassadeur had ontmoet.
Sessions is opnieuw in de problemen gekomen door zijn geheugen, dit keer door de schuldbekentenis van George Papadopoulos. De oud-campagnemedewerker van Trump bekende tegenover de FBI dat hij had gelogen over zijn contacten met de Russen. In april 2016 kreeg hij “duizenden e-mails” van de Russische overheid aangeboden met schadelijke informatie over Hillary Clinton. Tijdens een vergadering met Trump en Sessions had Papadopoulos enthousiast verteld over deze contacten. Hij opperde zelfs een ontmoeting tussen Trump en Poetin te regelen.
Sessions verklaarde eerder nog dat hij deze bijeenkomst niet kon herinneren. Later verschenen foto’s van de gewraakte vergadering (nota bene van Trumps Instagram) waarop Sessions samen te zien is met Papadopoulos (zie onder).
Jeff Sessions (uiterst links) met Papadopoulos (tweede van links). Foto: Trumps Instagram
Tijdens een hoorzitting in het Congres moest Sessions zich verantwoorden over deze discrepantie. Sessions kon het zich ineens weer herinneren, zij het vrij vraag. “I do now recall the March 2016 meeting at Trump Hotel that Mr. Papadopoulos attended, but I have no clear recollection of the details of what he said at that meeting.”
Even later was zijn geheugen weer vlijmscherp. Hij kon zich precies herinneren hoe hij reageerde toen Papadopoulos voorstelde een ontmoeting tussen Trump en Poetin op te zetten. I wanted to make clear to him that he was not authorized to represent the campaign with the Russian government.”
Sessions wast zijn handen in onschuld. “I have always told the truth, and I have answered every question as I understood them and to the best of my recollection, as I will continue to do today.” 
De zinsnede “to the best of my recollection” is zo de magische formule geworden waarmee hij alle bullshits du jour wegwuift.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.