Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 16 november 2018

Revue
 
Goedemorgen, Het stof van de tussentijdse Congresverkiezingen is eindelijk neergedwarreld (alhoewel,
 

Arjen van der Horst

16 november · Editie #131 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Goedemorgen,
Het stof van de tussentijdse Congresverkiezingen is eindelijk neergedwarreld (alhoewel, er worden nog steeds stemmen geteld). We maken in deze Trump Weekly de balans op. Wat betekent de uitslag voor de politieke verhoudingen in Washington? Welke lessen kunnen Republikeinen en Democraten trekken uit de verkiezingen? Wat zegt het over Trumps kansen bij zijn herverkiezing in 2020? Verder: ruzie met CNN, ruzie met Macron en ruzie met Californië.
Veel leesplezier!
Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

Een blauwe golf! Nee, toch niet! (of toch weer wel?)
De nieuwe leden van het Huis van Afgevaardigden poseren voor een groepsfoto (foto: Reuters)
Het was 1 uur in de nacht na de verkiezingen en de analisten van CNN waren het erover eens: “Dit is geen blauwe golf.” Het was een conclusie die al vrij snel door iedere pundit werd overgenomen, terwijl het overgrote deel van de uitslagen nog moest binnenkomen. Op dat moment wezen de prognoses op een winst van 25-30 zetels voor de Democraten in het Huis van Afgevaardigden. Het was genoeg om de meerderheid terug te pakken op de Republikeinen (daarvoor was een winst van minimaal 23 zetels nodig), maar het was niet de ondubbelzinnige afstraffing van het Trumpiaanse gedachtengoed waar de Democraten op gehoopt hadden.
In de Senaat slaagden de Republikeinen er zelfs in hun meerderheid uit te breiden. Conservatief Amerika riep al jubelend dat “de blauwe golf kapot is geslagen tegen een rode muur”. Maar is die jubelstemming terecht? We zijn nu een dikke week verder en de meerderheid van de Democraten in het Huis van Afgevaardigden blijkt toch een stuk groter te zijn dan de eerste prognoses ons aanvankelijk deden geloven. Ook de Republikeinse meerderheid in de Senaat valt minder groot uit. In Arizona pakten de Democraten alsnog een zwaarbevochten Senaatszetel. In Florida zijn de verschillen zo klein, dat het leidde tot een wettelijke hertelling van de stemmen (daarover later meer).
De “blauwe golf” was vooral een lekker bekkend begrip dat populair was bij de Amerikaanse media en dat de spindokters van beide partijen gretig overnamen. In Nederlandse media hadden we het gek genoeg over een “blauwe tsunami”, een uitdrukking die de Amerikaanse commentatoren weer niet gebruikten. In deze beeldsprakengalore was er eigenlijk nauwelijks overeenstemming over de definitie van een “wave election”. En was het niet verstandiger geweest een week of wat te wachten, voordat je grote conclusies verbond aan de uitslag?
De Democratische leider Nancy Pelosi viert de overwinning van haar partij in het Huis van Afgevaardigden (foto: Reuters)
Wat is er werkelijk gebeurd?
Laten we even alle beeldspraak overboord zetten en gewoon het over de harde cijfers hebben. Allereerst, we hebben nog steeds niet de definitieve uitslag. Op het moment dat deze nieuwsbrief in jullie inbox belandt, worden er nog steeds stemmen geteld. Op zich is dat niet zo verwonderlijk. Amerika is een groot land. De afgelopen weken hebben naar schatting 115 miljoen Amerikanen hun stem uitgebracht in een brede waaier aan verkiezingen (Huis van Afgevaardigden, Senaat, gouverneur, staatsparlement, sheriffs, rechters, landbouwcommissarissen, enzovoorts). Een Amerikaans stembiljet is vele pagina’s lang.
Bovendien hanteert elke staat en elk kiesdistrict zo zijn eigen systeem. Sommige staten tellen de stemmen met de hand, in andere gebruiken ze weer computers. Californië, ’s lands grootste staat, en Arizona zijn altijd notoir laat met het bekend maken van de uitslag. In Florida is er vaak geleuter met het tellen van de stemmen, ook dit jaar weer (nogmaals: daarover later meer). In alle staten kun je ook je stem per post uitbrengen (veel in het buitenland dienende militairen doen dat). Zelfs als een poststem pas dagen na verkiezingsdag binnenkomt, moet die meegeteld worden, zolang de poststempel van 6 november of eerder is. Dit alles betekent dat het tellen van de stemmen een stuk trager gaat dan we in Nederland gewend zijn.
Laten we inzoomen op vier belangrijke elementen:
  • In het Huis van Afgevaardigden hebben de Democraten tenminste 230 zetels gewonnen (voor een meerderheid zijn er 218 zetels nodig). De Republikeinen hebben er zeker 198. Van een zevental zetels is de uitslag is nog niet bekend, maar de verwachting is dat de Democraten hun meerderheid verder zullen uitbreiden. Volgens prognoses van verschillende Amerikaanse media zullen ze ergens rond 235 zetels uitkomen, wat neerkomt op een solide meerderheid. Om dit in een historische context te plaatsen: dit is de derde grootste verschuiving in het Huis van Afgevaardigden in de afgelopen veertig jaar.
  • In de Senaat zijn de verschuivingen minder groot. De Democraten wisten twee zetels terug te pakken op de Republikeinen (Nevada, Arizona) en de Republikeinen snoepten drie Democratische zetels weg (Missouri, Indiana, North Dakota). Eén uitslag (Florida) is nog niet bekend en in Mississippi is er eind november een run-off tussen de Democratische en Republikeinse kandidaat. De verwachting is dat de Republikeinen de zetels in beide staten pakken. Dat zou betekenen dat de Grand Old Party haar meerderheid in de Senaat vergroot van 51 naar 53 zetels.
  • Er waren in 36 Amerikaanse staten een verkiezing om de gouverneurspost. De Republikeinen wonnen er achttien en de Democraten zestien. Voor de Democraten betekende dit een winst van acht gouverneursposten. In de staten Florida en Georgia is nog steeds geen officiële uitslag, maar het zal heel gek moeten lopen als de Republikeinen deze gouverneursposten niet binnenhalen.
  • De opkomst deze tussentijdse Congresverkiezingen was voor Amerikaanse begrippen erg hoog. Bijna de helft van de kiezers bracht hun stem uit. In 2014 was de opkomst nog 36%. Het was de hoogste opkomst in meer dan honderd jaar tijd bij een midterms. (Zie voor een breakdown van alle kiezersgroepen dit handige overzicht van CNN.)
Florida: déja vu all over again
Republikeinse demonstranten verzamelen zich buiten een kieskantoor in Broward County, Florida, waar de stemmen opnieuw geteld worden (foto: Reuters)
De Sunshine State is al jaren de grootste en belangrijkste swingstate van de Verenigde Staten. Verkiezingen zijn hier altijd spannend en 2018 was geen uitzondering. De verschillen in de verkiezing voor senator, gouverneur en landbouwcommissaris waren zo klein dat het leidde tot een automatische (en wettelijke verplichte) hertelling met computers. Maar daarmee begon het gedonder. Rick Scott, de Republikeinse kandidaat voor de Senaatszetel, schreeuwde meteen moord en brand en riep al snel dat de Democraten de verkiezingen probeerden te stelen. Ook president Trump mengde zich snel in deze verhitte discussie.
Donald J. Trump
Law Enforcement is looking into another big corruption scandal having to do with Election Fraud in #Broward and Palm Beach. Florida voted for Rick Scott!
3:38 AM - 9 Nov 2018
De president stuurde bijna dagelijks tweets waarin hij beweerde dat er vanuit het niets tienduizenden stemmen “gevonden waren”. Op samenzweringssites wemelde het al snel van (valse) berichten van massale fraude in Democratische kiesdistricten, nepnieuws dat snel werd overgenomen en verspreid door Trump-aanhangers. Wat volgde, was een echo van 2000, toen het nog weken duurde voordat de uitslag in de presidentsverkiezingen bekend was, omdat de verschillen in Florida zo klein waren. Pas na ingrijpen van het Hooggerechtshof kon George W. Bush de winst claimen.
Ook dit keer reisde een klein leger aan advocaten van de Republikeinen en Democraten naar Florida om de hertelling in de gaten te houden. Op een gegeven moment kwam de president met de eis dat het tellen van de stemmen gestaakt moest worden, zodat de Republikeinse kandidaten DeSantis en Scott hun overwinning konden claimen.
Donald J. Trump
The Florida Election should be called in favor of Rick Scott and Ron DeSantis in that large numbers of new ballots showed up out of nowhere, and many ballots are missing or forged. An honest vote count is no longer possible-ballots massively infected. Must go with Election Night!
1:44 PM - 12 Nov 2018
Het was nogal een bizarre oproep van de president. Op de verkiezingsdag was namelijk geen definitieve uitslag bekend. Er waren hooguit prognoses van Amerikaanse media, die hun bevindingen baseerden op een combinatie van uitslagen, exitpolls en ander kiezersonderzoek. Het duurt meestal tot het weekeinde voordat de echte uitslag bekend is, omdat er zeker vier dagen lang stemmen geteld worden.
Omdat de verschillen bij zowel DeSantis en Scott minder dan een halve procentpunt waren, kwam er een automatische hertelling in Florida. Die hertelling per computer werd gisteren beëindigd, maar daarmee is het tellen nog niet voorbij. Omdat de verschillen in de Senaatsverkiezingen minder dan 0,25% zijn, moet er een nieuwe hertelling komen, maar nu met de hand.
Voor de duidelijkheid: er is geen enkele aanwijzing dat er fraude is gepleegd in de verkiezingen in Florida. Rick Scott diende een officieel verzoek in bij de autoriteiten om verkiezingsfraude te onderzoeken. Maar de bevoegde (Republikeinse) minister van Florida (die nota bene was aangesteld door Scott, die gouverneur van Florida is) weigerde het verzoek uit te voeren. “Onze monitoren hebben geen bewijs van criminele activiteit gezien.” Een rechter waarschuwde de Republikeinen dat ze te lichtzinnig omgingen met beschuldigingen over kiezersfraude, zonder dat ze er bewijs voor hadden. “I am urging, because of the highly public nature of this case, to ramp down the rhetoric.”
Ook minimale verschillen in Arizona en Georgia
De Democraat Sinema won alsnog de Senaatszetel in Arizona (foto: Reuters)
Florida was overigens niet de enige staat waar de Democraten en Republikeinen ruziën over de uitslag. In Georgia weigert de Democratische gouverneurskandidaat Stacey Abrams haar nederlaag toe te geven. De verkiezingen in Georgia waren sowieso al omstreden, omdat de Republikeinse kandidaat Brian Kemp ook de bevoegde minister was die toezicht moest houden op het verloop van de verkiezingen. Kemp was zo tegelijkertijd deelnemer en scheidsrechter in zijn eigen verkiezing.
In de aanloop van de verkiezingen werden op last van Kemp ten onrechte meer dan 340.000 kiezers uit het kiesregister geschrapt. Op dit moment staat Kemp op 50,3% en Abrams op 48,8%. Een rechter heeft gelast om alle stemmen te herzien die vervroegd zijn uitgebracht. Als Kemp onder de 50% komt, leidt dat automatisch tot een run-off (herkansing) tussen de twee kandidaten.
In Arizona duurde het ook lang voordat de uitslag bekend was in de strijd om een Senaatszetel, die was vrijgekomen met het vertrek van de Republikeinse senator Jeff Flake. Aanvankelijk leek het erop dat de Republikeinen een nipte overwinning zouden halen, maar tijdens het dagenlange tellen van de stemmen kantelde het beeld. Uiteindelijk trok de Democraat Kyrsten Sinema aan het langste eind. Voor het eerst krijgt Arizona een vrouwelijke senator. Nog een primeur: voor het eerst heeft Amerika een openlijk biseksuele senator.
Opnieuw beweerde president Trump dat er fraude in het spel was.
Donald J. Trump
Just out — in Arizona, SIGNATURES DON’T MATCH. Electoral corruption - Call for a new Election? We must protect our Democracy!
9:33 PM - 9 Nov 2018
Tot ongenoegen van het Witte Huis ging de Republikeinse kandidaat in Arizona niet mee in deze ongefundeerde beschuldigingen. Begin deze week erkende Martha McSally ruiterlijk haar nederlaag en wenste ze Kyrsten Sinema alle geluk toe (jawel, het kan nog).
McSally For Senate
Congrats to @kyrstensinema. I wish her success. I’m grateful to all those who supported me in this journey. I’m inspired by Arizonans’ spirit and our state’s best days are ahead of us. https://t.co/tw0uKgi3oO
1:46 AM - 13 Nov 2018
Wat zegt de uitslag over de politieke verhoudingen?
Trump wijst graag naar de onderstaande landkaart van Amerika. De rood gekleurde gebieden zijn Republikeins en de Democratische gebieden zijn blauw. Wat nou blauwe golf? Kijk eens hoe rood Amerika nog altijd is?
Bron: New York Times
Maar deze landkaart is misleidend en zegt weinig over de ware politieke verhoudingen. Neem de metropolen Los Angeles en New York, twee Democratische bolwerken. Op deze landkaart zijn ze slechts twee blauwe speldenprikken. Beide stedelijke gebieden vertegenwoordigen maar 0,25% van het totale landoppervlak van Amerika, maar zijn qua bevolking even groot als de twintig kleinste staten van Amerika. Die twintig staten zijn samen goed zijn voor 45% van het landoppervlakte en veel daarvan vind je in het midwesten van Amerika.
Die rode binnenzee die je op deze landkaart ziet, is dus vooral een dunbevolkte binnenzee. Het overgrote deel van Amerikaanse bevolking woont in de blauwe strepen aan de west- en oostkust van het land. Onderstaande kaart is aangepast op de bevolkingsaantallen van de Democratische en Republikeinse regio’s. Dit is dan ook een veel inzichtelijkere weergave van de politieke verhoudingen in Amerika.
Bron: New York Times
Een nieuwe dynamiek in Washington
In Amerika spreken ze graag van winnaars en verliezers, maar de uitslag was niet eenduidig en geeft juist een gemengd beeld. Niet langer heeft één partij de macht in Washington. Met de Democratische meerderheid in het Huis van Afgevaardigden wordt het moeilijker voor Trump om zijn agenda uit te voeren. De Democraten krijgen nu invloed op de begroting en kunnen Republikeinse wetsvoorstellen tegenhouden. Bovendien krijgen ze de controle over alle parlementaire commissies in Huis van Afgevaardigden. Dat geeft de Democraten veel macht, want de commissies mogen dagvaardingen sturen en kunnen Amerikaanse burgers dwingen onder ede te getuigen. De Democraten hebben al aangegeven dat ze 85 zaken willen onderzoeken, van Trumps belastingaangiftes tot zijn betalingen aan pornoactrice Stormy Daniels.
De Republikeinen kunnen tevreden zijn met het behoud van hun meerderheid in de Senaat. Een van de Republikeinse topprioriteiten is de grondige hervorming van de rechterlijke macht. Dat project is al aardig op weg. De Republikeinen benoemden Neil Gorsuch en Brett Kavanaugh tot het hooggerechtshof en slaagden erin een hele reeks jonge, conservatieve rechters te plaatsen in federale rechtbanken. Al die rechters zijn voor het leven benoemd. We kunnen het niet vaak genoeg herhalen: dit is zonder twijfel de grootste en langstdurende impact van Trumps presidentschap.
Trump hield een dag na de verkiezingen in het Witte Huis een persconferentie. Het leidde tot harde botsingen met journalisten (foto: Reuters)
Welke lessen kan Trump uit de uitslag trekken?
Het duurde niet lang voordat de president een “grote zege” claimde. Later op een persconferentie zou hij zeggen dat de tussentijdse Congresverkiezingen “nagenoeg een complete overwinning” waren voor de Republikeinen. Iedereen die daar anders over dacht, serveerde hij af als nepnieuws.
Donald J. Trump
To any of the pundits or talking heads that do not give us proper credit for this great Midterm Election, just remember two words - FAKE NEWS!
1:52 PM - 7 Nov 2018
Trumps leek op voorhand al verlies in het Huis van Afgevaardigden te accepteren en richtte zich tijdens de campagne op het behoud van de Republikeinse meerderheid in de Senaat. Hij was in de aanloop naar verkiezingsdag veelvuldig te zien in staten als Florida, Tennessee, Missouri, Indiana, Georgia en North Dakota. Die strategie leek zijn vruchten af te werpen, want juist in die staten wonnen de Republikeinen cruciale verkiezingen om Senaatszetels.
Voor Trump was alles natuurlijk in de overtreffende trap. Hij rekende zichzelf magische krachten toe. “This guy has magic coming out of his ears. He is an astonishing vote getter & campaigner”, tweette de president over zichzelf. Hij gaf ook een waarschuwing aan Republikeinen die niet zijn agenda omarmden.
Donald J. Trump
Those that worked with me in this incredible Midterm Election, embracing certain policies and principles, did very well. Those that did not, say goodbye! Yesterday was such a very Big Win, and all under the pressure of a Nasty and Hostile Media!
1:07 PM - 7 Nov 2018
Maar daar zijn wel degelijk wat kanttekeningen te plaatsen. Zo “magisch” was de invloed van de president niet. Trump had zijn “endorsement” uitgesproken voor 75 Republikeinen. De helft redde het niet op 6 november. Neem de strijd om een Senaatszetel in Arizona. Die was vrijgekomen door het vertrek van Jeff Flake, een van de weinige Trump-kritische geluiden binnen de Republikeinse partij. Trump pochte dat hij Flake hoogstpersoonlijk uit de partij had gewerkt.
"I retired him." Trump says he''s "very proud' Jeff Flake is out of Senate".
Maar daarvoor betaalde hij wel een prijs. Zoals we al eerder in deze nieuwsbrief meldden, was het de Democraat Kyrsten Sinema die de zetel van Flake overnam. Het was voor het eerst in dertig jaar een Democraat een Senaatsverkiezing in Arizona won. Er zitten duidelijk grenzen aan de America First-boodschap van Trump. De gitzwarte anti-immigratieretoriek van de president had ook zijn opponenten gemobiliseerd en meer gematigde Republikeinen op andere gedachten gebracht. Uit exitpolls bleek dat een verrassende combinatie van afvallige Trump-stemmers en Latino’s Sinema de overwinning bezorgden.
Sahil Kapur
Arizona Senate exit polls (via @CNN) • Sinema won 12% of Republicans and 11% of Trump 2016 voters • McSally won 3% of Democrats and just 2% of Clinton voters • Independents split 49-49% • Moderates backed Sinema 63-36% • Sinema lost white voters by 11, won Latinos by 38
3:01 AM - 13 Nov 2018
Stad versus platteland
Campagneborden op het platteland van Wisconsin (foto: Reuters)
De politieke strijd in de Verenigde Staten is vaak afgeschilderd als een strijd tussen rode en blauwe staten. Maar dat is te simplistisch (en zie ook onze eerdere reportage die we daarover maakten). Neem nog eens die eerste landkaart erbij en zoom in op fly over country in het midden van het land, waar Trump veel steun geniet. In die rode binnenzee zie je steeds meer blauwe eilanden. Dat zijn geen willekeurige blauwe vlekken, maar de verstedelijkte gebieden die omringd zijn door conservatieve plattelandsregio’s. Deels zijn dat bekende plekken. Steden als Houston en Austin in Texas leunen al langer Democratisch.
Maar daar zijn nu ook nieuwe Democratische bolwerken bijgekomen op plekken die tot voor kort door en door Republikeins waren. De meest opvallende uitslag was in Oklahoma die voor het eerst een lange tijd een Democratisch Congreslid heeft. Dit overigens tot verrassing van de kandidaat zelf, getuige de tweet die zij verstuurde toen de uitslag bekend werd.
Kendra Horn
👀
4:49 AM - 7 Nov 2018
We zien niet alleen scherpe verdeeldheid in de politiek, maar ook een verregaande polarisatie van de Amerikaanse kiezers. De inwoners van de buitengebieden en het platteland slaan steeds meer rechtsaf, terwijl de bewoners van de steden en buitenwijken linksaf slaan richting de Democratische partij. Dat laatste element moet de Republikeinen zorgen baren. In de buitenwijken wonen hoogopgeleide Amerikanen die tot voor kort Republikeins leunden. In 2016 had deze groep weliswaar twijfels over Trump, maar daar haalde de president toch nog genoeg stemmen om hem de eindoverwinning te bezorgen. Nu zag je in de buitenwijken een wegtrekkende beweging richting de Democratische partij, zeker bij witte, hoogopgeleide vrouwen.
Veronica Escobar is de eerste Latina die namens Texas mag plaatsnemen in het Huis van Afgevaardigden (foto: Reuters)
Jongeren, Latino's en vrouwen
Ook dat laatste is een punt van zorg voor de Republikeinen. Zelden waren was het gat tussen beide partijen zo groot als het ging om de vrouwelijke kiezer. In de verkiezingen om het Huis van Afgevaardigden, stemde 59% van de vrouwen Democratisch en 40% Republikeins. Hetzelfde geldt voor de minderhedenstem. Tweederde van de Latino’s stemde op Democratische kandidaten. Een kwart van die groep stemde voor het eerst en de opkomst onder Latino’s was dan ook aanmerkelijk hoger dan in vorige verkiezingen. Zeker in zuidwestelijke staten als Texas, Arizona, New Mexico en Nevada leidt het snel groeiende Latino-electoraat tot gestage politieke verschuivingen. Jongeren lieten zich gelden in deze verkiezingen en tweederde in de leeftijdsgroep 18-29 jaar stemde Democratisch.
Naar buiten toe is de Republikeinse houding dat het allemaal wel meeviel met deze tussentijdse Congresverkiezingen, maar achter de schermen maken ze zich wel degelijk zorgen. Lees ook deze sombere analyse van Axios. Commentaren in conservatieve publicaties als de Weekly Standard draaien er geen doekjes omheen: deze verkiezingen zijn slecht nieuws voor de Republikeinen.
“Resist the happy talk. This election is very bad for the GOP, and harbingers ill for 2020. With the exception of Ohio, Democrats have shown strength in the states that gave Donald Trump his victory in 2016.”
Wat zegt dit over Trumps kansen in 2020?
Foto: Reuters
Eén dag na de midterms begon meteen de campagne voor de presidentsverkiezingen van 2020. Over een half jaar zullen de eerste kandidaten zich melden. Wat betekent de uitslag voor Trumps herverkiezing? Is het niet een stuk moeilijker geworden voor de president? Laat we bij deze vraag heel hard op de rem trappen. Allereerst, er is aantal belangrijke lichtpunten voor de Republikeinen. De Senaat is nog stevig in Republikeinse handen. Ze haalden overwinningen in Ohio en Florida (zoals het er nu naar uitziet), de twee belangrijkste swingstates van de Verenigde Staten. De uitslag logenstraft de gedachte dat het Trumpiaanse nationalisme en de America First-agenda een bevlieging waren in 2016. De achterban van Trump is omvangrijk en loyaal.
Bovendien moeten we altijd oppassen te grote conclusies te verbinden aan tussentijdse Congresverkiezingen. Bij presidentsverkiezingen maken kiezers toch weer andere afwegingen dan bij midterms. Barack Obama kreeg in 2010 een ongenadig pak slaag bij zijn eerste tussentijdse verkiezingen, maar won vervolgens eenvoudig zijn herverkiezing in 2012. Er zijn gewoonweg te veel onbekende factoren. Draait de Amerikaanse economie over twee jaar nog steeds op volle toeren? Wat rolt er uit het Rusland-onderzoek van speciaal aanklager Mueller? Beginnen de Democraten een afzettingsprocedure tegen Trump. En dan hebben we nog de grootste X-factor in dit alles: de onberekenbare president Trump zelf. In twee jaar tijd kan het nog alle kanten op.
Het echte werk moet nog beginnen bij de Democraten
Alexandria Ocasio-Cortez is de vaandeldrager van de activistische linkervleugel van de Democratische fractie in het Huis van Afgevaardigden (foto: Reuters)
Laten we niet doen alsof het pais en vree is bij de Democraten. Ze voerden weliswaar een gedisciplineerde campagne en ze profiteerden duidelijk van het anti-Trump sentiment. Maar ze kunnen niet verhullen dat er nog altijd een felle richtingenstrijd woedt binnen de partij. De uitslag van de tussentijdse Congresverkiezingen gaf tegenstrijdige signalen af voor de Democraten.
In Texas stal Senaatskandidaat Beto O'Rourke de harten van de Democraten met een progressieve en energieke campagne. O'Rourke verloor weliswaar van Ted Cruz, maar hij zat zijn Republikeinse tegenstander op de hielen. In het conservatieve Texas waren de verschillen lange tijd niet zo klein geweest. In Nevada pakten de Democraten een Senaatszetel van de Republikeinen af met een felle anti-Trump campagne. In New York won de jonge socialist Alexandria Ocasio-Cortez. Zij is het gezicht geworden van de activistische linkerflank van de partij.
Maar in de gouverneursverkiezing van Kansas versloeg de Democraat Lauren Kelly haar Trumpiaanse tegenstander met een centristische boodschap. Ze won nota bene in een staat die jarenlang de experimentele speeltuin was van de ultrarechtse Tea Party. Kelly ging met opzet het loopgravengevecht met de Republikeinen uit de weg. “I did not campaign on partisan issues; I campaigned on family issues. Instead of being distracted by political fights, my team focused on schools and jobs, as well as the cost of health care, food, and child care”, schreef ze in een commentaar na de verkiezingen.
Kyrsten Sinema had net als Kelly een centristische boodschap in een staat die doorgaans Republikeins stemt. De Democratische senator Joe Manchin won vrij eenvoudig zijn herverkiezing in West Virginia (waar Trump erg populair is) door delen van de Republikeinse agenda over te nemen.
Het is aan Nancy Pelosi om deze tegenstrijdige agenda’s en belangen bij elkaar te brengen (lees ook deze analyse van Volkskrant-collega Michael Persson). Pelosi is de gedoodverfde kandidaat voor het voorzitterschap van het Huis van Afgevaardigden, na het presidentschap en het vice-presidentschap de machtigste positie in de Amerikaanse politiek. Maar het verzet tegen Pelosi groeit. De jonge, progressieve garde van de Democratische fractie roert zich en wil dat vers bloed doorstroomt naar de top. De zwakte van deze tegenbeweging is dat ze geen sterke, alternatieve kandidaat hebben voor het leiderschap.
De Democraten hebben nog steeds geen potentiële presidentskandidaat van het kaliber Obama (foto: Reuters)
Wie moet het opnemen tegen Trump?
Geen onbelangrijke vraag. Twee jaar na het afscheid van Barack Obama heeft zich nog altijd geen charismatische opvolger aangediend met een aansprekend politiek verhaal. De lijst van mogelijke presidentskandidaten groeit met de maand, maar geen van hen spreekt (vooralsnog) tot de verbeelding van de meerderheid van de Democratische kiezers.
Dit is het overzicht van mogelijke kandidaten:
  • Joe Biden, voormalige vice-president
  • Bernie Sanders, senator en oud-presidentskandidaat
  • Elizabeth Warren, senator
  • Michael Bloomberg, zakenman en oud-burgemeester van New York
  • Tom Steyer, zakenman en financier van progressieve campagnes
  • Andrew Cuomo, gouverneur van New York
  • Julian Castro, minister onder Obama
  • Cory Booker, senator
  • Kamela Harris, senator
  • Kirsten Gillibrand, senator
  • En vooruit, Hillary Clinton
Jeff Sessions is out....
Jeff Sessions (foto: Reuters)
Voor politiek Washington kwam het ontslag van Jeff Sessions niet bepaald als een verrassing. De president leefde al anderhalf jaar in onmin met zijn minister van Justitie. Hij verwijt Sessions nog steeds dat hij zijn handen heeft aftrokken van het Rusland-onderzoek. De minister zag zich gedwongen te verschonen, omdat hij contacten met de Russische autoriteiten had verzwegen. Zijn onderminister Rod Rosenstein nam de toezichthoudende functie over en die benoemde prompt Robert Mueller als speciaal aanklager.
Trump heeft dit altijd als het verraad van Sessions beschouwt. Hij wilde juist een minister van Justitie die het Rusland-onderzoek in toom hield en loyaal was aan hem. Er werd al langer gespeculeerd over het ontslag van de minister, maar bij de Republikeinen in het Congres was er tot begin van dit jaar nog fel verzet tegen een mogelijk ontslag. Ze dreigden zelfs de benoeming van een eventuele opvolger tegen te houden. Van dat verzet is weinig meer over en tijdens de campagne was duidelijk dat Sessions’ dagen geteld waren. Zijn ontslag kwam één dag na de verkiezingen via de gebruikelijke presidentiële tweet
Donald J. Trump
We are pleased to announce that Matthew G. Whitaker, Chief of Staff to Attorney General Jeff Sessions at the Department of Justice, will become our new Acting Attorney General of the United States. He will serve our Country well....
8:44 PM - 7 Nov 2018
Donald J. Trump
....We thank Attorney General Jeff Sessions for his service, and wish him well! A permanent replacement will be nominated at a later date.
8:44 PM - 7 Nov 2018
Matt Whitaker in....
Matt Whitaker (foto: Reuters)
Trump heeft Matt Whitaker benoemd als waarnemend minister van Justitie. Dat was een opvallende manoeuvre van het Witte Huis, die daarmee meer grip probeert te krijgen op het Rusland-onderzoek. Volgens het gangbare protocol had onderminister Rosenstein de waarnemend minister moeten zijn.
Bij de voorstanders van Mueller gingen meteen alle alarmbellen rinkelen. Whitaker had net als Trump het Rusland-onderzoek een “heksenjacht” genoemd. In een opiniestuk voor de CNN-website waarschuwde hij de speciaal aanklager niet te ver te gaan en de zakenactiviteiten van de Trump-familie met rust te laten. Hij suggereerde zelfs de financiering van het Rusland-onderzoek af te knijpen om Mueller vleugellam te maken.
Dan is er nog de vraag of Whitaker überhaupt geschikt is om waarnemend minister te zijn. Hij was voorheen de chef-staf van Sessions en hij heeft niet de ervaring die je van een minister van Justitie zou verwachten. Ook het zakenverleden van Whitaker roept allerlei vraagtekens op. De FBI is een fraudeonderzoek begonnen naar zijn voormalige werkgever. Reden voor de Democraten om te eisen dat Whitaker zich niet bemoeit met het Rusland-onderzoek.
Die vrees over Whitaker heeft niet alleen met zijn eerdere uitspraken te maken. Mueller vervult een cruciale rol als speciaal aanklager, maar de echte sleutelfunctie is de bewindspersoon die toezicht houdt op het Rusland-onderzoek. Die bepaalt uiteindelijk of het onderzoeksrapport van Mueller openbaar wordt. Die bepaalt of het rapport wordt doorverwezen naar het Congres. De toezichthouder kan evengoed besluiten het rapport in een diepe la weg te stoppen.
Grote schoonmaak in het Witte Huis?
Ook Mira Ricardel, de plaatsvervangend Nationale Veiligheidsadviseur (rechts) moest het veld ruimen (foto: Reuters)
Het ontslag van Sessions leidde meteen tot hernieuwde speculatie over de draaideur die het Witte Huis is. Al snel klonken geluiden dat minister Nielsen van Binnenlandse Veiligheid zou opstappen. Ook de dagen van Trumps chef-staf John Kelly, die een bondgenoot van Nielsen is, zouden geteld zijn. Beiden zijn een week later nog steeds in functie. Wel werd plaatsvervangend Nationale Veiligheidsadviseur Mira Ricardel ontslagen. Melania Trump had eerder deze week openlijk aangedrongen op het vertrek van Ricardel, na onenigheid over haar recente Afrikareis. Het was een uitzonderlijke actie voor een First Lady, die zich zelden openlijk bemoeit met het personeelsbeleid van de president.
Fittie met CNN
Trump clashes with Jim Acosta in testy exchange - YouTube
De ruzie tussen CNN en de president heeft nu geleid tot een heuse rechtszaak. CNN-verslaggever Jim Acosta verloor vorige week zijn Witte Huis-perspas na een confrontatie met president Trump. Volgens de woordvoerster van het Witte Huis was Acosta niet meer welkom omdat “he placed his hands” op een stagiaire van het Witte Huis, die hem de microfoon probeerde af te pakken tijdens een persconferentie. De beelden (zie filmpje hierboven) laten duidelijk zien dat het geenszins het geval was. Het Witte Huis zou later weer met een ander verhaal komen: Acosta had zijn perspas verloren, omdat hij de microfoon weigerde terug te geven. Het was reden voor CNN om het Witte Huis aan te klagen op basis van het Eerste Amendement van de Amerikaanse grondwet, die de vrijheid van meningsuiting beschermt.
De hele kwestie heeft tot verdeeldheid geleid bij collega’s. Velen, inclusief ondergetekende, vinden het gedrag van Jim Acosta overdreven (“grandstanding” is een woord dat je vaak hoort), al vinden we ook de actie van het Witte Huis te ver gaan. Bovendien is dit precies wat president Trump wil. Hij gebruikt zijn confrontaties om zijn achterban ervan te overtuigen dat de media allemaal “fake news” zijn. Hij leidt zo de aandacht af van de vele schandalen waarin deze regering is verwikkeld. De media happen maar al te snel op de uitdagingen van Trump. Toch zag je deze week de rijen wel sluiten in journalistiek Amerika. Er was brede steun voor de rechtszaak van CNN. Zelfs aartsrivaal Fox News steunt CNN hierin.
Trumps loopgravenoorlog
Trump bezoekt de Suresnes American Cemetery and Memorial in Parijs (foto: Reuters)
President Trump genoot duidelijk van alle campagnebijeenkomsten in de aanloop naar de verkiezingen. Het overweldigende applaus, de heldenverering, de massa’s die elke keer weer komen opdagen om hem te zien…. Trump is in zijn element als hij op het podium staat. Voor hem is het één groot, warm bad.
Die stemming sloeg vrij snel om na de verkiezingen. Op een persconferentie had hij een nijdige confrontatie met de pers. De Britse premier Theresa May, die hem in een telefoongesprek feliciteerde met zijn “grote verkiezingsoverwinning”, kreeg de volle laag. Vervolgens reisde Trump af naar Frankrijk om het einde van het Eerste Wereldoorlog te herdenken. Trumps samenzijn met zijn Europese bondgenoten, zo hebben we al eerder gezien, zijn niet bepaald de hoogtepunten van zijn presidentschap.
President Macron haalde in zijn toespraak hard uit naar de gevaren van nationalisme. “Nationalisme is precies het tegenovergestelde van patriotisme. Nationalisme is het verraad van patriotisme.” Die woorden interpreteerde iedereen als een direct aanval op het America First van president Trump.
Volgens dit ontluisterende verhaal in de Washington Post was Trump voortdurend afgeleid door de gebeurtenissen aan het thuisfront. Het slotevenement met de gezamenlijke wereldleiders sloeg Trump over. Een bezoek aan een Amerikaanse oorlogsbegraafplaats in Frankrijk zegde hij af, omdat het die dag regende (een dag later bezocht hij wel een begraafplaats in Parijs). Deze PR-blunder werd in Amerika van alle kanten bekritiseerd.
John Kerry
President @realDonaldTrump a no-show because of raindrops? Those veterans the president didn’t bother to honor fought in the rain, in the mud, in the snow - & many died in trenches for the cause of freedom. Rain didn’t stop them & it shouldn’t have stopped an American president.
4:02 AM - 11 Nov 2018
Zelfs het Franse leger begon de Amerikaanse president te trollen.
Uiteraard leidde dat tot een getergde reactie van de president zelf.
Donald J. Trump
By the way, when the helicopter couldn’t fly to the first cemetery in France because of almost zero visibility, I suggested driving. Secret Service said NO, too far from airport & big Paris shutdown. Speech next day at American Cemetery in pouring rain! Little reported-Fake News!
4:49 PM - 13 Nov 2018
En de bromance met zijn goede vriend Emmanuel Macron lijkt definitief voorbij. Trump was duidelijk “pas amusé” door de toespraak van de Franse president.

Donald J. Trump
The problem is that Emmanuel suffers from a very low Approval Rating in France, 26%, and an unemployment rate of almost 10%. He was just trying to get onto another subject. By the way, there is no country more Nationalist than France, very proud people-and rightfully so!........
2:17 PM - 13 Nov 2018
Donald J. Trump
......MAKE FRANCE GREAT AGAIN!
2:18 PM - 13 Nov 2018
De president ging de afgelopen week werkelijk met iedereen het gevecht aan. Terwijl in Californië tientallen doden vielen bij bosbranden, haalde president hard uit naar Californische overheid. Volgens hem was het de schuld van het falende bosbeheer van Californië.
Donald J. Trump
There is no reason for these massive, deadly and costly forest fires in California except that forest management is so poor. Billions of dollars are given each year, with so many lives lost, all because of gross mismanagement of the forests. Remedy now, or no more Fed payments!
9:08 AM - 10 Nov 2018
Dat leidde meteen tot verontwaardigde reacties van brandbestrijders en bosbeheerders. De branden van afgelopen week vinden niet plaats in bossen, maar juist in zogeheten wildlife urban interfaces, waar de stad en natuur zich mengt. De oorzaak van de branden is niet falend bosbeheer, maar aanhoudende droogte en extreme hitte, die mede het gevolg zijn van klimaatverandering.
Bovendien beheert Californië slechts 2 procent van alle bossen in de staat. Het overgrote deel is de verantwoordelijkheid van de federale overheid. De federale US Forest Service is belast met het bestrijden van de branden en Trump heeft eerder besloten op deze organisatie te bezuinigen.
Bullshit du Jour
Trumps uitspraken over Californische bosbranden zouden een uitstekende kandidaat zijn voor de Bullshit du Jour, maar we hebben deze week een betere keuze. We zijn inmiddels gewend geraakt een president die meteen begint te roepen over kiezersfraude als hem een bepaalde uitslag niet bevalt. In een interview met de Daily Caller kwam de president met zijn kleurrijkste beschuldiging.
Allereerst beweerde hij dat je identiteitspapieren moet laten zien als je een pak cornflakes koopt. “If you buy a box of cereal—you have a voter ID.” Ook kwam hij met de complottheorie dat kiezers meerdere malen illegaal hun stem uitbrengen door simpelweg hun kleren te veranderen.
“The Republicans don’t win and that’s because of potentially illegal votes. When people get in line that have absolutely no right to vote and they go around in circles. Sometimes they go to their car, put on a different hat, put on a different shirt, come in and vote again. Nobody takes anything. It’s really a disgrace what’s going on.”
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.