Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 15 maart 2019

Revue
 
Goedemorgen! Trump diende deze week een kolossale begroting in die veel weg had van een Republikeinse
 

Arjen van der Horst

15 maart · Editie #145 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Goedemorgen!
Trump diende deze week een kolossale begroting in die veel weg had van een Republikeinse snoepwinkel. Ook de Democraten zitten niet stil. Ze kwamen met verregaande voorstellen voor hervorming van de kieswetten en wapenwetgeving. Trumps voormalige campagnevoorzitter kreeg een nieuwe gevangenisstraf in een tweede rechtszaak. Veel vragen kregen we na de introductie van onze nieuwe rubriek (de lezersvraag).
Veel leesplezier!
Leestijd is 20-21 minuten
Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

Trump wordt steeds meer een klassieke Republikein
Foto: Reuters
President Trump wil zijn gevecht met de Democraten over de Mexicaanse grensmuur levend houden. In zijn begroting voor 2020 vraagt hij het Congres 8,6 miljard dollar voor de muur, bovenop de 8 miljard dollar die hij dit jaar uit allerlei potjes probeert los te peuteren door de noodtoestand af te kondigen. Spoiler alert: dat extra geld krijgt hij niet.
We hebben al eerder opgemerkt dat het gevecht om de muur misschien wel belangrijker is voor de president dan de bouw van de muur zelf. Of het Congres nu instemt met de begroting of niet, Trump is ervan verzekerd dat dit een centraal thema blijft in de verkiezingscampagne van 2020. Het is opvallend hoe Trump dit debat naar zijn hand probeert te zetten. Niet langer laat hij zijn achterban “Build that Wall” roepen. De nieuwe slogan die we nu horen op zijn campagnebijeenkomsten is “Finish that wall”, terwijl onder zijn presidentschap nog geen meter aan extra grensmuur is bijgebouwd.
Een ander opvallend element van zijn begroting is (opnieuw) een forse verhoging van het defensiebudget. Hij wil het Pentagon zelfs meer geld geven dan waar het ministerie zelf om gevraagd heeft. Als Trump zijn zin krijgt dan schiet de totale begroting (en het begrotingstekort) naar recordhoogte. De Republikeinen slaan doorgaans de trom van de fiscale zuinigheid, maar die is na de verkiezingen van 2016 volledig overboord gezet.
We weten nu al dat zijn begroting geen kans van slagen heeft in het Congres. De Democratische meerderheid in het Huis van Afgevaardigden heeft aangegeven dat zijn voorstel dead on arrival is. Toch legt Trumps begrotingsvoorstel wel iets interessants bloot. Tijdens de verkiezingscampagne beloofde hij de sociale zekerheid van de “vergeten mannen en vrouwen” van Amerika ongemoeid te laten. Hij pochte zelfs dat hij de enige Republikein was die de stap durfde te nemen.
Donald J. Trump
I was the first & only potential GOP candidate to state there will be no cuts to Social Security, Medicare & Medicaid. Huckabee copied me.
5:38 PM - 7 May 2015
Voor een Republikein was het een onorthodox standpunt, want de partij wil het liefst de bijl zetten in de sociale zekerheid. In de begroting die Trump deze week ontvouwde, gebeurt dat nu ook. Hij wil 1.500 miljard dollar bezuinigen op Medicare (de zorgvoorziening voor 65-plussers), 845 miljard dollar op Medicaid (de zorgvoorziening voor de allerarmsten) en 25 miljard dollar op de Amerikaanse AOW. Trump ontwikkelt zich zo meer en meer tot een klassieke Republikeinse president. In 2017 voerde hij al een kolossale belastingverlaging door, die vooral de rijkste Amerikanen ten goede kwam. Nu wil hij allerlei sociale voorzieningen ontmantelen.
Ik vind het een merkwaardige stap van Trump. Doorgaans heeft hij een feilloos instinct voor wat er onder zijn achterban leeft. Hij geniet veel steun in verarmde conservatieve staten als Alabama, West Virginia en Kentucky, waar veel Trump-stemmers afhankelijk zijn van deze sociale voorzieningen. De Democraten zullen ongetwijfeld dit punt gaan uitbuiten in hun verkiezingscampagne.
Het regent wetsvoorstellen
Ook de oppositie zit niet stil. De Democratische meerderheid in het Huis van Afgevaardigden nam een aantal verregaande wetsvoorstellen aan. Vorige week vrijdag ging het akkoord met een grondige hervorming van de kieswetten en wetten voor campagnefinanciering. Ook willen ze met deze wet presidentskandidaten verplichten om hun belastingaangiftes openbaar te maken. Trump was de eerste president in veertig jaar die dat niet heeft gedaan.
De Democraten werken verder aan wetten die wapenbezit aan banden leggen. Zo moeten er strengere controles komen voor Amerikanen die een wapenvergunning aanvragen. Spoiler alert (deel 2): ook deze voorstellen hebben geen kans van slagen, gezien de Republikeinse meerderheid in de Senaat. De Republikeinen willen de voorstellen niet eens in stemming brengen.
Senaat keert zich tegen Trumps noodtoestand
Senator en oud-presidentskandidaat Mitt Romney sloot zich aan bij het Democratische verzet tegen de noodtoestand (foto: Reuters)
Het was al duidelijk dat een meerderheid in de Senaat voor een motie zou stemmen die een einde moet maken aan Trumps noodtoestand. De vraag was alleen hoe groot de meerderheid zou worden. Uiteindelijk stemden deze week 59 senatoren voor de motie, inclusief twaalf Republikeinen. Al eerder had een meerderheid in het Huis van Afgevaardigden dezelfde motie goedgekeurd. Het antwoord van Trump liet niet lang op zich wachten.
Donald J. Trump
VETO!
8:16 PM - 14 Mar 2019
Daarmee is het voor het eerst dat Trump een presidentieel veto uitspreekt. Het Amerikaanse parlement kan in een vervolgstemming dit veto ongedaan maken, maar daarvoor hebben ze wel een tweederde meerderheid nodig in beide kamers van het Congres. Die gekwalificeerde meerderheid is er gewoonweg niet, dus de noodtoestand blijft voorlopig van kracht.
He's running
Beto O'Rourke (foto: Reuters)
Een jaar geleden had niemand nog gehoord van het Democratische Congreslid uit El Paso, Texas. Maar na een mediagenieke verkiezingscampagne om een Senaatszetel, waarbij hij elke uithoek van Texas bezocht, is Beto O'Rourke een politieke beroemdheid in Amerika. Hij verloor weliswaar de strijd, maar het verschil met zijn Republikeinse tegenstrever Ted Cruz was gering. In een conservatieve staat als Texas was dat al een prestatie van formaat. O'Rourke is ook een van de zeldzame politici die Amerikanen bij enkel zijn voornaam kennen. Gisteren maakte hij bekend dat hij een gooi doet naar het presidentschap.
Beto O'Rourke
I am running to serve you as the next president. The challenges we face are the greatest in living memory. No one person can meet them on their own. Only this country can do that, and only if we build a movement that includes all of us. Say you're in: https://t.co/EKLdkVET2u https://t.co/lainXyvG2n
12:29 PM - 14 Mar 2019
Het wordt dringen bij de Democratische voorverkiezingen volgend jaar. O'Rourke sluit zich aan bij een almaar uitdijend deelnemersveld van presidentskandidaten. Afgelopen week melden ook gouverneur Inslee (van de staat Washington) en oud-gouverneur Hickenlooper (Colorado) zich aan. De teller staat inmiddels op dertien (in werkelijkheid doen er nog meer mee, maar ik tel hier alleen de serieuze kandidaten).
De aantrekkingskracht van O'Rourke is evident. Hij is jong, charismatisch, heeft enorme naamsbekendheid en weet als geen ander hoe hij sociale media moet bespelen. (Lees ook dit ronkende stuk in Vanity Fair.) Tijdens zijn strijd om een Senaatszetel weigerde hij geld aan te nemen van het bedrijfsleven of de zogeheten Super PAC, maar hij wist desalniettemin een recordbedrag aan kleine donaties ($80 miljoen) te verzamelen.
Daarmee kan O'Rourke ver komen, maar is het genoeg? Zijn filmpje waarmee hij zijn presidentiële verkiezingscampagne lanceerde, zat vol met gelikte oneliners. “Dit wordt een positieve campagne die het beste bij ons allemaal naar boven haalt en die een erg verdeeld land weer verenigt.” Maar na negen maanden in de schijnwerpers te hebben gestaan, is het nog steeds niet duidelijk waar hij precies voor staat. Zijn campagnewebsite bevat geen enkel inhoudelijk beleidsvoorstel (maar heeft wel een uitgebreide pagina waar je Beto-merchandise kan kopen). Het contrast met kandidaten als Bernie Sanders en Elizabeth Warren, die gedetailleerde plannen presenteerden, is erg groot.
De relatief milde straf voor Trumps voormalige campagnevoorzitter Paul Manafort riep vorige week ongeloof op bij sommige juridische experts. Speciaal aanklager Mueller had om een straf gevraagd tussen de 19 en 24 jaar, maar Manafort kwam ervan af met 47 maanden. Het leidde ook tot een hernieuwde discussie over de scheefgroei in het Amerikaanse rechtssysteem. Een zwarte Amerikaan krijgt voor een kleine hoeveelheid drugs al vaak een langere straf dan Manafort, die tientallen miljoenen dollars verborgen had gehouden voor de Amerikaanse belastingdienst.
Manafort verdwijnt overigens voor veel langer achter de tralies dan 47 maanden. Deze week deed een rechter in Washington DC uitspraak in een tweede rechtszaak tegen Manafort, waarin hij schuld had bekend aan corruptie en belemmering van de rechtsgang. De rechter gaf hem bovenop de 47 maanden nog een straf van 43 maanden. Manafort belandt dus in totaal voor 7,5 jaar achter de tralies, al zal de werkelijke straf met de aftrek van voorarrest en strafkorting wegens goed gedrag waarschijnlijk een stuk lager uitvallen.
De juridische problemen zijn echter nog niet voorbij voor Manafort. De federale rechter in Washington DC had de straf nog niet uitgesproken of de staat New York maakte bekend dat het zestien aanklachten indient tegen Trumps voormalige campagnevoorzitter voor onder meer hypotheekfraude en valsheid in geschrifte. Dit is een niet-zo-subtiele poging van justitie om ervoor te zorgen dat Manafort hoe dan ook achter de tralies verdwijnt. Hij zou vrijuit kunnen gaan als Trump hem gratie verleent, maar een presidentiële gratie is alleen van toepassing op federale zaken. In een staatszaak kan alleen de gouverneur gratie verlenen. Het is onwaarschijnlijk dat de Democratische gouverneur van New York die stap zal nemen.
LEES- EN LUISTERTIP: Mueller-Mania
Speciaal aanklager Robert Mueller (foto: Reuters)
We hebben nog steeds geen enkel idee wanneer Robert Mueller zijn eindrapport zal inleveren bij minister Barr van Justitie. De laatste berichten dat de speciaal aanklager “binnen enkele weken” zijn rapport zou afronden, dateren alweer van bijna een maand geleden. Na de zoveelste “cry wolf” zijn Mueller-watchers inmiddels een stuk voorzichtiger geworden. Michael Schmidt, een van de best ingevoerde journalisten in het Mueller-dossier, zei in de Daily podcast van de New York Times dat hij het gewoonweg niet weet. Hij gokt dat het “ergens in april” zal uitkomen, maar het kan ook nog maanden duren. The Daily wijdde overigens drie speciale podcasts aan het Mueller-onderzoek (hier, hier en hier) die erg de moeite van het luisteren waard zijn.
De speciaal aanklager heeft in twee jaar tijd niets losgelaten (wat al een prestatie van formaat is in het vergiet dat Washington DC heet) en het lijkt onwaarschijnlijk dat hij de publicatiedatum zal lekken. Dat neemt niet weg dat tout Washington driftig speculeert over het aanstaande rapport. De New York Times schreef dit amusante verslag van een stad die bevangen is door Mueller-koorts.
“Washington — jittery, full of rumor, like a becalmed ship in the dead air before a coming storm — is waiting for the report of the special counsel, Robert S. Mueller III, into Russian interference in the 2016 election and whether President Trump or his aides conspired in the effort or obstructed justice. It may or may not be the report of the century, it may or may not be ready soon, and it may be only a few pages long. But it is unquestionably one of the capital’s most anticipated documents since the Starr Report on President Bill Clinton arrived by the truckload on Capitol Hill in September 1998.”
Trump: Boeing aan de grond
Canada Air heeft dertien Boeings 737 MAX aan de grond gehouden (foto: Reuters)
Eerst waren het landen in Afrika en Azië. Toen besloot ook de EU het toestel uit het Europese luchtruim te weren. Uiteindelijk besloten ook Canada en de Verenigde Staten de geplaagde Boeing 737 Max aan de grond te houden. Het bevel kwam van president Trump zelf.
President Donald Trump Issues Order To Ground Boeing 737 Max Jets
Daarmee ging de president in tegen een eerder advies van de Amerikaanse luchtvaartautoriteit FAA. Die zei na het ongeluk met Ethiopian Airlines dat het nog steeds veilig was om met het toestel te vliegen. Wel gaf de FAA aan Boeing de opdracht een aantal veranderingen in de software van het toestel door te voeren. Doorgaans volgt het buitenland de adviezen van FAA, maar dit keer kwam de gezaghebbende luchtvaartautoriteit steeds meer alleen te staan. Zeker het besluit van de Europese Unie was een teken aan de wand, want de Amerikanen en Europeanen werken meestal innig samen als het gaat om veiligheid in de luchtvaart.
De president legde uiteindelijk het FAA-advies naast zich neer. Trump had zich al eerder in de week in de discussie gemeld. Op Twitter suggereerde hij dat moderne toestellen als de Boeing 737 Max technisch te complex zijn geworden voor piloten.
Donald J. Trump
Airplanes are becoming far too complex to fly. Pilots are no longer needed, but rather computer scientists from MIT. I see it all the time in many products. Always seeking to go one unnecessary step further, when often old and simpler is far better. Split second decisions are....
3:00 PM - 12 Mar 2019
Donald J. Trump
....needed, and the complexity creates danger. All of this for great cost yet very little gain. I don’t know about you, but I don’t want Albert Einstein to be my pilot. I want great flying professionals that are allowed to easily and quickly take control of a plane!
3:12 PM - 12 Mar 2019
Boeing houdt in een verklaring nog altijd vol dat er niets mis is met het toestel, al steunt het wel Trumps besluit. De maatschappij kwam de laatste dagen steeds meer onder druk te staan. Vijf Amerikaanse piloten hadden eerder al een klacht ingediend over problemen met de Boeing 737 MAX. Die vertoonden overeenkomsten met de problemen die de toestellen van Ethiopia Airlines en Lion Air ondervonden, vlak voordat ze neerstortten.
"He's just not worth it"
De Democratische leider Nancy Pelosi
In een interview met de Washington Post gooide Nancy Pelosi een bak ijskoud water over de roep van sommige partijgenoten om zo snel mogelijk de president af te zetten. De Democratische leider heeft al vaker haar twijfels geuit over een mogelijke impeachment. Niemand in Washington is vergeten hoe het de Republikeinen verging toen ze een afzettingsprocedure begonnen tegen Bill Clinton. Niet alleen faalden ze in hun poging, de populariteitscijfers van Clinton stegen in de nasleep van zijn impeachment naar recordhoogte.
“Ik ben geen voorstander van impeachment”, zegt Pelosi in het interview. “Impeachment zal het land verdelen. Tenzij er dwingend en overweldigend bewijs is dat beide partijen overtuigt, denk ik niet dat we dat pad moeten inslaan, omdat dit het land gaat verdelen. Hij is het gewoonweg niet waard.”
Op de vraag of Trump geschikt is voor het presidentschap:
Pelosi: “Bedoel je op een ethische manier? Een intellectuele manier? Politiek ongeschikt? Wat bedoel je hier?”
Verslaggever: “Allemaal.”
Pelosi: “‘Hij is niet geschikt. Hij is ethisch ongeschikt, hij is intellectueel ongeschikt en hij is qua belangstellingsniveau niet geschikt. Nee, ik denk niet dat hij geschikt is om president van de Verenigde Staten te zijn.”
De opstelling van Pelosi zal niet bij alle Democraten goed vallen. Sommige partijgenoten hebben al een paar keer de zogeheten “articles of impeachment” ingediend, wat de eerste aanzet is tot een afzettingsprocedure. Tot nu toe is er niet genoeg steun in de partij om een echte impeachmentprocedure te beginnen, al klinkt de roep om impeachment bij de Democraten steeds luider. De Democratische voorzitters van twee machtige parlementaire commissies hebben al geconcludeerd dat de president de rechtsgang heeft belemmerd en dat er “direct bewijs” is van samenspanning tussen de Trump-campagne en de Russische autoriteiten
TWQT: Trump Weekly Question Time
Dank voor alle reacties (600 e-mails!) naar aanleiding van de eerste lezersvraag. Het antwoord op de eerste vraag leidde tot een reeks vervolgvragen. Veel vragen kregen we ook over de Democratische kandidaten. Ik zal er een aantal hiervan proberen te beantwoorden:
Cristine: “Hoe komt het dat het Mueller-onderzoek zo lang duurt?”
Het Mueller-onderzoek is een bijzonder complex onderzoek, omdat het meerdere grote opdrachten heeft. Mueller onderzoekt in welke mate de Russische autoriteiten de presidentsverkiezingen beïnvloed hebben, of er sprake was van samenspanning tussen de Trump-campagne en de Russische autoriteiten en of de president de rechtsgang heeft belemmerd. Daarnaast zijn er deelonderzoeken die Mueller heeft overgedragen aan andere aanklagers. Bovendien is contraspionage onderdeel van het onderzoek, wat het veel moeilijker maakt voor Mueller om bepaald bewijsmateriaal te gebruiken tijdens rechtszaken (je wil immers ook je spionnen beschermen).
Toch is het een mythe dat het onderzoek van Robert Mueller lang duurt. In vergelijking met vorige speciaal aanklagers werkt hij juist razendsnel (en zie ook deze mooie animatie van FiveThirtyEight). De speciaal aanklager die het Watergate-schandaal onderzocht was vier jaar bezig. Het onderzoek naar het Iran-Contra-schandaal tijdens de Reagan-jaren duurde ruim zes jaar. Het onderzoek naar het Whitewater-schandaal, dat leidde tot de impeachment van Clinton, duurde bijna acht jaar. Stuk voor stuk waren dat onderzoeken die minder complex waren dan die van Mueller.
Alle onderzoeken van speciaal aanklagers sinds 1974 (bron: FiveThrirtyEight)
Boudewijn Bolle: “Wat is de invloed van andere tv-zenders zoals MSNBC en CNN. En hebben de bekende shows en Late shows (grote) invloed.”
We moeten de invloed van Late shows en satirische programma’s niet overschatten. Een show als The Last Week Tonight van de Britse komiek John Oliver is extreem populair bij zijn fans en veel kijkers gebruiken zijn programma als primaire bron van informatie. Maar we moeten niet vergeten dat deze programma’s maar bekeken worden door een selecte groep kijkers. John Oliver trekt wekelijks tussen de 4 en 5 miljoen (voornamelijk jongere) kijkers. Hetzelfde geldt voor nieuwszenders CNN en MSNBC. Een gemiddeld Acht Uur Journaal van de NOS (2 miljoen kijkers) trekt al meer kijkers dan CNN op primetime (988.000 in 2018). MSNBC is populair bij progressieve kiezers, maar heeft niet dezelfde invloed die Fox News heeft op conservatief Amerika.
Mark de Jong: “Welke Democratische kandidaat wil Trump het liefste?”
Ik vermoed dat Trump het graag weer zou willen opnemen tegen Hillary Clinton, maar die doet tot grote spijt van de president niet mee.
Donald J. Trump
“(Crooked) Hillary Clinton confirms she will not run in 2020, rules out a third bid for White House.” Aw-shucks, does that mean I won’t get to run against her again? She will be sorely missed!
11:18 PM - 5 Mar 2019
Amanda Dirkse: “Wat denk jij dat de tactiek van de Democratische kandidaten moet zijn om tijdens de campagnes niet alleen 1 iemand te kiezen als kandidaat, maar als slim blok standpunten over de bühne te brengen om de swing voters te trekken?”
Leo Hartveld: “Vraag is wat er nodig is van Democratische zijde om hem te verslaan in 2020. En of ze er in slagen een aansprekende kandidaat te vinden die én de Democratische kampen kan verenigen, én steun te verkrijgen onder de redelijke Republikeinen.”
Joyce Meuzelaar: “Het verbaast mij zo dat er nog niet een intelligente, wijze, charismatische, doortastende, Democratische politicus/politica zich heeft aangediend als presidentskandidaat, met bestuurlijke, ondernemende, creatieve kwaliteiten. Je zou toch mogen verwachten dat een of andere hoogstaande marketing/pr machine in de VS precies zou kunnen omschrijven wat voor persoon er nodig is om de verkiezingen te kunnen winnen. Om vervolgens op zoek te gaan om die te vinden. Waarom gebeurt dat niet? Wat staat dat in de weg?” 
Chris Hut: “Welke dilemma’s spelen bij de Democraten in de selectie van een presidentskandidaat? Hoe moeilijk zal het zijn om een werkelijk sterke kandidaat tegenover Trump te plaatsen? 
Dat zijn allemaal vragen waar de Democraten zelf nog niet uit zijn. Er is een verwoede richtingenstrijd gaande binnen de partij. Eén stroming, onder leiding van Huis-voorzitter Nancy Pelosi en Senaatsleider Chuck Schumer, wil de Democratische partij een centrische koers, links van het midden, opduwen. Zij zijn bang dat een al te grote ruk naar links onafhankelijke kiezers en centristische Republikeinen wegjaagt.
Maar de progressieve vleugel van de Democraten is in opmars. Bernie Sanders was in 2016 nog een eenling, die bijvoorbeeld pleitte voor universal healthcare (een zorgstelsel à la West-Europa). Drie jaar later verkeert hij in goed gezelschap. Sinds de tussentijdse verkiezingen van 2018 zijn er in de Democratische fractie progressieve Congresleden bijgekomen die zichzelf democratisch socialisten noemen, zoals de jonge vaandeldrager Alexandria Ocasio-Cortez. In Europa zouden we ze als links van het midden bestempelen, maar voor Amerikaanse begrippen is dit vrij radicaal.
Die ruk naar links weerspiegelt zich ook in het almaar uitdijende deelnemersveld voor de presidentsverkiezingen (zie ook deze eerdere Trump Weekly). De teller staat inmiddels op dertien nadat Inslee, Hickenlooper en O'Rourke zich hebben aangemeld. Veel kandidaten hebben delen van Sanders’ agenda overgenomen, zoals het voorstel voor een landelijk zorgstelsel à la West-Europa. Het is nog steeds wachten op een centristische zwaargewicht, zoals voormalig vice-president Biden (binnen enkele weken maakt hij zijn besluit bekend).
Toch moeten we die ruk naar links nuanceren. De Democraten wonnen terrein in tal van conservatieve staten, maar dat deden ze met centristische kandidaten. De progressieve vleugel is weliswaar luidruchtig en trekt op dit moment de meeste aandacht, maar het gros van de Democratische nieuwkomers zit eerder links van het midden. Het overgrote deel van de nieuwe lichting stuurt juist aan op méér samenwerking met de Republikeinse machthebbers. In december schreven 46 van de 66 nieuwgekozen Democratische Congresleden in een brief aan Pelosi dat “we verenigd zijn in ons geloof dat we een mandaat hebben om te samen te werken met de tegenpartij om wetgeving door het parlement te krijgen.” Ze willen liever dat de Democraten zich concentreren op wetgeving dan eindeloze parlementaire onderzoeken naar de president.
Niet alleen de Democratische fractie in het Congres zit in een spagaat, hetzelfde geldt voor hun kiezers. Onder jonge Amerikanen is "socialisme” geen vies woord meer. De voorstellen van Bernie Sanders voor een nationaal zorgstelsel of de Green New Deal van Ocasio-Cortez zijn populair bij een groeiende groep jonge kiezers. De Democraten willen uiteraard deze nieuwe kiezers aan zich binden, maar ze willen tegelijkertijd grote groepen centristische en onafhankelijke kiezers niet van zich afstoten. Het is in deze fase van de verkiezingscampagne onzinnig om nu al te gaan speculeren over de kansen van de verschillende Democratische presidentskandidaten. Maar deze clash tussen de twee vleugels van de partij zal hét centrale gevecht worden in de Democratische voorverkiezingen volgend jaar.
Luuk de Bont: “Wat vind je van de tsunami aan Democratische kandidaten die het straks tegen hem willen opnemen? Trumps beleid heeft velen tot politieke actie aangezet. De vraag is hoe succesvol dit zal uitpakken voor de Democraten, als zoveel kandidaten zich verdringen om hem uit te dagen. Wellicht een (on)bewuste verdeel en heers politiek van de huidige president….”
Frans van Keeken: “Zal het uiteindelijk niet schadelijk voor de Democraten blijken te zijn dat er zich zo ontzettend veel kandidaten voor het presidentschap uit hun partij aanmelden?”
De Democraten lopen uiteraard het risico dat een intense richtingenstrijd de partij verscheurt, zeker als er geen duidelijke koploper komt bovendrijven. Maar kijk eens wat er in 2016 gebeurde bij de Republikeinen. In totaal deden zeventien kandidaten mee (een record) en de nominatie van Trump verdeelde de partij tot op het bot. Toch wonnen de Republikeinen de presidentsverkiezingen.
J. Kamp: “Als Trump gemiddeld 8 uur tv kijkt en ook nog tweets verstuurt de hele dag en ook nog slaapt, hoeveel tijd blijft er dan over om te werken?”
Afgaand op de berichten in de Amerikaanse media is Trump niet de hardst werkende president die de Verenigde Staten ooit gehad hebben. Een groot deel van zijn agenda is elke dag leeg. De nieuwssite Axios wist de hand te leggen op het officiële werkschema van de president van 7 november 2018 tot 1 februari 2019. Bijna 60% van zijn werktijd staat eufemistisch aangemerkt als “executive time”, waarin er helemaal niets op het presidentiële programma staat.
Trump staat altijd vroeg op, meestal al voor zes uur, maar hij is een groot deel van de ochtend bezig met het kijken van Fox News, het versturen van tweets, het lezen van kranten en het bellen met vrienden en Congresleden. Zijn eerste officiële werkmoment is pas tussen 11 en 12 uur als hij een briefing krijgt van de inlichtingendiensten of een ontmoeting heeft met zijn chef-staf. Volgens zijn uitgelekte officiële werkschema is hij van 8 tot 11 uur in het Oval Office, maar we weten van verschillende medewerkers dat dat niet klopt. Die tijd brengt hij grotendeels door in zijn privévertrekken. De middag brengt hij meestal door in het Oval Office, maar tegen 18u trekt hij zich weer terug in zijn privévertrekken. Geregeld verlaat hij op vrijdag vroegtijdig Washington voor een weekendje golf op zijn buitenverblijf in Mar-a-Lago in Florida.
Governeur Larry Hogan van de staat Maryland wordt vaak genoemd als een potentiële uitdager van Trump (foto: Reuters)
Peter Brand: “Hoe groot is de kans dat een Republikein zich meldt als uitdager van Trump voor de Republikeinse nominatie? En de vervolgvraag daarop: mocht een Republikein Trump uitdagen, hoe groot is dan de kans dat hij of zij Trump zal verslaan?”
Er heeft zich al één Republikein gemeld die Trump wil uitdagen: Bill Weld, de voormalige gouverneur van Massachusetts. Weld is een buitenbeentje in de partij, dus ik schat zijn kansen niet al te hoog in. In 2016 deed hij mee als vice-presidentskandidaat voor de Libertaire Partij. Er circuleren nog andere namen bij de Republikeinen die mogelijk Trump gaan uitdagen. John Kasich, oud-presidentskandidaat en oud-gouverneur van Ohio, is altijd kritisch geweest over Trump en speelt al geruime tijd openlijk met de gedachte. Een andere potentiële uitdager is Larry Hogan, een gouverneur die bij Republikeinen én Democraten populair is in de linkse staat Maryland. Hogan is door prominente Never Trumpers in de Republikeinse partij benaderd om de president uit te dagen.
Ik acht de kans bijzonder klein dat zij Trump verslaan. Het gebeurt zelden dat een zittende president wordt uitgedaagd door een partijgenoot (de laatste keer was in 1992 toen George W. Bush het in de voorverkiezingen opnam tegen Pat Buchanan). De reden is simpel: als uitdager zijn je kansen minimaal. Een zittend president heeft het Witte Huis als bully pulpit waarmee je veel makkelijker de aandacht van de kiezer kan trekken. In het geval van Trump is het extra moeilijk hem te verslaan, omdat hij ontzettend populair is bij de eigen achterban.
Minister Barr van Justitie speelt een cruciale rol in het Rusland-onderzoek (foto: Reuters)
Willem Nuis: “Heb ik goed begrepen dat wanneer Robert Mueller straks eindelijk met zijn eindrapport komt, de pasbenoemde nieuwe minister van Justitie, William Barr, kan voorkomen dat dit geheel of slechts gedeeltelijk publiek bekend wordt? Wil je daar eens verder op ingaan?” 
William Barr heeft inderdaad een spilfunctie. Hij houdt als minister van Justitie toezicht op het Rusland-onderzoek. Hij bepaalt in welke mate de inhoud van het eindrapport openbaar wordt gemaakt en of het naar het Congres wordt gestuurd. In theorie kan hij het ook in een diepe la wegstoppen. Het eindrapport van Mueller zelf zal sowieso geheim blijven. Minister Barr heeft gezegd dat hij op basis van Muellers verslag zijn eigen rapport zal optikken. Hij heeft beloofd dat hij zo veel mogelijk van de inhoud openbaar wil maken, maar die bevoegdheid ligt dus volledig in zijn handen.
Ik acht het onwaarschijnlijk dat de inhoud geheim zal blijven voor het Amerikaanse publiek. Zelfs als William Barr besluit grote delen van het rapport niet openbaar te maken, zijn er nog andere manieren om die alsnog openbaar te maken. Nu de Democraten de meerderheid hebben in het Huis van Afgevaardigden kunnen ze via allerlei parlementaire commissies documenten opvragen via dagvaardingen. Ze zouden zelfs Mueller kunnen vragen te getuigen. Deze week nam het Huis met 420 stemmen voor en nul stemmen tegen een motie aan waarin het Barr oproept het Mueller-rapport openbaar te maken.
“Een verkiezingsitem van Trump was de aanpak van de Washingtonse lobby. Wat is er veranderd sindsdien?”
Niet veel. Je zou zelfs kunnen zeggen dat de lobby nog meer invloed heeft gekregen op de regering. Neem het milieuagentschap EPA dat onder Obama de strijd aanging met klimaatverandering. Trump heeft de EPA drastisch veranderd. Tal van wetenschappers zijn eruit gewerkt en die hebben plaats gemaakt voor vertegenwoordigers van de olie-, gas en kolenindustrie. De huidige baas van de EPA, Andrew Wheeler, werkte voorheen als lobbyist van de kolenindustrie.
En zo zijn er meer voorbeelden. De huidige minister van Onderwijs, Betsy DeVos, voerde vóór haar ministerschap vooral campagne tégen het ministerie van Onderwijs. Zij lobbyde jarenlang voor een grootscheepse privatisering van het openbaar onderwijs. Tijdens de verkiezingscampagne verweet Trump dat Hillary Clinton te innige banden had met Wall Street. Vervolgens benoemde Trump de ene na de andere voormalige Wall Street-bankier in zijn kabinet. Zo benoemde hij de baas van Goldman Sachs tot directeur van de National Economic Council, het belangrijkste economische adviesorgaan van de Amerikaanse regering. Trumps regering werd dan ook gekscherend Government Sachs genoemd.

Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.