Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 15 juni 2018

Revue
 
Goedemorgen! We hebben deze week een internationale Trump Weekly. Ik schrijf dit vanuit Singapore, wa
 

Arjen van der Horst

15 juni · Editie #109 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Goedemorgen!
We hebben deze week een internationale Trump Weekly. Ik schrijf dit vanuit Singapore, waar de historische top tussen Kim Jong-un en Donald Trump heeft plaatsvonden. Maar we hebben ook bijdrages van mijn collega Victor Pak in Washington DC en Oost-Azië correspondent Marieke de Vries vanuit de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul. De top in Singapore domineerde natuurlijk het nieuws deze week, maar er zijn nog tal van andere interesante ontwikkelingen. De vechttop van de G7 sudderde nog lang na in Amerika, James Comey krijgt een tik op zijn vingers en kabinetslid Scott Pruitt is “as swampy as it gets.” 
Veel leesplezier!
PS Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter uiteraard: @arjenUSA, @MariekeNOS en @victorfpak

History in the making?
(foto: Reuters)
Het woord “historisch” viel vaak deze week. Het is het een term die nieuwsjournalisten en sportverslaggevers graag gebruiken, maar het is een term die al snel aan inflatie onderhevig is. Maar was het een terechte benaming voor de top die eerder deze week plaatsvond in Singapore? 
Ja en nee. Het was voor het eerst in de geschiedenis dat een Amerikaanse president een ontmoeting had met de leider van Noord-Korea. Dat alleen al maakte de top uniek. Het was een dag van veel symboliek en grootse gebaren en het is zonder twijfel een van de gedenkwaardigste momenten geweest in Trumps presidentschap.  
Maar het was wel een top zonder veel inhoud. Beide leiders tekenden een intentieverklaring waarin globale en niet-bindende afspraken werden gemaakt (daarover later meer). En er was ook meteen kritiek (van vooral links Amerika, maar ook van een aantal Republikeinen). Trump kreeg het verwijt dat hij een wrede dictator een podium had gegeven, zonder daar veel concessies voor terug te krijgen. 
Kim Jong-un is een brute alleenheerser. Hij pompt het grootste deel van zijn overheidsbudget in de strijdkrachten en de ontwikkeling van een kernwapenprogramma, terwijl een groot deel van zijn bevolking verhongert. Verzet en kritiek worden keihard neergeslagen. Tienduizenden Noord-Koreanen zijn verdwenen in strafkampen. Velen zijn gemarteld, verkracht en geëxecuteerd. Kim Jong-un heeft zelfs zijn eigen familieleden laten vermoorden
Het geïsoleerde Noord-Korea is daarmee een van de repressiefste landen ter wereld. Dat maakte de Kim-dynastie decennialang tot de paria’s van de internationale gemeenschap. De Verenigde Naties (lees ook dit VN-rapport) willen hem het liefst voor het Internationaal Strafhof slepen voor misdaden tegen de menselijkheid.
Vivian Balakrishnan, de minister van Buitenlandse Zaken van Singapore (de man links), neemt een selfie met Kim Jong-un
In Singapore werd Noord-Koreaanse leider echter als een staatsman ontvangen. Een dag voorafgaand aan de top maakte hij een avondlijke rondgang door de stad Singapore. Overal waar hij kwam kon hij rekenen op applaus. De minister van Buitenlandse Zaken van Singapore was zelfs zo enthousiast dat hij een selfie maakte met Kim Jong-un (zie foto boven). Dit is waarvan Kim gedroomd moet hebben. Eindelijk werd hij geaccepteerd als een volwaardige leider op het internationale toneel.
Hét moment
(foto: Reuters)
Een dag later volgt het historische moment van de top: Donald Trump schudt de hand met Kim Jong-un en de beelden gaan meteen de hele wereld over. De Amerikaanse president was de vriendelijkheid zelve. Hij had warme woorden voor de Noord-Koreaanse leider en roemde de “terrific relations” en de “very special bond” tussen beide mannen. Na een werklunch maakten de twee leiders een korte wandeling. Trump liet zelfs The Beast zien, de zwaarbepantserde limousine van de Amerikaanse president. 
Trumpt toont Kim Jong-un The Beast (foto: Reuters)
In een interview met Fox News deed Trump na afloop van de top vrij luchtig over de misdaden, martelingen en executies van het Noord-Koreaanse regime. 
He’s a tough guy. Hey, when you take over a country, tough country, tough people, and you take it over from your father … if you could do that at 27-years old, I mean, that’s 1 in 10,000 that could do that. […] Yeah but so have a lot of other people, done some really bad things. I mean, I could go through a lot of nations where a lot of bad things were done.” 
De Amerikaanse president zei zelfs bereid te zijn de Noord-Koreaanse mensenrechtenschendingen voor lief te nemen, zolang Pyongyang zich committeert aan de ontmanteling van zijn kernwapenprogramma.
Bret Baier's exclusive interview with President Trump
De commentaren op deze vriendelijke aanpak waren niet mals. Een week geleden nog maakte Trump de Canadese premier Trudeau, een trouwe bondgenoot, nog uit voor “oneerlijk en zwak”, terwijl hij Kim als een “getalenteerde en slimme man” prees. “I think we have a very good relationship. We understand each other.” Trump heeft de Noord-Koreaanse leider genormaliseerd en Kim zo een propaganda-overwinning bezorgd, concludeerde The Atlantic.
Donald J. Trump
PM Justin Trudeau of Canada acted so meek and mild during our @G7 meetings only to give a news conference after I left saying that, “US Tariffs were kind of insulting” and he “will not be pushed around.” Very dishonest & weak. Our Tariffs are in response to his of 270% on dairy!
1:04 AM - 10 Jun 2018
Maar is al die kritiek terecht?
Zeker, Trumps warme woorden voor de wrede dictator zullen velen een ongemakkelijk gevoel hebben gegeven. Maar een goede persoonlijke verstandshouding tussen de twee leiders zou deze belangrijke onderhandelingen mogelijk kunnen helpen. Bovendien is Trump niet de eerste Westerse leider die deals sluit met onfrisse figuren. Jarenlang gold de PLO van Yasser Arafat als een terroristische organisatie in het Westen. Maar onder het toeziend oog van Bill Clinton schudden de Israëlische premier Rabin en Arafat de hand en sloten ze het Oslo Akkoord. Beide mannen zouden hiervoor de Nobelprijs voor de Vrede ontvangen. 
Onder president George W. Bush sloot Amerika in 2003 een deal met de Libische leider Khadaffi. In ruil voor de ontmanteling van zijn kernwapenprogramma en de vernietiging van chemische wapens zou het Westen de sancties verlichten. President Obama sloot een nucleaire deal met het Iran van de Ayatollahs en haalde de diplomatieke banden aan met het Cubaanse Castro-regime. Ze zijn allemaal geen vrienden van het Westen, maar soms sluiten landen dit soort deals om de wereld veiliger te maken. 
Vriend en vijand zijn het er over eens dat het veel beter is dat president Trump met Noord-Korea praat. Liever de handen schudden dan “fire and fury”. Liever onderhandelen dan elkaar bedreigen met “totale vernietiging”. Liever een intentieverklaring ondertekenen dan opscheppen dat “mijn nucleaire knop groter en krachtiger is dan de jouwe”. Noord-Korea zal voorlopig geen kernbommen of raketten testen. Met de toenadering is (voor de korte termijn) het gevaar van een oorlog geweken, tot opluchting van buurland Zuid-Korea en de rest van de wereld.
Donald J. Trump
North Korean Leader Kim Jong Un just stated that the “Nuclear Button is on his desk at all times.” Will someone from his depleted and food starved regime please inform him that I too have a Nuclear Button, but it is a much bigger & more powerful one than his, and my Button works!
1:49 AM - 3 Jan 2018
Het is eenvoudig om heel cynisch te doen over het akkoord dat Trump en Kim Jong-un ondertekend hebben. De intenteverklaring is vaag en bevat geen bindende afspraken. Normaal is het zo dat landen eerst jarenlang onderhandelen over dit soort akkoorden. Pas als alles tot op de letter is vastgelegd, volgt een top waarin de leiders hun handtekening zetten. Trump doet het precies andersom: hij begint met een top en daarna beginnen de echte onderhandelingen pas. De Amerikaanse president heeft duidelijk lak aan diplomatieke spelregels en beleefdheden. 
En wie weet… In het verleden is het geen enkele Amerikaanse president gelukt een succesvolle deal met Noord-Korea te sluiten. Maar wellicht dat deze onorthodoxe manier van deze onorthodoxe president wel vruchten kan afwerpen. In de woorden van Trump: “We’ll see what happens.”
(foto: Reuters)
Toch is kritiek zeker op zijn plaats
De Amerikaanse president zei na afloop van de top met Trumpiaanse bravoure dat Noord-Korea niet langer een nucleaire bedreiging vormt. De hele wereld kan rustig gaan slapen, suste Trump. 
Donald J. Trump
Just landed - a long trip, but everybody can now feel much safer than the day I took office. There is no longer a Nuclear Threat from North Korea. Meeting with Kim Jong Un was an interesting and very positive experience. North Korea has great potential for the future!
11:56 AM - 13 Jun 2018
Donald J. Trump
Before taking office people were assuming that we were going to War with North Korea. President Obama said that North Korea was our biggest and most dangerous problem. No longer - sleep well tonight!
12:01 PM - 13 Jun 2018
Die opmerking is om twee manieren merkwaardig. De situatie rond Noord-Korea is al jaren gespannen, maar zelden liepen de spanningen zo hoog op als vorig jaar. Trump zelf leverde daar een grote bijdrage aan. Dat begon met zijn uitspraken over “fire and fury”. (Natuurlijk is Noord-Korea niet schuldenvrij, want ook die trapte de oorlogsretoriek in een hogere versnelling.) Het is raar als je als president eerst met “totale vernietiging” dreigt, je later weer bedenkt en de toon matigt, om dan vervolgens de credits te claimen dat je een oorlog hebt voorkomen. 
Zijn aanhangers zullen natuurljk zeggen dat dit een briljante strategie was die Noord-Korea aan de onderhandelstafel heeft gedwongen. Maar in een explosieve regio als Korea is dat een tactiek met kolossale risico’s. Het is letterlijk spelen met vuur (en de levens van miljoenen mensen). 
Bovendien zijn de uitspraken in Trumps tweets nogal voorbarig. Volgens de Amerikaanse inlichtingendiensten heeft Noord-Korea twintig tot zestig kernwapens. Pyongyang heeft dan wel beloofd één testsite te ontmantelen, het heeft nog steeds 141 locaties voor de producties van massavernietingswapens (en ongetwijfeld is er nog een aantal geheime locaties). De ondertekende intentieverklaring stelt wat dat betreft niet zo veel voor. Op zijn best is het een startschot voor een reeks vervolgonderhandelingen.
Dit zijn de kernpunten van de deal
Hier kun je de hele intentieverklaring teruglezen. Dit zijn de voornaamste punten:

  1. De Verenigde Staten en Noord-Korea gaan een nieuwe diplomatieke relatie aan.
  2. De twee landen streven naar een “blijvende en stabiele” vrede. Amerika garandeert de veiligheid van Noord-Korea.
  3. Noord-Korea committeert zich aan de volledige denuclearisatie van het Koreaanse schiereiland.
  4. Noord-Korea gaat de stoffelijke resten reptariëren van Amerikaans soldaten die zijn gesneuveld tijdens de Koreaanse oorlog.
Niks nieuws onder de zon
Dit zijn allemaal beloftes die al eerder zijn gemaakt. In 1992 tekende Noord-Korea een verklaring om “not to test, manufacture, produce, receive, possess, store, deploy, or use nuclear weapons; to use nuclear energy solely for peaceful purposes; and not to possess facilities for nuclear reprocessing and uranium enrichment.”
In 1994 sloot Kim Jong-uns vader een deal met president Clinton. Noord-Korea beloofde de productie van plutonum stopt te zetten. In 2005 bereikte president George W. Bush een akkoord waarin Pyongyang beloofde dat het zou afzien van “all nuclear weapons and existing nuclear programs and returning at an early date to the treaty on the nonproliferation of nuclear weapons and to International Atomic Energy Agency safeguards.”
Keer op keer brak Noord-Korea zijn beloftes, terwijl de ontwikkeling van het kernwapenprogramma doorging. De kernbommen van Kim Jong-un werden steeds krachtiger. Bovendien maakten de Noord-Koreanen grote sprongen met de ontwikkeling van lange-afstandsraketten. Volgens inschattingen van de Amerikaanse inlichtingendiensten kunnen Noord-Koreaanse raketten inmiddels het Amerikaanse vasteland bereiken.
Noord-Korea testte in november vorig jaar een nieuwe lange-afstandsraket (foto: KCNA)
Die afspraken van Trumps voorgangers waren veel gedetailleerder en gingen veel verder dan de intentieverklaring die Trump en Kim Jong-un nu getekend hebben. De officiële positie van Amerika was dat Noord-Korea al zijn kernwapens “onomkeerbaar” en “verifieerbaar” moet ontmantelen. Het viel meteen op dat die twee woorden ontbraken in de intentieverklaring. Dit klinkt nou niet bepaald als een “historische doorbraak”.
En wat betekent dat u werkelijk: de “volledige denuclearisatie van het Koreaanse schiereiland”? Het is niet ondenkbaar dat Washington en Pyongang verschillende interpretaties van die tekst hanteren. Amerika wil vooral dat Noord-Korea zijn kernwapens afschaft. Maar Kim Jong-un zal ongetwijfeld eisen dat ook Zuid-Korea en Amerika zich ontwapenen. Betekent dit bijvoorbeeld dat de Amerikaanse onderzeeërs met kernwapens de wateren rond Korea moeten verlaten? Of dat de Amerikaans strijdkrachten zich moeten terugtrekken uit Zuid-Korea op termijn? 
Die belangrijke vragen blijven na de top nog steeds onbeantwoord. Bovendien sprak Pyongyang na afloop van de top van een “stap-voor-stap aanpak en simultane acties”. Met andere woorden: tegenover elke stap van Noord-Korea moet een Amerikaanse concessie staan. 
Het verhoudt zich dit tot de Iran-deal?
Het is interessant een vergelijking te maken met de nucleaire deal met Iran. Trump scheurde dat akkoord eerder dit jaar in stukken. Het akkoord met Iran was verre van perfect, maar het zette wel een rem op de ontwikkeling van het Iraanse kernwapenprogramma. De Amerikaanse regering erkende keer op keer dat Iran zich keurig aan alle afspraken hield.  
Trump noemde het de slechtste deal uit de geschiedenis en maakte een einde aan de Amerikaanse deelname. Hij viel Iran fel aan en noemde Teheran de grootste sponsor van terrorisme en een bedreiging voor de hele wereld. 
Maar de president was wel bereid een podium te delen met de brute dictator van Noord-Korea, die vaak zijn buren bedreigt. Kim werd in de vriendelijkste termen toegesproken door Trump. Terwijl met Iran gedetailleerde afspraken zijn gemaakt, hebben de Noord-Koreanen nauwelijks bindende en concrete toezeggingen gedaan over de ontmanteling van hun kernwapenprogramma. Toch spreekt Trump ineens van een historische doorbraak. Ook dat is nogal voorbarig. 
Het echte werk begint nu pas
Minister Pompeo vertrok na de top meteen naar Seoul voor gesprekken met zijn Zuid-Koreaanse en Japanse collega's (foto: Reuters)
De komende weken en maanden moet blijken of het Amerika en Noord-Korea echt menens is. Om nog eens de vergelijking met Iran te maken: er gingen jarenlange onderhandelingen aan vooraf voordat er een kant-en-klare deal met Teheran op tafel lag. Alleen al over de wapeninspecties werd meer dan een jaar onderhandeld. 
Wat opviel in Singapore is dat de twee leiders geen specifieke afspraken hebben gemaakt voor vervolgonderhandelingen. Trump zei dat er nog vele ontmoetingen gaan komen en hij nodigde Kim Jong-un zelfs uit voor een bezoek aan het Witte Huis. Maar wanneer gaan die onderhandelingen plaatsvinden? Hoeveel gespreksrondes gaan er komen? Welke landen zijn er allemaal bij betrokken? Een raamwerk ontbreekt.
En wat voor rol gaat Trump zelf spelen? Onderhandelingen als deze zijn taai en complex. Elk woord wordt gewikt een gewogen. Het zijn besprekingen op de vierkante millimeter. De president is geen dossiervreter en heeft een notoir korte aandachtspanne. Hij is niet het type dat dikke dossiers gaat doorspitten. De dagelijkse security briefings van de inlichtingendiensten slaat hij altijd over. De dossiers die zijn experts hadden voorbereid in aanloop naar de top in Singapore, weigerde hij te lezen. Trump zei vooraf dat voorbereidingen overbodig waren.
Nu hoef dat op zich geen obstakel te zijn, zolang je maar een capabel team om je heen hebt. Obama had in de onderhandelingen met Iran zijn onvermoeibare minister van Buitenlandse Zaken John Kerry. Kerry was een van de drijvende krachten achter de Iran-deal. Bovendien werd hij ondersteund door een robuust diplomatiek apparaat.
In de huidige regering is het Mike Pompeo die het voortouw neemt. Hij heeft een cruciale rol gespeeld bij de toenadering tussen Noord-Korea en Amerika. Als CIA-directeur bracht hij al geheime bezoeken aan Pyongyang. Nu speelt hij als minister van Buitenlandse Zaken een leidende rol bij de vervolgonderhandelingen. 
Maar er is wel een verschil met zijn voorganger Kerry. In het eerste jaar van zijn presidentschap heeft Trump het ministerie van Buitenlandse Zaken gesloopt. Er zijn enorme bezuigingen aangekondigd. Tal van diplomaten zijn ontslagen dan wel uit eigen beweging vertrokken. Belangrijke Korea-experts hebben het ministerie verlaten. Dat zal de vervolgonderhandelingen er niet makkelijker op maken.
Een deal met Noord-Korea is complexer dan het akkoord met Iran
John Kerry was de drijvende kracht achter de Iran-deal (foto: Reuters)
Simpelweg omdat Noord-Korea al kernwapens heeft en Iran niet. Een taai onderwerp zijn de wapeninspecties. Zal Noord-Korea toegang geven tot al zijn militaire installaties? Hoe ga je het controleren? Wie gaan er deel uitmaken van de inspectieteams? Met Iran werd meer dan een jaar onderhandeld over de inspecties. Met Noord-Korea gaat dat nog ingewikkelder worden. 
Minister Pompeo van Buitenlandse Zaken is hoopvol. Hij denkt dat het ontwapeningsproces binnen enkele jaren afgerond kan zijn. “Most certainly in the president’s first term. You used the term ‘major disarmament,’ something like that? Yes, we’re hopeful that we can achieve that in the next, what is it, two and a half years, something like that.”
Maar zullen de Noord-Koreanen werkelijk hun kernwapens opgeven? Velen twijfelen daaraan, ook binnen de regering van Trump. Een paar weken geleden lekte een geheim rapport van de CIA uit. Die concludeerde dat Noord-Korea al zijn kernwapens niet zal opgeven
Trumps eigen Nationale Veiligheidsadviseur, John Bolton, heeft diepe twijfels over de ware intenties van Kim Jong-un. Bolton is een ultrahavik en heeft al eerder een spaak in het wiel gestoken, waardoor deze top in Singapore bijna niet doorging. Bolton is invloedrijk en kan in dit proces als stoorzender optreden.
De officiële positie van het Witte Huis is nog altijd dat Noord-Korea al zijn kernwapens moet opgeven. Maar dat lijkt een onrealistische eis. Niet vergeten: het feit dat Noord-Korea kernwapens heeft leidde tot deze top. Het heeft Kim Jong-un een podium gegeven naast de wereldmachten. Waarom zou hij dit machtige drukmiddel willen opgeven?
Het is realistischer te veronderstellen dat Amerikanen en Noord-Korea afspraken maken over het afremmen of intomen van het kernwapenprogramma. “The upcoming negotiations will be arms control to constrain the North Korean program, not disarmament to eliminate it”, voorspelt kernwapenexpert Robert Litwak in een interview met de New York Times.  
Maar dat begint dan verdomd veel te lijken op Obama’s Iran-deal, die zo verguisd is door Trump. Het wordt interessant te zien hoe Republikeinen zich rond deze kwestie gaan manoevreren. In potentie is dit het grootste obstakel in de onderhandelingen die nu gaan volgen.
Zijn er alternatieven?
Een Amerikaans gevechtsvliegtuig neemt deel aan een militaire oefening in Zuid-Korea (foto: Reuters)
Jazeker. Ook zonder een akkoord over nucleaire ontwapening is er ruimte voor diplomatiek succes. Er kan een vredesakkoord komen tussen Noord- en Zuid-Korea, die nog steeds officieel in staat van oorlog verkeren. Noord-Korea kan Amerika tegenoet komen door zijn raketprogramma af te bouwen. De lange-afstandraketten van Pyong zijn een enorme zorg voor de Amerikanen. Afspraken over deze onderwerpen zou al een enorme doorbraak betekenen.
Maar dit soort afspraken vergen tijd, concentratie en geduld, terwijl in het Witte Huis een president zit die weinig geduld heeft, impulsief handelt en onvoorspelbaar is. Zie wat er vorige week op de G7 in Canada gebeurde. Trump ging akoord met de slotverklaring, maar trok zich na afloop van de top weer terug. Het maakt van Trump een onbetrouwbare partner bij wie je nooit zeker weet of een deal nu echt een deal is. 
Onvoorspelbaarheid en impulsiviteit kunnen zeker een belangrijke tactiek zijn in onderhandelingen. Trump heeft het vaak met succes toegepast in zijn zakenleven als New Yorkse projectontwikkelaar. Maar een vastgoeddeal is heel andere koek dan een multinationale deal over veiligheid en vrede in een hele regio. Onvoorspelbaarheid en impulsiviteit kunnen nooit een lange-termijn strategie vormen bij complexe onderhandelingen die waarschijnlijk jaren gaan duren.
Twee concrete afspraken maakten Amerika en Noord-Korea wel overigens, die opvallend genoeg niet in de intentieverklaring zijn opgenomen. Het lijkt erop dat deze afspraken tot stand kwamen nadat de tekst van intentieverklaring al klaar was. Noord-Korea heeft beloofd een testlocatie te ontmantelen die het gebruikte voor zijn lange-afstandsraketten. Amerika op zijn beurt beloofde te stoppen met militaire oefeningen in Zuid-Korea. 
Dat laatste nieuws kwam als een verrassing voor de Zuid-Koreanen. Ook Trumps eigen Pentagon was verrast. Minister Mattis van Defensie heeft er altijd op gehamerd dat militaire oefeningen de ruggengraat vormen van de Amerikaanse defensiestrategie in Korea. Die belangrijke pijler lijkt nu weg te vallen. 
Hoe kijken Beijing, Tokio en Seoul naar de top?
Tal van journalisten uit de Aziatishe hoofdsteden waren naar Singapore gekomen om de top te volgen (foto: Reuters)
Voor het antwoord op deze vraag schakel ik even naar mijn twee NOS-collega’s in Oost-Azië. Garrie van Pinxteren schreef deze mooie analyse voor het NRC Handelsblad. Ze concludeert dat de machtspositie van China, Rusland en Noord-Korea is versterkt na de top in Singapore. De positie van Japan en Zuid-Korea is juist verzwakt.
“Beijing was bang dat een toenadering tussen Kim en Trump er uiteindelijk toe zou kunnen leiden dat de Amerikaanse troepen rechtstreeks aan de grens met China kunnen komen te staan. Die kans is nu alleen maar kleiner geworden. China hoeft minder bang te zijn dat de rol van Noord-Korea als ideologische bondgenoot en als buffer tussen China en de Amerikaanse troepen wegvalt. China is ook blij dat de militaire oefeningen voorlopig van de baan zijn: die zijn ook bedoeld als afschrikking van China in de regio, maar stoppen nu ineens.”
Marieke de Vries vanuit Seoul:
De Zuid-Koreanen beleefden deze top significant anders dan de eerdere top tussen hun eigen president Moon en Kim Jong-un in April. Toen waren er emoties op het moment dat Kim over de grens stapte. En zeker ook toen Moon datzelfde deed en dus een stap in Noord-Korea zette. Toen stonden de tranen in de ogen van de meest geharde journalisten in Seoul. 
Nu niet. Want de meeste Zuid-Koreanen vertrouwen Trump niet zo. Ze weten niet wat ze aan hem hebben. Terwijl Amerika toch hun trouwe bondgenoot zou moeten zijn en hen zou moeten beschermen. Maar in de persconferentie zei Trump dat hij de militaire oefeningen, die twee keer per jaar gehouden worden om de veiligheid te waarborgen, voorlopig op de lange baan schuift. Hij noemde ze zelfs provocatief (een woord dat in de Noord-Koreaanse staatsmedia ook vaak wordt gebruikt) en te duur.
Een klap in het gezicht van Zuid-Korea zou je zeggen. Maar niets is minder waar. Ondanks deze tegenvaller en ondanks het feit dat veel Noord-Korea-watchers en deskundigen de getekende overeenkomst tussen Trump en Kim een lachertje noemen, vinden de meeste Zuid-Koreanen die je op straat spreekt, het een mooi nieuw begin. Ze putten er hoop uit. Ook al zijn ze in het verleden al vaker bedrogen door de vader en grootvader van Kim, ze geven de jonge leider het voordeel van de twijfel. Want “hij is in het westen opgeleid”, “hij wil zijn land economisch hervormen” en “hij moet zijn elite de zin geven anders zetten ze hem af”.
Dat laatste is een reëel risico voor Kim, aangezien er nog nooit eerder zoveel leden uit de elite zijn overgelopen naar het Westen als de afgelopen drie jaar. Die elite van zo'n 80 duizend mensen weet namelijk wat er te koop is in de wereld, omdat ze reizen en wel toegang hebben tot het internet. Zij zouden wel eens de belangrijkste reden kunnen zijn geweest dat Kim naar Singapore ging. Geen Trump, geen fire & fury, maar de noodzaak voor Kim om zijn land te hervormen. Dat zien de Zuid-Koreanen ook en daarom zijn ze positief over de toekomst.
G7-top ontaardt in diplomatiek gevecht
Tijdens de groepsfoto zat de sfeer er nog goed in (foto: Reuters/Yves Herman)
Voor zijn top met Kim Jong-un bracht Trump nog een flitsbezoek aan de G7-top. Dat het een gespannen ontmoeting zou worden tussen de economische grootmachten -die allang niet meer de grootste economieën ter wereld zijn- stond vooraf vast. Trumps importheffingen waren in de week voorafgaand aan de top van kracht gegaan.
De top zou een mogelijkheid zijn voor Trump en zijn handelspartners om daarover te spreken, maar nog voor de top begonnen was liet Trump weten op oorlogspad te zijn:
Donald J. Trump
Please tell Prime Minister Trudeau and President Macron that they are charging the U.S. massive tariffs and create non-monetary barriers. The EU trade surplus with the U.S. is $151 Billion, and Canada keeps our farmers and others out. Look forward to seeing them tomorrow.
12:04 AM - 8 Jun 2018
Op de ochtend van zijn vertrek stelde Trump voor om ook Rusland weer uit te nodigen voor de top. Het land was van de G7-top verbannen na de bezetting van de Krim
President Donald Trump Surprises Staff, Wants Russia At G7 | The Last Word | MSNBC - YouTube
Het zette de toon voor een grimmige top, die na afloop uitmondde in een moddergevecht. Naast de importheffingen werd op de top ook over migratie, Iran en het milieu gesproken. Ondanks Trumps vervroegde vertrek richting Singapore werd er met pijn en moeite een slotverklaring in elkaar gezet, waar alle landen mee instemden.
Tot Trump in Air Force One, op weg naar Singapore, de persconferentie van de Canadese premier Trudeau bekeek. Die liet weten dat Canada niet met zich laat sollen als het om de importheffingen gaat en die opmerking kwam hem duur te staan. Trump gaf zijn achtergebleven vertegenwoordigers opdracht om Amerika’s handtekening onder de verklaring vandaan te halen en dreigde met extra importheffingen:
Donald J. Trump
Based on Justin’s false statements at his news conference, and the fact that Canada is charging massive Tariffs to our U.S. farmers, workers and companies, I have instructed our U.S. Reps not to endorse the Communique as we look at Tariffs on automobiles flooding the U.S. Market!
1:03 AM - 10 Jun 2018
Donald J. Trump
PM Justin Trudeau of Canada acted so meek and mild during our @G7 meetings only to give a news conference after I left saying that, “US Tariffs were kind of insulting” and he “will not be pushed around.” Very dishonest & weak. Our Tariffs are in response to his of 270% on dairy!
1:04 AM - 10 Jun 2018
De G7 werd zo uiteindelijk een G6 tegen 1. De belangrijkste economische adviseur, Larry Kudlow, sprak van een dolksteek in de rug van Trump door Trudeau. Hij vond dat Trudeau een “amateur political stunt” had uitgehaald die de G7 in diskrediet bracht. Volgens Peter Navarro, een andere adviseur van Trump, is er een “speciale plaats in de hel” voor Trudeau:
Trump Trade Adviser Navarro Savages Justin Trudeau: ‘There’s a Special Place in Hell’ - YouTube
Het zijn opmerkelijke woorden over de premier van de een na grootste handelspartner van de Verenigde Staten. Navarro bood van de week zijn excuses aan. De extra importheffingen waar Trump over sprak zijn nog niet ingesteld, maar de betrekkingen tussen Amerika en zijn traditionele bondgenoten zijn er na de G7-top niet beter op geworden.
Wat deden de FBI en James Comey fout in het onderzoek naar Hillary Clinton?
Het rapport van de waakhond van het ministerie van Justitie (foto: Reuters)
Een langverwacht rapport over het handelen van de FBI en zijn voormalig directeur James Comey tijdens de presidentiële verkiezingen van 2016 werd gisteren gepubliceerd. Het rapport van het ministerie van Justitie gaat over Comeys handelen toen de FBI onderzoek deed naar Hillary Clinton en haar e-mails. Comey krijgt er van langs in het rapport, hij wordt omschreven als “ongehoorzaam”.
In het rapport komen twee grote kritiekpunten richting Comey naar voren. Als eerste had Comey geen persconferentie, in de zomer van 2016, mogen houden. Toen maakte hij bekend Hillary Clinton niet te vervolgen wegens het gebruik van een privémailserver toen zij minister van Buitenlandse Zaken was.
De FBI neemt namelijk niet het besluit of een persoon wordt vervolgd, dat doet het ministerie van Justitie. Bovendien had Comey niet overlegd met zijn baas, de minister van Justitie, over het houden van de persconferentie.
FBI Director James Comey FULL STATEMENT on Hillary Clinton Email Investigation (C-SPAN) - YouTube
Ook Comeys besluit om het onderzoek naar Clintons e-mailserver eind oktober, vlak voor de presidentsverkiezingen, te heropenen wordt bekritiseerd. Dat besluit is volgens inspecteur-generaal Michael Horowitz, die het onderzoek leidde, een ‘serieuze beoordelingsfout’. Ook voorafgaand aan het besluit om het onderzoek te heropenen voerde Comey geen overleg met de minister. Via Twitter reageerde Comey op het rapport  en hij schreef dezelfde dag een opiniestuk in de New York Times.
James Comey
I respect the DOJ IG office, which is why I urged them to do this review. The conclusions are reasonable, even though I disagree with some. People of good faith can see an unprecedented situation differently. I pray no Director faces it again. Thanks to IG’s people for hard work.
8:28 PM - 14 Jun 2018
In het rapport staan ook enkele andere opmerkelijke bevindingen:
  • James Comey gebruikte zelf ook een privé account van Gmail voor officiële emails. Clintons gebruik hiervan noemde hij bij de persconferentie in juli “extremely careless”.
  • Een FBI-agent sms'te naar advocaat van de FBI dat Trump ‘gestopt’ zou worden voor hij in het Witte Huis zou komen.
  • Er is geen bewijs gevonden dat er sprake was van vooringenomenheid in het onderzoek naar de emails van Hillary Clinton.
Het 568 pagina’s tellende rapport geeft zowel Democraten als Republikeinen nieuwe munitie in het debat over de de invloed van de FBI tijdens de afgelopen presidentsverkiezingen. President Trump zal in de sms'jes van FBI-medewerkers zijn gelijk bevestigd zien worden dat de bureaucraten van de FBI hem tegenwerken. De Democraten zullen nogmaals herhalen dat Comeys handelen tijdens de verkiezingen niet volgens de regels was en Clinton de verkiezingen kostte.
Chuck Todd
The cherry picking of this report is likely to only compound the credibility damage for the FBI and DOJ, even as the report itself, taken in full, is a good faith attempt to restore credibility. But political agendas are going to prevent some from providing FULL context. #sad
8:52 PM - 14 Jun 2018
Het rapport was er op gericht om de geloofwaardigheid van de FBI en het ministerie van Justitie te verbeteren, nadat die was aangetast door de inmenging van de FBI in de politieke arena, maar die boodschap zal in een Amerika dat door een politieke stammenstrijd wordt beheerst, niet overkomen.
Kabinetslid van Trump verandert in moerasmonster
Scott Pruitt tijdens een getuigenis in het Huis van Afgevaardigden (Foto: Reuters/Brian Snyder)
“Drain the swamp”. Het was Trumps grote verkiezingsbelofte. Het moest gedaan zijn met de corruptie en vriendjespolitiek in Washington D.C. met Trump als president. Hij zou het moeras droogleggen. Maar een kabinetslid van Trump heeft lak aan die boodschap: Scott Pruitt, de baas van de Environmental Protection Agency, geniet optimaal van zijn verblijf in ‘the swamp’.
De EPA werd door president Nixon opgericht om het milieu te beschermen. Onder Obama vaardigde de EPA veel regels uit om het milieu te beschermen en klimaatveranderig te bestrijden. Trump heeft Pruitt benoemd om die regels terug te draaien. En om die klus te kunnen voltooien heeft Pruitt nogal specifieke wensen.
Zo liet hij een geluidsdichte telefooncel ter waarde van $43.000 installeren, ook al waren er daar al twee van in het kantoor van de EPA, maar die waren niet “direct naast zijn kantoor” aldus Pruitt. Ook liet hij de sloten van zijn kantoor vervangen, die werken nu met zijn vingerafdrukken. Kosten? Zesduizend dollar. Van Fox News kreeg de EPA een nieuwe bijnaam:
Fox News Research
(E)xpensive (P)ruitt (A)gency: Condo Deal: $50/night 12 Pens: $1,560 Journals: $1,670 Trump Hotel Mattress: $1,750 Private 40-min flight: $5,719 PR: $6,500 Chik fil A Franchise: $10K Phone Booth: $43K 2 Desks: $70K Friends’ Pay Raises: $85K Italy Trip: $120K Security: $3.5M https://t.co/VbSWS56sJq
11:00 PM - 6 Jun 2018
Pruitt is sowieso bevreesd voor zijn veiligheid. In zijn eerste jaar als minister gaf Pruitt 3,5 miljoen dollar uit aan zijn persoonlijke beveiliging, ruim drie keer zoveel als zijn voorganger. Voor zijn veiligheid vliegt Pruitt altijd business of first class, voor een korte vlucht in eerste klas van Washington D.C. naar New York was de EPA dan ook $1641,43 kwijt, grofweg zes keer zoveel als een kaartje voor achterin het vliegtuig. Trump liet op twitter weten dat het hem niks uit maakt, want Pruitt krijgt dingen voor elkaar:
Donald J. Trump
While Security spending was somewhat more than his predecessor, Scott Pruitt has received death threats because of his bold actions at EPA. Record clean Air & Water while saving USA Billions of Dollars. Rent was about market rate, travel expenses OK. Scott is doing a great job!
2:03 AM - 8 Apr 2018
Pruitt heeft voorlopig nog de steun van Trump, maar voor andere Republikeinen en conservatieven is de maat vol. De dure vliegreisjes en beveiligingskosten zijn namelijk niet alles. Pruitt gebruikte zijn positie als baas van de EPA om in contact te komen met Chick-Fil-A, een fastfoodketen. Volgens The Washington Post zocht Pruitt contact met het bedrijf, omdat zijn vrouw een franchiserestaurant ervan wilde openen. Senator Joni Ernst noemde Pruitt daarop “as swampy as it gets.” 
Joni Ernst: Scott Pruitt 'Really Abusing His Position Of Power' | MTP Daily | MSNBC - YouTube
Uiteindelijk kwam er geen baan bij de kipketen voor Pruitts vrouw. In plaats daarvan regelde hij via republikeinse donoren een baan bij een politieke actiegroepering. De contacten met de donoren werden gelegd dankzij assistenten van Pruitt die eigenlijk voor de EPA werken.
Pruitts assistenten moeten meerdere opmerkelijke klussen doen. Zo moesten zij onder andere zijn kleren ophalen bij de stomerij, zoeken naar een specifieke body lotion van het Ritz-Carlton hotel en zelfs op zoek gaan naar een gebruikt matras van het Trump hotel in Washington D.C. 
Waarvoor de opmerkelijke verzoeken nodig waren is nog niet bekend. De roep om af te treden neemt inmiddels toe. Fox News-presentatrice Laura Ingraham riep Pruitt op om op te stappen:
Laura Ingraham
PRUITT BAD JUDGMENT HURTING @POTUS, GOTTA GO: Pruitt had aide, GOP donors help wife find job: report https://t.co/p7dhOK58Sh
5:18 PM - 13 Jun 2018
Voorlopig geniet Pruitt nog van het vertrouwen van Trump, maar voor hoe lang is de vraag. Inmiddels lopen er twaalf onderzoeken naar Pruitts handelen.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.