Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 14 juli

Revue
 
Good morning! Vandaag verwelkomt de Franse president Macron zijn Amerikaanse ambtgenoot met alle égar
 

Arjen van der Horst

14 juli · Editie #79 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Good morning!
Vandaag verwelkomt de Franse president Macron zijn Amerikaanse ambtgenoot met alle égards en fanfare tijdens de nationale feestdag Quatorze Juillet. Voor Trump zal het een welkome afleiding zijn van al het gerommel in Washington. De president verliet het Witte Huis onder een donkere wolk na nieuwe onthullingen over de Rusland-connecties van Team Trump. Uiteraard gaan we in op de omstreden ontmoeting die Trumps zoon had met een Russische advocate, maar door alle rumoer zouden we bijna vergeten dat er serieuzere zaken spelen in de Amerikaanse hoofdstad. De Republikeinen in de Senaat hebben een nieuw voorstel gepresenteerd dat Obamacare moet vervangen. Grote vraag: krijgt dit voorstel nu wel een meerderheid?
Veel leesplezier!

De presidenten Trump en Macron in Parijs (foto: Reuters)
Nothingburger of landverraad?
Er is de afgelopen dagen uitvoerig bericht over de ontmoeting die Donald Trump jr. had met de Russische advocate Natalia Veselnitskaya. Alles draait om de bijeenkomst die op 9 juni 2016 plaatsvond in Trump Tower, New York. Een contactpersoon had Trumps zoon per e-mail aangeboden een bijeenkomst op te zetten met de advocate. Zij zou beschadigende informatie over Clinton hebben. De gegevens waren volgens de contactpersoon afkomstig van de Russische autoriteiten. 
“The Crown prosecutor of Russia met with his father Aras (een oude zakenpartner van Trump) this morning and in their meeting offered to provide the Trump campaign with some official documents and information that would incriminate Hillary and her dealings with Russia and would be very useful to your father. This is obviously very high level and sensitive information but is part of Russia and its government’s support for Mr. Trump.”
Trump jr. zag dit wel zitten. “I love it”, antwoordde hij. De e-mails lekten deze week uit via de New York Times en zo was een nieuwe shitstorm geboren in Washington. Ik ga hier niet uitgebreid elk detail herhalen, maar zal wel ingaan op de betekenis van deze onthulling. Voor wie alles rond deze controverse nog op een rijtje wil zien, raad ik aan dit stuk te lezen. (Trouwens, lees ook dit intrigerende portret van Donald Trump jr.)
Donald Trump jr. en zijn vader (foto: Reuters)
Trump-bashers vs cheerleaders
In het hypergepolariseerde Washington zag je de afgelopen dagen twee uiteenlopende reacties op de ontmoeting. Het Trump-kamp en zijn aanhang deden alsof er niets aan de hand was en kwalificeerden het als een ‘nothingburger.’ 
Ook papa Trump haalde zijn schouders op. Tijdens een persconferentie met de Franse president Macron zei hij dat dit soort ontmoetingen “standaard praktijk” zijn in Washington. 
“I think from a practical standpoint, most people would have taken that meeting. I think it’s a meeting that most people in politics probably would have taken.” 
Bij Trumps tegenstanders varieerden de reacties van scherpe veroordelingen tot vrij hysterische claims (landverraad!). Toch is het maar de vraag of Trump jr. juridisch over de schreef is gegaan. Het is lastig (zo niet onmogelijk) om Trumps zoon voor landverraad en andere zaken te vervolgen, zoals Volkskrant-collega Michael Persson in dit heldere stuk uitlegt. 
Mijn NOS-collega Wouter Zwart interviewde de advocaat (en Republikein) Richard Painter, die raadsman ethische zaken was in het Witte Huis van George W. Bush. In dit interview zet hij de mogelijke juridische implicaties uiteen van de ontmoeting van Trump jr.
“I have not seen anyone -other than perhaps the American communist party- collaborate with the Russians in order to win an election inside the United States. I don’t know what Donald Trump jr. intended other than to collaborate with the Russians to receive derogatory information about secretary Clinton. When he received these e-mails, the only appropriate thing for him to do was to call the FBI.”
Zie hieronder het hele interview met Painter: 
Richard Painter: "The only appropriate thing for him to do was to call the FBI"
“What did the president know and when did he know it?”
Deze klassieke Watergate-vraag blijft het meest relevant voor alle onderzoeken naar de Rusland-connecties van Team Trump. De president zelf zegt dat hij het afgelopen weekend pas voor het eerst hoorde van de ontmoeting van zijn zoon. Trump jr. zegt in een interview met Fox News dat hij zijn vader niet op de hoogte had gesteld, omdat de bijeenkomst niets voorstelde. 
“It was such a nothing. There was nothing to tell. I mean, I wouldn’t have remembered it until you start scouring through the stuff. It was – it was literally just a wasted 20 minutes, which was a shame.”

Sean Hannity FULL Exclusive Interview with Donald Trump Jr - FOX NEWS
Maar de Trump-familie zit wel degelijk met een probleem. Wie gelooft ze nog? Verschillende leden van Trumps regering hebben het afgelopen jaar gelogen over ontmoetingen met Russische functionarissen (of ze hadden die onder ede verzwegen). De onthullingen van de New York Times maken duidelijk dat Donald Trump jr. zelf ook gelogen heeft over de ontmoeting met de Russische advocate. In maart van dit jaar werd hij nog gevraagd over zijn contacten met Russen. Dit was zijn antwoord:
“Did I meet with people that were Russian? I’m sure, I’m sure I did. But none that were set up. None that I can think of at the moment. And certainly none that I was representing the campaign in any way, shape or form.”
Trump & Co doen het hele Rusland-verhaal voortdurend af als een “hoax” of een “heksenjacht” van de “fake news media”. 
Maar het wordt steeds moeilijker om dit vol te houden. Zijn zoon was belastende informatie over Clinton in het vooruitzicht gesteld die afkomstig was van de Russische autoriteiten. Is dit hard bewijs dat de campagne van Trump heeft samengespannen met de Russen? Nee. Maar het toont wel aan dat Trump jr. maar al te graag bereid was om informatie te ontvangen van de Russische staat. Het is genoeg rechtvaardiging voor de Amerikaanse media om dieper te graven in dit verhaal. Niks heksenjacht.
Wie is Natalia Veselnitskaya?
De Russische advocate Natalia Veselnitskaya (foto: Reuters)
Door de onthulling in de New York Times staat deze advocate in de schijnwerpers. Is zij een pion van het Kremlin? Werd ze door de Russen gebruikt om een opening zoeken met de campagne van Trump, die zojuist de Republikeinse nominatie had gewonnen? Of is ze een slimme advocate die belastende informatie over Clinton als voorwendsel gebruikte om Trump jr. tot een bijeenkomst te verleiden? Het antwoord op die vraag: beide versies kunnen tegelijkertijd waar zijn.
Veselnitskaya zelf zegt dat ze helemaal geen banden heeft met het Kremlin. 
Russian Lawyer Natalia Veselnitskaya Responds To Donald Trump Jr. Emails
Als je dat heel letterlijk neemt, kan ze gelijk hebben. Misschien heeft ze geen directe lijn met Poetin, maar ze heeft wel degelijk banden met (lagere) Russische autoriteiten. Haar man was een vooraanstaande aanklager, die later onderminister van transport werd voor de regio rond Moskou. Door haar werk (vaak voor staatsbedrijven) komt ze geregeld in contact met de Russische staat.
De advocate staat in Amerika vooral bekend vanwege haar campagne tegen Amerikaanse sancties tegen Rusland. Veselnitskaya vertegenwoordigt rijke Russische zakenmannen die getroffen zijn door de sancties. Zij kan belastende informatie over Clinton als voorwendsel gebruikt hebben om te praten waarvoor ze werkelijk naar Trump Tower was gekomen op 9 juni 2016: de Magnitsky Act
Die wet is vernoemd naar de Russische advocaat Sergei Magnitsky, die grootschalige regeringsfraude in Rusland aan het licht bracht. Zijn speurwerk ontlokte de toorn van de Russische staat, die hem in de gevangenis gooide. In 2009 overleed Magnitsky in zijn cel; volgens zijn familie was hij doodgemarteld. In 2012 nam het Congres de Magnitsky Act aan, die visa weigert aan Russen die volgens de Amerikanen betrokken waren bij de dood van de advocaat. Ook zijn hun tegoeden in Amerika bevroren. In totaal zijn 44 Russen getroffen door de sancties, onder wie rijke zakenlieden. 
Sluit dit uit dat Veselnitskaya een Kremlin-pion was die sappig materiaal te bieden had over Clinton? Dat ook weer niet. Lees ook deze uitstekende en inzichtelijke stukken van Bloomberg en The Atlantic. Beide artikelen komen tot dezelfde conclusie: het is onwaarschijnlijk dat het Kremlin haar direct aanstuurde. Maar het Russische netwerk om kompromat te verzamelen en te verspreiden is gigantisch, ondoorzichtig en bevat meerdere lagen. 
“In Vladimir Putin’s Russia, everyone is potentially “hybrid”: both who they seem to be, and, at the same time, an instrument of the government. These hybrid relationships extend to virtually every arena of state business. In this context, the idea of Veselnitskaya as a deniable intermediary is not entirely implausible. 
Is every Russian really an agent of the Kremlin? Of course not. But we can never really know for sure, not least because they might become one, retroactively. Every Russian company could be or become a channel for dirty Kremlin cash; every diplomat a spy; every journalist a propagandist.” 
Trump senior en junior (foto: Reuters)
Krijgt dit een politiek staartje?
Waarschijnlijk niet. Althans, niet op korte termijn. De inlichtingencommissie van de Senaat wil dat Trump jr. binnenkort gaat getuigen. Trumps zoon heeft gezegd dat hij wil meewerken met het onderzoek, maar het is onwaarschijnlijk dat dit nieuwe inzichten oplevert.
De Republikeinen zitten duidelijk in hun maag met de zoveelste onthulling over Rusland en Trump. Senatoren als Lindsey Graham noemden het verhaal “verontrustend”. Maar veel verder dan zulke veroordelingen komen de Republikeinen niet. Opvallender is het aantal Republikeinen dat deze hele kwestie mijdt als de pest. Velen verwezen door naar de onderzoeken van de inlichtingencommissie en de speciale aanklager. “Ik laat het over aan de professionals”, zei een gelaten Paul Ryan, de voorzitter van het Huis van Afgevaardigden. 
Vooralsnog blijven de rijen gesloten. Democraten kunnen moord en brand schreeuwen, maar zolang de Republikeinen achter hun president staan, hoeft Trump zich weinig zorgen te maken. Eén ding is wel zeker na de jongste onthulling: dit hele Rusland-verhaal gaat niet meer weg. Het zal waarschijnlijk Trumps hele presidentschap achtervolgen.
LEESTIP: Wat vinden Russische journalisten?
Ik wil jullie echt aanraden dit stuk te lezen. Tijdschrift The New Yorker zocht enkele prominente Russische onderzoeksjournalisten op en vroeg hen wat ze van het hele Rusland-verhaal vonden. Dat levert interessante inzichten op. Op de eerste plaats: allemaal vinden ze berichtgeving over Trump en Rusland overdreven. Alsof puppet master Vladimir Poetin de Verenigde Staten als een marionet bespeelt. De Russische journalisten moeten daarom lachen.
“Putin seem to look much smarter than he is, as if he operates from some master plan. The truth is that there is no plan—it’s chaos.”
Verder zijn ze nuchter in hun analyse over de Russische hacks bij de Democratische partij.
“We can be sure that Russian cyber forces exist, that there are a lot of people involved, that the special services are capable of something like this—but that doesn’t mean we can say with one-hundred-per-cent certainty they are guilty.”
Trumps zakenrelaties met rijke Russen komen ook aan bod. Amerikaanse media schilderen die als verdacht af, maar volgens de Russische onderzoeksjournalisten is de verklaring veel eenvoudiger.
“It’s hard to say for sure, but the idea that a Russian person who buys an apartment somewhere—say, in Trump Tower—is trying to get influence over someone, to me it seems strange. The most important thing that U.S. reporters should remember is that money is fleeing Russia in all directions, people are trying to invest anywhere they can, to get their assets out before the secret services or their competitors show up and try and take them all.”
Republikeinse zorgwet - versie Senaat - versie 3.0
Mitch McConnell, leider van de Republikeinen in de Senaat (foto: Reuters)
De Republikeinse Senaatsleider Mitch McConnell presenteerde gisteren zijn (voor de tweede keer) aangepaste wetsvoorstel dat Obamacare moet vervangen. Over de eerdere varianten hebben we al uitgebreid geschreven en ik wil jullie naar eerdere nieuwsbrieven (hier en hier) verwijzen voor alle details. 
De belangrijkste verandering in de nieuwste versie heeft te maken met de basispakketten die verzekeraars moeten aanbieden. Op aandringen van de ultrarechtse senator Ted Cruz is een amendement opgenomen. Dat komt hierop neer: een geraamte van Obamacare blijft overeind staan, maar verzekeraars hoeven slechts een sterk uitgekleed basispakket aan te bieden. Dat betekent dat verzekeraars noodhulp, ambulances, psychiatrische zorg en zwangerschapszorg niet langer hoeven te vergoeden. 
Het verzet binnen de Republikeinse partij tegen McConnells oorspronkelijke voorstel bestond uit twee groepen: 1) gematigde Republikeinen die vinden dat de wet te ver gaat en 2) conservatieve Republikeinen die vinden dat het nog te veel lijkt op Obamacare. Het amendement is vooral bedoeld om de laatste groep te paaien. Om de gematigde Republikeinen binnenboord te halen komt er een federaal fonds dat burgers met kostbare medische behandelingen moet helpen.
Is het genoeg om de twijfelaars over de streep te trekken? Volgens Amerikaanse media (hier en hier) is er nog steeds geen meerderheid. Tenminste drie Republikeinse hebben bezwaren en samen met de voltallige oppositie is dat (net) genoeg om het Republikeinse voorstel te torpederen. Republikeinse leiders zijn desalniettemin optimistisch: ze hopen dat er volgende week al een stemming komt. Maar ze geven óók aan dat de onderhandelingen nog veel langer kunnen duren. McConnell heeft het zomerreces, dat eind juli zou beginnen, opgeschoven naar de tweede helft van augustus. 
De zogenaamde 'doodsspiraal' van Obamacare
Betogers demonstreren bij het Witte Huis voor het behoud van Obamacare (foto: Reuters)
Wat als de Republikeinse zorgwet niet door het Congres komt? Wat gebeurt er dan met Obamacare? De wet zal overeind blijven staan, maar Republikeinen zijn ervan overtuigd dat Obamacare hoe dan ook in elkaar klapt. Ze stellen dat de Affordable Care Act in een “doodsspiraal” is beland en ze wijzen dan op de gestegen premies en verzekeraars die zich terugtrekken uit het systeem.
Hebben ze een punt? Zeker. Obamacare is verre van perfect en het kraakt in sommige staten. Ik zal hier stapsgewijs uitleggen waar de problemen met Obamacare zitten, maar ook waarom Obamacare grotendeels naar behoren functioneert. 
Eerst de cijfers. Tegenwoordig heeft 91% van de Amerikanen een zorgverzekering. In 2010 (toen Obamacare van kracht werd) was dat 84%. Ruwweg de helft (iets minder dan 150 miljoen) is verzekerd via de werkgever. Bijna 130 miljoen Amerikanen zijn verzekerd via Medicaid & Medicare, bestaande federale zorgvoorzieningen voor respectievelijk de armsten en 65-plussers. Via Obamacare zijn ruim 20 miljoen mensen verzekerd.
Obamacare is in twee groepen te verdelen. Veertien miljoen Amerikanen zijn verzekerd via de uitbreiding van Medicaid, de zogeheten ‘expansion’ waarin Obamacare voorziet. Door de uitbreiding kwamen meer mensen in aanmerking (door een lagere drempel) en konden ze gebruik maken van meer zorgvoorzieningen. Medicaid wordt rechtstreeks gefinancierd door de federale overheid. De 14 miljoen die via Medicaid-expansion verzekerd zijn, betalen dus geen premies.
De tweede Obamacare-groep (6,4 miljoen mensen) is verzekerd via zogeheten 'exchanges’. Dit zijn burgers die niet via hun werkgever verzekerd zijn en niet in aanmerking komen voor Medicaid, omdat ze te veel verdienen. Zij moeten zich laten verzekeren via 'exchanges’. Dit zijn marktplaatsen die per staat geregeld zijn en waar verzekeraars zorgpakketten aanbieden. 
De problemen in Obamacare concentreren zich op deze 'exchanges’. (Let wel: dit is slechts 2% van het totale aantal verzekerden in Amerika.) De problemen zijn tweeërlei. Allereerst, premies voor verzekeringen in de 'exchanges’ zijn flink gestegen. De premiestijging is het gevolg van een verkeerde inschatting van de ziektekosten. Bovendien verloopt dit jaar aantal overheidsmaatregelen die de kosten moeten drukken, wat automatisch tot premiestijgingen leidt.
Er zijn echter grote variaties. In Arizona stegen de premies met 116% in 2016, in Indiana daalden ze juist. Gemiddeld was de stijging 25% (lees ook dit artikel). De meeste verzekerden hoeven die premiestijging echter niet te betalen: 70% van de 6,4 miljoen verzekerden krijgt namelijk subsidies van de overheid.
Het tweede probleem is dat in sommige staten verzekeraars zich terugtrekken uit 'exchanges’. In sommige gebieden is er helemaal geen verzekeraar meer. Dit is grotendeels het gevolg van maatregelen van Republikeinse staten. De eerder genoemde uitbreiding van Medicaid is namelijk niet verplicht. Negentien Republikeinse staten doen niet mee aan Medicaid expansion. In die staten moet een grote groep armen zich verzekeren via 'exchanges’. Armen zijn vaak zieker en kosten verzekeraars meer geld. In sommige regio’s is de situatie daardoor onhoudbaar geworden voor verzekeraars (lees ook dit stuk).
Dus ja, er zijn zeker problemen met Obamacare, maar de meeste mensen die via Obamacare verzekerd zijn hebben daar geen last van. De bewering dat Obamacare “implodeert” klopt gewoonweg niet. Republikeinen beweren dat het systeem niet werkt, omdat steeds meer gezonde mensen zich terugtrekken uit de 'exchanges’. Ook dat klopt niet. De mix van gezonde en zieke verzekerden is ten opzichte van 2015 niet veranderd. De data (van Trumps eigen ministerie van Volksgezondheid) zijn helder. Lees ook dit stuk
Een groot deel van Obamacare-problemen is te wijten aan besluit van Republikeinse staten om niet deel te nemen aan Medicaid expansion. De oplossing ligt dus binnen handbereik voor de Republikeinen. Het is dus een kwestie van politieke wil en het kost de staten niets. Dat klinkt eenvoudiger dan het in werkelijkheid is. Voor veel Republikeinen is dit een principiële kwestie: zij vinden dat de overheid zich helemaal niet moet bemoeien met de gezondheidszorg. Bovendien was de afschaffing van Obamacare zeven jaar lang de Grote Republikeinse Belofte. Met minder nemen veel Republikeinen geen genoegen.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.