Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 14 februari 2020

Revue
 
Goedemorgen! Uiteraard blikken we terug op de voorverkiezing in New Hampshire, die in tegenstelling t
 

Arjen van der Horst

14 februari · Editie #174 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Goedemorgen!
Uiteraard blikken we terug op de voorverkiezing in New Hampshire, die in tegenstelling tot Iowa vlekkeloos verliep. Wat zegt de uitslag over de kansen van de verschillende kandidaten? Verder lichten we Michael Bloomberg eruit, die een gestage opmars maakt in de peilingen. Natuurlijk hebben we het ook over de schokgolven die minister Barr van Justitie maakte met zijn ingreep in de rechtszaak tegen Trump-vertrouweling Roger Stone.
Veel leesplezier!
PS De lengte van deze nieuwsbrief is 3.100 woorden en heeft een leestijd van 16-17 minuten. Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

Het rommelt bij de Democraten
Bernie Sanders op een campagnebijeenkomst in Rindge, New Hampshire (foto: Arjen van der Horst)
Bernie Sanders op een campagnebijeenkomst in Rindge, New Hampshire (foto: Arjen van der Horst)
Zouden de aanhangers van Bernie Sanders ook een kandidaat van het politieke midden kunnen steunen? Of een miljardair, zoals Michael Bloomberg? Dat is een vraag die ik steevast stelde toen ik de afgelopen maanden campagnebijeenkomsten van de senator uit Vermont bezocht.
Die vraag stelde ik niet voor niets. Vier jaar geleden was er onder de Bernie-aanhang grote aversie tegen Hillary Clinton en het Democratische establishment. Dat wantrouwen was niet zonder reden. Uit de gelekte e-mails van het partijbestuur (via WikiLeaks) weten we dat de Democratische leiding Bernie Sanders actief tegenwerkte om de kansen van Clinton te vergroten. Tijdens de voorverkiezingen behoort het partijbestuur zich juist neutraal op te stellen, maar in 2016 gebeurde dat niet
Die aversie vertaalde zich vier jaar geleden ook in kiesgedrag. Meer dan een op de tien kiezers die tijdens de Democratische voorverkiezingen Sanders steunden, stemde een paar maanden later tijdens de presidentsverkiezingen op Trump. Minder dan 80 procent van de Sanders-aanhangers koos voor Clinton. En weet u nog, de Blue Wall-staten, die zo verrassend werden gewonnen door Trump? In Michigan kozen 48.000 kiezers die in de Democratische voorverkiezingen op Sanders hadden gestemd, uiteindelijk voor Trump op 8 november 2016. In Michigan won Trump met 10.704 stemmen verschil van Clinton.
In Pennsylvania gebeurde hetzelfde: 117.000 Sanders-supporters stemden op Trump en de president won daar met 44.292 stemmen verschil van Clinton. In Wisconsin versloeg Trump zijn Democratische tegenstander met 22.748 stemmen verschil; hij kreeg daar de steun van 51.300 Sanders-aanhangers. Trumps succes in deze drie staten bezorgden hem de overwinning.
De zelfverklaarde socialist heeft zonder twijfel de fanatiekste aanhang van alle Democratische presidentskandidaten. Maar is het anno 2020 nog steeds ‘Bernie right or die!’, zoals een aanhanger in New Hampshire mij toeriep afgelopen week? Of is na drie jaar Trump in het Witte Huis de weerstand tegen de president zo gegroeid dat zelfs de Sanders-aanhangers elke Democratische kandidaat gaan steunen? In Iowa proefde ik de afgelopen maanden vooral dat laatste. “We vote blue, no matter who”, kreeg ik steevast te horen.
Maar sinds de desastreus verlopen voorverkiezing in de 'first-in-the-nation’ lijkt er sprake van een kentering. Bij een rally van Bernie Sanders in New Hampshire merkte ik dat aanhangers twijfelden. Bij een groot campagne-evenement in New Hampshire werd de jonge kandidaat Pete Buttigieg uitgejouwd door de Sanders-aanhang. Door “Wall Street Pete” te scanderen probeerden ze zijn toespraak te overschreeuwen. Volgens de laatste opiniepeilingen zegt slechts 53 procent van de Bernie-supporters zeker te weten dat ze op een Democratische kandidaat gaan stemmen, als Sanders de nominatie niet pakt.
Reportage NOS Journaal: Het rommelt bij de Democraten
Waarom aarzelen de Bernie Bros?
Het is niet eenvoudig om één oorzaak aan te wijzen, maar ik denk dat het een combinatie van factoren is. Bij de Democratische kiezers is er steeds meer weerstand ontstaan over de macht van het grote geld en vooral voor de Sanders-aanhang is dit een teer punt. Zij zien multimiljardair en presidentskandidaat Michael Bloomberg langzaam stijgen in de peilingen (daarover later meer) en voor veel Sanders-supporters is hij een brug te ver. Zijn supporters storen zich ook aan de berichtgeving in de grote landelijke media die Bloomberg op het schild hijsen, terwijl die zich tegelijkertijd vrij denigrerend uitlaten over de senator uit Vermont (al horen we hier en daar ook sussende geluiden).
Bloomberg stijgt in de peilingen (bron: Real Clear Politics)
Bloomberg stijgt in de peilingen (bron: Real Clear Politics)
Bovendien duiken steeds meer verhalen op dat de Democratische partijleiding -net als vier jaar geleden- Sanders actief tegenwerkt. Dat wantrouwen werd gevoed door het debacle in Iowa (later daarover meer). De Democratische partijvoorzitter Perez riep op tot een hertelling in Iowa, op een moment dat duidelijk werd dat Sanders de meeste stemmen had gehaald. Nerveuze aanhangers riepen al snel dat de Democratische partij de uitslag wilde aanpassen ten nadele van Sanders.
Tot slot zien ze Pete Buttigieg, die als tweede eindigde bij de voorverkiezing in New Hampshire, als een toenemend gevaar. Voor hen is de jonge oud-burgemeester in alle opzichten een exponent van elitaire arrogantie van het partij-establishment. Hij is een alumnus van de topuniversiteiten Oxford en Harvard, hij werkte voor consultancybureau McKinsey, accepteert donatiedollars van Wall Street en hij leunt nadrukkelijk tegen het politieke midden. “Als we weer een centrist kiezen, komt de beweging van Bernie Sanders tot stilstand”, zo verklaarde een Bernie-aanhanger in New Hampshire zijn twijfel.
Het boegeroep op de campagnebijeenkomst in New Hampshire was geen uitzondering. Vanuit de linkerflank is een genadeloze aanval ingezet op Buttigieg, getuige dit recente campagnespotje van de Justice Democrats, een groep waarvan het progressieve Congreslid Alexandria Ocasio-Cortez deel uitmaakt en die heel nadrukkelijk in het Sanders-kamp zit.
Justice Democrats
We need to unite to defeat Trump. But can we trust Mayor Pete to do that?

Not necessarily. https://t.co/uvreyIoGDt
8:55 PM - 10 Feb 2020
Wat zegt de uitslag in New Hampshire?
Het korte antwoord is: nog niet zoveel. We moeten erg voorzichtig zijn al te grote conclusies te verbinden aan de uitslag in deze piepkleine staat (1,3 miljoen inwoners). New Hampshire levert slechts 24 van de in totaal 3.991 gedelegeerden die op de nationale partijconventie in juli bepalen wie namens de Democraten het gaat opnemen tegen Donald Trump. Het deelnemersveld is met acht kandidaten nog steeds erg breed en de spoeling is dun. Een afgetekende koploper is er nog steeds niet.
Wel zorgen de eerste voorverkiezingen in deze kleine staten voor hun eigen dynamiek. Winnaars kunnen rekenen op een duwtje in de peilingen, extra media-aandacht en volstromende campagnekoffers. Verliezers komen in toenemende mate in de problemen, omdat donateurs ze links laten liggen. In Iowa bleef de afvalrace uit vanwege de chaos daar, maar in New Hampshire kreeg die voor het eerst gestalte. Drie presidentskandidaten (Andrew Yang, Michael Bennet en Deval Patrick) gooiden in New Hampshire de handdoek in de ring.
De uitslag in van de Democratische voorverkiezing in New Hampshire
De uitslag in van de Democratische voorverkiezing in New Hampshire
Opnieuw won Bernie Sanders de meeste stemmen en Pete Buttigieg eindigde als een goede tweede. Beide kandidaten kregen in New Hampshire evenveel gedelegeerden (negen) achter hun naam. Amy Klobuchar, die steevast onderaan de opiniepeilingen bivakkeerde, werd verrassend derde en presenteerde zich à la Bill Clinton als de ‘comeback kid’. Voor de progressieve kandidaat Elizabeth Warren (die als vierde eindigde) en voormalig vice-president Joe Biden (vijfde) was het net als in Iowa een teleurstellende avond.
Biden wachtte niet eens de uitslag in New Hampshire af en vloog meteen door naar South Carolina, waar hij rekent op de steun van de zwarte kiezer. Het is duidelijk dat zijn campagne in zwaar weer verkeert. Anders dan bij kandidaten als Warren en Sanders kan hij niet rekenen op een toevloed van kleine donaties. Om zijn campagne nieuw leven in te blazen leunt hij andermaal op het grote geld van Wall Street, maar de vraag is of dat genoeg is.
Arjen van der Horst
Joe Bidens campagnemachine hapert en hij leunt nu op het grote geld van Wall Street om zijn campagne in leven te houden. https://t.co/Zz2iKz9f7n
6:57 PM - 13 Feb 2020
De campagne van Bernie Sanders straalt duidelijk het meeste energie uit en de goede resultaten moeten hem vleugels geven. Toch gaat het te ver om te concluderen dat de progressieve vleugel aan de winnende hand is. Sanders haalt de helft van de stemmen die hij vier jaar geleden won in de voorverkiezingen tegen Clinton (al heeft hij natuurlijk dit keer meer concurrenten).
Nogmaals, we hebben slechts twee voorverkiezingen gehad in twee piepkleine staten die niet bepaald representatief zijn voor de rest van de VS. Als je bovendien de stemmen optelt van de progressieve kandidaten (Sanders + Warren = 35%) en de kandidaten van het politieke midden (Buttigieg + Klobuchar + Biden = 53%) dan zie je dat de voorkeur van de kiezer in New Hampshire nog steeds bij de gematigde kandidaten ligt.
De nasleep van Iowa
Pas afgelopen zondag maakte de Democratische partij de definitieve uitslag van de voorverkiezing in Iowa bekend. Bernie Sanders haalde weliswaar de meeste stemmen, maar door het complexe kiessysteem krijgt Pete Buttigieg de meeste gedelegeerden achter zijn naam. Beide kandidaten riepen zich dan ook uit als de winnaar in Iowa.
Er zal echter altijd een smet blijven kleven op de caucus in Iowa. Verschillende presidentskandidaten hebben de integriteit van de resultaten in twijfel getrokken. Het oordeel van Associated Press over winnaars en verliezers in Amerikaanse verkiezingen geldt doorgaans als de ‘gold standard’ voor alle Amerikaanse media, maar het persbureau weigerde dit keer een winnaar aan te wijzen in Iowa. De voorzitter van de Democratische partij in Iowa nam de verantwoordelijkheid van het fiasco op zich en stapte een paar dagen geleden op. (Wie nog eens wil teruglezen hoe het zo ontzettend mis kon gaan in de Hawkeye State, lees deze voortreffelijke reconstructie van de New York Times).
Trump vs Mini Mike
De Democratische presidentskandidaat Michael Bloomberg (foto: Reuters)
De Democratische presidentskandidaat Michael Bloomberg (foto: Reuters)
In Iowa en New Hampshire haalde hij nauwelijks stemmen en de twee volgende voorverkiezingen (Nevada en South Carolina) slaat hij gewoon over. Toch duikt één naam steeds meer op in de berichtgeving over de Democratische voorverkiezingen: Michael Bloomberg. De zakenman en oud-burgemeester van New York meldde zich laat aan voor de Democratische nominatie, maar de afgelopen maanden maakt hij een gestage opmars in de peilingen. Zwevende kiezers en Democraten van het politieke midden zien hem in toenemende mate als een kansrijk alternatief voor Joe Biden, wiens campagne lijkt te imploderen.
Bloomberg roept zowel bewondering als weerzin op bij de Democraten (daarover later meer), maar zijn campagne is helder in zijn eenvoud. De multimiljardair heeft inmiddels meer dan $300 miljoen uitgegeven aan campagnespotjes op sociale media en tv-zenders en die hebben maar één doel: Donald Trump aanvallen. Zo speelt Bloomberg in op het meest potente sentiment dat Democratische kiezers naar de stembus lokt: de weerzin tegen de president.
De bewoner van het Witte Huis is de barrage van anti-Trump spotjes en Bloombergs stijging in de peilingen niet ontgaan. Op Twitter valt Trump de zakenman steeds harder aan en heeft ook al een bijnaam gereserveerd: Mini Mike (Bloomberg is 1,72 meter lang).
Donald J. Trump
Mini Mike Bloomberg is a LOSER who has money but can’t debate and has zero presence, you will see. He reminds me of a tiny version of Jeb “Low Energy” Bush, but Jeb has more political skill and has treated the Black community much better than Mini! https://t.co/qIef5VhjDr
2:13 PM - 13 Feb 2020
De presidentiële aanvallen moeten een godsgeschenk zijn voor Bloomberg, want het geeft aan dat Trump hem als een serieus gevaar ziet. Bloomberg ging maar al te graag de Twitter-fittie aan.
Mike Bloomberg
.@realDonaldTrump - we know many of the same people in NY. Behind your back they laugh at you & call you a carnival barking clown. They know you inherited a fortune & squandered it with stupid deals and incompetence.

I have the record & the resources to defeat you. And I will. https://t.co/fO4azmZaUg
2:43 PM - 13 Feb 2020
Michael Bloomberg ziet president Trump als een existentiële bedreiging voor Amerika. Hij is ervan overtuigd dat ondanks het ontzettende brede deelnemersveld er nog steeds geen kandidaat is die Trump kan verslaan. Hij heeft niet alleen ervaring als zakenman, maar ook bestuurlijke ervaring na twaalf jaar burgemeesterschap in New York. Hij denkt dat na de wilde en chaotische jaren onder Trump Amerika klaar is voor een sobere technocraat die heel nadrukkelijk in het politieke midden zit.
Als je kijkt naar zijn verkiezingsmanifest, dan vinkt hij veel Democratische hokjes af. Hij wil flink investeren in infrastructuur. Hij heeft als burgemeester naam gemaakt met zijn campagne tegen vuurwapengeweld en als president wil hij strengere wapenwetten invoeren. Hij wil voortborduren op Obamacare zodat iedereen in Amerika een gezondheidsverzekering heeft. De allerrijksten gaan onder zijn presidentschap meer belasting betalen. Maar hij wijst natuurlijk ook op zijn carrière als succesvolle zakenman. Hij zal zich presenteren als een kandidaat die goed is voor de zakenwereld en de Amerikaanse economie. Hij denkt hiermee zowel veel Democraten als gematigde Republikeinen aan te trekken.
Bloomberg heeft een enorm voordeel met zijn rijkdom. Hij is een van de welvarendste Amerikanen met een geschat vermogen van $62 miljard (bron: Forbes) en hoeft zich geen zorgen te maken over de financiering van zijn campagne. Hij heeft al aangegeven dat hij geen donaties accepteert en naar verluidt steekt hij minimaal $500 miljoen van zijn eigen vermogen in de verkiezingscampagne. Zijn Democratische concurrenten kunnen die financiële vuurkracht onmogelijk evenaren (zelfs de miljardair Tom Steyer niet).
Zijn rijkdom is tegelijkertijd zijn grootste handicap. In de Democratische partij een steeds grotere aversie ontstaan tegen de macht van het grote geld. De Democratische partij heeft de afgelopen jaren een stevige ruk naar links gemaakt en vooral de progressieve vleugel zit niet echt te wachten op een steenrijke miljardair die met een enorme zak geld letterlijk zijn deelname koopt.
Voor progressieve kandidaten als Bernie Sanders en Elizabeth Warren was dit dan ook een inkopper. Zij vinden dat er geen plaats is in de Democratische voorverkiezing voor een steenrijke zakenman als Bloomberg. Maar vanuit het politieke midden hoor je steeds meer geluiden dat Bloomberg de partij uit het slop kan trekken. Zo lijkt aan die hardnekkige richtingenstrijd geen einde te komen.
De achilleshiel van Bloomberg: stop & frisk
Audio Of Michael Bloomberg On Stop-And-Frisk Emerges
Bloomberg heeft nog een zwakke plek. Als burgemeester van New York maakte hij zich impopulair bij zwarte en latino kiezers met zijn zogeheten stop & frisk-beleid. Hij gaf de New Yorkse politie ruime bevoegdheden om vrij willekeurig burgers aan te houden en preventief te fouilleren. Deze methode was bijzonder ineffectief bij het bestrijden van criminaliteit en het trof bovenmatig New Yorkers met een donkere huidskleur. Bloomberg heeft inmiddels meerdere malen excuses aangeboden voor zijn politiebeleid.
Maar is het genoeg? Voor veel Democraten kwamen de excuses rijkelijk laat. Bovendien doken deze week nieuwe geluidsopnames op waarin Bloomberg zich racistisch uitlaat over minderheden. Zelfs president reageerde aanvankelijk met een tweet, waarin hij Bloomberg een racist noemde. Later zou Trump de tweet verwijderen. Het is onduidelijk waarom, maar we weten van Trump dat hij nog steeds voorstander is van het controversiële stop & frisk-beleid.
Bloomberg heeft inmiddels opnieuw zijn excuses geuit. Zijn politiebeleid uit het verleden kan zo een obstakel vormen voor Bloombergs kansen. In de recente geschiedenis heeft geen enkele Democratische kandidaat de nominatie van zijn partij gewonnen zonder de meerderheid van zwarte en latino kiezers.
Tuesday Night Massacre
Trump-vertrouweling Roger Stone (foto: Reuters)
Trump-vertrouweling Roger Stone (foto: Reuters)
De Republikeinse stokebrand en Trump-fluisteraar Roger Stone werd in november schuldig bevonden aan een reeks aanklachten, waaronder het beïnvloeden van getuigen, belemmering van de rechtsgang en liegen tegenover het Congres. Zijn rechtszaak vloeide voort uit het Rusland-onderzoek van speciaal aanklager Mueller. Die had de contacten van Stone met WikiLeaks onderzocht. De klokkenluiderswebsite was in 2016 verantwoordelijk voor het lekken van een hele berg interne e-mails van de Democratische partij. Uit het onderzoek van Mueller bleek dat deze e-mails gehackt waren door de Russische inlichtingendiensten.
Begin deze week maakte het Amerikaanse openbaar ministerie de strafeis bekend: zeven tot negen jaar. Maar dinsdag kreeg Stone hulp uit onverwachte hoek. Minister Barr van Justitie dwong de openbaar aanklagers de strafeis in te trekken. Hij kwam prompt met een nieuwe memo, waarin Justitie geen enkele aanbeveling doet voor een strafmaat, maar waarin het wel verklaarde dat de straf “far less” moest zijn dan de oorspronkelijke eis. Dit besluit volgde op een tweet van Trump waarin hij de hoge strafeis van zeven tot negen jaar bekritiseerde als een “gerechtelijke dwaling”.
Donald J. Trump
This is a horrible and very unfair situation. The real crimes were on the other side, as nothing happens to them. Cannot allow this miscarriage of justice! https://t.co/rHPfYX6Vbv
7:48 AM - 11 Feb 2020
De ingreep van Barr leidde tot een onmiddellijke reactie van het team van openbare aanklagers dat Stone achter de tralies probeerde te krijgen. Het voltallige team van vier aanklagers trok zich terug uit de zaak. Eén aanklager nam zelfs ontslag. Zo had dit de echo van het Saturday Night Massacre uit 1973. Dat jaar namen de minister en onderminister van Justitie ontslag toen ze van president Nixon de opdracht kregen de speciaal aanklager te ontslaan, die onderzoek deed naar het Watergate-schandaal. Het ontslag van beide mannen luidde de uiteindelijke val in van Nixon.
Anders dan in Nederland ligt de scheiding tussen het Amerikaanse openbaar ministerie en het ministerie van Justitie niet zo scherp. Beide ministeries zijn verenigd in één departement en staan onder leiding van de minister van Justitie. Hoewel de ingreep van Barr niet verboden is door statuten of wetten, is het hoogst ongebruikelijk (en dat is nog zacht uitgedrukt). Het is tegen alle justitiële normen in dat de minister zich mengt in een lopende rechtszaak, zeker als er de verdenking van politieke bemoeienis boven hangt. Het is even ongebruikelijk dat een president zich uitlaat over een rechtszaak, waarin de rechter nog een eindoordeel moet vellen.
De kritiek en de onvrede vanuit de justitiële wereld was dan ook snoeihard. Democraten in het Congres willen Barr aan de tand voelen over zijn besluit (hij heeft inmiddels toegezegd te verschijnen voor een parlementaire commissie). Barr snapt ook inmiddels hoe slecht de ‘optics’ zijn. In een interview met ABC News verklaarde hij dat de aanvallen van Trump op Justitie “mijn werk onmogelijk maken”. Ook beloofde hij plechtig dat hij niet zal zwichten voor politieke druk.
Barr blasts Trump's tweets: 'Impossible for me to do my job': ABC News Exclusive
Wat betekent dit voor de straf van Roger Stone? Dat is nog onduidelijk. De strafeis van het openbaar ministerie is niet meer dan een aanbeveling voor de rechter die uiteindelijk de strafmaat bepaalt (een jury heeft Stone al schuldig bevonden). De rechter is vrij om een hoge of lage straf op te leggen binnen de onder- en bovengrenzen van de wet. Stone kan zo evengoed nog negen jaar in de cel belanden. Ook hierop nam Trump alvast een voorschot en hij viel de rechter op Twitter aan.
Donald J. Trump
Is this the Judge that put Paul Manafort in SOLITARY CONFINEMENT, something that not even mobster Al Capone had to endure? How did she treat Crooked Hillary Clinton? Just asking! https://t.co/Fe7XkepJNN
2:47 AM - 12 Feb 2020
Friday Night Massacre
De ingreep van Justitie volgde op de bijltjesdag van afgelopen vrijdag. Trump ontsloeg EU-ambassadeur Gordon Sondland en onthief luitenant-kolonel Alexander Vindman van zijn functie in het Witte Huis. Beide mannen waren prominente getuigen in het impeachmentproces tegen de president. Trump had al aangeven dat hij wraak wilde nemen op iedereen die tegen hem hadden getuigd. Als daar nog enig misverstand over bestond, maakte Trumps zoon duidelijk wat de motivatie was van de president.
Donald Trump Jr.
Allow me a moment to thank—and this may be a bit of a surprise—Adam Schiff. Were it not for his crack investigation skills, @realDonaldTrump might have had a tougher time unearthing who all needed to be fired. Thanks, Adam! 🤣 #FullOfSchiff
1:38 AM - 8 Feb 2020
Het verdienmodel Witte Huis
We hebben al vaker in deze nieuwsbrief geschreven over het geld dat Trump aan zijn presidentschap verdient. Hij is nog steeds eigenaar van de Trump Organization dat in en buiten Amerika een reeks hotels en golfresorts beheert. Trump heeft tot nu 342 dagen van de eerste drie jaar van zijn presidentschap doorgebracht op een van zijn resorts. Zoals gebruikelijk gaat een heel gevolg van medewerkers en veiligheidspersoneel mee. Trumps zoon Eric verklaarde in oktober nog dat de Trump Organization voor het verblijf van secret service-agenten en ander Witte Huis-personeel slechts de kostprijs in rekening brengt.
“If he stays at one of his places, the government actually saves a fortune because, if they were to go to a hotel across the street, they’d be charging them $500 a night, whereas, you know we charge them, like 50 bucks.”
De Washington Post heeft nu onthuld dat dat een glasharde leugen is. de krant wist de hand te leggen op bonnetjes en toonde aan dat de Trump Organization tot $650 dollar per nacht in rekening bracht voor de secret service. Voor het verhuur van een huisje op zijn golfresort in Bedminster bracht Trumps bedrijf een maandbedrag van $17.000 in rekening bij de agenten die verantwoordelijk zijn voor de beveiliging van de president.
Zo lijkt Trump ruim te verdienen aan zijn presidentschap. Vorig jaar werd al bekend dat hij 100.000 euro in rekening bracht bij de Ierse politie voor onder meer koffie en koekjes tijdens zijn verblijf op het Trump golfresort in het westen van Ierland. Het is volgens de Washington Post het topje van de ijsberg, want het Witte Huis weigert inzage te geven in de uitgaven van zijn personeel als Trump zijn eigen resorts bezoekt.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.