Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 12 oktober 2018

Revue
 
Goedemorgen! Amerika werd weer eens geteisterd door orkaangeweld en dat leidde -in mijn ogen- de aand
 

Arjen van der Horst

12 oktober · Editie #126 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Goedemorgen!
Amerika werd weer eens geteisterd door orkaangeweld en dat leidde -in mijn ogen- de aandacht af van het veel belangrijkere nieuws. Klimaatwetenschappers van het IPCC publiceerden een alarmerend rapport, waarin ze regeringen over de hele wereld opriepen drastische actie te ondernemen om de ergste gevolgen van klimaatverandering te voorkomen. Het zal niet verbazen dat de president het rapport min of meer links liet liggen. Verder in deze Trump Weekly: het plotse vertrek van Nikki Haley, het Kavanaugh-effect, de vrouwengolf en een bizarre bijeenkomst op het Witte Huis.
Groet!
Leestijd is 11-12 minuten
Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

Een monsterrapport en een monsterorkaan
Orkaan Michael gezien vanuit het International Space Station (foto: ISS)
Deze week was een perfect voorbeeld van wat er mis gaat met de berichtgeving over klimaatverandering in Amerika. Maandag publiceerden negentig wetenschappers die verbonden zijn aan het Intergovernmental Panel on Climate Change, een nieuw onderzoeksrapport. Ze schetsen een alarmerend beeld. Als overheden geen drastische actie nemen, bereiken we binnen tien jaar een onomkeerbaar punt. Het wordt dat onmogelijk om de gemiddelde temperatuurstijging onder de 1,5 graden Celsius te houden
Maakt het uit of de temperatuurstijging 1,5 graden is of 2 graden? Ja dat maakt ontzettend veel uit. Nu al merken we de gevolgen van de klimaatverandering, maar in 2040 is de kans op langdurige droogtes, intense bosbranden, extreme regenval, het verdere smelten van de poolkappen en verwoestende overstromingen nog groter, als we geen “unprecedented” maatregelen nemen.
Het klimaatrapport kreeg zeker aandacht in de Amerikaanse media. Het verscheen op de voorpagina’s van de usual suspects (Washington Post, New York Times) en het kwam ook aan bod in de nieuwbulletins. Maar al snel verplaatste de aandacht van de nieuwszenders en kranten zich naar de naderende orkaan Michael, die een spoor van vernieling aanrichtte in Noord-Florida.
De berichtgeving over orkaangeweld is natuurlijk veel sexier dan taaie onderzoeksrapporten. Verslaggeving op de nieuwszenders ging gepaard met spannende muziekjes en er werd eindeloos geschakeld met weggewaaide verslaggevers die met hun knieën in het overstromingswater stonden. In Amerika praten ze liever over het weer dan het klimaat. 
Trump: "I will be looking at it"
Trump praat de pers bij over de hulpverlening in Florida (foto: Reuters)
De politieke reactie was vergelijkbaar met die van de media. President Trump twitterde zich helemaal suf over orkaan Michael (bijna dertig tweets en retweets in drie dagen tijd).
Donald J. Trump
Florida Highway Patrol Troopers are all en route to the Panhandle, from all across the state of Florida - to help those affected by #HurricaneMichael. If you see them, be sure to shake their hands and say THANK YOU! #LESM https://t.co/rB7uNBudY5
5:44 AM - 11 Oct 2018
Maar toen maandag het klimaatrapport uitkwam, zweeg het Witte Huis in alle talen. Pas een dag later kwam de president met een (uiterst summiere) reactie. “I will be looking at it.” Van de president hoeven we niet veel te verwachten. Hij heeft klimaatverandering een verzinsel van de Chinezen genoemd en breekt in rap tempo de klimaatagenda van zijn voorganger Obama af om ruim baan te maken voor de olie-, gas- en kolenindustrie.
De disconnectie is des te opvallender, omdat er wel degelijk een link is te leggen tussen beide gebeurtenissen. Orkaan Michael was in veel opzichten een ongebruikelijke orkaan. Zelden is zo’n krachtige storm aan land gegaan in Amerika. Zelfs de onderzoekers van het National Hurricane Center hadden zelden zoiets gezien.
Toch past de orkaan in een bredere trend die volgens wetenschappers gelinkt is aan klimaatverandering. Orkaan Michael nam in rap tempo in kracht toe. In 36 uur tijd ontwikkelde het zich van een tropische storm tot een categorie 4 orkaan. Die snelle ontwikkeling hebben we ook gezien bij de orkanen van vorig jaar.
Voornaamste oorzaak is het oceaanwater dat warmer is dan normaal, mede als gevolg van -u raadt het- klimaatverandering. Orkaan Michael koerste over zeewater dat 2,8 graden Celsius warmer is dan het lange-termijngemiddelde. Het warme water geeft de orkaan extra energie en stelt de storm in staat enorme hoeveelheden water op te nemen en te dumpen (zoals we ook zagen bij de orkanen Harvey en Florence).
Volgens onze weerman Peter Kuipers Munneke is de watertemperatuur voor de orkaan ideaal. “Het kan snel gaan als de zeewatertemperatuur heel hoog is. In de Golf van Mexico is het water meer dan 29 graden. Orkanen beginnen te ontstaan vanaf 27 graden. Het is nu dus flink warmer, en daardoor kan de orkaan ook snel in kracht toenemen.” 
Dan zijn er nog die andere menselijke factoren. Amerikanen zijn (doorgaans) ontzettend goed in rampenbestrijding (Puerto Rico daargelaten), maar erbarmelijk slecht in lange-termijnoplossingen. In Noord-Florida is de zeewering benedenmaats en de overheid laat daar gebouwen neerzetten in gebieden waar ze niet zouden mogen staan. Door de stijgende zeespiegel (opnieuw: als gevolg van klimaatverandering) is de laaggelegen kust van Noord-Florida extra kwetsbaar. 
Zo zie je dat de Amerikaanse overheid weer tientallen miljarden moet pompen in de getroffen gebieden. Zo belandt Amerika in een oneindige cyclus van herstelbetalingen. Maar een lange-termijnoplossing vinden om die cyclus te doorbreken? Ho maar. 
KIJKTIP: Kunnen de Amerikanen wat van Nederland leren?
60 Minutes: Going Dutch to mitigate hurricane damage
Het bekende Amerikaanse actualiteitenprogramma 60 Minutes ging op pad met de Nederlandse waterambassadeur Henk Ovink. Kunnen de Amerikanen orkanen voorkomen? Nee. Maar kunnen de Amerikanen de schade beperken door wat meer te investeren in innovatieve lange-termijnoplossingen, zoals we in Nederland gewend zijn? Jazekers. De reportage geeft mooi aan hoe groot de verschillen zijn in Amerikaanse en Nederlandse denkwijzen.
Nikki Haley vertrekt als VN-ambassadeur
Trump maakt het vertrek van Haley bekend (foto: Reuters)
Het aftreden van Nikki Haley als VN-ambassadeur verraste tout Washington. Zelfs minister Pompeo van Buitenlandse Zaken was kennelijk niet op de hoogte. Haley zal tegen einde van dit jaar haar functie neerleggen, zo maakte ze bekend in een bijeenkomst met Trump in het Oval Office.
Volgens Haley was het juiste moment voor haar om te gaan. “It’s just very important for government officials to know when it’s time to leave.” Ze gaf te kennen dat ze wilde terugkeren naar het bedrijfsleven. De president was vol lof van haar en zei dat hij haar altijd zal accepteren, mocht ze weer terugkeren in de regering van Trump.
Nikki Haley: US ambassador to UN resigns - BBC News - YouTube
Toch krabben zich velen achter de oren. “Something doesn’t smell right”, concludeerde Aaron Blake in de Washington Post. Nikki Haley was een van de populairste leden van zijn regering (en een van de weinige vrouwen). Zelfs Jonathan Swan van de politieke nieuwssite Axios, die als eerste het vertrek van Haley meldde, kon er maar niet achter komen waarom ze zo vlak voor de tussentijdse Congresverkiezingen vertrok.
Jonathan Swan
As you read the mass fevered speculation about Nikki Haley’s motivations... I broke the story and still have no idea about the real backstory. Some very senior officials - including Mike Pompeo - were taken by surprise.
5:38 PM - 9 Oct 2018
Dat leidde meteen tot driftige speculatie. Haley zou overhoop liggen met minister Pompeo van Buitenlandse Zaken en de nationale veiligheidsadviseur John Bolton. Onder Rex Tillerson als minister van Buitenlandse Zaken kreeg Haley de ruimte om zelf invulling te geven aan haar ambassadeurschap. Met Pompeo aan het roer werden echter de touwtjes strak aangehaald vanuit het ministerie.
Een andere theorie gaat over de presidentiële ambities van Haley. Haley werd op de vleugels van de Tea Party gouverneur van de staat South Carolina. Ze is in veel opzichten een klassieke Republikein: sociaal conservatief, anti-abortus en voorstander van een kleine overheid, lage belastingen en vuurwapenbezit.
Ze kreeg landelijk bekendheid door haar optreden na het bloedbad in Charleston, waar in 2015 de racist Dylann Roof negen zwarte kerkgangers doodschoot. Na de aanslag ontstond een wild debat over het gebruik van de Confederatievlag, die veel Amerikanen als een racistisch symbool beschouwen, maar die op dat moment nog fier boven het parlement van South Carolina wapperde. Haley manoeuvreerde zich behendig in deze explosieve discussie en haar initiatief leidde tot de verwijdering van de omstreden vlag. Ook de toenmalige president Obama was vol lof.
Nikki Haley bezoekt de kerk in Charleston waar negen zwarte kerkgangers werden vermoord (foto: Reuters)
Ook al is ze erg conservatief, toch heeft ze mede door haar optreden in 2015 het imago gekregen van een gematigde Republikein, of in ieder geval de reputatie van een leider die bruggen kan slaan. Ze heeft als gouverneur zes jaar bestuurderservaring opgedaan en bij de VN heeft ze haar buitenlanddossier kunnen uitbouwen. Tel daarbij op haar achtergrond (dochter van Indiase immigranten) en geen wonder dat ze vaak genoemd wordt als mogelijke presidentskandidaat.
Veel van mijn Amerikaanse collega’s speculeerden de afgelopen dagen dat het vertrek van Haley dan ook gecalculeerd is. Ze gaat weg op een moment dat haar reputatie nog intact is. Veel van Trumps kabinetsleden en medewerkers die eerder ontslag namen (al dan niet gedwongen) kwamen er niet ongeschonden van af. De populaire Haley heeft daar geen last van en ze creëert door haar vroegtijdige vertrek genoeg afstand tot Trump om haar presidentiële ambities levend te houden, zo is de gedachte
In haar ontslagbrief, die lekte naar de Washington Post, anticipeert Haley op de geruchtenstroom. Ze zegt dat ze geen presidentskandidaat zal zijn in 2020 en dat ze volop campagne gaat voeren voor Trump.
“I will surely not be a candidate for any office in 2020. As a private citizen, I look forward to supporting your re-election as President, and supporting the policies that will continue to move our great country toward even greater heights.”
Pic du Jour
We hebben het al vaker gehad over het grote personeelsverloop in de regering van Trump. Nu is het Witte Huis altijd wel een hogedrukpan geweest, waar medewerkers snel opgebrand raken, promotie maken of toch liever het grote geld gaan verdienen in het bedrijfsleven. Maar de ontslaggolf in het Witte Huis van Trump is zonder precedent in de recente Amerikaanse geschiedenis. Ik ben de telt kwijt, maar inmiddels is ongeveer 40% van Trumps medewerkers opgestapt. Onder zijn senior advisers is het verloop nog hoger: 60%.
De krantencolumn van president Trump
De krant USA Today plaatste een zeldzaam commentaar van Trump. Daarin hakte de president in op plannen van de Democraten om private gezondheidsverzekeringen af te schaffen (wat niet waar is). Hij springt in zijn stuk op de bres voor Medicare, de gezondheidsvoorziening voor bejaarde Amerikanen (waar veel Republikeinen overigens de bijl in willen zetten).
“Throughout the year, we have seen Democrats across the country uniting around a new legislative proposal that would end Medicare as we know it and take away benefits that seniors have paid for their entire lives. Dishonestly called “Medicare for All,” the Democratic proposal would establish a government-run, single-payer health care system that eliminates all private and employer-based health care plans and would cost an astonishing $32.6 trillion during its first 10 years.” 
Daarna maakten de fact-checkers weer overuren (zie ook hier, hier en hier), omdat het artikel bol stond van halve en hele onwaarheden. Dat leidde meteen weer tot een discussie of de USA Today dit stuk zonder tegencommentaar had moeten plaatsen.
Het Kavanaugh-effect
Brett Kavanaugh wordt beëdigd als rechter van het Supreme Court (foto: Reuters)
We hebben in de vorige Trump Weekly uitgebreid gehad over de impact van het benoemingscircus rond Brett Kavanaugh op de naderende Congresverkiezingen. Democraten leken maandenlang een stuk gemotiveerder om naar de stembus te gaan dan Republikeinse kiezers. Maar de hele kwestie-Kavanaugh heeft conservatief Amerika wakker geschud. Republikeinse leiders zijn ervan overtuigd dat ze dit gaat helpen in de verkiezingen.
Hebben ze gelijk? Het is natuurlijk voorbarig om nu al grote conclusies te trekken met nog vier weken te gaan tot de verkiezingen. Maar de peilingen geven vooralsnog een wisselend beeld. Ze bevestigen min of meer mijn verwachtingen, zoals ik die vorige week schetste. Kort gezegd, komt het hierop neer: het helpt de Democraten de meerderheid het Huis van Afgevaardigden te pakken; de Republikeinen hebben nu een grotere kans hun meerderheid in de Senaat te behouden.
Een peiling van Politico/Morning Consult laat zien dat de benoeming van Kavanaugh de Democraten vooralsnog meer motiveert dan Republikeinse kiezers. Het lijkt erop dat de Democraten afstevenen op een overwinning in het Huis van Afgevaardigden.
(bron: FiveThirtyEight)
Maar in de Senaat geldt een andere dynamiek. In totaal staan 25 Democratische Senaatszetels op het spel, tegenover slechts 8 Republikeinse zetels. Willen de Democraten de meerderheid in de Senaat terugpakken, dan moeten ze al hun 25 zetels behouden, plus nog eens twee zetels wegsnoepen bij de Republikeinen. Dat was op voorhand al een taaie opgave. Afgaand op een reeks peilingen uit de afzonderlijke staten, slinken de kansen van de Democraten mede door het Kavanaugh-effect. Volgens de data-analisten van FiveThirtyEight hebben de Republikeinen nu 80 procent kans hun meerderheid in de Senaat te behouden.
November is coming: de vrouwengolf
Wat vrijwel vaststaat dat het aantal vrouwen in het Amerikaanse Congres scherp zal toenemen. Een recordaantal vrouwen doet dit jaar mee aan de verkiezingen. Niet alleen voor het Congres overigens; ook bij de verkiezingen voor de staatsparlementen en het gouverneurschap doen grote aantallen vrouwen mee. De benoeming van Kavanaugh geeft veel vrouwen nog een extra duwtje.
Mijn collega Miral de Bruijne schreef dit artikel over de naderende vrouwengolf (en zie ook deze reportage van Wouter Zwart). Wat opvalt is het grote contrast tussen de Republikeinse en Democratische partij. De meeste vrouwelijk kandidaten doen mee als Democraat. Bij de Republikeinen is het een stuk lastiger voor vrouwen, zo zegt ook Jennifer Lim van Republican Women for Progress, een organisatie die Republikeinse vrouwen in de politiek steunt.
Lim hoopt er stiekem op dat haar partij de Congresverkiezingen verliezen om zo de Republikeinen een signaal te geven. “Als de Republikeinen daardoor de meerderheid verliezen zou dat een sterke boodschap zijn voor de politiek leiders. Hopelijk kunnen we daarmee laten zien dat het pad dat Trump inslaat niet succesvol is.”
Grafiek du jour
(bron: Jonathan Haidt / NYU)
LEESTIP: Een bizarre bijeenkomst in het Witte Huis
De journalist Olivia Nuzzi werkte aan een artikel over Trumps chef-staf John Kelly. Ze stond op het punt het Witte Huis te verlaten, toen ze plots op het matje werd geroepen bij de president, die lucht had gekregen van haar werk. Dat leidde tot deze nogal bizarre bijeenkomst, waarbij de top van Trumps regering “plots” verscheen in het Oval Office.
This is Olivia, she’s going to say very, very wonderful things about you. This is General Kelly,” Trump said.
“Come in, Mike!”
Closely behind Kelly was Secretary of State Mike Pompeo, who was scheduled for a 12:30 lunch with the president.
“Olivia can write badly about you,” Trump told him. The men laughed at the president’s joke.
“Look who you have here,” he said. He glanced toward the entryway again. “Look who you have here. We had a meeting scheduled!”
Vice-President Mike Pence walked into the room.
Door alle rumoer rond orkanen en Kavanaugh is het opvallend stil gebleven rond het Rusland-onderzoek van speciaal aanklager Mueller. Nu is het een ongeschreven regel dat de FBI en aanklagers in de aanloop naar verkiezingen geen grote zaken bekend maken die de verkiezingen zouden kunnen beïnvloeden. Mueller zal waarschijnlijk de resultaten van zijn onderzoek op zijn vroegst pas na 6 november presenteren.
Slechts één nieuwtje kwam naar buiten. Richard Pinedo kreeg een gevangenisstraf van zes maanden in het kade van het Rusland-onderzoek. Nu zie ik jullie denken: Richard wie? Pinedo kwam begin dit jaar bovendrijven toen Mueller dertien Russen aanklaagde voor inmenging met de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Pinedo bekende schuld aan het helpen van deze Russen (door ze onder meer van valse identiteiten te voorzien). Pinedo is de derde verdachte in het Mueller-onderzoek die achter de tralies belandt.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.