Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 1 mei 2020

Revue
 
Good morning, Dit is de week dat Amerika meer dan een miljoen coronabesmettingen registreerde en bijn
 

Arjen van der Horst

1 mei · Editie #181 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Good morning,
Dit is de week dat Amerika meer dan een miljoen coronabesmettingen registreerde en bijna 63.000 coronadoden telde. Ook de economische vooruitzichten worden steeds somberder, nu een op de vijf Amerikanen zijn/haar baan heeft verloren in deze crisis. Zo is Amerika in een ongekende situatie beland. Er is een gezondheidscrisis, een economische crisis, een oliecrisis en er dreigt nu ook een voedselcrisis. Gelukkig zijn er ook lichtpuntjes: een experimenteel medicijn lijkt effect te hebben tegen covid-19.
Groet uit DC!
PS De lengte van deze nieuwsbrief is 5.000 woorden en heeft een leestijd van 24-25 minuten. Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

Nieuw medicijn geeft hoop
Wetenschappers van Gilead Sciences bereiden een lading reageerbuizen voor met het experimentele medicijn remdesivir (foto: Reuters)
Wetenschappers van Gilead Sciences bereiden een lading reageerbuizen voor met het experimentele medicijn remdesivir (foto: Reuters)
Medische experts in Amerika zijn voorzichtig optimistisch over een nieuw experimenteel medicijn om covid-19 te behandelen. Het gaat om het geneesmiddel remdesivir dat het farmaceutische bedrijf Gilead Sciences aanvankelijk ontwikkelde om Ebola te bestrijden. Het middel bleek niet effectief te zijn tegen het dodelijke virus dat de afgelopen jaren vele slachtoffers eiste in Afrika. Nieuw klinisch onderzoek wijst uit dat het wel effectief is tegen covid-19, de ziekte die veroorzaakt wordt door het nieuwe coronavirus.
Het middel werd uitgeprobeerd op een groep van 1.063 coronapatiënten die in het ziekenhuis waren opgenomen. Een even grote controlegroep kreeg een placebo toegediend. Het resultaat: de patiënten die remdesivir hadden ingenomen, herstelden zich in gemiddeld elf dagen, terwijl de placebo-patiënten zich in vijftien dagen herstelden. Ook was het sterftecijfer lager bij de groep die het experimentele medicijn kreeg toegediend (8%) dan bij de controlegroep (11,6%). Volgens wetenschappelijke maatschaven is die afname van het sterftecijfer echter niet statistisch significant.
Er moeten nog veel onderzoeken uitgevoerd worden om aan te tonen of remdesivir echt een effectief middel is, maar Trumps medische expert Dr. Fauci toonde zich hoopvol. “We denken dat dit de deur opent naar mogelijkheden om covid-19 te behandelen.”
Dr. Anthony Fauci: Remdesivir Is ‘A Very Important First Step’ In Fighting Coronavirus | TODAY
Corona in de VS - de cijfers
De meest complete cijfers over de coronapandemie in Amerika zijn terug te vinden op de website van het Coronavirus Resource Center van de Johns Hopkins Universiteit. Lees ook dit inzichtelijke artikel over wat onderzoekers inmiddels weten van het coronavirus en covid-19.
  • Amerika telt bij het verschijnen van deze nieuwsbrief 1.069.424 geregistreerde coronabesmettingen.
  • Opvallend zijn de ontwikkelingen in Californië. De Bay Area rond San Francisco was een van de eerste grote besmettingshaarden in Amerika, maar door snel optreden van de gouverneur en lokale overheden kreeg de overheid grip op de epidemie. Maar op verschillende plekken, zoals Los Angeles en Orange County, was deze week ineens weer een scherpe toename. In LA heeft dit waarschijnlijk te maken met een forse uitbreiding van de testcapaciteit.
  • 153.947 mensen zijn hersteld van covid-19.
  • In de VS zijn inmiddels 62.996 patiënten overleden aan covid-19. Dat aantal ligt waarschijnlijk hoger, omdat in veel Amerikaanse staten het aantal sterfgevallen in verzorgings- en bejaardentehuizen niet is opgenomen in de officiële cijfers.
  • In maart gingen modellen nog uit van een sterftecijfer tussen de 100.000 en 240.000 doden begin augustus. Later werd dat getal naar beneden bijgesteld naar 60.000 (begin augustus). Inmiddels zijn de statistische modellen weer naar boven bijgesteld: 74.000 begin augustus. Maar zelfs dat getal lijkt alweer achterhaald te zijn, nu er nog steeds elke dag ruim 2.000 Amerikanen overlijden aan covid-19.
  • Amerika heeft tot nu toe 6,2 miljoen coronatesten uitgevoerd.
  • Voor het eerst komen ook cijfers over oversterfte naar buiten. Onderzoekers van Yale School of Public Health vergeleken de Amerikaanse sterftecijfers van maart 2020 met het gemiddelde van voorgaande jaren. Het werkelijke sterftecijfer lijkt het dubbele te zijn van het bevestigde aantal coronadoden. De oversterfte hoeft niet per se het gevolg te zijn van het coronavirus. Een mogelijke oorzaak is dat patiënten die een andere aandoening hebben, uit angst voor het virus niet meer naar de dokter of het ziekenhuis gaan.
Bron: Yale School of Public Health, National Center for Health Statistics, de zorgdepartementen van de vijftig Amerikaanse staten
Bron: Yale School of Public Health, National Center for Health Statistics, de zorgdepartementen van de vijftig Amerikaanse staten
  • De New York Times kwam met een vergelijkbaar onderzoek. De krant keek naar het sterftecijfer in de periode van 8 maart tot en met 11 april in de zeven staten die het hardst getroffen zijn door het coronavirus. Het sterftecijfer was 50 procent hoger dan in vergelijking met het gemiddelde van de voorgaande jaren. Ook dit onderzoek suggereert dat het werkelijke aantal mensen dat is overleden aan covid-19, veel hoger ligt. De oversterfte in die periode telde in de zeven staten 9.000 meer doden dan het totaal aantal coronadoden.
Bron: New York Times
Bron: New York Times
De economische crisis - de cijfers
Ook deze week kwamen weer ongekend dramatische cijfers naar buiten over de Amerikaanse economie.
  • De afgelopen week hebben 3,8 miljoen Amerikanen een werkloosheidsuitkering aangevraagd.
  • Daarmee hebben in totaal 30 miljoen Amerikanen in anderhalve maand tijd hun baan verloren als gevolg van de coronacrisis. Dat is gelijk aan 19,2 procent van de Amerikaanse beroepsbevolking.
  • Deze cijfers vertellen slechts een deel van het verhaal. Lokale overheden zijn zo overweldigd door de vele aanvragen, dat miljoenen Amerikanen nog steeds geen werkloosheidsuitkering hebben gekregen. Freelancers, zzp'ers en werkers met nul-urencontracten die hun baan hebben verloren, worden niet meegenomen in deze cijfers, omdat ze geen recht hebben op een uitkering.
  • Om dit in historisch perspectief te plaatsen: vóór de pandemie was de werkloosheid in Amerika 3,5%. Tel daarbij op de 19,2 procentpunten van de afgelopen zes weken en je komt uit op 22,7%. Dat evenaart bijna de piek van de Grote Depressie van de vorige eeuw (23%).
  • In het eerste kwartaal van 2020 kromp de Amerikaanse economie met 4,8% op jaarbasis, de scherpste daling sinds de Grote Recessie van 2008/2009. Die daling is het gevolg van een geweldige contractie in de laatste twee weken van maart, toen in grote delen van Amerika restricties van kracht werden en tal van bedrijven hun deuren moesten sluiten. De verwachting is dat de krimp in het tweede kwartaal vele malen groter zal zijn.
Kwartaalcijfers van de afgelopen twaalf jaar
Kwartaalcijfers van de afgelopen twaalf jaar
  • Ook nieuwe cijfers over de consumentenuitgaven zijn bekend. In maart daalden die met 7,5%, de grootste daling ooit gemeten. De consumentenuitgaven waren de afgelopen jaren de belangrijkste drijvende kracht achter de economische groei in de VS.
Een uitstekende maand voor de Amerikaanse beurzen
Het standbeeld van de stier op Wall Street (foto: Reuters)
Het standbeeld van de stier op Wall Street (foto: Reuters)
De Amerikaanse beurzen doen het ondanks de gigantische economische crisis wonderwel goed deze maand. Na de grote klappen die de aandelenkoersen in maart kregen, maakten de beurzen weer grote sprongen omhoog. Hoe is dat mogelijk in een tijd dat tientallen miljoenen Amerikanen hun banen verliezen en tal van bedrijven voor hun bestaan vrezen?
Allereerst, de beurzen zijn sowieso geen goede graadmeter van de Amerikaanse economie. De aandelenkoersen zijn sinds het tijdperk-Reagan in de jaren tachtig enorm gestegen, terwijl de ongelijkheid in het land alleen maar groter is geworden. In Amerika is 81% van de aandelen in handen van de toplaag van 10% rijkste Amerikanen. De helft van de bevolking bezit geen enkel aandeel. De beurzen zijn dan ook vooral een graadmeter voor de welvarende elite.
Toch zou je denken dat ook de aandelenkoersen beïnvloed worden door de ongekende economische crisis die Amerika in zijn greep houdt. De crisis heeft wel degelijk invloed op de beurzen, maar misschien niet op de manier waarop je dat zou verwachten. De toonaangevende S&P500 steeg deze maand met ruim 12%, de grootste stijging sinds 1974. De Dow Jones Industrial Average steeg met 11%, de grootste stijging sinds 1987. De beurzen reageren op de enorme noodfondsen die de federale overheid heeft gecreëerd. Washington heeft sinds het begin van de crisis al bijna $3.000 miljard in de economie gepompt.
Ook de Federal Reserve, het Amerikaanse stelsel van centrale banken, heeft aangeven dat het alles uit de kast trekt om de economie overeind te houden. Het heeft inmiddels $2.300 miljard vrijgemaakt, geld dat via bankleningen en steungaranties bij de grote bedrijven terecht komt. Investeerders verwachten dan ook dat vooral de grote bedrijven, die het grootste deel van de aandelenmarkt uitmaken, relatief ongeschonden uit de crisis komen. Het weerspiegelt ook een groeiend vertrouwen bij beurshandelaren dat de economie zich sneller zal herstellen dan we vorige maand nog dachten.
Paradoxaal genoeg kunnen de dramatische werkloosheidscijfers de koersen nog verder omhoog stuwen, omdat het maximale druk zet op de overheid om nog meer geld in de economie te pompen. Zoals zo vaker in Amerika, hoeven de rijken (die de meeste aandelen bezitten) zich het minste zorgen te maken, terwijl de allerarmste en kwetsbaarste Amerikanen de ware rekening van deze crisis gepresenteerd krijgen.
Een naderende voedselcrisis?
Dit is geen parkeerplaats, maar een kolossale rij voor een voedselbank in San Antonio (foto: Reuters)
Dit is geen parkeerplaats, maar een kolossale rij voor een voedselbank in San Antonio (foto: Reuters)
In Amerika tekenen zich de eerste contouren af van een voedselcrisis. De pandemie heeft distributielijnen verstoord en het virus heeft voedselfabrieken platgelegd. Boeren vernietigen hun oogsten en veehouders dumpen hun melk, omdat afnemers als restaurants en scholen hun deuren moesten sluiten.
Met name in de vleesindustrie zijn er grote problemen. In het Midwesten staan grote vleesverwerkende bedrijven die de bulk van de vleesproducten leveren aan de rest van het land. In deze fabrieken staan lopende-bandwerkers dicht op elkaar en het duurde dan ook niet lang voordat het virus er uitbrak. Honderden werknemers raakten ziek en tientallen zijn overleden. Verschillende bedrijven hebben tijdelijk hun operaties moeten stilleggen (zie hier, hier en hier).
Verslag voor Journaal: een voedelscrisis dreigt voor Amerika
De sluitingen veroorzaken een domino-effect. Slagers zitten zonder vlees en varkenshouders kunnen dieren niet meer kwijt. Ze zijn inmiddels begonnen met het ruimen van de varkens. De verwachting is dat consumenten de komende weken steeds meer lege schappen zien in de vleesafdelingen van de supermarkten. Het leidt tot extreme contrasten. Terwijl boeren hun oogsten vernietigen, zijn er grote tekorten ontstaan bij voedselbanken. Daar is een groeiende vraag, nu tientallen miljoenen Amerikanen hun baan hebben verloren.
President Trump heeft de vleesindustrie deze week als “cruciale infrastructuur” bestempeld. Hij ondertekende een decreet waarmee hij de vleesverwerkende bedrijven in feite dwingt open te blijven. Dat leidde tot kritiek van de vakbonden die wezen op het gezondheidsrisico’s van hun werkers.
LUISTERTIP: Campagne voeren in tijden van corona
Joe Biden in zijn geïmproviseerde studio in de kelder van zijn huis (foto: Reuters)
Joe Biden in zijn geïmproviseerde studio in de kelder van zijn huis (foto: Reuters)
Tal van voorverkiezingen zijn uitgesteld. De Democratische partijconventie is met een maand verschoven. Grote campagnebijeenkomsten zijn niet meer mogelijk. De pandemie heeft nu al een enorme impact op de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Dus hoe doe je dat: campagne voeren in tijden van corona? De ene presidentskandidaat gaat dat makkelijker af dan de ander. Luister naar dit verslag van collega Marieke de Vries voor Nieuws en Co.
Hoop, wensdenken en de realiteit
Trump ondertekent een wet waarmee miljarden vrijkomen om kleine bedrijven overeind te houden (foto: Reuters)
Trump ondertekent een wet waarmee miljarden vrijkomen om kleine bedrijven overeind te houden (foto: Reuters)
Het is niet gek dat regeringen hoop bieden in deze bange dagen. President Trump heeft vaak gezegd dat hij optimisme wil uitstralen om burgers moed in te spreken. Maar zijn probleem is dat hij dit in extremis heeft doorgetrokken. Hij prijst voortdurend zijn eigen “daadkrachtige” aanpak van de coronacrisis (hij geeft zichzelf als rapportcijfer een tien) en voorspelt dat Amerika zich snel uit dit diepe dal zal trekken.
Dat optimisme is grotendeels ingegeven door wensdenken. Trump ziet de economische crisis als de grootste bedreiging voor zijn herverkiezing en wil daarom het liefst zo snel mogelijk de economie op gang krijgen. Het Witte Huis is dan ook geneigd de situatie rooskleuriger af te schilderen dan ze in werkelijkheid is. Vice-president Pence verklaarde vorige week nog vol goede moed dat “deze crisis grotendeels achter de rug is op Memorial Day”. Memorial Day is op 25 mei.
The White House
The United States will defeat the Coronavirus and make a total economic comeback. https://t.co/LS7bkQmVQ7
Maar de experts van Trumps regering klinken een stuk soberder. Dr. Birx, een van de leidende figuren in de corona taskforce, zegt dat restricties zoals social distancing nog zeker de hele zomer van kracht zullen zijn. Volgens Dr. Fauci wordt alles pas echt normaal als er een vaccin is. Het zal nog zeker een jaar duren voordat er een vaccin beschikbaar is en waarschijnlijk duurt het nog veel langer. Economen verwachten dat de krimp in het tweede kwartaal veel groter zal zijn dan het tweede kwartaal. Veel bedrijven zullen ophouden te bestaan, zoals in de olie-industrie.
Die tegenstrijdige geluiden uit de Amerikaanse overheid zien we ook terug bij de staten. Verschillende staten beëindigen de komende dagen hun stay-at-home orders en versoepelen ze de noodmaatregelen. Dit wordt toegejuicht door Trump, terwijl veel van de staten niet voldoen aan de richtlijnen die de president zelf heeft opgesteld. In het drie-stappenplan dat Trump eerder deze maand presenteerde, stelde hij dat staten pas hun noodmaatregelen konden terugschroeven als er over een periode van veertien dagen een significante daling van het aantal coronabesmettingen had plaatsgevonden. De meeste staten voldoen niet aan die voorwaarde.
Niemand weet hoe deze crisis zal aflopen. Gedraagt het coronavirus zich als de griep en zal het grotendeels in de zomer verdwijnen? Komt er een tweede of derde golf? Belanden we in een serieuze economische depressie die nog vele maanden, misschien wel jaren zal voortslepen? Of wordt het een relatief korte “v-shaped recovery”? In deze fase hebben we nog maar weinig antwoorden op die vragen. Maar twijfel over de rooskleurige vergezichten van het Witte Huis is zeker gerechtvaardigd.
Test, trace & isolate
Een testlocatie in Florida (foto: Reuters)
Een testlocatie in Florida (foto: Reuters)
Die twijfel geldt ook voor alle optimistische voorspellingen van Trump over het testen. Op dit gebied ontstaat er steeds meer internationale consensus over de juiste aanpak. Een combinatie van veelvuldig testen, het traceren van mensen die in aanraking zijn geweest met coronapatiënten en het isoleren van besmette mensen, wordt gezien als de meest effectieve methode. Zuid-Korea, Taiwan, Singapore en Duitsland zijn de lichtende voorbeelden. Een agressieve aanpak maakt de weg vrij voor versnelde versoepelingen, zo is de gedachte.
De al eerder genoemde Dr. Fauci heeft aangegeven dat hij dezelfde kant wil uitgaan, maar hij heeft ook meerdere malen gezegd dat Amerika nog lang niet zo ver is. Volgens Fauci moet Amerika’s testcapaciteit minimaal verdubbelen, willen ze een grip krijgen op de epidemie. Trump is het daar niet mee eens. Hij klopt zich voortdurend op de borst dat Amerika meer mensen test dan wie dan ook.
Donald J. Trump
The only reason the U.S. has reported one million cases of CoronaVirus is that our Testing is sooo much better than any other country in the World. Other countries are way behind us in Testing, and therefore show far fewer cases!
In absolute cijfers heeft hij gelijk (de VS heeft sinds januari meer dan zes miljoen mensen getest), maar in testen per hoofd van de bevolking is Amerika zeker geen koploper.
Bron: Our World In Data
Bron: Our World In Data
Opnieuw: waarom zouden we de beweringen van Trump en zijn regering nog geloven? Begin maart beloofde het Witte Huis dat er aan het einde van vorige maand 27 miljoen testen beschikbaar zouden zijn. Ze komen begin mei niet eens in de buurt van dat getal. Deze week beweerde Trump dat Amerika binnenkort vijf miljoen mensen per dag kan testen, maar de admiraal die verantwoordelijk is voor deze operatie deed het af als onzin. “There is absolutely no way on earth, on this planet or any other planet, that we can do 20 million tests a day, or even five million tests a day.“
Trump heeft ook beweerd dat er een heel systeem is opgetuigd om mensen te traceren die in aanraking zijn gewest met coronabesmettingen. Opnieuw wordt hij tegengesproken door de experts. Om mensen effectief te kunnen traceren heb je in de Verenigde Staten minimaal 100.000 contact tracers nodig, zo concludeert een onderzoek van de Johns Hopkins Universiteit. Op dit moment zijn er nog geen 8.000 contact tracers in heel Amerika.
Trumps ruzie met de Democratische gouverneurs, deel zoveel
Trump kijkt naar een persconferentie van de Democratische gouverneur Cuomo (foto: Reuters)
Trump kijkt naar een persconferentie van de Democratische gouverneur Cuomo (foto: Reuters)
Trump is in een gecompliceerd politiek gevecht verwikkeld waarin hij soms aan de kant van de Republikeinen staat, en soms tegenover de Republikeinen. Het begon allemaal met uitspraak van Mitch McConnell, die zei dat staten in nood zich maar beter bankroet kunnen verklaren om zo van hun financiële verplichtingen af te komen. Democraten sturen juist aan op een nieuwe injectie voor de staten, maar de Republikeinen lijken zich daartegen te verzetten, met McConnell voorop. De Republikeinse leider deed het af als “blue state bail-outs”.
“I would certainly be in favor of allowing states to use the bankruptcy route. It saves some cities. And there’s no good reason for it not to be available. My guess is their first choice would be for the federal government to borrow money from future generations to send it down to them now so they don’t have to do that. That’s not something I’m going to be in favor of.”
Dat leidde tot woedende reacties van Democratisch én Republikeinse gouverneurs. De Republikeinse gouverneur Larry Hogan van de staat Maryland zei dat McConnell “zijn uitspraak waarschijnlijk zal betreuren”. Hij hoopte de Republikeinse Senaatsleider alsnog te overtuigen van de noodzaak om honderden miljarden uit te trekken voor de staten. Toch bemoeide president Trump zich maar al graag met dit gevecht en zag een kans om uit te halen naar Democratisch geleide staten als Illinois.
Donald J. Trump
Why should the people and taxpayers of America be bailing out poorly run states (like Illinois, as example) and cities, in all cases Democrat run and managed, when most of the other states are not looking for bailout help? I am open to discussing anything, but just asking?
Dat is een riskante positie die de president inneemt. De vier grootste nettobetalers aan de federale overheid (Connecticut, Massachusetts, New Jersey en New York) zijn allemaal staten die door Democraten geleid worden. Ook Illinois zit in de top tien van staten die meer geld overmaken aan de federale overheid dan dat ze ontvangen vanuit Washington. Drie van de vier grootste netto-ontvangers van federale gelden zijn Republikeinse staten, waaronder Mitch McConnells thuisstaat Kentucky. Gouverneur Cuomo van New York wees er fijntjes op dat zonder de belastingcenten van New York armere staten als Kentucky in grote problemen zouden komen.
“New York State has been bailing them out every year for decades. If you want to do an analysis of who is a giver and who is a taker, we are the No. 1 giver. … We’re the No. 1 donor state. And if you want to look at — who are the donor states? They are the same states they’re talking about now. Who are the taker states? Kentucky, the southeast part of the country.“
Trump zoveelste voorstel voor een miljardeninvestering in de infrastructuur
Toch heeft Trump geen moeite om de portemonnee te trekken als het om zijn favoriete stokpaardjes gaat. Hij heeft geregeld gepleit voor een investering van vele honderden miljarden dollars in de krakkemikkige Amerikaanse infrastructuur. Hij heeft de afgelopen drie jaar al zo vaak een “infrastructure week” gelanceerd dat dit een running gag is geworden. Maar het is wel een thema waar hij steun krijgt van de Democraten. Nu de Amerikaanse economie in een zware crisis is beland, heeft Trump andermaal een grootscheeps infrastructuurplan voorgesteld.
Maar op dit vlak staat hij regelrecht tegenover de Republikeinen in het Congres. Nieuwssite Axios meldde dat Mitch McConnell zich met hand en tand verzet tegen een nieuwe miljardeninjectie in de Amerikaanse economie. Tijdens de eerste drie jaar van Trumps presidentschap was het begrotingstekort al vóór de pandemie tot recordhoogte opgelopen. Volgens de Amerikaanse variant van de Rekenkamer zal het tekort dit jaar bijna verviervoudigen tot $3.700 miljard. McConnell vindt het welletjes en hij heeft geen zin om de overheid in nog meer schulden te storten.
De Republikeinen stellen zich vaak op als fiscale haviken als ze in de oppositie zitten, maar onder Republikeins leiderschap (zie Reagan, Bush jr., Trump) loopt het begrotingstekort vaak in rap tempo op. In de recente geschiedenis zijn het juist Democratische presidenten geweest die de overheidsfinanciën beter op orde hadden.
Midden in een van de zwaarste economische crises van de afgelopen honderd jaar lijkt McConnell zijn fiscaal conservatisme te hebben hervonden. In een conference call met Republikeinse senatoren riep McConnell dat zijn partij voet bij stuk moest houden. “The Democrats and the White House both need to get the message”, zo zou de Senaatsleider volgens Axios gezegd hebben. Over Trump zei hij: “We need to keep the White House in the box.” 
Biden zwijgt over de beschuldigingen van aanranding
Joe Biden en een foto van de Senaatspas van Tara Reade uit 1993
Joe Biden en een foto van de Senaatspas van Tara Reade uit 1993
We hebben het in een eerdere Trump Weekly al gehad over de donkere wolk die hangt boven Joe Bidens kandidatuur. Een voormalige stafmedewerker heeft de Democratische presidentskandidaat van aanranding beschuldigd. Tara Reade werkte in 1992 en 1993 als stagebegeleider in het kantoor van Biden toen hij nog senator was. Op een onbewaakt moment zou Biden haar tegen een muur hebben gedrukt en met zijn vingers haar gepenetreerd hebben. Reade kan zich niet herinneren wanneer het precies gebeurde, maar het zou ergens in het voorjaar van 1993 zijn geweest.
Tara Reade trad vorig jaar al naar voren met zeven andere vrouwen, die vertelden dat Biden hen tegen hun zin had geknuffeld of aangeraakt, maar Reade repte toen nog niet over aanranding. Vorige maand deed ze bij de politie van Washington DC aangifte van aanranding, ook al is de zaak inmiddels verjaard. In interviews met Amerikaanse media verklaarde ze dat over haar ervaring gesproken had met haar broer, moeder en een vriendin. Ook had ze zich beklaagd over Bidens gedrag bij collega’s in de Senaat.
De New York Times dook heel diep in dit verhaal en probeerde zo veel mogelijk bronnen te raadplegen. Verslaggever Lisa Lerer sprak met familie, vrienden, voormalige stagiaires en collega’s van Joe Bidens kantoor in de Senaat uit die tijd (luister ook deze uitgebreide podcast over dit graafwerk). De moeder van Tara Reade is inmiddels overleden, maar de broer en vriendin bevestigden dat Reade destijds met hen gesproken had over de beschuldigingen. Medewerkers van Reade en Biden uit die tijd konden zich echter niets herinneren. Reade zou in 1993 (op papier) een klacht hebben ingediend bij een commissie van het Congres, maar de krant wist die niet terug te vinden. Een officiële klacht had volgens de regels van het Congres geleid moeten hebben tot een hoorzitting, maar er is geen enkele aanwijzing dat die heeft plaatsgevonden.
Deze week traden twee nieuwe getuigen naar voren. Een buurvrouw (en tevens Biden-supporter) verklaarde dat Reade in 1995 en 1996 in detail vertelde over de beschuldigingen. “Dit heeft plaatsgevonden. Dat weet ik zeker, omdat ik me herinner dat ze daarover vertelde”, zei ze in een interview met Business Insider. Volgens een tweede getuige, een oud-collega uit Californië, had Reade haar verteld over seksueel ongewenst gedrag van een baas en dat dit de reden was voor haar ontslag destijds.
En er is meer. De (inmiddels overleden) moeder van Tara Reade had volgens Reade in 1993 bij haar erop aangedrongen om naar de politie te stappen, maar dat deed ze uiteindelijk niet. In interviews vertelde Reade dat haar moeder in 1993 in een tv-uitzending van CNN-presentator Larry King gesproken had over haar dochter, al kon ze zich niet meer precies herinneren wanneer. Nieuwssite The Intercept wist de desbetreffende uitzending deze week terug te vinden.
Tara Reade's Mother Interview Clip on Larry King (1993)
Er is een moment waarin kijkers kunnen inbellen en vragen stellen aan een panel van Larry King. In de uitzending belt een vrouw (die niet met naam genoemd wordt) uit de Californische plaats San Luis Obispo met vraag voor Larry King. De woordenwisseling gaat als volgt:
Beller: “Yes, hello. I’m wondering what a staffer would do besides go to the press in Washington? My daughter has just left there, after working for a prominent senator, and could not get through with her problems at all, and the only thing she could have done was go to the press, and she chose not to do it out of respect for him.”
Larry King: “In other words, she had a story to tell but, out of respect for the person she worked for, she didn’t tell it?”
Beller: “That’s true.”
De moeder van Reade woonde dat jaar in San Luis Obispo en haar dochter zou bevestigen dat het de stem was van haar moeder. Haar moeder vertelt in de uitzending niet waarvan de senator beschuldigd is, ze heeft het enkel over “her problems”. Maar dit alles versterkt wel het relaas en de tijdlijn van Reades beschuldigingen.
Een woordvoerder van Biden ontkent de beschuldigingen in alle toonaarden, al heeft de Democratische presidentskandidaat zelf nog niet gereageerd. In de afwezigheid van hard bewijs blijft dit het woord van de een tegen de ander, maar de recente onthullingen hebben ervoor gezorgd dat dit verhaal Biden blijft achtervolgen.
Biden en de Democraten hebben zichzelf in een hoek gedrukt. Toen Christine Blasey Ford de kandidaat-rechter Brett Kavanaugh beschuldigde van aanranding, zei Biden dat ze haar “het voordeel van de twijfel” moesten geven. “Believe Women” werd een gevleugelde uitspraak in het #MeToo-tijdperk, mede aangezwengeld door de Democraten. Nu Biden zelf beschuldigd wordt van aanranding, haasten Democraten zich te zeggen dat er niets aan de hand is. Daarmee verschillen ze niet veel van de Republikeinen die meteen riepen dat Kavanaugh onschuldig was.
Het duurde even, maar de Amerikaanse media zijn steeds uitgebreider gaan berichten over deze zaak. Wel is het opvallend dat de grote tv-zenders Tara Reade mijden. Alleen Fox News wil haar graag interviewen, maar Reade weigert op te treden voor de camera’s van de conservatieve nieuwszender. Ook wil ze niet verschijnen bij uitgesproken linkse zenders. “Ik wil niet gebrandmerkt worden als een progressief, ik wil ook niet gebrandmerkt worden als een Trump-aanhanger", zei ze in een interview met de New York Times.
De Democratische presidentskandidaat heeft nog steeds niet persoonlijk gereageerd op de aantijgingen, terwijl de druk steeds groter wordt om dat wel te doen (zie ook dit hoofdcommentaar van de Washington Post). Daarom kwam de reactie van de Democratische leider Pelosi zo kolderiek over. Ze zei tevreden te zijn met het antwoord van Biden, terwijl er nog steeds geen reactie is geweest van zijn kant.
De hele kwestie is een lastige uitdaging voor journalisten, zeker bij zaken die vele tientallen jaren geleden zouden hebben plaatsgevonden. Je moet de aantijgingen serieus nemen, maar tegelijk kan en moet je kritische vragen stellen. Washington Post-verslaggever Monica Hesse legde de taaie afweging die je telkens maakt, in dit artikel goed uit. “De meeste aanrandingen hebben geen ooggetuigen. In de meeste zaken is er geen DNA-bewijs. […] De journalistiek heeft beperkingen, het geheugen heeft beperkingen, mensen hebben beperkingen, stelt Hesse.
Haar collega Ruth Marcus, die zeer ruime ervaring heeft in verslaggeving over seksuele misdrijven, zet in dit artikel haarfijn uiteen wat de sterkte en zwaktes zijn in deze zaak. Grootste sterkte in vergelijking met het verhaal van bijvoorbeeld Christine Blasey Ford: er zijn meerdere getuigen, zoals haar broer, vriendin en buurvrouw. Grootste zwakte: Reade heeft niet altijd een consistent verhaal verteld.
Trump haalt uit naar zijn campagnemanager
Trumps campagnemanager Brad Parscale (foto: Reuters)
Trumps campagnemanager Brad Parscale (foto: Reuters)
Verschillende Amerikaanse media (hier en hier) meldden de afgelopen dagen dat Trump in woede is uitgebarsten tegenover zijn campagnemanager Brad Parscale. Na een lichte stijging in de peilingen, is Trump weer teruggezakt op zijn oude niveau en dat zint de president niet. Toen Parscale interne peilingen presenteerde, waaruit blijkt dat Trump in belangrijke swing states achter loopt op Biden, was de president laaiend. Hij gaf de schuld aan Parscale en hij dreigde zijn campagnemanager zelfs voor de rechter te slepen.
Het rommelt al een tijdje in het Witte Huis over de dagelijkse persbriefings van de corona taskforce. Trump heeft die aangegrepen als podium om campagne te voeren en zijn grieven te uiten over de Democraten en de media. Zijn medewerkers zijn bang dat dit averechts werkt en dat de wilde persconferenties (die vaak twee uur duren) hem zwevende kiezers kunnen kosten. Zij hebben er bij de president op aangedrongen om de zijn optredens in te korten, maar Trump wil daar echter niets van weten. Hij ziet de briefings, waarnaar miljoenen mensen kijken, als de perfecte gelegenheid om zijn publiek te bereiken. “People love them”, zou hij gezegd hebben.
Na zijn absurde uitspraken over ultraviolet licht en injecties met ontsmettingsmiddel leek Trump een paar dagen te luisteren naar zijn adviseurs. Vorige week vrijdag verscheen hij kort voor de camera’s en beantwoordde hij voor het eerst in weken geen vragen. Zaterdag en zondag waren er helemaal geen persconferenties meer. Aan het begin van de week kondigde het Witte Huis aan dat er ook maandag geen briefing meer was, maar Trump veranderde op het allerlaatste moment van gedachte. Sindsdien is het weer business as usual.
Bullshit du Jour
De Bullshit du Jour-bokaal is deze week in handen van Trumps schoonzoon Jared Kushner. Op de dag dat Amerika meer dan 60.000 coronadoden telde en een miljoen besmettingen registreerde, noemde Kushner de aanpak van de federale overheid “a great success story”. Jared Kushner deelt het onverbeterlijke optimisme van zijn schoonvader. “I think you’ll see by June a lot of the country should be back to normal, and the hope is that by July the country’s really rocking again.”
Congreslid Justin Amash gooit zich in de strijd
Justin Amash (foto: Reuters)
Justin Amash (foto: Reuters)
Voormalig kruisridder van de Tea Party-factie, ex-Republikein en tegenwoordig onafhankelijk Congreslid Justin Amash gooit zich in de strijd om het presidentschap voor de Libertarische Partij.
Justin Amash
Today, I launched an exploratory committee to seek the @LPNational’s nomination for president of the United States. Americans are ready for practical approaches based in humility and trust of the people.
Amash is een van de meest principiële conservatieven in het Congres. Hij was medeoprichter van de Freedom Caucus, een ultralibertaire en oerconservatieve factie binnen de Republikeinse fractie van het Huis van Afgevaardigden. De vleugel werd opgericht als reactie op Obamacare en surfte mee met de opkomst van de Tea Party-beweging. Het voornaamste streven van de factie was (toen) een kleinere overheid en verlaging van de belastingen.
Amash voelde zich steeds ongemakkelijker binnen de Freedom Caucus (en de Republikeinse partij), omdat die zich steeds meer ging vereenzelvigen met Trump (die in de ogen van Amash geen echte conservatief is). Het eindrapport van speciaal aanklager Mueller was voor hem al aanleiding genoeg om Trump af te zetten. Vorig jaar zomer stapte hij uit de Republikeinse partij en ging door als onafhankelijk Congreslid. Hij stemde in december mee met de Democraten toen die de Articles of Impeachment tegen Trump aannamen.
Ik durf nu al rustig te stellen dat Amash geen enkele kans maakt in de strijd om het presidentschap, maar hij vertegenwoordigt wel een kiesdistrict in Michigan. Het is een van de drie staten (samen met Pennsylvania en Wisconsin) waar dit jaar de presidentsverkiezingen beslist worden. Trump won Michigan in 2016 met slechts 10.700 stemmen verschil (0,23%) van Clinton.
Ik kreeg de afgelopen dagen al verschillende keer deze vraag van volgers. Wie gaat dit het meeste pijn doen: Trump of Biden? Je kan twee kanten uit redeneren (dat is een sjieke variant van: ik weet het niet). Amash is zo conservatief en libertair dat hij nauwelijks Democratische of zwevende kiezers weg zal snoepen van Biden. Hij vist dus vooral in de vijver van Republikeinse kiezers en ondermijnt daarmee de kansen van Trump.
Maar je zou ook kunnen zeggen dat Amash een alternatief is voor Republikeinse kiezers die Trump absoluut niet pruimen en die op het punt stonden met dichtgeknepen neus op Biden te stemmen. Dit scenario zou dus in het nadeel zijn voor Joe Biden. Nogmaals, ik vind het lastig om een afweging te maken (lees voor intelligentere analyses dit, dit, dit en dit artikel), al viel het me wel op dat je de zenuwachtigste reacties zag bij de Democraten en de Never Trump Republikeinen.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.