Bekijk profielpagina

Trump Weekly - vrijdag 1 maart 2019

Revue
 
Goedemorgen! We hebben vandaag een knetterende Trump Weekly met een explosieve getuigenis van oud-adv
 

Arjen van der Horst

1 maart · Editie #143 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Goedemorgen!
We hebben vandaag een knetterende Trump Weekly met een explosieve getuigenis van oud-advocaat Michael Cohen en een mislukt topoverleg in Vietnam. De Democraten proberen de noodtoestand van Trump ongedaan te maken en we belichten een onbekende, maar cruciale figuur in het Rusland-onderzoek.
Veel leesplezier!
Leestijd is 15-16 minuten
Jullie kunnen ons ook volgen op Twitter: @ArjenUSA

🔥Trumps fixer getuigt🔥
Michael Cohen voor de onderzoekscommissie in het Congres (foto: Reuters)
-“Hoe vaak heeft u in opdracht van Trump mensen bedreigd?”
“Waarschijnlijk best vaak.”
-“Hoe vaak? Twintig keer?”
“Meer.”
-“Vijftig keer?”
“Meer.”
- “Honderd keer?”
“Meer.”
- “Tweehonderd keer?”
“Meer.”
-“Vijfhonderd keer?”
“Dat komt in de buurt.”
Washington was deze week getuige van politiek spektakel en Amerika keek gretig mee. Alle kabelzenders en omroepen schakelden woensdag live naar een vergaderzaal in de hoofdstad toen Trumps voormalige advocaat Michael Cohen plaats nam om te getuigen over zijn voormalige baas. Dit was de zelfverklaarde fixer en pitbull van Trump, die nog niet zo lang geleden de president koste wat het kost zou beschermen. “Ik ben de man die bereid is een kogel op te vangen voor de president", zei hij in een interview met Vanity Fair in 2017.
Maar vorig jaar kwam de grote ommezwaai en besloot hij mee te werken met federale aanklagers en het Rusland-onderzoek van speciaal aanklager Mueller. Het leidde tot meerdere schuldbekentenissen en een gevangenisstraf van drie jaar voor de consigliere uit New York. Bij het verhoor van deze week kon Amerika zelf vernemen wat Cohen eerder al aan zijn ondervragers had verteld. De ex-advocaat (de staat New York heeft hem uit het ambt gezet) gebruikte de tactiek van de verschroeide aarde. In zijn openingsverklaring fakkelde Cohen de reputatie van zijn voormalige baas op spectaculaire wijze af.
“Ik schaam me voor mijn eigen falen. Ik accepteer openlijk de verantwoordelijkheid voor mijn falen door mijn schuld te erkennen voor de rechtbank in New York. Ik schaam me voor mijn zwakte en mijn misplaatste loyaliteit aan meneer Trump. Ik schaam me voor de dingen die ik deed om meneer Trump te beschermen en promoten. Ik schaam me ervoor dat ik Trumps illegale daden heb verborgen, terwijl ik beter naar mijn geweten had kunnen luisteren. Ik schaam me, omdat ik weet wat meneer Trump is: een racist, een oplichter en een bedrieger.”
Michael Cohen Complete Opening Statement (C-SPAN)
Wat volgde was een reeks van zware beschuldigingen aan het adres van de president. Trump was volgens Cohen op de hoogte van het voornemen van WikiLeaks om gestolen e-mails van de Democraten te lekken. De president overtrad moedwillig de wet met zwijggeldconstructies. Daarmee wilde Trump voorkomen dat een porno-actrice en een Playboymodel met verhalen over een seksaffaire naar buiten zouden treden. Cohen was meerdere malen getuige van racistische uitspraken van de president.
Trump loog over zakenactiviteiten in Rusland. Volgens Cohen was Trump ook op de hoogte van een omstreden ontmoeting van zijn zoon Donald jr. met een Russische advocate, die schadelijke informatie van de Russische overheid over Hillary Clinton in het vooruitzicht had gesteld. De president verzon een medische kwaal om militaire dienst in Vietnam te ontduiken. Als zakenman sjoemelde Trump met zijn financiële cijfers om een gunstige banklening te krijgen.
De lijst leek eindeloos.
Er waren ook momenten dat Cohen behulpzaam was voor de president. Hij had geen directe bewijzen dat Trump had samengespannen met de Russen om de presidentsverkiezingen te beïnvloeden, al zei hij wel “dat ik zo mijn vermoedens heb”. Hij hielp ook een aantal hardnekkige geruchten uit de wereld. Trump heeft een geheim liefdeskind. Cohen: bestaat niet. Er is een video waarop te zien is hoe Trump zijn vrouw Melania slaat. Cohen: er is geen video en Trump zou nooit zijn vrouw slaan. De beruchte “pee tape”. Cohen: die is er niet. Trump zou miljoenen aan Russisch maffiageld witwassen met de verkoop van appartementen in Trump Tower. Cohen: daar klopt niets van.
“Trump heeft goede en slechte kanten. Maar de slechte kant wint het altijd van zijn goede zijde. Sinds hij president is, is hij de slechtste variant van zichzelf geworden. Hij is in staat om zich aardig voor te doen, maar hij is niet aardig. Hij is in staat tot genereuze daden, maar hij is niet genereus. Hij is in staat om trouw te zijn, maar hij is op fundamentele wijze trouweloos”, aldus Michael Cohen.
Brengt Cohen de president verder in de problemen?
Foto: Reuters
Dat is de hamvraag natuurlijk. Hoe explosief de uitspraken van Cohen ook waren, ik betwijfel of dit Trump nieuwe, juridische problemen oplevert. Echt nieuwe feiten kwamen niet aan het licht. Veel wisten we al van schuldbekentenissen, aanklachten en spitwerk van de Amerikaanse media.
De kernvraag is wat speciaal aanklager Mueller met al deze informatie doet. Voor hem zijn Cohens uitspraken niet nieuw; hij had hem immers al zeventig uur lang verhoord. Mueller en federale aanklagers hebben wel een probleem. Cohen is een notoire leugenaar, zoals hij zelf ook toegaf. Vorig jaar loog hij zelfs onder ede tegenover het Congres en dat maakt Cohen meteen een minder betrouwbare getuige. Mede door dat liegen draait hij voor drie jaar de gevangenis in.
Uit eerdere aanklachten hebben we gezien dat Mueller alleen die uitspraken van Cohen als “waar” bestempelt, als hij ook aanvullend en overtuigend bewijsmateriaal heeft. Het sterkste verhaal van Cohen ging dan ook over het zwijggeld dat hij betaalde aan Stormy Daniels. Hij liet cheques van de betaling aan de porno-actrice zien en de compensatie die Trump hem daarvoor later zou geven. Met die betaling zijn volgens federale aanklagers op illegale wijze de presidentsverkiezingen van 2016 beïnvloed. Het zwijggeld was namelijk bedoeld de campagne van Trump te beschermen en had aangemerkt moeten worden als eendonatie. Deze getuigenis van Cohen vormt tot dusverre het grootste juridische gevaar voor de president.
De cheque van Trump die onderdeel was van de zwijggeldconstructie (foto: Reuters)
Maar met andere beschuldigingen kwam Cohen in een grijs gebied. Vorig jaar loog Cohen onder ede tegenover het Congres over bouwplannen voor een Trump Tower in Moskou. BuzzFeed News had eerder dit jaar bericht dat de president Cohen de opdracht had gegeven om te liegen. Als dat inderdaad zo was, zou je dat kunnen opvatten als belemmering van de rechtsgang. Maar had Trump die opdracht daadwerkelijk gegeven? Mueller zelf sprak het bericht van BuzzFeed tegen.
Cohen zei daar het volgende over:
“Meneer Trump heeft me nooit direct de opdracht gegeven om te liegen tegenover het Congres. Zo opereert hij niet. Tijdens de verkiezingscampagne was ik actief betrokken bij zakenonderhandelingen in Rusland voor hem. Als we hierover spraken, keek hij me aan en zei hij dat hij geen enkel zakenbelang had in Rusland. Hij loog het Amerikaanse volk voor door hetzelfde tegen hen te zeggen. Op zijn eigen manier zei hij tegen me dat ik moest liegen. […] De president geeft je geen bevel, hij spreekt in codetaal. Ik begrijp die taal omdat ik tien jaar voor hem heb gewerkt.”
Is dit nu belemmering van de rechtsgang? Zonder aanvullend bewijs is de omschrijving van Cohen volgens juridische experts te vaag om Trump in de problemen te brengen. De schade is dan ook vooral politiek. Dit was de man die alles wist van de financiële handel en wandel van de Trump-familie en jarenlang een innige band had met de president, maar die hem nu afschilderde in de donkerste termen.
Republikeinen zetten het tegenoffensief in
De Republikeinse Congresleden Mark Meadows en Jim Jordan (foto: Reuters)
Het verhoor van Michael Cohen legde nog iets bloot: president Trump heeft de Republikeinse partij volledig in zijn zak. Een onderzoekscommissie van het Huis van Afgevaardigden behoort aan de waarheidsvinding te doen en de macht van de president te controleren, ongeacht je politieke kleur. Maar de Republikeinse leden van de commissie traden vooral op als advocaten van de president. Ze deden er alles aan om Michael Cohen als een onverbeterlijke leugenaar af te schilderen, wiens woorden je nooit kan vertrouwen.
Congreslid Mark Meadows liet zelfs een zwarte aanhanger van Trump als “bewijsstuk A” opdraven om te bewijzen dat de president niet racistisch is (dit was overigens dezelfde Meadows die opriep om president Obama “terug te sturen naar Kenia”). Een dag na het verhoor verzochten de Republikeinen het ministerie van Justitie om Cohen te laten vervolgen voor meineed. Het geeft meteen aan hoe de Republikeinen zich zullen opstellen als het aankomt tot een eventuele impeachmentprocedure. De Republikeinen zullen koste wat het kost Trump beschermen.
In hun aanvallen op Cohen schoten de Republikeinen ook zichzelf in de voet, zoals de conservatieve commentator Byron York opmerkte. Delen van de getuigenissen van Cohen waren in het voordeel van Trump, met name zijn ontkenning dat er bewijs was van samenspanning tussen Trump en de Russen. De ultraloyale opstelling van de Republikeinen verleidde Cohen zelfs tot een waarschuwing. “Ik deed precies wat jullie nu doen. Tien jaar lang beschermde ik meneer Trump. Kijk wat er met mij gebeurd is. Als jullie Donald Trump volgen, zoals ik blindelings deed, zullen jullie dezelfde gevolgen ondervinden als ik.”
The Art of No Deal
Foto: Reuters
Terwijl Cohen alle aandacht opslokte in Amerika, was president Trump in Vietnam voor topoverleg met de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un. Het was duidelijk dat het verhoor van Cohen als een donkere wolk hing boven de topontmoeting. Trump verliet het diner met Kim Jong-un vroegtijdig om het verhoor te kunnen zien in zijn hotelkamer. De keuze van de Amerikaanse media om vooral de aandacht te richten op Cohen, was overigens terecht. De eerste dag in Hanoi was niet meer dan een grote photo op voor beide leiders. Het echte overleg zou pas een dag later plaatsvinden.
Maar ook over de tweede dag kunnen we vrij kort zijn. Trump en Kim braken de onderhandelingen abrupt af. Volgens de president eisten de Noord-Koreanen het volledig opheffen van de internationale sancties. In ruil daarvoor waren de Noord-Koreanen bereid slechts één nucleaire faciliteit te ontmantelen. Voor de Amerikanen ging deze concessie niet ver genoeg. “Soms is het beter om weg te lopen bij de onderhandelingen”, verklaarde Trump tijdens de persconferentie In Hanoi. Een werklunch met Kim Jong-un ging niet meer door.
Voor de liefhebbers: Trumps hele persconferentie in Hanoi
Pyongyang spreekt overigens de lezing van Trump tegen. In een zeldzame persconferentie zeiden de Noord-Koreaanse onderhandelaars dat ze een volledige opheffing van de sancties niet hadden geëist. Ze hadden slechts om een gedeeltelijke opheffing gevraagd. Het mislukken van de top is een tegenslag voor de Amerikaanse president. Trump had op voorhand al de onderhandelingen met Noord-Korea een “historisch succes” genoemd en hij zinspeelde op de Nobelprijs voor de Vrede. Nu komt hij met lege handen thuis.
Een naïeve en amateuristische strategie
Noord-Korea is al decennialang een hoofdpijndossier voor opeenvolgende Amerikaanse regeringen. Meerdere malen hebben de Amerikanen lange en complexe onderhandelingen gevoerd met Pyongyang om de nucleaire ambities van Noord-Korea in te tomen. Soms leverde dat harde afspraken op, maar die zouden telkens als los zand uit elkaar vallen.
Vorig jaar verklaarde Trump in Singapore vol bravoure dat de wereld rustig kon slapen. “Noord-Korea is niet langer een nucleaire dreiging.” De praktijk is echter een stuk weerbarstiger. Sinds de top in Singapore zijn Noord-Korea en de VS geen millimeter opgeschoten. Sterker nog, Noord-Korea ging volgens Trumps eigen inlichtingendiensten gewoon door met de ontwikkeling van kernwapens en langeafstandsraketten (wat Trump overigens tegenspreekt). 
De afgelopen weken begon het ook bij Trump te dagen dat een snel succes niet in het verschiet lag. Hij stelde in de aanloop naar de top de verwachtingen drastisch bij. Hij zou geen verregaande concessies van Kim Jong-un eisen. “Zolang ze geen langeafstandsraketten of kernwapens testen, zijn wij tevreden.” Maar zelfs met die laaggespannen verwachtingen kwam het niet tot afspraken in Hanoi.
Trump ging met lege handen naar huis (foto: Reuters)
Trump heeft zich altijd smalend uitgelaten over de pogingen van zijn voorgangers om Pyongyang in het gareel te krijgen. In zijn ogen hadden ze de problemen met Noord-Korea allang kunnen oplossen. Trump zou de klus wel even klaren. De president had geen zin in een complexe, langdurige onderhandelingen, zoals ze in het verleden plaatsvonden. Voorbereidingen voor de topontmoetingen met de Noord-Koreaanse leider vond hij overbodig.
Op de eerste dag van de top was het all smiles. Trump benadrukte hoe “productief” de onderhandelingen verliepen. Hij roemde de “very, very good relationship” met de dictator uit Noord-Korea. Trump noemde zijn gesprekspartner “mijn vriend” en een “great leader”. Hij ging de onderhandelingen in met dezelfde instelling zoals hij dat in het verleden deed met een zakendeals in New York. In een tête-à-tête zou hij al improviserend en met charme en persoonlijke overredingskracht de Noord-Koreaanse leider overtuigen zijn kernwapens op te geven. Deze week bleek hoe naïef en amateuristisch deze aanpak was. 
Het mislukken van de top leidde meteen tot hoongelach bij zijn opponenten. Trumps is de zelfverklaarde “master dealmaker”, maar als het erop aankomt, schiet hij hopeloos te kort. Met een beetje goede wil kun je er nog een positieve draai aan geven. Trumps medewerkers waren in de aanloop naar de top bevreesd dat de president zich in de luren zou laten leggen door Kim Jong-un. Ze waren bang dat de president in zijn verlangen naar een klinkend diplomatiek succes te veel zou weggeven aan de Noord-Koreanen in ruil voor vage beloftes van Kim Jong-un. Zover is het niet gekomen en het biedt de Amerikanen in ieder geval de mogelijkheid om druk uit te oefenen op Pyongyang. Maar in het streven naar een kernwapenvrij Noord-Korea is de wereld geen stap dichterbij gekomen.
Democraten in het geweer tegen de noodtoestand
De Democratische leider Nancy Pelosi maakt de motie bekend (foto: Reuters)
Zoals verwacht heeft de Democratische meerderheid in het Huis van Afgevaardigden een motie aangenomen waarmee ze Trumps noodtoestand ongedaan willen maken. De bal ligt nu bij de Senaat, waar de Republikeinen een meerderheid hebben. Het is goed mogelijk dat ook daar een meerderheid de noodtoestand afwijst. Er zijn genoeg Republikeinen die grote moeite hebben met de maatregel van Trump, zoals bleek uit de open brief van prominente Republikeinen die hun partijgenoten in het Congres opriepen te noodtoestand te blokkeren. Maar zelfs als de Senaat de motie aanneemt, is het een vooralsnog symbolische maatregel. Met een veto kan de president de motie vrij eenvoudig torpederen. In het Congres zijn er niet genoeg stemmen om het veto ongedaan te maken.
Bullshit du Jour
Trump heeft zichzelf wisselend door de jaren heen afgeschilderd als pro-abortus én anti-abortus. Sinds de verkiezingscampagne van 2016 plaatste hij zich heel strategisch in het anti-abortuskamp om de conservatief-religieuze kiezers binnenboord te halen. En met succes. Trump won van alle Republikeinse presidentskandidaten veruit de meeste stemmen onder evangelicals. Zo kan het dat de man die in 1999 en 2011 nog zei dat hij grote voorstander van abortus was, nu steeds extremere posities inneemt tégen abortus. Zo beweerde hij deze week dat Democraten tegen wetgeving hebben gestemd waarmee ze in feite baby’s na de geboorte kunnen “executeren”.
Donald J. Trump
Senate Democrats just voted against legislation to prevent the killing of newborn infant children. The Democrat position on abortion is now so extreme that they don’t mind executing babies AFTER birth....
2:50 AM - 26 Feb 2019
Het draait om de Born-Alive Abortion Survivors Protection Act, een wetsvoorstel dat de Republikeinen ingediend hebben. Het wetsvoorstel schrijft voor dat artsen er alles aan moeten doen om een baby in leven te houden als die na een abortus levend wordt geboren. Tegenstanders van de wet noemen het voorstel overbodig. Er bestaat immers al een vergelijkbare wet die levend geboren baby’s beschermt: de Born-Alive Infants Protection Act van 2000.
Het overgrote deel van de abortussen in Amerika (99%) wordt uitgevoerd tussen de 1ste en 21ste week van de zwangerschap. Een baby is volgens medici pas levensvatbaar na 24 weken. Minder dan 1 procent van de abortussen vindt plaats na de 24ste week en bijna altijd is dat omdat het leven van de moeder in gevaar is of omdat de baby dodelijke afwijkingen heeft.
Het is zeldzaam dat een baby de abortus overleeft, maar soms gebeurt het. Meestal zijn de levenskansen in zulke gevallen minimaal. Het is dan aan de ouders om te beslissen of ze de baby levend willen houden, maar meestal kiezen ze ervoor de baby op natuurlijke wijze in hun armen te laten sterven. De wet die Republikeinen indienen, dwingen artsen de baby op alle mogelijke manieren levend te houden, ongeacht de wens van de ouders. Artsen die geen gehoor aan geven aan de wet, kunnen rekenen op strafvervolging.
Democraten hebben de wet nu tegengehouden, maar dat betekent niet dat kinderen nu “geëxecuteerd” kunnen worden, zoals Trump beweert. Zoals zo vaak heeft hij de interpretatie volledig uit zijn verband gerukt voor politiek gewin.
Als we over het Rusland-onderzoek spreken, hebben we het steevast over Robert Mueller. De speciaal aanklager is de centrale figuur in dit onderzoek, maar hij heeft ook een gigantisch team van onderzoekers, advocaten en aanklagers om zich heen. Al hebben we een ruw idee van de samenstelling van zijn team, we horen zelden tot nooit iets over de interne dynamiek van het onderzoek. Wie doen bijvoorbeeld alle verhoren? Is dat Mueller zelf of gebruikt hij daarvoor andere medewerkers? De New York Times publiceerde deze week een portret van Andrew Goldstein, een naam die we eigenlijk nooit horen, maar die wel een cruciale rol speelt in het Rusland-onderzoek. Mueller zelf is namelijk zelf zelden aanwezig bij de verhoren van de belangrijke verdachten. Het is Goldstein die ze aan de tand voelt.
“Mr. Goldstein, the lone prosecutor in Mr. Mueller’s office who came directly from a corruption unit at the Justice Department, has conducted every major interview of the president’s advisers. He questioned Donald F. McGahn II, Mr. Trump’s former White House counsel, and Michael D. Cohen, Mr. Trump’s former fixer and lawyer, for dozens of hours. He signed Mr. Cohen’s plea agreement. He conducted grand jury questioning of associates of Roger J. Stone Jr., the former adviser to Mr. Trump who was indicted last month.”

LEESTIP: Vrouwen in opmars
Rolling Stone wijdde een speciale editie aan de opmars van Amerikaanse vrouwen in de politiek, wetenschap en cultuur. Daarin onder meer een lang interview met de Democratische leider en oudgediende Nancy Pelosi en aparte features over drie Democratische nieuwkomers in het Amerikaanse Congres (Jahana Hayes, Ilhan Omar, en Alexandria Ocasio-Cortez).
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.