Bekijk profielpagina

Trump Daily - vrijdag 28 april

Revue
 
Good morning!Vandaag in de Trump Daily: een laatste Trump Daily, politieke hoogspanning in Washington
 

Arjen van der Horst

28 april · Editie #69 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Good morning!
Vandaag in de Trump Daily: een laatste Trump Daily, politieke hoogspanning in Washington, Michael Flynn dieper in de problemen en een overzicht van Amerikaanse commentaren over de eerste honderd dagen van president Trump.
Veel leesplezier!

Trump Daily - FINAL EDITION
Wie dacht dat dit de allerallerlaatste Trump Daily zou zijn… wees niet bevreesd. Morgen verschijnt nog een speciale FINAL EDITION, waarin ik terugkijk op de eerste honderd dagen van Trump. 
Het schrijven van de Trump Daily was de afgelopen maanden een waar (zij het tijdrovend) genoegen. Ik hoop dat jullie niet uitgeput zijn geraakt door de rollercoaster van de Amerikaanse politiek. Wellicht hebben jullie tussen de regels door het een en ander opgestoken van de soms complexe politieke processen in Washington. 
Mijn grote dank gaat uit naar mijn collega’s Wouter Zwart, Ryan Hermelijn, Jet Mok, Eline de Zeeuw en Eelco Bosch van Rosenthal die me van waardevolle adviezen en tips voorzagen. Ook wil ik de vele honderden lezers bedanken die me elke week e-mails stuurden. Jullie vragen en suggesties hebben in belangrijke mate deze nieuwsbrief vormgegeven. 
Zoals al eerder aangekondigd, zal de Trump Daily na een korte pauze terugkeren in aangepaste, minder frequente vorm. Uit het merendeel van de reacties heb ik opgemaakt dat er vooral behoefte is aan een nieuwsbrief die op een gezet tijdstip verschijnt. De Trump Daily zal daarmee waarschijnlijk een Trump Weekly worden. 
Het ga jullie goed! Tot snel weer!
Government shutdown: politieke hoogspanning
Trump was er alles aan gelegen om voor de honderdste dagen van zij presidentschap een overwinning te boeken (foto: Reuters)
Zou president Trump zijn eerste honderd dagen eindigen met een government shutdown? Vandaag loopt een deadline af voor de zogeheten debt ceiling. Het Congres moet vandaag een akkoord bereiken over de financiering van de federale overheid, anders is het geld gewoonweg op en moeten ministeries en andere federale instanties hun deuren sluiten.
Het gevaar op een government shutdown leek de afgelopen dagen geweken. Trump had twee belangrijke obstakels weggenomen in de onderhandelingen. Allereerst eiste hij niet langer dat het Congres de financiering van de Mexicaanse grensmuur zou opnemen in het akkoord. Een dag later liet het Witte Huis weten dat het de subsidies voor Obamacare blijft doorbetalen dit jaar.
Daarmee leek de weg vrij voor een deal tussen Democraten en Republikeinen. De Republikeinen dienden gisteren een zogeheten stopgap spending bill in, die de financiering van de overheid met een week verlengt. Dit is een standaard maatregel die het Congres wat meer tijd geeft om een definitief akkoord te smeden.
Maar op het allerlaatste moment kwam er een kink in de kabel. Het Witte Huis heeft nieuw leven geblazen in een Republikeinse zorgwet die Obamacare moet vervangen. Het eerste voorstel werd in maart nog getorpedeerd door de ultraconservatieve Freedom Caucus van de Republikeinse partij. Maar eerder deze week schaarde de Freedom Caucus zich achter een aangepast voorstel.
Trump wilde meteen een nieuwe stemming forceren over de zorgwet, zodat hij nog snel een overwinning op zijn naam kon schrijven in de eerste honderd dagen van zijn presidentschap. Democraten protesteerden luid en dreigden zich terug te trekken uit de deal over de financiering van de overheid. 
Het lijkt uiteindelijk met een sisser af te lopen. Bij de gematigde vleugel van de Republikeinen bestaan grote bezwaren tegen de zorgwet. Hun verzet is zo groot dat Republikeinse Congresleiders een stemming hebben afgeblazen voor deze week. Andermaal blijkt hoe diep verdeeld de Republikeinen zijn over de ontmanteling van Obamacare. Door die verdeeldheid is wel het gevaar van een government shutdown geweken. De verwachting is dat het Congres vandaag stemt over de tijdelijke verlenging van het overheidsbudget. 
Nieuw onderzoek naar Flynn
De onstlagen Nationale Veiligheidsadfviseur Michael Flynn (foto: Reuters)
Michael Flynn, de ontslagen Nationale Veiligheidsadviseur van Donald Trump, lijkt steeds dieper in de problemen weg te zakken. Het Pentagon maakte gisteren bekend dat het een onderzoek is begonnen naar betalingen die Flynn heeft ontvangen van buitenlandse regeringen. Een commissie van het Huis van Afgevaardigden concludeerde eerder deze week al dat Flynn mogelijk de wet heeft overtreden.
Flynn kreeg geld van de Russische regering voor een lezing in Moskou en de Turkse regering had hem ingehuurd als adviseur. Als oud-generaal was Flynn verplicht van tevoren toestemming te vragen aan het Pentagon en het ministerie van Buitenlandse Zaken voor deze klusjes. Ook was hij verplicht zijn werkzaamheden openbaar te maken. Beide lijkt hij niet te hebben gedaan.
Het is inmiddels het vijfde onderzoek naar de gedragingen van Michael Flynn. De FBI en drie commissies in het Amerikaanse Congres onderzoeken Flynn als onderdeel van een veel breder onderzoek naar de connecties tussen medewerkers van Trump en de Russische autoriteiten. Flynn had eerder om immuniteit gevraagd in ruil voor zijn getuigenis, maar de Senaat heeft hem dat geweigerd.
LEESTIP - Mexico en de blufpoker van Trump
De Mexicaanse president Enrique Pena Nieto (foto: Reuters)
Het was nog niet zo lang geleden dat elke denigrerende opmerking van Trump woedende reacties uitlokte bij de zuiderburen. Dat begon al op de dag dat Trump zijn verkiezingscampagne aftrapte met de uitspraak dat Mexico alleen maar “verkrachters en moordenaars” stuurde naar de Verenigde Staten. Trump beloofde een muur aan de grens met Mexico te bouwen (en Mexico zou daarvoor -uiteraard- betalen). Hij zou miljoenen illegalen terugsturen over de zuidgrens en het Noord-Amerikaanse vrijhandelsakkoord NAFTA had zijn langste tijd wel gehad.
Maar de Mexicanen zijn langzaamaan gewend geraakt aan de provocerende uitspraken van de president, zo constateert de New York Times in dit artikel. Ze zien Trump als een pokeraar die vaak bluft en wiens uitspraken ze niet altijd serieus moeten nemen. Op dat soort momenten is het zaak om koel te blijven, zo hebben de Mexicanen geleerd.   
Het recente gedoe rond NAFTA was daar een duidelijk voorbeeld van. Gisteren liet het Witte Huis doorschemeren dat Trump overweegt Amerika terug te trekken uit het vrijhandelsakkoord. Mexico liet zich niet uit de tent lokken en er kwam geen reactie van de Mexicaanse regering. Die inschatting bleek terecht, want later op de dag bevestigde het Witte Huis in een verklaring dat het helemaal geen plannen had om NAFTA op te blazen. 
“Clearly, in Mexico, this should be seen as a type of tantrum of a spoiled child who did not get the presents he expected for his birthday, for the 100 days,” aldus Rafael Fernández de Castro, een expert op het gebied van Mexicaans-Amerikaanse relaties.
De Keuringsdienst van Waren
President Trump staat de media te woord (foto: Reuters)
Hoe heeft de president het gedaan in zijn eerste honderd dagen? Die vraag domineerde in een week waarin de Amerikaanse media Trump de maat namen. Het antwoord op die vraag was vrij voorspelbaar. Progressieve media waren ronduit negatief over het begin van Trumps presidentschap en spraken soms in apocalyptische termen over de man in het Witte Huis. Conservatieve commentaren varieerden van mild positief tot jubelend. 
Het nuchterste commentaar komt van Byron York van de conservatieve krant Washington Examiner. Hij stelt dat de torenhoge ambities van Trump nooit waargemaakt konden worden in zijn eerste honderd dagen. Toch noemt hij het begin van Trumps presidentschap een succes. Een aantal belangrijke beloftes heeft Trump ingelost, zoals de benoeming van een conservatieve rechter in het Supreme Court en de terugtrekking uit het handelsverdrag TPP. Verder heeft Trump een begin gemaakt met de uitzetting van criminele illegalen en de bewaking aan de Mexicaanse grens versterkt.
Bij de conservatieve zender Fox News klinkt het al maanden hosanna sinds Trump het Witte Huis heeft betreden. Presentator Sean Hannity heeft zich ontwikkeld als spreekbuis van alles wat Trump is. Carlson Tucker, de opvolger van het pas ontslagen kijkcijferkanon Bill O'Reilly, opende zijn show deze week met de headline “Trump wins again”. 
Toch concludeert de conservatieve zender van mediamagnaat Rupert Murdoch dat de eerste honderd dagen een “volgepakte agenda waren met een gemengd resultaat”. Fox News is vol lof over de benoeming van Neil Gorsuch in het Supreme Court en de besluiten over de aanleg van de Keystone XL Pipeline en de Dakota Access Pipeline. Het debacle rond de zorgwet was een forse nederlaag voor Trump, maar de strijd is nog niet voorbij.
Het magazine Foreign Policy focust uiteraard op het buitenlandbeleid in de eerste honderd dagen van Trump. Het blad noemt de buitenlandse politiek van de president een “kakofonie”. Nergens zwalkte Trump zo veel als in de internationale diplomatie. De NAVO was eerst overbodig, en dan weer niet. China manipuleerde zijn munteenheid, en dan weer niet. Trump overweegt NAFTA op te blazen, maar dan toch weer niet. Amerika zou zich helemaal niet met de strijd in Syrië moeten bemoeien, maar schoot vervolgens wel 59 Tomahawk-raketten op het regime van Assad. In Vladimir Poetin zag Trump een mogelijke bondgenoot, maar hij was later toch weer een verklaarde vijand. 
“Perhaps most alarming of all, he expressed open admiration for authoritarians and dismissed the notion that American values were a beacon for the rest of the world. The Trump worldview was sufficiently jarring to unite neoconservatives, traditional realists, and liberal internationalists in a common defense of the postwar international order. Architects of the Iraq war joined with its critics, while human rights advocates made common cause with practitioners of realpolitik to sound the alarm over Trump’s failure to defend, or even fully understand, the basic institutions that they held dear.” 
De National Review is een klassiek tijdschrift dat de afgelopen decennia een belangrijke rol speelde bij de ontwikkeling van de conservatieve beweging in Amerika. De National Review viel vorig jaar op doordat het een hele special had gewijd tegen presidentskandidaat Trump. Daarmee plaatste het tijdschrift zich nadrukkelijk in het Never Trump-kamp. Hoe stelt de National Review zich nu op? Het magazine blijft kritisch, maar klinkt de afgelopen weken steeds hoopvoller over de nieuwe man in het Witte Huis. Vooral op het gebied van deregulering lijkt Trump vordering te maken.
“Four decades of nonstop growth in federal regulation show that tackling Washington’s bureaucracy is tougher than it sounds. But based on President Trump’s first 100 days, there is reason for optimism that this trend is about to change. President Trump has already issued two executive orders on regulatory reform. They sent a message to executive agencies: Regulatory restrictions on businesses will not be able to keep growing on autopilot.”
David Remnick schetst in het progressieve tijdschrift de New Yorker een doemscenario. In een normale democratie hebben kiezers de luxe dat ze niet hun politieke leiders constant met grote nervositeit hoeven te volgen. Die tijden zijn echter voorbij.
“Trump flouts truth and liberal values so brazenly that he undermines the country he has been elected to serve and the stability he is pledged to insure. His bluster creates a generalized anxiety such that the President of the United States can appear to be scarcely more reliable than any of the world’s autocrats.”
Volgens commentator David Leonhardt van de New York Times zijn de eerste honderd dagen van Trump “the worst on record”. Hij geeft toe dat het een vrij arbitraire maatstaf is, maar geen president bereikte zo weinig in zijn beginperiode als Trump.
“Trump has made no significant progress on any major legislation. His health care bill is a zombie. His border wall is stalled. He’s only now releasing basic principles of a tax plan. Even his executive order on immigration is tied up in the courts. By contrast, George W. Bush and Ronald Reagan had made substantial progress toward passing tax cuts, and Barack Obama had passed, among other things, a huge stimulus bill that also addressed education and climate policy.”
De Washington Post is even vernietigend in zijn oordeel. De president heeft geen van zijn grote beloften kunnen waarmaken.
“A big, beautiful wall on the U.S.-Mexico border? Trump hasn’t gotten a dime budgeted for it — from Mexico or from Congress. And the longer he goes without money for it, the less likely he is to actually get it.”
Het progressieve tijdschrift The Atlantic constateert dat Trump in zijn eigen val is gelopen door zelf de lat extreem hoog te leggen voor de eerste honderd dagen. Wel benadrukt het de benoeming van rechter Neil Gorsuch als een belangrijke overwinning voor Trump. Aangezien rechters van het Supreme Court voor het leven zijn benoemd, strekt de impact van dit besluit zich mogelijk uit over decennia.
“The one exception that Trump cites, Neil Gorsuch, is indeed a notable one. By placing a young and strongly conservative justice on the Supreme Court bench, Trump can solidify a long legacy of conservative jurisprudence (though there’s little to suggest he has much personal interest in this, outside of the political win). The rest of Trump’s ambitious political agenda is largely stalled.”
Jonah Goldberg constateert droogjes in de LA Times dat het grootste probleem van Trumps presidentschap Trump zelf is. Zijn leiderschapsstijl is zo Hobbesiaans dat het alleen maar tot chaos kan leiden. 
“Trump brings the same glandular, impulsive style to meetings and interviews as he does to social media. He blurts out ideas or claims that send staff scrambling to see them implemented or defended. His management style is Hobbesian. Rivalries are encouraged. Senior aides panic at the thought of not being part of his movable entourage. He cares more about saving face and “counterpunching” his critics than he does about getting policy victories.”
De Weekly Standard is het lijfblad van de neoconservatieven en is een getrouwe pleiter van een agressief buitenlandbeleid van Amerika. Het blad is dan ook sceptisch geweest over het America First van de isolationist Donald Trump. De toon van het blad is de afgelopen weken toch anders geworden. Dat is niet los te zien van de Amerikaanse aanval op het regime van de Syrische president Assad, iets waar neoconservatieven al jaren voor pleiten. Het was een beslissend moment in Trumps presidentschap.
“The strike at Syria had at its heart precisely that kind of global leadership, to enforce the century-old ban on chemical warfare—in the interest of decency and peace. His remarks ended with words that many predecessors, from Wilson to Roosevelt, and Kennedy to Reagan, might have spoken: "as long as America stands for justice then peace and harmony will prevail.” He finally accepted the role of Leader of the Free World.“ 
Het politieke magazine Politico concentreert zich niet zozeer op de concrete resultaten van Trumps eerste honderd dagen, maar op de cultuuromslag die zich heeft voltrokken in Washington. Deze cultuuromslag, die het gevolg is van een president die lak heeft aan politieke conventies en tradities, zou een grote impact kunnen hebben.
"The indelible takeaway from those first 100 days is that Trump’s assault on political norms has continued. In fact, he has violated Washington norms so casually and constantly that his norm-breaking is becoming normalized. That shattering of protocol and expectations may turn out to be more consequential than any of his massive policy promises or modest policy achievements to date.”
De ultrarechtse, populistische nieuws- en opiniesite Breitbart heeft zich ontwikkeld tot een enthousiaste cheerleader van het Trumpiaanse gedachtegoed. Daarom viel het deze week extra op dat de site zo kritisch was over de eerste honderd dagen van Trump.
President Donald Trump won the 2016 election promising to be a dealmaker, but he has yet to score a big win in Congress after his first 100 days. The future of Trump’s presidency depends on whether his White House learns to lead Congress — and whether Congress can rally behind his agenda. 
De ultralinkse - en -progressieve Huffington Post (sinds kort: HuffPost) is altijd (surprise! surprise!) ronduit vijandig geweest tegenover Trump. Lange tijd nam het Trump niet eens serieus. Toen hij zich in 2015 aanmeldde als kandidaat, plaatste de Huffington Post alle berichtgeving rond Trump steevast onder de sectie entertainmentnieuws.
Met Trump in het Witte Huis zijn ze gedwongen hem serieus te nemen, maar veel van hun verhalen zijn doorspekt met de woorden “nachtmerrie”, “ramp” of “mislukking”. De Huffington Post doet laatdunkend over de prestaties van de president. Er is nauwelijks een lijst van resultaten samen te stellen, schampert de site. Zelfs het benoemen van ambtenaren en ministers is uitgelopen op een mislukking.
This Cabinet still seems pretty clown-car, to be honest. To the extent that “experienced” people have found their way into the administration, it’s often been the result of Trump’s first choices crashing and burning. What’s more, the real story of Trump’s first 100 days has been all the positions left unfilled (primarily deputy staff at Cabinet agencies) and the massive number of tasks foisted upon Trump’s son-in-law, Jared Kushner, whose principal qualification seems to be that he can never be fired.
De Washington Times kan alleen maar lachen om de negatieve commentaren van de linkse media. De conservatieve krant vergelijkt de eerste honderd dagen van Trump met die van Bill Clinton. Die had ook geen briljante start, maar herstelde zich later in zijn presidentschap en werd vrij eenvoudig herkozen. 
“Mr. Clinton’s approval rating dropped from 58 percent when he took office to just 37 percent by June. Yet, his presidency recovered. He shook up his White House staff in the summer, got back on track administratively and was re-elected for a second term. The first 100 days don’t mean anything at all. Many administrations stumble out of the gate — especially those who are new to Washington — but that doesn’t mean they can’t recover, or even thrive.”
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.