Bekijk profielpagina

Trump Daily - vrijdag 24 februari

Revue
 
Welkom vanaf de 45e editie van CPAC! De Conservative Political Action Conference is de jaarlijkse hoo
 

Arjen van der Horst

24 februari · Editie #32 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Welkom vanaf de 45e editie van CPAC!
De Conservative Political Action Conference is de jaarlijkse hoogmis waar alle stromingen van de conservatieve beweging bijeenkomen. Een groot deel van deze Trump Daily is dan ook gewijd aan CPAC 2017. De conferentie zou een glorieuze bijeenkomst moeten zijn voor conservatieven, nu de Republikeinen het Witte Huis, de Senaat én het Huis van Afgevaardigden in handen hebben. Maar het borrelt onder de oppervlakte. Sommigen op CPAC vragen zich af of Trump wel een echte conservatief is. Verder manifesteert zich de zogeheten alt-right beweging, die voorheen in de marge van CPAC opereerde, maar nu meer mainstream is geworden.
Veel leesplezier en heb een fijn weekend!

CPAC 2017: een breuk met conservatisme?
Kellyanne Conway, adviseur van Trump, beet het spits af op CPAC (foto: Reuters)
Op CPAC komen elk jaar alle conservatieve stromingen samen. Van fiscale conservatieven tot christelijk rechts, van buitenlandse haviken tot de Tea Party en alles wat daartussen zit. Maar de editie van 2017 wordt duidelijk gedomineerd door Trumps versie van conservatisme. Vice-president Mike Pence, adviseur Kellyanne Conway, Trump-fluisteraar Steven Bannon, chef-staf Reince Priebus; allemaal hebben ze een prominente plek op de CPAC. Later vandaag zal president Trump zelf de conferentie toespreken (voor de liefhebbers: zijn speech begint om 16.20 NL tijd).
Een ander goed voorbeeld van veranderde tijden is het ultrarechtse, populistische Breitbart. De nieuws- en opiniesite was altijd een kleine speler op CPAC, maar dit jaar is ze hoofdsponsor van het evenement. Breitbart is een enthousiaste promotor van Trumps ideeën en tevens een uithangbord van de zogeheten alt-right beweging, een losse verzamelnaam voor wit-nationalistische groepen waarvan sommige fascistische trekjes hebben. 
Is daarmee de Trumpiaanse machtsovername van de conservatieve beweging compleet? Dat ook weer niet. Er waren wel degelijk kritische geluiden te horen. Dan Schneider, bestuurslid van de American Conservative Union en organisator van CPAC, haalde fel uit naar de alt-right beweging, die in zijn ogen niets met conservatisme te maken heeft. “Het is in feite een linkse fascistische beweging.” 
Maar rechtstreekse kritiek op president Trump? Die bleef grotendeels achterwege op CPAC.
Alt-right: hét modewoord op CPAC
Witte Huis-adviseur Steve Bannon op CPAC (foto: Reuters)
Ondanks het verzet van traditionele conservatieven waren vertegenwoordigers van alt-right beweging aanwezig op CPAC. De bekendste is natuurlijk Steve Bannon die een half jaar geleden nog hoofdredacteur was van Breitbart. Nu is hij Witte Huis-adviseur van Donald Trump. 
Tot een jaar geleden werd Bannon steevast geweerd op CPAC. Hij organiseerde daarom elk jaar zijn eigen evenement, The Univited, waar mensen spraken die niet welkom waren op CPAC. Bannon sprak gisteren voor het eerst een volle zaal toe op de conferentie. Hij was zich duidelijk bewust van zijn status als new kid on the block. “Ik wil jullie bedanken dat CPAC me eindelijk eens heeft uitgenodigd”, grapte hij.
Zijn optreden op CPAC was tot dusverre de belangrijkste en interessantste toespraak op CPAC. In heldere termen legde hij uit waar Trumpisme voor staat: een regering die een nationalistische agenda nastreeft en de federale overheid gaat ontmantelen. “Jullie moeten dit goed begrijpen: wij gaan al onze beloftes uitvoeren.” (Hier kun je zijn hele optreden terugkijken.)
Rode draad in zijn betoog zijn ook de aanvallen op journalisten. Niet de Democraten zijn de oppositie, maar de media. Hij verklaarde op CPAC letterlijk de oorlog aan de media. It’s not going to get better, it’s going to get worse. The corporatist, globalist media is adamantly opposed to economic nationalist agenda like Donald Trump has. He’s going to continue to press his agenda as economic conditions get better, as jobs get better, they are going to continue to fight. If they think they are going to give you your country back without a fight, you are mistaken. Every day, it is going to be a fight.”
Alt-right voorman: Trump geeft ons energie
Spencer vlak voordat hij verwijderd werd van CPAC (foto: Arjen van der Horst)
Meer omstreden was de aanwezigheid van Richard Spencer, die de term ‘alt-right’ bedacht heeft. Spencer is directeur van The National Policy Institute en oprichter van altright.com. Hij is een onvervalste white supremacist die bekend staat om zijn extreem-rechtse ideeën. 
Zo is hij voorstander van rassenscheiding en tegenstander van gemengde huwelijken, die in zijn ogen het witte ras verzwakken. Zijn beweging, die zich verzet tegen traditionele conservatisme, heeft een enorme boost gekregen door de verkiezingswinst van Trump, zo vertelde hij.
Spencers aanwezigheid leidde een paar keer tot opstootjes op CPAC. Boze conservatieven riepen hem toe dat hij niet thuishoorde op de conferentie. Uiteindelijk verwijderden CPAC-organisatoren hem van de conferentie. Vlak voordat hij CPAC moest verlaten, spraken we met hem. Hier kun je het interview terugluisteren.
Schlapp: Trump verbreedt de conservatieve coalitie
Matt Schlapp (rechts) in gesprek met Bannon (links) en Priebus (foto: Reuters)
Wat betekent conservatisme nog? En is Trumpisme een vorm van conservatisme? Dat is een vraag die op CPAC geregeld klonk. Trumps ideeën (tegen handelsverdragen, vóór behoud van sociale zekerheid en grote overheidsprogramma’s als infrastructuurprojecten) zijn in veel opzichten in strijd met conservatieve orthodoxie, die juist streeft naar een kleine overheid en vrije handel. 
We legden die vraag voor aan Matt Schlapp (hier kun je ons interview terugluisteren), de drijvende kracht achter CPAC. Hij gaf meteen toe: Trump is geen traditionele conservatief. “Hij staat voor een nieuwe vorm van politiek. Hij is geen politicus en hij is niet zijn hele leven Republikein geweest. Hij staat niet bekend als voorvechter van conservatieve waarden.”
Toch ziet Schlapp grote voordelen in de opkomst van Trump. “Dankzij Trump zijn er nieuwe mensen bijgekomen in onze conservatieve coalitie. Trumps populisme betekent dat hij naar de wensen van het volk luistert. Dat is alleen maar goed. Kan de traditionele conservatieve coalitie samengaan met Trumpisme? Tot dusverre werkt de combinatie best goed.”
Maar zie hier de spagaat voor conservatieven als Schlapp. Hij omarmt Trump, maar veroordeelt de eerder genoemde alt-right-beweging die zich óók met Trumpisme identificeert. Alt-right is in Schlapps ogen geen onderdeel van de conservatieve beweging en heeft daarom geen plaats op CPAC. “Het is een kleine beweging die racistisch, intolerant en afstotelijk is.  Wij willen er niets mee te maken hebben.” 
Maar even later deelt Schlapp wél een podium met Steve Bannon. Dezelfde Bannon die vorig jaar (toen hij nog baas was van Breitbart) zijn Breitbart-website “een platform voor de alt-right” noemde. Bannon heeft nooit een geheim gemaakt van zijn voorliefde voor de alt-right. Schlapp en vele andere conservatieven keuren deze beweging in de hardste bewoordingen af. Maar het is ook een beweging die inmiddels wortel heeft geschoten in het Witte Huis. Het is een dilemma dat conservatieven splijt.
Verder in de Trump Daily: El Muro
Een hek aan de Amerikaans-Mexicaanse grens bij El Paso (foto: Arjen van der Horst)
De ministers Tillerson (Buitenlandse Zaken) en Kelly (Binnenlandse Veiligheid) openden gisteren een charmeoffensief in Mexico. De relatie tussen Amerika en Mexico staat onder druk, sinds Trump per decreet de bouw van een muur aan de grens met Mexico aankondigde. President Peña Nieto zegde daarom een eerder bezoek aan het Witte Huis af. Tillerson en Mexico hadden een ontmoeting met de Mexicaanse president om de boel enigszins glad te strijken. 
De bouw van een aangesloten muur die van oceaan tot oceaan reikt, stuit niet alleen op verzet in Mexico. Ook Texaanse Republikeinen blijken bezwaren te hebben. De totale lengte van de Amerikaans-Mexicaanse grens is 3.100 kilometer. Langs een deel van de zuidgrens, over een lengte van ruim 1.100 kilometers, staat al een hek. De grens loopt door vier Amerikaanse staten, waaronder Texas.
De grens tussen Texas en Mexico is 1.900 kilometer lang en is grotendeels onbeschermd. Texanen verzetten zich om verschillende redenen tegen muur. Op de eerste plaats is een groot deel van het grensgebied in private handen, zoals boeren. Een muur zou hun land en bedrijf verstoren. Bovendien zien ze de bouw van een muur als geldverspilling. Grote delen van de grens zijn zo ruig en ontoegankelijk dat een muur overbodig is. Texanen zien dan ook liever een combinatie van intensievere patrouilles, een hek op dichtbevolkte plekken en elektronische controles met camera’s en sensoren.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.