Bekijk profielpagina

Trump Daily - maandag 27 maart

Revue
 
Good morning!In deze lijvige Trump Daily gaan we uiteraard uitgebreid in op de nasleep van Trumps zwa
 

Arjen van der Horst

27 maart · Editie #47 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Good morning!
In deze lijvige Trump Daily gaan we uiteraard uitgebreid in op de nasleep van Trumps zwaarste nederlaag in zijn prille presidentschap. Door verzet in zijn eigen partij trok Trump het wetsvoorstel in dat Obamacare moest vervangen. Wat ging er mis? Wie krijgt de schuld? En wat betekent dit voor het vervolg van Trumps presidentschap? 
Veel leesplezier!

Trump/Ryancare: een post-mortem
Een duidelijk teleurgestelde Paul Ryan moest toegeven: "Obamacare remains the law of the land." (foto: Reuters)
Na de nederlaag volgde de autopsie. Hoe had het zover kunnen komen? Hoe had Trump zich zo verkeken op het verzet in zijn eigen partij? Verschillende Amerikaanse media kwamen het afgelopen weekend met gedetailleerde post-mortem-verhalen.
De Washington Post, die tientallen Trump-getrouwen en Congresleden interviewde, kwam met deze inside story. Het verhaal legt goed de zwakte van ‘Trump de Politicus’ bloot. De president schept graag op over zijn talenten als dealmaker en de successen die hij als zakenman heeft behaald. Maar een zakendeal sluiten is toch andere koek dan een politieke deal. 
Trump heeft naam gemaakt met producten waar zijn naam op prijkt, van wolkenkrabbers tot biefstukken. Maar de zorgwet was het zeldzame product waarop hij zijn naam juist niet wilde plakken. Trump was voortdurend in twijfel. Was het wel een goede wet? Zijn hart en ziel zaten duidelijk niet in het voorstel, dat in veel opzichten in tegenspraak was met zijn eerdere verkiezingsbeloftes.
Waarom hield Trump zo lang vol dat de stemming moest doorgaan? Hij wist toch al dagen dat er niet genoeg stemmen waren voor het Republikeinse voorstel? Dit verhaal in de New York Times kwam met het antwoord: wraak. Vooral Trumps adviseur Steve Bannon stuurde aan op een stemming, omdat hij zo een enemies list kon samenstellen van partijgenoten die 'nee’ zouden stemmen. Onder druk van Huisvoorzitter Paul Ryan zag Trump op het allerlaatste moment alsnog af van een stemming.
Voor de Wall Street Journal begon de mislukking een paar maanden geleden al. Trump hoopte een rappe overwinning te kunnen boeken en hij omarmde daarom al snel het voorstel van de Republikeinse voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, Paul Ryan. Maar van meet af aan was duidelijk dat de Republikeinen diep verdeeld waren over het voorstel. Ondanks intensieve pogingen van Trump om de twijfelaars over de streep te trekken, kon de president de enorme verschillen binnen de partij niet overbruggen.
Dit verhaal in Politico geeft een aardig inkijkje in de overredingstactieken van Trump. De president richtte zich in het bijzonder op de Freedom Caucus (later daarover meer), die grote moeite had met de wet. Trump belde geregeld met de leden van deze Republikeinse rebellenfactie. Hij nodigde ze uit in het Witte Huis, nam ze mee op Airforce One, hij paaide ze, hij bedreigde ze. Niets hielp. 
Trump overtuigde niet, omdat hij gewoonweg de inhoudelijke details van zijn eigen voorstel niet kende. De president, die altijd onderhandelt op basis van instinct, liet blijken dat hij weinig zin had in inhoudelijke onderhandelingen. Dat wekte de irritatie van de Freedom Caucus die juist wél wilde praten over de nitty-gritty van de wet.
Trump en de conservatieve media
De meest furieuze reacties kwam van de conservatieve media in Amerika. Ze kwamen superlatieven te kort (“catastrofe”, “totale mislukking”, “vernedering”, “debacle”, enz) om Trumps nederlaag te beschrijven. Die kritiek kwam ook van media die Trump nog steunden tijdens de campagne. Nu laten ze zien dat ze een tegenstander van formaat kunnen zijn voor de Republikeinse president.
De Wall Street Journaal kreeg eerder nog het verwijt dat ze Trump kritiekloos aanpakten. Maar de sfeer bij de zakenkrant van mediamagnaat Rupert Murdoch lijkt te zijn omgeslagen. Al eerder schreef de Wall Street Journal dit vernietigende commentaar (“the president clings like a drunk to an empty gin bottle”) over Trumps chaotische manier van regeren. 
De zakenkrant spreekt nu smalend van de “Obamacare Republicans”. De Republikeinen hebben waarschijnlijk hun laatste kans verspeeld om Obamacare te ontmantelen. “There will be no such repeal in this Congress, and probably not in any other. Republicans run the government and that means they are responsible for what happens in health care. Republicans can try to blame Democrats, but they’re in charge.”
Lifezette, de website van politiek commentator en Trump-cheerleader Laura Ingraham, rekende de president tot de “five biggest losers in the health bill debacle”. Ingraham trapte op Twitter nog na.
De Washington Examiner ging nog een stap verder. De conservatieve krant noemde het Republikeinse falen “de grootse gebroken belofte uit de politieke geschiedenis”. Het gebeurt natuurlijk wel vaker dat politici hun beloftes niet nakomen, maar dit was niet zomaar een verkiezingsbelofte. Zeven jaar lang vochten de Republikeinen tegen Obamacare. Hun verzet hielp hen aan meerderheden in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat, zo schrijft de Washington Examiner.
De krant kan zijn afschuw niet onderdrukken. “In november gaven kiezers de Republikeinen de controle over alle onderdelen van de federale overheid in Washington. En toch, na twee maanden aan het roer te hebben gestaan, gooien ze al de handdoek in de ring en zijn ze bereid zeven jaar aan Republikeinse beloftes los te laten.”
Trump beloofde tijdens de verkiezingscampagne dat hij het moeras van Washington zou dreggen (“Drain the swamp!”). Maar het omgekeerde lijkt nu te gebeuren, schrijft Matt Drudge van het conservatieve Drudge Report. “The swamp drains you.” Op zijn website sprak hij van een “Republikeinse catastrofe” onder de foto van de ramp met de Hindenburg.

De Weekly Standard, spreekbuis van de neoconservatieve vleugel binnen de Republikeinse partij, richtte vooral zijn woede op de Freedom Caucus. De Freedom Caucus is een Republikeinse factie in het Huis van Afgevaardigden, die is voortgekomen uit de Tea Party-beweging. De Freedom Caucus is eigenzinnig en verzet zich geregeld tegen de Republikeinse partijleiding.
“Voordat dat de Republikeinen Washington overnamen, was de Freedom Caucus hooguit hinderlijk”, schrijft de Weekly Standard in een commentaar. “Toen de Republikeinen het Huis van Afgevaardigden, de Senaat en het Witte Huis veroverden, werden ze een obstakel. Nu ze eigenhandig de Republikeinse zorgwet de nek hebben omgedraaid, zijn ze veranderd in een bende van afvalligen die de Republikeinse fractie voortdurend afbreken.”
De National Review, het lijfblad van traditionele conservatieven, was nog het meest hoopvol. Het magazine ziet nog altijd mogelijkheden om Obamacare te ontmantelen, maar dan moeten de Republikeinen van voren af aan beginnen. De National Review verwijt de partij dat ze te gehaast heeft gehandeld. “Compounding the problems were Speaker Ryan’s high-handedness and President Trump’s erratic leadership.”
LEESTIP - Hoe hebben Republikeinse kiezers het debat rond de zorgwet gevolgd? De New York Times volgde achttien uur lang de ontknoping via het conservatieve Fox News, veruit de best bekeken nieuwszender in Amerika en bijzonder populair bij de Trump-aanhang. Dit verslag (“One nation, under Fox”) geeft een goede inkijk in het nieuwsdieet van veel Republikeinse kiezers.
"Hello Bob"
Trump belde zelf met verslaggevers van Washington Post en New York Times (foto: Reuters)
De president haalt geregeld uit naar de Amerikaanse media, die hij de “enemy of the people” heeft genoemd. Maar wat deed de president toen hij en Paul Ryan hadden besloten de wet in te trekken? Nog voordat Ryan het nieuws bekend kon maken aan de Republikeinse fractie, belde Trump al met de Washington Post en de New York Times, twee kranten met wie hij voortdurend overhoop ligt.
Als eerste belde hij met Robert Costa, politiek verslaggever van de Washington Post. Dat leverde dit verslag op. Costa dacht aanvankelijk dat het een telefoontje was van een boze lezer, maar hij had al snel in de gaten dat het de president was. “Hello Bob”, groette Trump. Costa begon het gesprek meteen live te tweeten.
En zo vernam de wereld dat de Republikeinse poging om Obamacare te vervangen was mislukt. Trump klonk vrij nonchalant in het telefoongesprek. Hij had er geen spijt van dat hij een poging had gewaagd, maar hij was blij dat het nu voorbij was. Hij gaf de Democraten de schuld van zijn nederlaag. “Just another day in paradise”, zei de president aan het einde van het gesprek.
Vervolgens belde Trump met Maggie Haberman van de New York Times. Hij vertelde een vergelijkbaar verhaal aan de verslaggeefster. Daarmee werd meteen het doel van de twee telefoontjes duidelijk. Trump wilde vooral laten weten dat noch hij noch de Republikeinen de hoofdschuldigen waren in dit politieke drama. Nee, het waren de Democraten, zo herhaalde hij tegen Haberman. Trump voorspelde dat Obamacare zou ‘ontploffen’. 
Hij verwacht dat de Democraten uiteindelijk met hangende pootjes bij hem aan de deur kloppen. “The good news is they now own health care. They now own Obamacare. And when it explodes, they’ll come to me to make a deal. And I’m open to that.”
The blame game
Mark Meadows, de voorzitter van de Freedom Caucus, kreeg van veel van zijn partijgenoten de volle laag voor het falen van de Republikeinse zorgwet (foto: Reuters)
Trumps opmerking over de Democraten was het startschot voor Washingtons favoriete tijdverdrijf: wie krijgt de schuld van politiek falen? De uitspraak van de president zal voor niemand als een verrassing zijn gekomen, want Trump geeft nooit toe dat hij ernaast zit.
Trump weigerde de schuld te geven aan Paul Ryan, die de initiatiefnemer was van de Republikeinse zorgwet. Maar een dag later volgde een merkwaardig een-tweetje met Fox News. Zaterdagmiddag adviseerde Trump op Twitter zijn volgers te kijken naar de show van judge Jeanine Pirro op Fox News.
Zou Trump zelf verschijnen in haar programma? Zou hij komen uitleggen waar het was misgegaan? Het was een opvallende aankondiging en in de avond werd duidelijk waarom. Pirro opende de frontale aanval op Paul Ryan. Er was maar één schuldige in dit debacle en dat was de Republikeinse voorzitter van het Huis van Afgevaardigden.
Op zondag verlegde Trump opnieuw zijn vizier. Ditmaal richtte hij via zijn favoriete medium Twitter de pijlen op de Freedom Caucus. In zijn telefoongesprek met verslaggever Robert Costa was Trump nog lief geweest voor de rebellen van de Republikeinse partij. “I think they made a mistake, but that’s okay.” Maar gisteren liet hij alle terughoudendheid varen.
So there you have it… Trump heeft nu ruzie met iedereen in politiek Washington. Ook binnen de Republikeinse partij begon al vrij snel de blame game. Volgens het Trump-getrouwe Breitbart kwam er meteen een discussie op gang om Huisvoorzitter Paul Ryan van zijn troon te stoten
Het Republikeinse Congreslid Austin Scott haalde hard uit naar Mark Meadows, die voorzitter is van de Freedom Caucus. Voor de laissez-faire kapitalisten van Freedom Caucus was het Republikeinse voorstel niet ver genoeg gegaan. In hun ogen was er nog steeds sprake van te veel overheidsbemoeienis en ze eisten daarom verdere uitkleding van het zorgbestel. Dat wekte de woede van de meer gematigde Republikeinen, die het helemaal gehad hebben met de compromisloze houding van de Freedom Caucus.
De ironie is dat de Freedom Caucus Obamacare voorlopig gered heeft. Leden van de Freedom Caucus verdedigden hun verzet tegen het Republikeinse voorstel. Volgens het Congreslid Mark Jordan hebben ze Amerika juist een dienst bewezen. Maar niet iedereen binnen de factie was het daarmee eens. Het Congreslid Ted Poe zegde uit protest zijn lidmaatschap op van de Freedom Caucus. Daarmee lijkt een regelrechte burgeroorlog te zijn uitgebroken in de partij.
En de Democraten? Die keken rustig vanaf de zijlijn toe hoe de Republikeinen elkaar de tent uitvochten. 
De Democraten (met Nancy Pelosi in het midden) reageren blij op het mislukken van de Republikeinse poging Obamacare te vervangen (foto: Reuters)
The art of the deal
We hebben het wel vaker gezegd: Trump roemt voortdurend zijn kwaliteiten als dealmaker. “We’re going to win so much, you’re going to be so sick and tired of winning”, hield hij zijn enthousiaste aanhangers voortdurend voor tijdens de verkiezingscampagne.
Trump had tot nu toe per decreet geregeerd. De Republikeinse zorgwet was zijn eerste echte test. Zou hij erin slagen een complexe wet door het Congres te loodsen? We weten inmiddels het antwoord: als politieke dealmaker is Trump duidelijk nog een amateur. (Een amateur die zich bovendien omringd heeft met adviseurs die óók geen verstand hebben van het politieke proces.)
Trump gaf afgelopen vrijdag toe dat hij nog veel moet leren. “I think this is something that certainly was an interesting period of time. We all learned a lot. We learned about loyalty, we learned a lot about the vote-getting process. We learned a lot about some very arcane rules obviously in both the Senate and in the House.”
Dat Trump de Democraten de schuld geeft, is ronduit bizar. De Republikeinen hebben een meerderheid in het Huis van Afgevaardigden. Waarom zouden de Democraten hem moeten helpen bij het afschaffen van een wet die ze juist willen beschermen? Bovendien had Trump niet één keer met Democraten overlegd.
In de politieke zondagsshows mocht Mick Mulvaney namens Trump uitleggen hoe het was misgegaan. Mulvaney is de pas benoemde chef van het Office of Budget Management en voorheen was hij lid van de Freedom Caucus in het Huis van Afgevaardigden. Hij gaf ronduit toe dat Trumps team onderschat had hoe moeilijk het was de wet door het Congres te loodsen. “Als we een ding geleerd hebben is dat Washington veel meer kapot is dan Trump toe nu toe had gedacht.”  
LEESTIP - Trump publiceerde jaren geleden “The art of the deal”, waarin hij de basisregels voor succesvol zakendoen uiteenzet. Heeft de president zijn eigen regels toegepast op de Republikeinse zorgwet? Washington Post-verslaggever Philip Bump sloeg het boek erop na en kwam tot deze conclusie.
"Ik laat Obamacare ontploffen"
Na de mislukking kwam het dreigement. Trump zal zich voorlopig niet meer bezig houden met de Amerikaanse gezondheidszorg. Hij laat Obamacare gewoon “ontploffen”, zoals hij vrijdag uitlegde in de Oval Office.
Trump is ervan overtuigd dat Obamacare zal falen en imploderen. Obamacare is verre van perfect en in sommige staten zijn er zeker problemen met de regeling. Toch gaat het te ver om Obamacare als een falend project te omschrijven. De zorgvoorziening is populairder dan ooit en het afgelopen jaar lieten een recordaantal Amerikanen zich registreren voor de zorgvoorziening.
Obamacare is een complexe combinatie van meerdere zorgsystemen. Een deel van de bevolking (ongeveer 10 miljoen Amerikanen) is verzekerd via zogeheten ‘markplaatsen’ of 'exchanges’, die per staat zijn geregeld. Dit zijn burgers die niet verzekerd zijn via hun werkgever, maar te veel verdienen om in aanmerking te komen voor Medicaid (de zorgvoorziening voor de allerarmste Amerikanen).
Een marktplaats is een website waar burgers zich kunnen aanmelden voor een verzekering en waar verzekeraars pakketten aanbieden. De federale overheid bepaalt de minimumvoorwaarden van die pakketten en geeft subsidies aan mensen die niet genoeg verdienen om een verzekeringspremie te kunnen betalen. In sommige staten zijn deze marktplaatsen vrij fragiel, omdat verzekeraars zich hebben teruggetrokken, waardoor de verzekeringspremies zijn gestegen.
Het dreigement van Trump om Obamacare te “ontploffen” is dan ook geen loos dreigement. Obamacare mag dan voorlopig blijven bestaan, de Republikeinen kunnen zeker maatregelen nemen die onderdelen van de zorgvoorziening saboteren. Zo zou Trump de subsidies kunnen verlagen, zodat het moeilijker wordt voor mensen om zich te laten verzekeren. De strijd om Obamacare is dan ook nog lang niet gestreden.
De politieke schade
Met de mislukking van Trump/Ryancare eindigde Trump de meest dramatische week van zijn presidentschap. Vorige week bevestigde de FBI dat ze onderzoek doet naar de contacten tussen Team Trump en Russische functionarissen. Ook maakte FBI-directeur Comey gehakt van Trumps beschuldiging dat Obama Trump Tower heeft laten afluisteren.
Toen kwam de merkwaardige solo-actie van Devin Nunes, de voorzitter van de Inlichtingencommissie van het Huis van Afgevaardigden. Hij beweerde dat de inlichtingendiensten mogelijk Trump “per ongeluk” hebben afgeluisterd bij routine-afluisteroperaties van buitenlandse officials. Later in de week trok hij die bewering weer in.  Het onderzoek van de Inlichtingencommissie naar de Rusland-connecties is daarmee zo in diskrediet geraakt, dat een onafhankelijk onderzoek dichterbij is gekomen.
Wat betekent dit alles voor het vervolg van Trumps leiderschap? Het falen van de zorgwet was zonder twijfel de grootste politieke nederlaag van zijn prille presidentschap. Zeven jaar lang waren de Republikeinen verenigd in hun verzet tegen Obamacare. Het afschaffen van de door hen gehate zorgwet was verkiezingsbelofte nummer één van zowel Trump als alle andere Republikeinen. Bij de eerste horde struikelden ze al. De terechte vraag is dan ook: als ze dit al niet lukt, wat dan wel?
Het volgende grote doel van Trump is een grootscheepse hervorming van het belastingstelsel. Hij wil onder meer de winstbelasting terugbrengen van 35% naar 15%. Maar de belastingen verlagen is zo mogelijk nog moeilijker dan het hervormen van de zorg, zoals deze stukken in de New York Times en Wall Street Journal goed uitleggen.
Tussen het “economisch nationalisme” van het Witte Huis en de vrije-marktideologie van Republikeinse leiders als Paul Ryan zit een wereld van verschil. Bovendien heeft het falen van de zorgwet duidelijk gemaakt dat de Republikeinse partij hopeloos verdeeld is. 
Het is te vroeg om nu al de overlijdensadvertentie van Trumps regering te schrijven, maar het regeren zal er niet makkelijker op worden na dit debacle. “It’s a momentum issue", gaf het Republikeinse Congreslid Mike Coffman toe. “You came out of the gate and you stumbled.”
Een SWAT-team in het Witte Huis
Jared Kushner, de invloedrijke echtgenoot van Trumps dochter Ivanka (foto: Reuters)
Trump laat zich echter niet afschrikken door de nederlaag en gaat gewoon door met de radicale hervorming van de federale overheid. Hij zal later vandaag zijn schoonzoon Jared Kushner officieel aanstellen als baas van het White House Office of American Innovation. Deze nieuwe instantie moet opereren als een soort SWAT-team dat flink de bezem gaat halen door de regering. Trump wil ideeën uit de zakenwereld introduceren om de overheid soepeler te laten lopen. De aanstelling zal de machtige positie die Kushner al heeft in het Witte Huis, verder verstevigen.
In ander nieuws: Michael Flynn en Fethullah Gülen
De Turkse geestelijke Fethullah Gülen woont al jaren in vrijwillige ballingschap in Amerika (foto: Reuters)
Het is inmiddels anderhalve maand geleden dat Michael Flynn is ontslagen als Nationale Veiligheidsadviseur van Trump. Maar nog steeds komen schadelijke onthullingen over de oud-generaal naar buiten. In september, toen Flynn adviseur was van de Trump-campagne, had hij een ontmoeting met Turkse ministers. In die ontmoeting bespraken Flynn en de ministers mogelijkheden om Fethullah Gülen het land uit te krijgen. Dat zegt de voormalige CIA-directeur James Woolsey, die ook aanwezig was bij dat overleg.
Gülen is een invloedrijke Turkse geestelijke die al jaren in de Amerikaanse staats Pennsylvania woont. De Turkse president Erdogan heeft Gülen aangewezen als het brein achter de mislukte staatsgreep van afgelopen zomer. Volgens Woolsey bespraken Flynn en de Turkse ministers een mogelijk plan om Gülen “in het midden van de nacht van zijn bed te lichten” en het land uit te smokkelen om een uitgebreide uitzettingsprocedure te voorkomen.
Flynn, die moest opstappen als Nationale Veiligheidsadviseur nadat hij gelogen had over zijn contacten met de Russische ambassadeur in Washington, liet via zijn woordvoerder weten dat hij niets illegaals had besproken. “At no time did Gen. Flynn discuss any illegal actions, nonjudicial physical removal or any other such activities.”
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.