Bekijk profielpagina

Trump Daily - dinsdag 28 maart

Revue
 
Goedemorgen! Vandaag in de Trump Daily: de afbraak van Obama's klimaatagenda, minister Sessions neemt
 

Arjen van der Horst

28 maart · Editie #48 · Bekijk online
NOS- en Nieuwsuur-correspondent Arjen van der Horst houdt je op de hoogte van al het nieuws rond Donald Trump en politiek Washington. Elke week krijg je een Trump Weekly in je mailbox.

Goedemorgen!
Vandaag in de Trump Daily: de afbraak van Obama’s klimaatagenda, minister Sessions neemt maatregelen tegen steden die illegalen beschermen, Trumps schoonzoon zal getuigen voor een Senaatscommissie, Devin Nunes is verder in de problemen gekomen & het domino-effect van Trumps nederlaag. De Bullshit du Jour gaat vandaag over de golfer-in-chief.
Enjoy!

De afbraak van Obama's klimaatagenda
President Trump beloofde de olie- en gasindustrie vrij baan te geven en korte metten te maken met de klimaatagenda van zijn voorganger Obama. Later vandaag ondertekent de president een decreet die de regels voor CO2-uitstoot drastisch herschrijft. Ook hoeven federale ambtenaren niet langer rekening te houden met de mogelijke gevolgen voor klimaatverandering bij het opstellen van nieuwe overheidsmaatregelen.
“This policy is in keeping with President Trump’s desire to make the United States energy independent. When it comes to climate change, we want to take our course and do it in our own form and fashion", zo citeerde de Washington Post een anonieme regeringsbron.
Het nieuwe decreet zegt volgens de krant niet over een mogelijke Amerikaanse terugtrekking uit het klimaatverdrag van Parijs. President Trump had eerder al beperkingen voor de kolenindustrie geschrapt, waardoor kolenmijnen voortaan vervuild afvalwater mogen dumpen in rivieren. Ook hoeven autoproducenten zich niet langer te houden aan strenge emissieregels voor nieuwe voertuigen
Jeff Sessions gaat Sanctuary Cities aanpakken
Minister Jeff Sessions van Justitie (foto: Reuters)
Minister Sessions van Justitie ontvouwde gisteren maatregelen tegen de zogeheten Sanctuary Cities, steden die illegale immigranten beschermen tegen uitzetting. Sessions dreigt de federale geldkraan dicht te draaien voor deze steden, als ze zich niet houden aan de immigratiewetten. 
Andermaal verbond de minister illegale immigranten aan criminaliteit. Sanctuary Cities maken in zijn ogen “de natie minder veilig door gevaarlijke criminelen op straat los te laten”. (Uit onderzoek blijkt overigens dat illegalen minder misdaden plegen dan ‘legale’ Amerikanen.)
Kushner getuigt voor Senaatscommissie
Jared Kushner en zijn schoonvader Donald Trump (foto: Reuters)
Jared Kushner, schoonzoon en adviseur van Trump, zal verschijnen voor de Inlichtingencommissie van de Senaat. De commissie wil hem horen over zijn ontmoetingen met de Russische ambassadeur tijdens de overgangsperiode. Tijdens deze ontmoetingen zou ook de directeur van de Russische ontwikkelingsbank Vnesheconombank zijn aangeschoven. De bank staat op de sanctielijst van de Amerikaanse overheid.
Nunes verder onder druk
Devin Nunes, de Republikeinse voorzitter van de Inlichtingencommissie van het Huis van Afgevaardigden (foto: Reuters)
Het Republikeinse Congreslid Devin Nunes blijft zichzelf in de problemen werken. Vorige week trok hij de aandacht met een merkwaardige soloactie. Nunes, die voorzitter is van de Inlichtingencommissie van het Huis van Afgevaardigden, zei in een persconferentie dat de Amerikaanse inlichtingendiensten mogelijk “per ongeluk” Trump hadden afgeluisterd.
De persconferentie ontlokte een woedende reactie van Democratische leden van de commissie, omdat Nunes eerst de president en vervolgens de media op de hoogte had gesteld. De commissieleden moesten het nieuws vernemen via berichten in de pers. Bovendien werd Nunes verweten dat hij voeding gaf aan Trumps ongefundeerde beschuldiging dat Obama Trump Tower had laten afluisteren. 
Afgelopen donderdag bood Nunes al zijn excuses aan voor de onbesuisde actie. Een dag later erkende Nunes dat Trump Tower niet was afgeluisterd. “There was no wiretapping of Trump Tower. That didn’t happen.”
Gisteren viel er weer een puzzelstukje op zijn plaats. Vorige week dinsdag, (een dag voor zijn soloactie) had hij geheime documenten van “een bron” ingezien op het terrein van het Witte Huis. Die documenten vormden de basis voor zijn bewering een dag later dat Trumps communicatie mogelijk was onderschept. Nunes wil niet zeggen wie die “bron” is.
Zo groeit de verdenking dat Nunes, die ook in Trumps overgangsteam zat, een een-tweetje speelde met het Witte Huis om de president te beschermen. Daarmee is de geloofwaardigheid van zijn commissie, die onderzoek moet doen naar de Rusland-connecties van Team Trump, verder in het geding gekomen. Democraten eisen nu dat Nunes zich terugtrekt uit het onderzoek.  
Trump zelf probeerde de aandacht te verleggen naar de Clintons. Hij vroeg zich op Twitter af waarom de inlichtingendiensten geen onderzoek doen naar de Rusland-connecties van zijn Democratische tegenstander tijdens de presidentsverkiezingen. 
Het domino-effect van Trumps nederlaag
Na het debacle van de Republikeinse zorgwet richt het Witte Huis zich op een grootscheepse hervorming van het Amerikaanse belastingstelsel. Trump wil de winst- en inkomstenbelasting fors verlagen, een importtarief invoeren en het belastingstelsel vereenvoudigen door bijvoorbeeld een hele reeks aftrekposten af te schaffen. We hebben in de nieuwsbrief van gisteren al geconstateerd dat deze hervorming waarschijnlijk nog moeilijker is dan een hervorming van de gezondheidszorg, omdat het alle aspecten van de Amerikaanse overheid raakt. 
Een extra complicerende factor: alle onderdelen van Trumps agenda zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zijn falen om Obamacare te vervangen heeft namelijk directe gevolgen voor de geplande belastinghervorming. Om dat te kunnen begrijpen, zal ik proberen een complex onderdeel van de Amerikaanse wetgeving uit te leggen. 
Het Amerikaanse politieke stelsel is een uitgebreid systeem van checks & balances. Alle afzonderlijke onderdelen van de overheid hebben aanzienlijke macht, zodat ze elkaar effectief kunnen controleren en desnoods tegenhouden. In de praktijk maakt dat het regeren soms moeilijk, zeker in het hypergepolariseerde Washington van de afgelopen jaren.
Het Amerikaanse parlement wijkt op belangrijke punten af van de Nederlandse volksvertegenwoordiging. De Senaat en het Huis van Afgevaardigden zijn niet een-op-een te vergelijken met onze Eerste en Tweede Kamer. In het Nederlandse systeem heeft de Tweede Kamer veel meer macht en invloed op het wetgevende proces dan de Eerste Kamer. In Amerika zijn het Huis en de Senaat min of meer gelijkwaardige organen (al hebben ze soms verschillende functies, zoals bij benoemingen van ministers en federale rechters).
De Senaat heeft bovendien een extra mechanisme ingebouwd dat de minderheid moet beschermen. De oppositiepartij heeft namelijk het wapen van de filibuster. De filibuster is een parlementaire techniek waarmee je debatten eindeloos kan uitrekken, zodat het nooit tot een stemming komt. 
Het is een effectieve (doch vermoeiende) manier om wetten te torpederen. Het laatste bekende voorbeeld van een filibuster was van senator Ted Cruz, die eigenhandig de regering tijdelijk stillegde. Op een gegeven moment las Cruz voor uit het kinderboek “Green Eggs and Ham” om zijn doel te bereiken. Zijn toespraak voor de Senaat duurde 21 uur.
Hoe maak je een filibuster onschadelijk?
Senator Ted Cruz legde de overheid tijdelijk plat met een filibuster (foto: Reuters)
Er zijn twee manieren om een filibuster te omzeilen. De eerste is simpel: je moet genoeg stemmen hebben in de Senaat. Als je zestig of meer senatoren hebt, dan kun je een filibuster uitschakelen. Dat laat meteen het probleem zien van de Republikeinen. Ze hebben slechts 52 senatoren, waardoor ze altijd de steun van 8 Democraten nodig hebben om een filibuster te omzeilen.
De tweede manier is omslachtiger en heet “budget reconciliation”. Het komt hierop neer: als je een wet kan presenteren als een budgetmaatregel die directe impact heeft op het begrotingstekort, kun je dit voorstel sneller door het parlement loodsen. Congresleden zijn dan beperkt in hun spreektijd en ze mogen minder amendementen indienen. Nog belangrijker: tegen een budgetmaatregel kun je geen filibuster gebruiken.
Dat verklaart waarom de Republikeinse zorgwet slechts een gedeeltelijke ontmanteling van Obamacare betekende. Een volledige afbraak hadden de Republikeinen nooit kunnen presenteren als een budgetmaatregel. De Democraten in de Senaat hadden het Republikeinse plan in dat geval kunnen tegengehouden met een filibuster. Dat verklaart ook het verzet bij de conservatieve vleugel van de Republikeinse partij, die aandrong op een volledige ontmanteling van Obamacare.
De Byrd Rule
De Byrd Rule is vernoemd naar de inmiddels overleden senator Robert Byrd (foto: Reuters)
Er zit nog een belangrijke bepaling in de wet die de voorwaarden van “budget reconciliation” vastlegt. Die clausule heet de Byrd Rule en bepaalt onder meer dat een “budget reconciliation” alleen is toegestaan als het niet leidt tot een drastische verhoging van het begrotingstekort over een periode van tien jaar.
Nu komen we uit bij het Republikeinse belastingplan. Het vervangen van Obamacare zou volgens de Amerikaanse rekenkamer hebben geleid tot een besparing van $337 miljard dollar. Dat gaf Trump de financiële ruimte die hij nodig had voor zijn grootscheepse belastinghervorming (lees: verlaging). Nu de Republikeinse zorgwet is mislukt, is die ruimte er niet meer. De besparing is immers van de baan. De Republikeinen hebben zich dat gerealiseerd en ze hebben hun plannen meteen bijgesteld.
Het Witte Huis lijkt nu prioriteit te geven aan een forse verlaging van de winstbelasting. Dat kan ook politieke problemen opleveren voor Trump. “De vergeten mannen en vrouwen van Amerika zijn niet langer vergeten”, beloofde hij na zijn verkiezingswinst, daarmee doelend op de Amerikaanse middenklasse die moeite heeft het hoofd boven water te houden. Deze “vergeten” Amerikanen zullen echter weinig profiteren van een verlaging van de winstbelasting.
Er is nog een derde uitweg voor Trump: een deal sluiten met de Democraten. Maar dat betekent oorlog met (een deel van) zijn eigen partij. Bovendien is het maar de vraag of de Democraten bereid zijn Trump uit de brand te helpen met ideeën die vaak regelrecht tegen de Democratische orthodoxie ingaan.
LEESTIP - Het post-presidentschap
Wat doet een president na zijn presidentschap? George W. Bush trok zich terug op zijn ranch in Texas, schreef zijn memoires en begon te schilderen. In de acht jaar dat Obama aan het roer stond, liet Bush zich niet uit over zijn opvolger. Bush trok zich nagenoeg terug uit het publieke leven.
Hoe anders ziet het post-presidentschap van Barack Obama eruit. Allereerst, Obama heeft Washington niet verlaten. Hij woont in de chique wijk Kalorama, vlakbij bij Trumps dochter Ivanka. Obama heeft besloten in de Amerikaanse hoofdstad te blijven, zodat zijn jongste dochter Sasha haar middelbare school kan afmaken.
Anders dan Bush houdt Obama houdt zich niet stil. Hij had zich in bedekte termen uitgesproken tegen het reisverbod van Trump. Afgelopen week mengde hij zich in de discussie over Obamacare met deze verklaring. Hoe ziet het leven van Obama er verder uit? De Washington Post kwam met deze uitgebreide inside story.
Bullshit du Jour: golfer-in-chief
Obama en zijn golfhobby: het was door de jaren heen een favoriet mikpunt van Republikeinen. De president zou alleen maar tijd en belastinggeld verspillen met zijn golftripjes. Onderstaande opmerking uit 2012 was van Sean Spicer, de huidige woordvoerder van Trump.
Volgens Reince Priebus, de huidige chef-staf van Trump, waren Obama’s golfuitjes meer dan “bad optics”. Dit is zijn tweet uit 2014.
Je zou zeggen: gun president Obama wat afleiding in zijn drukke baan. Trump, die zelf een fervent golfer is, zou dat als geen ander moeten begrijpen. 
Maar nee, ook Trump nam geregeld aanstoot aan Obama’s hobby. “He played more golf last year than Tiger Woods”, schamperde Trump in december nog. “I’m going to be working for you, I’m not going to have time to go play golf.”
In het Engels hebben ze daar een mooie uitdrukking voor: it’s a little bit rich. President Trump blijkt namelijk zelf elke week op de golfbaan te staan. Dezelfde Republikeinen die eerder nog kritiek uitten op Obama’s tijdverdrijf, verdedigen nu het golfgedrag van zijn opvolger. Aanvankelijk zei woordvoerder Sean Spicer dat de president “altijd aan het werk is”, ook tijdens het golfen.
Van Obama werd nauwkeurig bijgehouden (zie ook de obamagolfcounter.com) hoe vaak hij tijdens zijn dit presidentschap op de golfbaan stond. Obama gaf altijd keurig door wanneer hij golfte en met wie. De teller eindigde op 306. Trump had het afgelopen weekend al het dertiende golfuitje in zijn twee maanden oude presidentschap. In dit tempo zal hij Obama ruimschoots voorbij streven.
Het Witte Huis is zich bewust van de ‘bad optics’. Liever wil het niet bevestigen dat Trump wederom een balletje aan het slaan is en met wie hij dat doet. Toen Trump afgelopen weekend de Trump National Golf Club in Virginia bezocht, was de officiële lezing dat de president daar “ontmoetingen” had. 
Kort daarna verscheen een foto van een bezoeker (zie onder). Trump, hier in golftenue te zien, had zijn “ontmoeting” kennelijk op de golfbaan.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Arjen van der Horst met Revue.