Bekijk profielpagina

WiJ zIjN GeEmIgReErD!!1! 🚜🇱🇺😠 - Editie #28 BOOS BOOS BOOS BOOS

WiJ GaAn EmiGrEren!!1! 🚜🇱🇺😠
IK BOOS. JIJ BOOS. WIJ BOZEN.

Terwijl de schilder zijn collectie van 30 tinten ‘branco suave’ langs de muur legde, vroegen de bewoners of we misschien ook interesse hadden om de schildpadden in de tuin over te nemen. Onder een van de fruitbomen stond een plastic kinderbadje met een groene algenlaag waaronder de diertjes zouden moeten vertoeven. Direct kreeg ik medelijden en betrapte mezelf op de gedachte van een jungleroom-zwembad met een houten bordje “Tartaruga Graceland” onder een watervalletje. De halve boomgaard zal moeten sneuvelen, maar dan hebben die beestjes tenminste de ruimte. Het verzorgen van huisdieren neem ik veel te serieus. 
Vriendelijk bedanken dus, maar wel op zijn Portugees. Dat betekent nee zeggen zonder het woord ‘nee’ daadwerkelijk te gebruiken. In een land waar ze uit beleefdheid zelfs een woord voor ‘ja’ hebben zonder direct het woord ‘ja’ te hoeven te gebruiken (en waar je aan de intonatie moet afleiden hoe deze te interpreteren want ‘pois’ kan worden gebruikt om het gesprek op een beleefde manier af te kappen maar ook om iemand groot gelijk te geven), zal de Nederlandse directheid van ‘ja’ en ‘nee’ je vooral in de penarie brengen. Na een inleiding van aardigheden kwam ik tot de voorzichtige conclusie dat onze jachthond er ongetwijfeld achter aan zou gaan. Helaas, helaas, was wel leuk geweest, schildpadjes.
We zitten hier bijna een half jaar. Lang genoeg om te concluderen dat het gebrek aan snelle zekerheid misschien een bron van ergernis is voor West-Europese expats (hoffelijk zijn kost tijd, tenslotte), maar dat het voor ons een welkom tegengif blijkt. We zijn namelijk ons hele leven gemarineerd in die Nederlandse directheid, de Nederlandse (zelfver)zeker(d)heid en de notoire Nederlandse valse bescheidenheid. Als je er tussen zit merk je het niet zo op, maar kijken op Twitter (waar je als journalist toch niet onderuit komt wegens primair privé-perscokanaal van Haagse politici) voelt meer dan ooit alsof je nuchter een bar binnenloopt waar iedereen al starnakel dronken is. Nederlands Twitter verkeert in een permanente high van agressieve verontwaardiging, een high waar uitgevers van Nederlandse media gretig op kapitaliseren. Vooral die laatste neem ik toch iets meer kwalijk dan @FirstNameBunchofNumbers die zichzelf een hartaanval in twittert TeGeN dE ELiTe!!1!
Victor Hopman
Ik begin m’n interesse in Twitter al een tijdje te verliezen. Het lijkt wel of de wappies het hebben overgenomen, en de rest van de mensen maken zich druk over wat de wappies vandaag weer hebben gezegd. Ik weet niet zo goed meer wat ik met m’n account moet doen eigenlijk.
Bloementjesoverhemden
De reden is dat dezelfde media die geld verdienen aan de permanente staat van verongelijkte agressie met eenzelfde uitgestreken tronie vertellen hoe zondig je bent omdat je nog geen warmtepomp hebt, je afval niet goed scheidt en niet de juiste gender pronouns gebruikt. Dezelfde randstedelijke media die bestaan uit mensen die zo snel mogelijk willen vergeten dat ze oorspronkelijk niet in Amsterdam geboren zijn. Je kent ze ongetwijfeld, van die lui die (vaak tijdens de introweek van de studentenstad) besluiten dat ze qua burgerlijkheid hun geboorteplaats Zeist, Zaltbommel of Zwiersapperland definitief ontgroeid zijn, om vervolgens na de studietijd in de hoofdstad te blijven plakken (en direct na de eerste welpworp hun leefomgeving vertrutten met bakfietsen, snoeptomatenterreur en klik- en klaagtelefoontjes naar de gemeente). Denk half veertig met bloemetjesoverhemd. Hoewel een stomtoevallige gebeurtenis zoals ergens geboren worden mij weinig reden lijkt voor schaamte (of trots, for that matter), zag ik in mijn Leidse studententijd mensen uit Limbabwe het voor elkaar krijgen binnen een semester als Van Binsbergen, Kerstens of Kamphuys te klinken. Op dat moment vond ik het hilarisch, al zou het lachen mij zijn vergaan als ik had geweten op latere leeftijd mijn carrière in Hey-Lullo-land te moeten doorbrengen.
Journalisten wonen dus grotendeels in een postcodegebied waar nooit een cruiseschip vol asielzoekers voor de deur wordt geparkeerd. Van die postcodegebieden waar afvragen wat 1000 niet-kapitaalkrachtigen in een niet-kapitaalkrachtige wijk voor sociale problemen zullen brengen, je niet het label ‘racist’ oplevert. Uiteraard niet direct in je face (zo werken ze niet bij de keurige Volkskrant) maar heel subtiel by proxy van vermaledijde rechts-populisten zoals JA21 die wel op een verhitte buurtavond in Velsen-Noord aanwezig waren. ‘Kijk nou toch, hoe die arme Velsers (Vader vergeef hen want zij zijn onwetend) misbruikt worden door types zoals Annabel Nanninga!’ Nu kan ik mij voorstellen dat je als links elitaire krant je ook zou kunnen afvragen waar de PvdA op zo’n avond is (als er ergens A van Arbeiders zijn, is het wel in Velsen Noord), maar de Volkskrant heeft het ‘opkomen voor de zwakkeren in de samenleving’ uit hun statuten gesloopt omdat deze tijd nou eenmaal schreeuwt om essays over het leed dat een Moeilijke Baas in de Grachtengordel heet.
Bartimão
Mijn schoonfamilie woont in Velsen Noord. Als deze bleke sojaboon daar deze neerbuigende stront aan zou voorlezen, lieten ze hem door het kanaal terugzwemmen naar zijn Amsterdamse republiek https://t.co/TdkukwjVE3
Voor de hard knikkende Telegraaf-klantjes: ik was nog niet klaar met fulmineren over randstedelijke elite die my peoples onder de slechte vermomming van journalistiek voor een politiek karretje spannen. Want ook bij Sloterdijk lopen verslaggevers rond die op gewone-mensen-safari gaan om stomtoevallig steevast en exclusief de ‘Ik herken mijn wijk niet meer door allowtoownaah’-zijde van het hoefijzer tegen het lijf te lopen (terwijl: als ergens multiculturele wijken een gegeven zijn, dan zijn het wel de ‘krachtwijken’ in havensteden). Het feit dat je heel hard roept dat je down bent met de gewone man, maakt je nog niet minder Amsterdamse media-elite. 
Schuld van de populisten
Precies dit (on)machtsverschil tussen de scheldende Twitteraar en mediamerken die er enigzins op pissen (maar wel lekker van vreten) is de reden waarom ik het verziekte debat vooral aan mijn beroepsgroep wijt. Het Nederlandse debat laat zich namelijk vaak samenvatten tot een retorisch talentvollere Alexander Pechtold (D66) die aan een talkshowtafel ‘in gesprek gaat met PVV’ers’ en aldaar de retorisch minder getalenteerden wegblaast en wegzet als racisten ter meerdere eer en glorie van Alexander Pechtold (D66) en het boekje dat hij destijds graag wilde verkopen. Dat mensen hun zorgen niet zo charmant tot uiting kunnen brengen, betekent niet dat ze geen punt hebben. Het wordt lelijk wanneer deze zorgen worden vertaald naar een politiek opportuun karretje, iets waar naast politici keer op keer ook keurige kranten en publieke omroepen goed bedreven in blijken.
Dus elke keer als er in de media een “giftige sfeer op social media” item verschijnt (meestal omdat anonieme scheldwappies iets gemeens tegen een journalist hebben gezegd), kun je niet anders dan heel hard met de ogen rollen. Zeker omdat de conclusie bij dit soort items of krantenartikelen nooit ‘misschien is het gegeven dat Nederlandse uitgevers geld verdienen aan de agressieve verontwaardiging op social media sub-optimaal voor de journalistiek en het publieke debat’ is, maar steevast de oorzaak wordt gezocht bij Leidse lavendelsnuivende populisten. De populisten, daar moet u voor uitkijken (en uw Co2-voetafdruk, uw pronouns, uw privileges en uw Schuldgevoel - Amen).
Ondertussen harken (Belgische) mediabaasjes bonussen binnen op debat-ontwrichtende sentimentdrijvende klikkies, het wegzetten van journalisten ‘als merk’ en goed verdienende productiehuisconstructies. Er zit tenslotte weinig publiek besef in je sodemieter als je tijdens een pandemie een dansleraar uitnodigt aan talkshowtafels, onder het mom van ‘lekker fris geluid’, om vervolgens nog geen jaar later dezelfde tafel te vullen met de vraag hoe ‘we’ moeten omgaan met geluiden in de samenleving afkomstig van diezelfde dansleraar. Door iemand als Eva Vlaardingerbroek enkele jaren terug op voorhand al weg te zetten als ‘schildmaagd van extreem rechts’ werd ze preventief gedemoniseerd, uit het publieke debat (en de daarbij behorende scrutiny) geïsoleerd en richting de social media echo-ballenbak geduwd. Vervolgens ging men al juichend zie je wel’en toen ze uiteindelijk als Queen WEFWAP met een boerenzakdoek bij FOX News uit die bak boven kwam drijven. EvaVlaar heeft een tik van de molen gehad, maar ik kan de gedachte dat de MSM de eerste slinger aan de wiek heeft gegeven niet van mij afschudden.
Zeker omdat Nederlandse media ook erg goed zijn in naar beneden trappen. Nooit naar boven. Sterker nog, zodra er boeren op de stoep stonden bij de minister waren de media er als de kippen bij om op kleuterjuffen ‘hela hola zo gaan we niet met elkaar om’-toon over elkaar heen te tuimelen. Ik kan het niet beter verwoorden dan Okke Ornstein die terecht hekelde hoe ‘aangeharkt links, aangeharkt rechts en 'democraten’ via de boeren het demonstratierecht willen criminaliseren’ want ‘in het verwende Nederland nemen zelfs zogenaamd linkse mensen grondrechten als het demonstratierecht niet zo serieus omdat ze het in de eerste plaats vooral beschaafd en netjes willen houden’ (overigens hetzelfde aangeharkte Gerda-Geranium-reflex zie je bij rechtse burgertrutten die apeshit gaan zodra een paar pubers de straat op gaan voor het klimaat):
Okke Ornstein 🇵🇦
Ik weet niet waar ik een grotere hekel aan heb; de boeren die drammen omdat ze eindelijk worden aangepakt om hun uitstoot, of de kudde kleinburgerlijke politici, journalisten en anderen die over elkaar heenbuitelen omdat een demonstratie niet keurig genoeg is naar hun zin. https://t.co/z3C0UnilIl
Ik stel alleen maar vragen!
En, oh wat was de goegemeente in hun nopjes toen figuren als Donald Trump (Twamp!) en ultrarechts ook daadwerkelijk met de Nederlandse boerenprotesten aan de haal gingen. “Hoezee! Zie je wel, we hadden gelijk! Allemaal racisten, fascisten en verwende kapotgesubsidieerde miljonairs, die boeren”. Dat de FvD-demonstratie op de Dam (lekker elitair plekje, boys) zich qua aanloop liet vergelijken met een Quick ’n Brite-demonstratie op de Beverwijkse woensdagmiddagmarkt, mocht het blijdschapsdansje om de totempaal van het eigen gelijk niet verstoren. Ook het feit dat BBB-frontvrouw Karolaaaain nietsvermoedend koffie aan het drinken was in Holten en niets te maken had met deze demonstratie, werd weggewuifd.
Caroline van der Plas
@ajboekestijn Ik zit koffie te drinken in Holten. 😂😂
En ja grutjes, dat gedump van mest en puin op de snelweg: kunnen we dit terrorisme noemen, mensen? Wat is de definitie van terrorisme? Is dit terreur? Wanneer noemen we iets terreur? Kennen we nog een professor dit iets over terreur kan zeggen onder een foto met protesterende boeren? De schmier-smoes van ‘alleen maar vragen stellen’ is niet louter voorbehouden aan complotdenkers, zullen we maar zeggen. 
Wat niet wegneemt dat er bij de boerenprotesten wel degelijk een fysieke grens werd overschreden door het heft in eigen handen te nemen. Alleen viel dit gegeven een beetje weg in het vacuümgezogen midden van enerzijds-anderzijds geschreeuw. Hierdoor viel de totale afwezigheid van de regering Rutte IV bijna niemand op (behalve de altijd scherpe tante Naus van de T). Strikt handhaven betekent immers dat je uiteindelijk een keer ook je eigen achterban teleur moet stellen omdat de regels ook voor hen gelden. Premier Mark Rutte (VVD) is echter groot geworden door precies het tegenovergestelde te doen: handhaven, tenzij het stemmen (en dus politieke overleving) kost.
René Kemp⭐
Lees de column van Nausicaa Marbe.

In de media betuigen Nederlanders uit alle windstreken hun steun aan de boeren. Velen kunnen meevoelen hoe het is als dingen van je afgepakt worden. Slecht, achteloos en antisociaal beleid heeft dat voor elkaar gekregen. (@telegraaf) https://t.co/91q3o53t1p
De maatschappelijke prijs is polarisatie. De winst voor Belgische mediamonopolisten zit in diezelfde polarisatie, de winst voor het kabinet in het verdeel-en-heers-effect. Want ophef, emotionele agressie, hyperverontwaardiging en tribaal gevingerwap leveren geld op, en vormen een ultiem rookgordijn om politieke verantwoordelijkheid achter te verstoppen. Zo simpel is het. 
I <3 schelden
Net zoals elk verdienmodel gebaseerd op uiterste moet je steeds verder voor een nieuw uiterste. De money making machine heeft honger en moet gevoed worden met verontwaardiging. Sneller, harder, bozer. Sneller, harder, bozer. Sneller, harder, bozer. Steeds sneller en harder en bozer, sneller harder bozer, snellerharderbozer, tot grofbekgescheld alles is wat ons rest. Begrijp mij niet verkeerd, dit is alles behalve een pleidooi tegen schelden. Ik ben dol op schelden. Goed en gericht schelden is een kunstdiscipline, een idiomatische spotprent waar naast humor ook taalliefde vanaf kan spatten. Een liefdesbaby tussen creatieve beeldspraak en dan het liefst in de vorm van een onomatopee: zodat het klinkt zoals het er in je hoofd ook uitziet. Precies de reden waarom ik altijd moet schuddenbuiken om de schrijfsels van Arthur van Amerongen: ik ken niemand die zoveel beeld oproept met zo weinig woorden. Tuur begrijpt als geen ander dat het vaker niet dan wel met schuttingstaal gepaard moet gaan. Het woord “Frenske” zegt niet zoveel, tot je er beeld van Frans Timmersmans (PvdA) bij hebt. Dan zegt het alles, en weinigs moois - en bovenal: klinkt het zoals het er in je hoofd uitziet (Freeeeeenske).
De creativiteit en taalliefde is echter ver te zoeken als ik Twitter opengooi. Dan word ik weer eens vergeleken met Eva Braun (want mijn man is als mede-eigenaar van GeenStijl natuurlijk een soort van Hitler), alsook medegedeeld een ‘snob’ en een ‘rotwijf’ te zijn. Nu ben ik opgegroeid met het idee dat je bij dergelijke kwalificaties vaak ook iets onbehoorlijks hebt gedaan (zoals vragen of de mensen geen cake kunnen eten, of iemand zijn kat expres aanrijden), maar tegenwoordig is het feit dat jij - Mens met Ander Wereldbeeld - überhaupt bestaat al aanmatigend genoeg. Overigens is deze mate van intolerantie jegens andere wereldbeelden niet exclusief voorbehouden aan de schuimbekkende anoniempjes op uiterlijk links. Omdat die soort van Hitler met wie ik getrouwd ben ooit de antisemitische sympathieën blootlegde van Thierry Baudet heeft onze hond de twijfelachtige eer om een doodsbedreiging van zolderkamer-incels op haar naam te hebben staan. Deelnemers aan het Nederlandse debat zijn emotioneel explosiever dan een ISIS-uitreiziger en hebben tegenwoordig langere tenen dan een lokaal Taliban-baasje. En net zoals met alle religieuze waanbeelden - waarin deelnemers binnen hun ‘tribe’ overtuigd zijn van hun eigen morele superioriteit en het monopolie op de waarheid - is de humor ver te zoeken. Niets zo onaantrekkelijk als aandacht opeisen met emotionele agressie en verongelijkte verbetenheid.
Ondertussen had ik in ons nieuwe huis ook het aanbod voor een duiventil af weten te slaan zonder het woord ‘nee’ te gebruiken. Het kostte wel wat meer moeite dan gewoon ‘nee’ zeggen. Net zoals het groeien van eigen vijgen, citroenen en avocado’s wat meer tijd zal kosten dan gewoon naar de supermarkt gaan. We verruilen sneller, harder, bozer voor wat langzamere onverschilligheid. Of dat bevalt zien we dan wel weer. Het zal in ieder geval minder vermoeiend zijn dan boos, verongelijkt en verontwaardigd door het leven gaan. 
Eva Braun moet ook eten
Steun Dieuwertje Kuijpers en ontvang extra nieuwsbrieven.
Vond je deze editie leuk? Ja Nee
Dieuwertje Kuijpers
Dieuwertje Kuijpers @traumabeertje

Vrij schrijven over een vrij plan: emigreren naar Portugal. Top of flop, oordeel zelf: subscribe HIERRRRRR

Je kunt je abonnement hier beheren
Klik hier om je uit te schrijven.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Created with Revue by Twitter.
Almost in the Algarve