Toetje van Jan - #825 - Traanbuizen

Revue
 
 
Toetje van Jan

Toetje van Jan

16 juli · Editie #825 · Bekijk online

Toetje van Jan


Dagelijks ‘Toetje van Jan’, exclusief voor jullie, de donateurs van de kleine kale uit Eesterga.
Vandaag: Ik kan altijd.

Tranen
“Vandaag ga ik voor het eerst in mijn leven niet janken op een begrafenis of crematie”, zei ik vanmiddag onderweg naar Vlaardingen tegen mevrouw Dijkgraaf. “Uhuh”, antwoordde ze.
Zodra enkele minuten na het begin van de dienst mijn ene nichtje haar arm troostend om mijn andere nichtje sloeg, begon ik te janken…
Ik probeer al mijn hele leven onder bijna alle uitnodigingen uit te komen (feestjes, verjaardagen, buurtbarbecues), maar bij begrafenissen en crematies van familie en bekenden zeg ik altijd: “Ja, ik kan”. Dat je iemand ‘de laatste eer gaat bewijzen’ is er bij mijn opvoeding net zo goed in geramd als twee minuten stilte op 4 mei tijdens de Dodenherdenking.
Dus was ik vanmiddag bij de herdenkingsdienst en teraardebestelling van Ina Eigenraam, de moeder van mijn zwager Martin.
Ze was 90 jaar, gegrepen door dokter Alzheimer en de laatste keer dat ik haar zag was veertien jaar geleden, bij de crematie van mijn schoonvader.
Dus ik dacht dat ik het wel droog zou houden.
Niet dus.
Gekscherend zeggen we in Huize Dijkgraaf weleens dat mijn traanbuizen nog zouden gaan werken als ik per ongeluk in een crematorium de verkeerde zaal in zou gaan.
Ik ga dat natuurlijk niet uittesten, want je valt vreemden niet lastig op zo'n moment.
Maar vermoedelijk is het waar.
Ik kan gewoon niet tegen verdriet.
Maakt me dat een watje? Dan maar een watje!
Eerder vandaag
Briefje van Jan… aan Ferd Grapperhaus.
99 woorden: Jort & Thierry.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Gemaakt door Jan Dijkgraaf met Revue.
Jan Dijkgraaf - Straatweg 21 - 8534 WB Eesterga