Bekijk profielpagina

Uitstelgedrag - Nieuwsbrief #9

Tijs
Tijs
Hey beste lezers,
Eigenlijk wou ik deze brief al drie weken geleden sturen, maar ik heb hem tot nu uitgesteld.

Het is 20.15u. De kinderen slapen. De laatste puzzelstukjes zijn opgeruimd en de Duploblokjes liggen terug in hun doos. De afwas is gedaan. Ik haal mijn laptop boven en open de tekstverwerker. Tijd om wat verder te schrijven aan mijn boek.
Misschien moet ik, alvorens te schrijven, eerst wat inspiratie opdoen. Laat ik nog even Facebook openen, want ik heb vandaag nog niet echt gekeken wat daar allemaal gebeurd is. En terwijl ik toch bezig ben, misschien ook nog even Instagram bekijken. Zouden er nog interessante tweets gepasseerd zijn? Best even checken. En inderdaad, iemand tweette een artikel dat ik móét lezen. Daar neem ik best even de tijd voor. Oh ja, en voor ik het vergeet, ik wil nog de samenvattingen van het afgelopen voetbalweekend bekijken.
Ziezo, nu ben ik weer helemaal mee met wat er in de wereld allemaal gebeurt. Tijd om nu echt te beginnen schrijven. Waar was ik nu ook al weer mee bezig? Oh ja, voor deze passage moest ik nog wat onderzoek doen. Ik open Wikipedia en beland op een obscure pagina die mijn boek weinig vooruithelpt, maar die ik desondanks met veel belang lees.
Voor ik er erg in heb tikt de klok 21.15u en heb ik nog geen woord geschreven. Het gebeurt me vaker dan ik wil toegeven.
Foto van Mohammad Saifullah via Unsplash.com
Foto van Mohammad Saifullah via Unsplash.com
Een mistige berg
Ik schreef twee weken geleden al over hoe twijfel inherent verbonden is met het creatieve proces. Wel, uitstelgedrag is nog zoiets dat altijd komt opduiken als je creatief aan de slag wil gaan.
Het lege blad moet gevuld worden. Voor mij is dat net alsof je een berg wil beklimmen op een heel mistige dag. Je wil absoluut de top bereiken, maar je weet niet precies waar die ligt. Je gaat op de tast op zoek naar aanwijzingen die je naar de top kunnen leiden. Na een uur heb je enkele mooie kiezels gevonden en met wat geluk heb je misschien een alpenbloem gespot, maar ben je nog geen stap dichter bij de top.
In plaats van naar aanwijzingen te zoeken, is het veel beter om op goed geluk te beginnen stappen. Dat is moeilijker dan het klinkt. Sommige dagen trekt de mist vrijwel meteen weg en bereik je de top in sneltempo. Andere dagen lijk je maar niet in de buurt te komen van de top. Dan maak je gigantische omwegen door diepe dalen en gevaarlijke bergpassen, maar even goed passeer je langs een prachtig panorama of een idyllisch bergmeertje waar je een verfrissende duik kunt nemen. Net wat je allemaal op de tocht tegenkomt, maakt je verhaal rijker. Veel rijker dan ter plaatse te trappelen.
Vooruitgang
Deze week heb ik mij dus voorgenomen om meteen te stappen en mij niet te veel te laten afleiden door aanwijzingen. Dat heeft goed gerendeerd, want de hoofdstukken die ik nog bij wilde schrijven, zijn af.
De komende week ga ik de nieuwe hoofdstukken nog eens grondig nalezen en indien nodig corrigeren. Daarnaast zijn er hier en daar nog enkele kleine toevoegingen die ik wil doen. En dan kan mijn manuscript naar Ann voor de eindredactie. Nog een paar toppen beklimmen en de eindmeet is bereikt.
Tot volgende week,
Tijs
Vond je deze editie leuk? Ja Nee
Tijs
Tijs @tijs_d

Ik ben Tijs en ik schreef mijn debuutroman, Dag van de vrede. In deze nieuwsbrief ontdek je hoe ik van een embryonaal idee tot een gepubliceerd boek kom.

Klik hier om je uit te schrijven.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Created with Revue by Twitter.