"Hoe zit het met je boek?" - Nieuwsbrief #14

#14・
193

abonnees

28

edities

Meld je aan voor mijn nieuwsbrief

By subscribing, you agree with Revue’s Voorwaarden and Privacybeleid and understand that Tijs schrijft een boek will receive your email address.

Tijs
Tijs
Hey beste lezer,
Het was al even geleden dat ik jullie nog een brief schreef. Dus bij deze, een langverwachte update!

De vaccinatiecampagne heeft zijn vruchten afgeworpen, het rijk der vrijheid ligt aan onze voeten. We gaan met zijn allen weer op café of op restaurant, we keren terug naar kantoor en ook het amateurvoetbalseizoen werd reeds afgetrapt.
Met als gevolg dat ik afgelopen weken heel wat vrienden, kennissen, collega’s, ploeggenoten… terug in levende lijve ontmoet heb. De vraag “hoe zit het met je boek?” kwam steevast terug. Ik ben blij dat jullie nog steeds geïnteresseerd zijn in mijn roman, maar het blijkt dus ook hoog tijd voor een statusupdate.
Afgelopen dinsdag was het 21 september. Dag van de vrede. Ik had het mooi gevonden om mijn boek op die dag uit te brengen, maar dat bleek helaas iets te ambitieus qua planning. Er zit wat vertraging op het proces omdat mijn redactrice Ann zelf een boek aan het schrijven is en daar moesten last minute nog aanpassingen aan gebeuren (haar boek Hersenorkaan verschijnt deze maand). Normaal gezien krijg ik eind september haar feedback. Die omvat alle spellings- en taalfouten en eventuele opmerkingen over het plot of de personages. Zodra ik die feedback in handen heb, kan ik beginnen herwerken, wat dus het plan is in oktober. Mijn ambitie is nu om het boek tegen eind dit jaar af te hebben. Duimen dat dat lukt dus.
Met andere woorden, ik heb deze zomer dus niets geschreven (of toch niets dat met mijn boek te maken heeft), maar des te meer gelezen. In afwachting van mijn roman, hieronder enkele boeken die ik je warm kan aanbevelen.
Leerschool
Leerschool van Tara Westover (verscheen in het Engels als Educated) is een autobiografisch verhaal. Westover vertelt over haar kindertijd en jeugd binnen een streng Mormoons gezin, op een berg in de Amerikaanse staat Idaho. Haar vader heeft een diepgeworteld wantrouwen tegenover de overheid, waardoor hij zijn gezin bepaalde basisbehoeftes ontzegt (zoals de toegang tot school en ziekenhuizen). Bovendien is hij er heilig van overtuigd dat Het Laatste Oordeel nabij is. Daarop moet het gezin voorbereid zijn, maar die voorbereiding kost geld. Zonder veel mededogen laat hij zijn kinderen zwaar werk verrichten op het levensgevaarlijke autokerkhof naast hun huis, met vaak wrede gevolgen.
Westover beseft tijdens haar tienerjaren gaandeweg dat de doctrine van haar vader helemaal niet strookt met hoe zij naar de wereld kijkt en neemt het moeilijke besluit om te ontsnappen uit de beklemmende greep van haar vader. Hoewel ze niet over een diploma van de middelbare school beschikt, noch van de lagere school, en zelfs niet over een geboortecertificaat, groeit bij haar toch de ambitie om hogere studies aan te vatten.
Leerschool toont de verreikende impact van fanatieke religie, en de kracht, flexibiliteit en moed die het vereist om je van je eigen gezin los te trekken. Het zet je aan het denken over simpele dingen zoals naar school gaan, dat dat zelfs in een ontwikkeld land als de VS helemaal niet zo vanzelfsprekend is.
Wij waren de gelukkigen
Georgia Hunter beschrijft de lotgevallen van haar joodse voorouders, de familie Kurc. Het gezin, gevestigd in de Poolse stad Radom, wordt door de inval van de Duitsers in Polen in 1939 uit elkaar geslagen. Elk gezinslid probeert zo goed en zo kwaad mogelijk de verschrikkelijke oorlogsjaren door te komen, in de hoop elkaar ooit terug te zien.
Er zijn duizenden verhalen over de Tweede Wereldoorlog en de holocaust, maar ze blijven mij verbijsteren. Vooral op de vraag hoe men tot zoveel wreedheid in staat is, moet ik het antwoord schuldig blijven.
De familie Kurc bestaat uit redelijk wat gezinsleden en ieder hoofdstuk wordt vanuit een ander personage verteld, dus je moet er wel je hoofd bij houden. Gelukkig leest Wij waren de gelukkigen als een trein.
De Val
De Val speelt zich dichter bij huis af. Op het jaagpad langs de Schelde om exact te zijn. Enkele jonge coureurs (Iljo Keisse, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck) ontmoeten elkaar op die asfaltstrook tijdens hun vele trainingstochten en bouwen een hechte vriendschap op. Hun gemeenschappelijke doel is het te maken in de professionele wielrennerij, maar het lot probeert daar op dramatische wijze een stokje voor te steken.
Ik hoorde eerst over het boek toen Canvas zijn najaarsprogrammatie aankondigde. Het boek werd namelijk verfilmd voor de serie Het Scheldepeloton. Ik besloot de serie (die overigens ook een aanrader is) niet af te wachten en begon het boek te lezen. Het is een beklijvende historie van jongens die voor het ongeluk geboren lijken te zijn. Dat je bepaalde plekken in het boek kent (het jaagpad, het Kuipke) zijn een meerwaarde voor de leeservaring. Enige interesse in de koers is wel aangeraden.
Nu ik neerschrijf wat ik gelezen heb, valt het mij op dat ik geheel toevallig vooral literaire non-fictie heb gelezen. Ik las ook fictie, zoals Ik ben er niet van Lize Spit. Ik was fan van haar debuut, Het smelt, maar Ik ben er niet kon me iets minder bekoren. Niet zozeer omwille van het verhaal, maar omdat de bipolaire stoornis van Simon, een van de hoofdpersonages, zeer frustrerend was. Dat was zeker de bedoeling, bipolariteit is ongetwijfeld in het echt ook een frustrerende aandoening, maar dat zorgde bij mij niet echt voor een ontspannende leeservaring. Bovendien was het verhaal een tikkeltje te lang naar mijn goesting.
Andere boeken die nog op de plank liggen: de nieuwe Herman Koch (Een film met Sophia) en Daar waar de rivierkreeften zingen van Delia Owens. Welke boeken kunnen jullie nog aanraden? Antwoord gerust op deze mail.
En zo zijn we aan het einde van deze nieuwbrief beland. Ik beloof plechtig dat de volgende iets minder lang op zich zal laten wachten.
Tot dan,
Tijs
Vond je deze editie leuk? Ja Nee
Tijs
Tijs @tijs_d

Ik ben Tijs en ik schreef mijn debuutroman, Dag van de vrede. In deze nieuwsbrief ontdek je hoe ik van een embryonaal idee tot een gepubliceerd boek kom.

Klik hier om je uit te schrijven.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Created with Revue by Twitter.