Bekijk profielpagina

Aan de schrijftafel - Nieuwsbrief #6

Tijs
Tijs
Hey beste lezers,
Vandaag mogen jullie plaats nemen aan mijn schrijftafel. Of toch mijn schrijftafel van voor de pandemie. En als je soms kampt met concentratieproblemen, lees dan vooral… Haha kijk daar, een vogeltje!

Latino trap
Beeld je in. Je hebt goed geslapen. Je bent opgestaan met een hoofd vol frisse ideeën voor je boek. Je zet je aan je schrijftafel, klapt je laptop open en klikt je manuscript aan. Je vouwt je vingers in elkaar en strekt je handen, waardoor je vingerkootjes kraken. Helemaal klaar om te schrijven.
Plots komen er twee slungelige tieners tegenover je zitten. Je geeft ze niet te veel aandacht en concentreert je op je tekst. Een van de twee legt een liedje op. Je kent het niet. Afgaande op het ritme en de Spaanse songtekst, omschrijft het genre zich nog het best als latino trap. De luidspreker van de smartphone die de muziek afspeelt, klinkt schel en haalt je uit je concentratie. Je werpt een verveelde blik naar het duo, maar ze hebben geen oog voor je. Je durft niets te zeggen.
Nee, mijn boek kwam niet tot stand in een kraakpand of in een jeugdhuis. Wel op de trein. Ik schat dat ik er ongeveer 60% van mijn boek schreef. Meer zelfs, ik legde er ook de fundamenten, door na te denken over de structuur en de inhoud. Nog voor ik het eerste woord had geschreven, wist ik al hoeveel hoofdstukken er zouden komen en wat erin zou staan. En al dat werk verzette ik op een Bombardier MS96 treinstel.
Tot de eerste lockdown in maart 2020 nam ik zowat iedere werkdag de trein van Gent naar Antwerpen (waar mijn werk is) en ‘s avonds van Antwerpen terug naar Gent. Een goede 50 minuten heen, een goede 50 minuten terug, een ideaal tijdslot om te schrijven. Sinds het begin van de pandemie werkte ik bijna uitsluitend van thuis uit, wat enige aanpassing vergde, doordat mijn vaste treinrit-schrijfritueel wegviel. Maar ik heb mijn draai gevonden, het lukt.
Ter verdediging van slungelige tieners: het waren even vaak luidruchtige roddeltantes die mij uit mijn concentratie haalden. Ik betrapte mijzelf er vaak op dat ik meeluisterde uit nieuwsgierigheid. De schelle smartphonespeakers waren irritanter, maar het resultaat was hetzelfde: ik kon me niet focussen en schreef dus te weinig.
Mijn schrijftafel, met dank aan de NMBS.
Mijn schrijftafel, met dank aan de NMBS.
Problemen zijn er om opgelost te worden
Om dat concentratieprobleem op te lossen, kocht ik een noise-cancelling hoofdtelefoon. Noise cancelling betekent ruisonderdrukkend, maar het filtert eigenlijk al het omgevingsgeluid weg, waardoor het lijkt alsof je in een geïsoleerde kamer naar muziek luistert. Ik kan het iedereen aanraden, zo'n hoofdtelefoon. Weg schelle smartphonespeakers, weg luid kletsende medereizigers.
Ik startte mijn favoriete playlist op Spotify en begon te schrijven. Maar al gauw werd ik terug naar mijn studententijd gekatapulteerd. Tijdens het studeren kon ik niet én focussen op mijn cursus én naar muziek luisteren. Ik begon mee te zingen met de songteksten of haalde herinneringen op bij bepaalde liedjes. Hetzelfde gebeurde nu tijdens het schrijven. Ik kon niet én schrijven én muziek beluisteren.
Dus moest ik iets anders vinden om naar te luisteren. Ik stootte op brain.fm, een muziekplatform dat patenten heeft om muziek te ontwikkelen die “sterke neutrale fasevergrendeling opwekt waardoor groepen neuronen zich kunnen focussen op gecoördineerde activiteiten.” In mensentaal: een bibliotheek met muziek die je helpt concentreren. Het klonk wat ongeloofwaardig in mijn oren, maar ik heb het geprobeerd met mijn noise-cancelling hoofdtelefoon, en ik moet zeggen dat het echt wel werkt.
Vooruitgang
Ik heb alweer mooie vorderingen gemaakt deze week. Oorspronkelijk had ik drie hoofdstukken te herschrijven, daar kwam vorige week nog eentje extra bij. Hoofdstuk 1 was vorige week al af, deze week werkte ik hoofdstuk 2 af én dat extra hoofdstukje. Ondertussen schreef ik ongeveer een derde van het derde (en laatste) hoofdstuk. Het gaat goed vooruit. Uiteraard zal ik daarna de geschreven hoofdstukken nog eens nalezen en waar nodig corrigeren of bijschaven. Maar ik kan het einde al bijna ruiken!
Tot volgende week,
Tijs
Vond je deze editie leuk? Ja Nee
Tijs
Tijs @tijs_d

Ik ben Tijs en ik ben bijna klaar met mijn debuutroman, Dag van de vrede. In deze nieuwsbrief ontdek je hoe ik van het manuscript, dat nu nog niet veel meer dan een Word-bestandje is, een echt boek van papier ga maken.

Klik hier om je uit te schrijven.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Created with Revue by Twitter.