Bekijk profielpagina

Nieuwsbrief Jurgen Tiekstra - Editie #5

Jurgen Tiekstra
Jurgen Tiekstra
“En die jurgen ziet er heel links en woke uit maar is het zeker niet.”
Dat is een prachtige reactie onder de youtube-video van mijn gesprek bij De Nieuwe Wereld TV, door interviewer Jelle van Baardewijk.

#944: Klimaatdebat veel te emotioneel. Een gesprek met Jurgen Tiekstra
#944: Klimaatdebat veel te emotioneel. Een gesprek met Jurgen Tiekstra
Het klopt wat diegene zegt, mijns inziens. Ik ben ‘niks’. Niemand is iets. Toch is het onze gewoonte om mensen te labelen, te etiketteren.
Typerend: kortgeleden sprak ik een gedragsveranderingsdeskundige. Hij is betrokken in Noord-Brabant bij een mobiliteitsproject. Doel: de forenzen uit de auto en op de fiets te krijgen. Hoe lukt je dat? Níet door te vertrouwen op de ratio van mensen. Huh? Waarom niet? Nou…, zei hij:
Er wordt nog steeds veel onderzoek gedaan, maar waar het grofweg op neerkomt, is dat het grootste deel van ons gedrag onbewust is. De schattingen variëren van 85 tot 99 procent van ons gedrag. Dat laatste percentage behoort tot de hoogste schattingen. Andere onderzoekers gaan veilig op 85 procent zitten.
Oké, we zijn voor 15 procent rationeel kiezende mensen. Wat zijn we dan voor die andere 85 procent? Het volgende: gewoontedieren.
Hoe beïnvloed je dan ons gedrag? Door IN die gewoonte te porren.
Onze hersenen zijn erop ingesteld zoveel mogelijk energie te besparen. Ze hebben allemaal regeltjes gemaakt om snel beslissingen te kunnen nemen zonder dat dat veel energie kost. Die processen kennen wij inmiddels, en als je die kent kun je die processen beïnvloeden en positieve gewoontes stimuleren.
We zijn dus gewoontedieren. Uit gewoonte blijven we de auto pakken, ook al weten we van luchtvervuiling, CO2-uitstoot en dat het ongezond is dat we zo weinig bewegen. We wéten alles, maar onze gewoonte blijft bestaan. Dus niet onze kennis moet veranderen, maar die gewoonte.
Evenzo hebben we de gewoonte om mensen meteen in een hokje te plaatsen. Zelfs al weten we dat het leven zo simpel niet is.
Dus iemand ziet mij met mijn brave kop tegenover interviewer Jelle van Baardewijk zitten en denkt direct, vast onbewust:
Hé, dat is zo'n links, woke-type. Daar ken ik er veel van.
Nog zo'n voorbeeld. Toen mijn boek werd aangekondigd, mailde een sympathieke freelance journalist mij met de vraag:
Klopt het dat je je kunt vinden in het ecomodernisme?
Ik reageer:
Gek genoeg heb ik me nooit in het ‘ecomodernisme’ verdiept…
Waarom vroeg diegene dat (onbewust) aan mij? Dat bleek uit een volgend mailtje van die persoon, waarin deze bloot legde:
Ik heb grote problemen met het ecomodernisme. 
Diegene zag mijn boek en dacht: o, dat is zo'n ecomodernist.
Had ik dus ‘ja’ gezegd op die eerste vraag, dan was ik bij diegene in het mentale laatje ‘ecomodernisme, en dus verwerpelijk’ beland. Op die manier had diegene mij en mijn ideeën ‘onschadelijk’ kunnen maken.
Wat gebeurt er als dat laatste niet lukt? Wat als de wereld niet overzichtelijk is te maken met mentale laatjes?
Dan wordt het leven ongemakkelijk. Dan rammelt het in je hoofd. Dan verlies je het overzicht. Het kost ons energie als we de wereld niet kunnen opdelen in zwart en wit, in fout en goed.
Toch, het is niet anders. Geniet maar van dat ongemak.
Tot slot: ik ben erg benieuwd naar jullie reacties op de video hierboven. Laat het vooral horen als je vragen of kritiek hebt. Groet! Jurgen
Vond je deze editie leuk? Ja Nee
Jurgen Tiekstra
Jurgen Tiekstra @tiekstra

Nuance-journalist. Auteur. Nét uit: mijn boek 'Het klimaatdebat als lachspiegel'.

Klik hier om je uit te schrijven.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Created with Revue by Twitter.