Bekijk profielpagina

Nieuwsbrief Jurgen Tiekstra - Editie #3

Jurgen Tiekstra
Jurgen Tiekstra
Muggenziften als probleem
Eerder dan verwacht al, volgende week woensdag 9 februari, komt mijn boek uit. Op bol.com kun je nu de inleiding van mijn boek al lezen.
In mijn boek zoek ik dus: de nuance.
Maar niet iedereen is daar fan van, omdat eeuwig nuanceren het vinden van oplossingen kan tegenhouden. Op Twitter zei iemand tegen mij:

Heeft deze Mark gelijk? Word ik met mijn eeuwige nuanceringen een deel van het probleem? Hij raakt bij mij wel een gevoelige plek. Want ook ik heb het beste met de wereld voor en wil dat problemen opgelost worden.
Toch denk ik dat het goed is wat ik doe.
Moreel: het is niet juist om onwaarheden te verspreiden. Maatschappelijk: onterechte stelligheid kan polarisatie verergeren. Psychologisch: mensen worden banger gemaakt dan rechtvaardig is. Constructief: de geloofwaardigheid van de opwarming wordt geschaad.
‘Irresponsible scaremongering’
Neem dit stuk in de Britse krant The Guardian van half december over de Thwaites ijsberg op Antarctica: Scientists watch giant ‘doomsday’ glacier in Antarctica with concern. De journalist stelt dat wetenschappers er nu rekening mee houden dat de Thwaites ijsberg in korte tijd in elkaar kan storten, met als gevolg minstens een halve meter zeespiegelstijging.
Het is logisch dat bij veel lezers direct de rillingen over de rug lopen. Het bericht wordt dan deel van hun algemeen pessimistische gevoel. Die lezers moeten maar net even weten dat de Britse Antarctica-onderzoeker Rob Larter allerlei onjuistheden in het stuk vindt en concludeert:
Maximaal 1,8 graden in 2100?
Natuurlijk is de opwarming door de menselijke uitstoot van CO2 een groot probleem. De precieze regionale gevolgen zijn weliswaar onzeker, maar je neemt simpelweg grote risico’s. Er is wel veel goed nieuws, maar die moet nog bewaarheid worden. Na afloop van de VN-klimaatconferentie vorig jaar in Glasgow zei het wetenschappelijk bureau van de EU dat maximaal 1,8 graden opwarming in 2100 goed mogelijk wordt.
Maar alle inspanningen moeten nog gedaan worden. Sinds Parijs in 2015 updaten de landen elke vijf jaar hun NDC’s: hun nationale plannen. De conferentie in Glasgow was de 1e update sinds het klimaatakkoord van Parijs. Samen zouden die NDC’s nu ongeveer 2,6 graden in 2100 opleveren. Let wel, over vijf jaar worden die NDC’s opnieuw bijgespijkerd en bijgepunt.
Je komt ‘nu al’ uit op 1,8 graden in 2100 als je die NDC’s van Glasgow samenvoegt met de plannen voor ‘net zero emissions’ die grote landen als China en India vorig jaar hebben afgekondigd.
Een heel recent onderzoek van Roger Pielke jr en anderen stelt, op basis van het energiegebruik dat het Internationaal Energie Agentschap nu verwacht voor de toekomst: we koersen af op 2-3 graden in 2100. De wereld maakt zich hiermee klaar voor die maximaal 2 graden. Opnieuw moet al dat werk nog wel gebeuren. Bovendien wordt gerekend met nog niet bestaande, grootschalige technieken om CO2 weer uit de atmosfeer te halen.
Slotsom nu
Laten we er samen een mooie toekomst van maken. Cruciale voorwaarden: laten we elkaar niet de hersens inslaan, en laten we er rekening mee houden dat we allerlei irrationele neigingen hebben. Ook jij. Niet alleen de ander.
Ondertussen: bestel hier in een zwak moment mijn boek: bij Bazarow of bij bol.
Fijne dag! Jurgen
Vond je deze editie leuk? Ja Nee
Jurgen Tiekstra
Jurgen Tiekstra @tiekstra

Nuance-journalist. Auteur. Nét uit: mijn boek 'Het klimaatdebat als lachspiegel'.

Klik hier om je uit te schrijven.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Created with Revue by Twitter.