Bekijk profielpagina

#44 over YouTube en Telenet Play

Revue
 
 

Stijn Vercamer

2 april · Editie #44 · Bekijk online
verandering/media/technologie/Gent/

YouTube, thuis van vele vloggers, maar ook van een enorm archief. Daar wil ik het even over hebben. En over een frustratie over Telenet Play. En oh ja: long time, no see, ik weet het…

Bij wijze van opwarmertje eerst een paar dingen die ik zag passeren voorbije weken:
>> 🎤🎤 De Standaard heeft nu elke (week)dag een podcast. Geen ‘Daily’ zoals NYTimes, maar wel iedere dag een andere podcast. En passant hebben de collega’s van De Standaard ook nog even hun nieuws-app vernieuwd en ‘Mijn dS’ naar een ander niveau gebracht. Waarvoor dank en hulde 😎
>> 📖📖 Mijn dochter wil talen studeren in plaats van technologie. Ze kan beide even goed, maar kiest dus voor taal en ook cultuur. Maar geen Latijn, want ‘dat spreekt niemand, ik leer liever Italiaans dan.’ Maar goed: is dat een goed idee, talen in plaats van technologie? Jazeker! Je leest meer en meer dat we ‘in de toekomst’ vooral nood zullen hebben aan taalkundigen, filosofen en meer nog: aan ethici. Mensen die mensen helpen om te gaan met al die technologie. Het is een bruggetje naar het volgende item over denken en ethiek –>
>> Laat ons van Gent het baken voor het denken over ethiek en technologie maken. Interessante insteek van Peter Hinssen in deze opinie nav het overlijden van Etienne Vermeersch.
Het Vermeersch-fonds voor technologie en ethiek | De Tijd
>> 🧠 🧠 Dingen over technologie die je moet begrijpen. Dat was waar Freek Evers van De Morgen (en ook wel van Gent) het onlangs over had in zijn nieuwsbrief. Je krijgt er nog een pak kijk- en luistertips bovenop:
12 dingen die je over technologie moet begrijpen | Revue
>> Direct kopen én betalen in Instagram, zonder dat je naar de website van het product moet gaan. Kwestie om zoveel mogelijk van je impulsaankopen ook zeker te verzilveren. Je moet ze bij Facebook niet uitleggen hoe ze van jouw aandacht hun dollars kunnen maken:
Introducing Checkout on Instagram Posted on March 19, 2019 0 comments
>>💃 Een modehuis zonder ‘echte’ kledij, zonder modellen, zonder scharen en garen, … Dat is wat The Fabricant is: ze maken digitale kledij, die je dus niet kunt aandoen, maar waarvan je wel kunt zien hoe het er zou uitzien als je het zou dragen. Overbodig? Eigenlijk niet. Stel dat je je eigen lichaamsvorm kunt opladen (op basis van foto’s bvb), dan zou je op een webshop met zulke technologie jezelf kunnen zien lopen met dat ene jurkje, of die mooie mantel. Zou misschien wel wat retouren uitsparen.
Digital Fashion House
Maar YouTube dus
🎥🎥 In mijn lessen digitale marketing staat ‘vergeet YouTube niet’ als het over zoekmotoren gaat. Na Google zelf, is het de tweede grootste zoekmachine. En zowat de meest persoonlijke, omwille van het algoritme én omwille van het soort digitale ‘content’ dat je erin ophaalt, video.
Waarom begin ik daar nu over? Wel, de voorbije maanden is YouTube mijn vriend geweest, vooral omwille van de archieffunctie. Dat ging zo: ik heb de biografie van Bruce Springsteen beluisterd (via Audible) en gelezen (op papier). Dat heeft heel lang geduurd, niet dat het boek niet leesbaar was, integendeel. Maar wel omdat ik er allerlei zijsprongen via YouTube bij gemaakt hebt, en ook wel omdat ik niet wou dat het eindigde.
Die zijsprongetjes waren bijvoorbeeld: introducties in de Rock and Roll Hall of fame: Springsteen deed dat voor Bob Dylan las ik, en dat wou ik ook wel eens zien. Schitterend. Maar ik wou nog wel meer van die introducties zien. Zo leerde ik dat Mick Jagger himself dat deed voor The Beatles, net als Michael Stipe van REM die hetzelfde doet voor Nirvana, … En zo ben je algauw een uurtje naar die introducties aan het kijken, en zie je al die grote muzikanten die eigenlijk 1 groot netwerk vormen.
En dat vind ik dat zo ongelofelijk aan YouTube. Het is alsof je er zelf bij was. Deze twee ‘archief-zijsprongen’ bij het boek van Springsteen wou ik je ook nog graag meegeven:
The Ghost of Tom Joad is al een heel sterk nummer, maar zie wat het wordt als Tom Morello (ja, die van Rage Against the Machine) komt meezingen en gitaar spelen op dat nummer:
Bruce Springsteen w.Tom Morello - Ghost of Tom Joad - Madison Square Garden, NYC - 2009/10/29&30
Als je net de hele episode hebt gelezen in de biografie, dan geeft dat een extra dimensie. Deze opname dateert van 2009, maar in 2013-2014 gaat Morello mee als gitarist op de Wrecking Ball-tour. In de periode ertussen sterft iconisch saxofonist Clarence Clemons ook nog eens. Hij wordt vervangen door zijn neef Jake Clemons. Springsteen zelf wordt zestig en voelt zich, zacht uitgedrukt, niet op zijn best in die jaren.
Over YouTube wou ik verder nog het volgende kwijt:
1/ De archieffunctie van YouTube is zoals gezegd een van de meest onderschatte. Is er een evenement gebeurd en heb je t gemist? Veel kans dat het al opgeladen is naar YouTube. Hetzij door iemand die er was en het privé oplaadt, maar steeds meer door de organisatoren zelf, in goeie kwaliteit. Een paar voorbeelden:
De Ancienne Belgique zet geregeld hele concerten helemaal op YouTube (en tijdens het concert fragmentjes in hun Instagram Stories). Hier een voorbeeldje met het concert van Whispering Sons (als je ze niet kent, check het zeker):
Whispering Sons Live at AB - Ancienne Belgique
Of deze: Marshmello in Fortnite, het was dé stunt van het voorjaar. Al is de kans groot dat het concert zelf aan je voorbijgegaan is, tenzij je Fortnite speelt of kinderen hebt die het spelen. No worries: het volledige concert staat - uiteraard - op YouTube.
FULL Marshmello Fortnite Concert Event!!
2/ De personalisatie van YouTube vind ik ongelofelijk krachtig. Kijk hieronder naar wat ik te zien krijg (nogal duidelijk dat dat de eerste screenshot is) en wat mijn 11-jarige dochter te zien krijgt:
Mijn YouTube-mixen en aanbevelingen: ja, ik ben een 'ouwe zak' en 'bekijk' vooral muziek.
Mijn YouTube-mixen en aanbevelingen: ja, ik ben een 'ouwe zak' en 'bekijk' vooral muziek.
De mixen en aanbevelingen van mijn 11-jarige dochter.
De mixen en aanbevelingen van mijn 11-jarige dochter.
Ik vind dat wel aangenaam, maar je ziet meteen ook dat het potentiële probleem van ‘filter bubble’ wel reëel is. In dit geval vind ik gevaar nu wel niet het juiste woord. Ik heb echt niet veel met Dylan Haegens en huidtips voor pubers, en mijn dochter heeft al evenmin iets met Vlaamse groepjes die new wave muziek maken, of sentiment naar Chris Cornell.
Vergelijk dat met, ik zeg maar iets, Telenet Play. Uit onze dagelijkse praktijk: mijn vrouw is aan een ongelofelijk tempo Game of Thrones aan het bingewatchen. Je zou dan denken: Telenet weet dat én zorgt ervoor dat ze bij een volgende bingewatch-sessie hoppakee meteen de volgende aflevering krijgt op Telenet Play. Maar nee hoor: ziet er net hetzelfde uit als gisteren, eergisteren en alle maanden ervoor…
Ten eerste zijn de profielen niet gepersonaliseerd op Telenet, en zit alles in de gezinspot (waardoor een aflevering van Campus12 van de kinderen op dezelfde hoogte komt als naar Game of Thrones kijken). Maar nog dommer vind ik dat je iedere keer opnieuw de hele ‘journey’ moet afleggen met de afstandsbediening: ‘tv-theek’ –> play –> HBO –> game of thrones. Waarom dat niet automatisch op de eerste ‘pagina’ komt, het zal wel technisch zijn, maar het voelt in ieder geval eerder 2010 dan 2020…
Al een geluk dat het nieuwe seizoen eraan komt, want nu heeft Telenet beslist om ‘Game of Thrones’ een apart lemma in de navigatie te geven. Goed voor ons, maar iemand die er niet naar kijkt, zal het dan weer worst wezen. En zo kom je ook tot een ‘gemiddelde oplossing’ gebaseerd op wat Telenet in de markt wil zetten (in plaats van wat de klant per se wil zien). Al moet ik wel zeggen: die ‘mini-site’ in de TV-Theek over Game of Thrones is wel knap gemaakt: samenvattingen per seizoen, meer uitleg bij de (hoofd)personages, …
En oh ja, beetje terzijde: die Telenet digicorder met Netflix ingebakken, mag er dan ook stilaan eens komen. De klantendienst zei me dat dat nog een maandje zal duren. Benieuwd!
Nog over mijn vorige nieuwsbrief
Het is al een tijd geleden ondertussen, maar ook op mijn vorige nieuwsbrief kreeg ik een aantal reacties, onder andere deze van Werner nav het item over goed nieuws:
Goed nieuws: moest onmiddellijk denken aan het nieuwe essay van Arnon Grunberg “Vriend en Vijand”, dat ik nog niet las, maar waarvan ik de bespreking gisteren wel las in de boekenrubriek van De Morgen. Ik kon me heel erg vinden in zijn analyse van waarom we de neiging hebben dat goede nieuws minder op te pikken en de politieke consequenties die hij daaraan verbindt. Alweer een boek dat ik aan mijn Tsundoku-lijst toevoeg.
>>> We zijn aan het einde van deze nieuwsbrief. Hopelijk vond je er wat aan, zo niet: ik hoor graag waarom (kan simpel door te antwoorden op deze mail, dat komt netjes in mn mailbox) - zo wel: stuur m gerust door naar vrienden. Ook excuus dat deze nieuwsbrief een beetje op zich liet wachten, maar laat ons zeggen: het is wat druk én ik kies ‘s avonds soms eens voor een concert of, toegegeven, voor gewoon eens helemaal niets. Tot een volgende!
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Stijn Vercamer met Revue.