Bekijk profielpagina

#37 over Vlaamse streaming en Mars

Revue
 
 

Stijn Vercamer

21 november · Editie #37 · Bekijk online
verandering/media/technologie/Gent/

Een Vlaamse Netflix, ik blijf mij verbazen over wat daar allemaal wordt over gezegd. Daar heb ik het een beetje over, maar ik heb er vooral vragen over. Aarzel niet om ze te beantwoorden als je kunt, want ik ben zelf ook zoekende. Verder nog wat digitale media en ruimte-dingen, niet per toeval dingen waar ik zelf enthousiast over word :-)

>>> Eerst een paar dingen die ik je niet wil onthouden:
Inexperienced journalists and journalists who routinely use Twitter at work considered anonymous, context-free tweets to be as newsworthy as headlines from the Associated Press.
++ Chase & co hebben een nieuwe ‘Social Storytelling Inspiration’-nieuwsbrief. De hashtag #tsemanie komt misschien spontaan bij je op, maaaaarrrrr… ik vind m wel goed, inschrijven kan via deze link, en ik plakte hieronder een paar links uit die nieuwsbrief die ik interessant vond:
++ 🖊️ De Correspondent goes West en lanceert in de States ‘The Correspondent’ met de heerlijk gevonden slogan ‘Unbreaking News’.
The Correspondent, a movement for unbreaking news - YouTube
Wel lanceren, het is te zeggen: ze zijn een crowdfunding-campagne gestart en willen daarmee 2,5 miljoen dollar ophalen om te kunnen starten. Wellicht hadden ze wel gehoopt na een week aan een miljoen te zitten, maar voorlopig hangt het ergens rond de 700.000, hoewel het geld gestaag blijft binnenkomen. Als je ook wil steunen: dat kan via deze link.
The Correspondent zit in een gelijkaardig jasje als De Correspondent.
The Correspondent zit in een gelijkaardig jasje als De Correspondent.
En wat is dat met die Vlaamse Netflix?
>>> 📺 📺 Maar goed, ik wou het ook over Vlaamse streaming hebben, de ‘Vlaamse Netflix’. Volgens minister van media, Sven Gatz, moet die Vlaamse Netflix er snel komen. Dat was vorige week nieuws omdat Econopolis er een studie over maakte. Ik vond dat een beetje raar, dat een vermogensbeheerder dat doet. Maar soit, daar zullen wel redenen voor zijn. Interessanter is wat daar dan uitkomt. Dat 17,5 procent van de Vlamingen uitgesteld kijkt bijvoorbeeld. Ik vind dat nog weinig al bij al. Al klimt dat wel naar 26,1 procent bij de groep 18-54 jarigen (de advertentiedoelgroep zeg maar). En die skippen de reclames bij dat uitgesteld kijken. Daar wringt al een stevige schoen in het model.
Maar dus: ‘We skippen teveel advertenties.’ No shit, sherlock! Ik versta uiteraard wel waarom dat een probleem is voor commerciële zenders. Ik ben zo een van die vervelende mensen die tegen z'n kinderen zegt dat ze niet moeten zagen over reclame tijdens The Voice (Kids), want zonder die reclame konden ze niet eens naar dat programma kijken. Iemand moet uiteindelijk de boel nog betalen. Dus dat is mijn punt niet.
Wat ik wel opvallend vind: op alle mediaconferenties waar ik kom, is iedereen altijd maar bezig dat de klant centraal moet staan. En die klant, die lust die reclames dus niet, al lang niet. Omdat ze zo slecht zijn, en saai en geen wezenlijk onderdeel uitmaken van waar hij of zij dus wel voor komt.
Dominique Deckmyn schreef er een goede Technocraat-column over:
Al is er toch een levensgroot probleem mee. Men neemt de kijker iets af wat hij al zo’n veertig jaar, sinds de lancering van de VHS-recorder, als een recht ­beschouwt: een programma van tele­visie opnemen en daar vrij over beschikken
De (betalende) klant van een commerciële-tv-zender is eigenlijk niet de kijker, maar de adverteerder, dat is degene die facturen krijgt en betaalt. Dat lijkt me toch de enige mogelijke argumentatie om aan een paar miljoen kijkers te zeggen dat ze moéten naar reclame kijken. Het lijkt me anderzijds ook de snelste manier om het Netflix-klantenbestand in ons land te verdubbelen van een half naar een heel miljoen. The Voice zullen ze daar misschien niet meteen vinden, maar er zijn een pak andere leuke dingen te bekijken. Of misschien gaat de VRT wel The Voice uitzenden, waarom ook niet.
De Vlaamse zenders zouden dus ook geld kunnen halen uit meer ‘content’ verkopen rechtstreeks aan kijkers, zoals Netflix doet. Maar zo een Vlaamse Netflix, wat is dat dan? Een Vlaams platform waarop je tv (films?) kunt consumeren van eigen bodem? Ik vermoed dat de VRT-producties daar dan niet op komen, of toch niet op het betalend gedeelte, want volgens mij zijn die al betaald via de Vlaamse begroting. Als Vlaamse consument zouden we dan dus twee keer betalen voor hetzelfde. Of zie ik dat verkeerd? Tenzij Gatz natuurijk vindt dat de VRT minder subsidies moet krijgen en verplicht een deel inkomsten uit zo'n Netflix-model moet halen. En dan moet de VRT dat dus samen doen met de andere Vlaamse (commerciële) zenders. Sowieso vertrokken voor lastige discussies met niet-gelijklopende doelstellingen en verschillende business-modellen. Het roep wellicht heerlijke herinneren op aan het media-id project...
Eerlijk gezegd zie ik zo op het eerste gezicht meer brood in wat Telenet aan het doen is: gewoon zeggen dat ze het Vlaamse alternatief zijn voor Netflix en vervolgens ook aankondigen dat ze HBO-stuff als Game of Thrones, Big Little Lies, The Sopranos, enz… exclusief zullen hebben en dat dat bij ons niet te zien zal zijn op Netflix. Als ze daarnaast ook nog series als De Dag blijven aanbieden, dan zitten die toch ook op een goed spoor. Je zou zelfs kunnen denken van ‘Zijn ze dan niet de Vlaamse Netflix’.
John Porter, de grote baas van Telenet, heeft bovendien het tegenhouden van reclame doorspoelen al helemaal afgeschreven. Hij noemt het ‘commerciële zelfmoord’. Je krijgt de indruk dat hij Netflix eerder als een marktgegeven beschouwt waar ook Telenet iets kan van meepikken:
Dat Netflix niet de grote boeman is, wordt volgens Porter ook bewezen door de nieuwe Digibox die zijn bedrijf in januari lanceert. Daarop zal immers ook plaats zijn voor apps, zoals die van Netflix, zodat Telenet-klanten voortaan ook via hun Digibox Netflix-reeksen kunnen bingewatchen. 
Het volledige (betalend) stuk vind je via de link hieronder:
Telenet raakt Netflix waar het pijn doet, dankzij meer topseries | tvmedia | De Morgen
Trouwens, ik las dat mensen vooral zitten te wachten op tv-reeksen, op fictie. En laat dat nu net iets zijn wat zenders steeds minder zelf maken. Het zijn voornamelijk productiehuizen die dat doen. Zouden die productiehuizen dan niet even graag hun reeksen verkopen aan Telenet, Proximus of Netflix zelf? Of laten mee investeren, zoals Telenet ook deed bij De Dag? Al laat ik me wel vertellen dat dat heel ingewikkelde samenwerkingsdossiers zijn waar nog geen duidelijke blueprint van bestaat. OK, misschien moet het beleid daar dan wat ondersteuning in bieden? Uiteindelijk is het de bedoeling om meer goede Vlaamse fictie in de markt te zetten, toch?
>>> 👉🏼👉🏼 Zoals ik in het begin aangaf: wie hierover nuttige feedback kan geven, feel free. Dat kan door gewoon te antwoorden via mail op deze nieuwsbrief. 🙌🏻
Tot daar media, wat met de ruimte dan?
Een raket van Blue Origin landt na z'n missie.
Een raket van Blue Origin landt na z'n missie.
>>> 🚀🚀 Zouden miljardairs als Bezos en Musk met hun ruimte-plannen nu eigenlijk jongensdromen najagen, en is het economische aspect bijzaak, of is het omgekeerd? Ik twijfel er nog sterker aan, nadat ik een artikel las in Wired over Blue Origin, het ruimtebedrijf van Jeff Bezos.
While he readily concedes that building a space company qualifies as a cool adventure, the ultimate point, he always insists, is getting people to live in space. He often remarks with astonishment and disgust that there have never been more than 13 humans in space at one time. He’s out to change that, by creating the backbone needed for O’Neill’s millions, billions, maybe even a trillion people to reside off-planet.
Bezos is ervan overtuigd dat de toekomst van de mensheid buiten de Aarde ligt. Ik begrijp dat soort overtuigingen vanuit een soort science-fiction-achtergrond. Bij mij mag je altijd afkomen met films als Star Wars, The Martian, First Man, Passengers, Interstellar, … En ik vind ‘Mars’ op National Geographic geweldig. Maar als je het wat realistischer bekijkt: tot nu toe is de Aarde de meest geschikte planeet voor de mens, of toch waar we weet van hebben. Misschien moeten we toch wat meer naar een betoog als dat van Lucianne Walkowicz luisteren:
Let's not use Mars as a backup planet | Lucianne Walkowicz
Ze is geen klimatologe, maar een astronome. Ze onderzoekt onder andere de bewoonbaarheid van andere planeten. Dus het is met enige kennis van zaken dat ze onder andere het volgende zegt:
Compared to Earth, Mars is a pretty terrible place to live. (…) I worry that this excitement about colonizing Mars and other planet carries with it a long dark shadow: the implication and belief by some that Mars will be there to save us from the self-inflicted destruction of the only truly habitable planet we know of—the Earth.
Met andere woorden: moeten we wel zoveel geld en brainpower steken in op Mars proberen te wonen? Of moeten we niet nog veel meer investeren in onze planeet leefbaar houden, zodat we ze sowieso niet moéten verlaten? Ik zou voor dat laatste gaan, maar als ik de Aarde zou zijn, zou ik het niet erg vinden om eens te kijken wat er na de mens zou overleven op mijn oppervlakte. Met die dinosaurussen was het ook iets, maar zoals het nu is, is het ook wat.
>>> Marketing-alert: ik ben fan van dit boek, en ook wel een beetje van de bijwijlen prettig gestoorde (een boekvoorstelling houden zonder boek, ik vond het wel passen) schrijfster ervan:
Als hier nog digitale marketeers zitten: vergeet dus niet om het boek van Clo Willaerts te kopen! ‘Digital Marketing Like a Pro’ heeft z'n naam niet gestolen. Als de ambitie was om het ultieme digitale marketing boek te maken, dan komt het minstens aardig in de buurt. Vol hands-on tips, verwijzingen naar tools, maar ook nog met genoeg theorie en bijbehorende frameworks. Dat Clo al een tweede druk kon aankondigen, bewijst dat er best wat volk zat op te wachten, denk ik dan.
>>> 🙏🙏 Goeroe-klap, het is niet bepaald mijn ding. Maar Seth Godin, die komt ermee weg. Zeker als het waar is. Zoals deze die ik in mn mailbox vond:
Those emergencies from a year ago (and a month ago), they’re gone.
Either they were solved, or they became things to live with. But emergencies don’t last. They fade.
Knowing that, knowing that you will outlast them, every single one of them, does it make it easier to see the problem, not the panic?
Niet dat we met z'n allen helemaal zen moeten zijn de hele tijd, maar een beetje minder drama en emo kan soms wel helpen op de werkvloer.
Wat heb ik bijgeleerd uit mijn vorige nieuwsbrief?
>>> 🌈🌈 Ik ben gezegend met aandachtige lezers en kreeg de opmerking dat er ook een heel goede aflevering is van de ‘Uitgesproken’-podcast van De Standaard over de sleepwet in Nederland. Ik had het daar vorige week in het stukje rond privacy. Bij deze wil ik ze jullie zeker niet onthouden:
U hebt niets te verbergen, dus u hebt niets te vrezen. Toch? - De Standaard
👏 👏 Applaus voor mezelf: twee weken na elkaar de kaap gerond om een nieuwsbrief te versturen. Dat zijn voorzichtige sporen van herstel. Zoals altijd: feedback, suggesties, … zijn allemaal welkom via de antwoordknop! Tot de volgende!
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Stijn Vercamer met Revue.