Bekijk profielpagina

Op de Uitkijk - Issue #2 Ballen

Revue
 
 

Op de Uitkijk

6 februari · Editie #2 · Bekijk online
Sjoerd Zijlstra’s column over de mens in zijn natuurlijke habitat.

Ballen
Mensen hebben iets met ballen. Ze spelen er van kinds af aan mee en rennen er zowel voor de lol als voor miljoenen euro’s achteraan. Maar de ballen die ik vandaag met jullie wil bespreken zijn de ballen waar je mosterd op smeert. Deze werden in 1783 al gegeten bij een kruidenbittertje, verwant aan de jonge jenever die nu in veel gevallen plaats heeft gemaakt voor een ijskoude goudgele rakker.
De ballen gevuld met bloem, zetmeel, boter, kruiden en een klein beetje vlees dat met geen mogelijkheid op een andere manier verkocht kon worden. Door het paneermeel gehaald en zes minuten in het spetterend hete frituurvet ontdooid en opgewarmd. 
Het is bizar dat deze ballen het tot nu toe nog steeds volhouden ons te verblijden met een bodempje op de maag wanneer we kneiterlam het achtste biertje atten op de derde vrijdagmiddagborrel van de maand. Ik heb heel wat evenementen bezocht en ballen doorgeslikt om het geheim te ontdekken van dit kleine vleesgedrochtje en mijn eureka moment bracht mij tot de volgende conclusie: 
Deze bal creëert een situatie waarin we ons gezamenlijk geen houding weten te geven en dat verbindt. De schaal met een piramide van dampende ballen wordt op de wiebelende statafel gezet en iedereen kijkt elkaar schuldbewust aan. De trek is er maar ook de kennis van de vreemde samenstelling van de ballen en het aantal calorieën dat zich vast heeft gezogen in de korst. En dan komt het mooiste moment. Iedereen heeft besloten vandaag een dag te zondigen en dit moet nu ook zo snel mogelijk van start gaan. 
De schaal wordt van acht kanten tegelijk bekeken en iedereen weet dat je bij een flinke hap je gehemelte zo hard verschroeit dat je de rest van week niks meer proeft. Dan is er het dappere ‘ik heb een looie pijp’ figuur dat als eerste toeslaat. De angst is meteen af te lezen uit de ogen van de andere omstanders. Hoeveel ballen per persoon zijn er en heb ik überhaupt wel een bal als ik niet nu meteen toesla? Vervolgens graait iedereen tegelijkertijd een bal van de schaal die, op één hoopje nat vlees met krokante vetkorst na, leeg wordt achtergelaten. De ballen worden voorzichtig vastgehouden, of overgegooid van links naar rechts, de ogen schieten angstig heen en weer op zoek naar servetjes, hier en daar wordt een hap genomen. Met onverstaanbaar gebrabbel en geblaas maakt men aan elkaar duidelijk hoe heet de ballen zijn. Er worden zelfs happen uitgespuugd in servetjes en iedereen lacht en geniet van deze heerlijke schaal met ongemakkelijkheid waar ze al minstens een uur op stonden te wachten.
Het is bijzonder dat niemand het geduld kan opbrengen om het eten te laten afkoelen zoals je dat ook doet met een schaal lasagne die direct uit de hel onder je gezicht geschoven wordt. Gierigheid en ongemakkelijkheid regeren in deze situatie. Alleen de laatste bal wordt in de steek gelaten. Een lauwe hap voor diegene die aan het begin van de avond het hardste riep nu echt op de calorieën te gaan letten. 
Tot snel. Tot woensdag!
Met plezier gelezen? Forward deze e-mail naar iemand waar jij in gelooft.
Of deel de online versie.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Sjoerd Zijlstra met Revue.
www.opdeuitkijk.nl