Bekijk profielpagina

Op de Uitkijk - Editie #9

Revue
 
 

Op de Uitkijk

10 april · Editie #9 · Bekijk online
Sjoerd Zijlstra’s column over de mens in zijn natuurlijke habitat.

Verkeersvreugde
Mensen nemen geen genoegen met snelheden die benen bieden. Het zijn trage wezens die zonder hulpmiddelen niet verder komen dan de laatste stoeptegel van hun eigen straat. Om dagelijks aan alle verwachtingen te voldoen hebben ze wielen nodig. Met wielen veranderen ze van mensen in verkeersdeelnemers en trekken ze de wijde wereld in.
Ze kijken nog één keer door een spiegel naar achteren waar ze hun geduld, zelfbeheersing en verdraagzaamheid achterlaten, zwaaien ernaar en trappen op het gaspedaal. In milieuvervuilende, metalen kooien op wielen rijden ze hun straten uit om elkaar op het asfalt te ontmoeten. In elke kooi bevindt zich een afgesloten ecosysteem. Zo geschapen door de bestuurder dat alleen hij of zij zich erin thuis voelt.
De kooi dempt praatgrage Dj’s en dreunende dansgeluiden voor de buitenwereld terwijl de bestuurder gapend voor zich uit staart. Omgeven door een muffe cocktail van geuren uit zijn leven schuift hij af en toe een raampje naar beneden. Klanken ontsnappen naar buiten en frisse uitlaatgassen naar binnen. Snoeppapiertjes waaien op en een leeg flesje rolt om de tien minuten net niet onder de rem. De vloer is verrijkt met grond uit, bossen, duinen en tuincentra en op de stoelen liggen allerlei soorten dassen en tassen.
Nog voordat de zon op is hobbelen mensen met hun rotzooi de weg op. Gretig gebruikmakend van het door de overheid aangelegde asfalt. Niets staat ze in de weg om overal te komen, behalve duizenden andere eenzame wegmisbruikers met dezelfde bestemming. De veiligheid van het eigen ecosysteem maakt dat mensen zich zeer zelfverzekerd en brutaal opstellen tegenover de rijdende kooien om zich heen. Stuurfouten van anderen worden meedogenloos afgestraft met onbeschaafd geschreeuw en het in de lucht steken van vieze vette vingers. Geduld bestaat niet in het verkeer. Iedereen wil zich zo snel mogelijk verplaatsen. Als er iemand één seconde te lang stilstaat krijgt hij een lawine van gemopper en gestreste handgebaren over zich heen. De toeter, die is uitgevonden om mede verkeersdeelnemers te waarschuwen bij gevaar, of midden in de nacht gedag te zeggen wanneer men wegrijdt bij de verjaardag van een tante, wordt de hele dag door misbruikt om mensen op te jagen en af te straffen.
Soms is de opgefokte houding van de toeteraars terecht. Er zijn namelijk mensen die zich zo erg thuis voelen in hun metalen kooi, dat ze er naast het besturen allerlei andere activiteiten op na houden. Denk hierbij aan het stiften van lippen, het opstellen van boodschappenlijstjes over de telefoon, het maken van ruzie of het eten van veel te dure stukjes gefrituurde aardappel. Alleen in de file lopen irritatie en onrust zo hoog op dat ze omslaan naar een soort totale verlamming omdat acceptatie de enige oplossing is. Het is er relatief rustig en hier genieten dagelijks dan ook duizenden mensen van.
Bij een lege weg vraagt de macht over stuur en gaspedaal om een onmenselijke zelfbeheersing. Een minimale beweging vanuit de rechterenkel zorgt voor vele minuten tijdswinst en die verleiding is vaak te groot. Verder zijn er allerlei lijnen getrokken en gekleurde lichten neergezet om de verkeersdeelnemers in het gareel te houden maar ook die grenzen worden, gedreven door haast en ongeduld, nogal eens overschreden.
Dit levensgevaarlijke schouwspel zal nog een aantal jaren blijven bestaan. Er komt een moment dat het systeem de macht over stuur en gaspedaal van de mens afpakt en de openbare ruimte zo inricht dat alle auto’s zichzelf erin kunnen besturen. Tot die tijd kunnen mensen nog even genieten van elkaars getier en gezwalk, het raken van paaltjes en het inhalen van de tijd door extra gas te geven.
Deel dit leesplezier met vrienden en collega’s. Hoe?
-Of gooi de column op social via onderstaande buttons
Eerdere edities lees je hier:
Op de Uitkijk -
De mens gedraagt zich lief en mallotig en ik sta Op de Uitkijk.
Tot snel! Tot woensdag.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Sjoerd Zijlstra met Revue.
www.opdeuitkijk.nl