View profile

Curated Culture #41: Heb of ben jij je smartphone?

Revue
 
Deze week stel ik een drietal moeilijke vragen aan je: - Heb of ben jij je technologie? - Wat is erge
 

CTRL ALT DELETE

August 20 · Issue #42 · View online
CTRL, ALT, DELETE is een tweewekelijks openbaar notitieboekje waarin je mee kunt lezen met de aantekeningen die Sanne van der Beek maakt tijdens het schrijven van haar boek over het verbeteren van onze relatie met onze smartphone. Herontwerp van onze tech én van onszelf: hoe doe je dat? Meer vind je op www.sannevanderbeek.nl

Deze week stel ik een drietal moeilijke vragen aan je:
- Heb of ben jij je technologie?
- Wat is erger: inbraak in je huis of in je telefoon?
- Overrijd jij 3 dokters met je zelfrijdende auto of knal je jezelf liever tegen een boom?

Heb of ben jij je smartphone?
Voordat ik je vraag om antwoord te geven op bovenstaande vraag stel ik je eerst een andere vraag om het belang van je antwoord duidelijk te maken: Ben jij je lichaam of heb jij je lichaam? Als je denkt dat het antwoord niet uitmaakt, bedenk dan even: wat betekent het dan om gehandicapt te zijn, of zoals in mijn geval: vrouw, lang, blank, 30? Ben ik mijn lichaam of heb ik mijn lichaam? 
Want hoewel onze relatie met technologie misschien wat helderder lijkt - m'n smartphone is duidelijk m'n eigendom aangezien ik hem gekocht heb en ik kan hem ook wegleggen - is het dat niet persé. 
“I can no longer state that I own my computer: it’s more like my physical and virtual identity have morphed into one, enabling every move on my path towards finding this authentic and autonomous self.” 
Zo merkte ik tijdens m'n laatste vakantie dat ik bewust tegengas moest geven aan het denken in Instagram-momenten. En de knagende vraag die blijft: was het probleem opgelost met het verbannen van m'n telefoon naar m'n rugzak of heeft Instagram m'n esthetiek en sterker nog: wat ik als een kwaliteitsvol moment ervaar -  blijvend beïnvloed? 
En wat doet deze vervlechting van virtuele en fysieke identiteit met onze beleving van de realiteit? Van Iperen stelt dat we momenteel een tegenstelling ervaren tussen het onder controle hebben van onze virtuele identiteit, en de kleine onvoorspelbare zaken in ons dagelijks leven die we als extra ongemakkelijk ervaren. 
“The reason people increasingly take to their virtual identities, spending more time there than ever, having relationships and seeking approval, is because we think we are in control of that identity. As I mentioned earlier, the overall feeling is: I am staging this, this ‘device’ is working for me. At the same time, our bodies and our physical lives can feel awfully limited sometimes: hours spent in traffic, sweaty armpits, anxiety before speaking for an audience, sickness or signs of getting older — so many things that I can not control, but try to deal with as I progress in life.” 
Wat is erger: een inbraak in je huis of in je smartphone?
Op de Correspondent staat een mooi interview met Bert-Jan Koops, hoogleraar Regulering van Technologie. Hierin stelt hij dat de regelgeving rondom privacy hopeloos verouderd is. Waardoor? Doordat we nog vasthouden aan de ouderwetse scheidslijn tussen wat een privé en openbare ruimte is, en wat dus door wetgeving beschermd moet worden. Kort door de bocht: momenteel is het zo dat je in je huis goed beschermd bent door wet- en regelgeving en vanaf het moment dat je de deur achter je dichttrekt niet meer. 
Maar zo stelt Koops, ons gebruik van tech zet dit onderscheid op losse schroeven: 
‘Tegenwoordig neem je een groot deel van je huis mee als je naar buiten gaat,’ legt hij uit. ‘In je smartphone staan je fotoalbums, je adresboekje, je mailwisselingen, je documenten in de cloud. Je huis is niet meer bij uitstek de plek waar je privédingen doet, zoals dat vroeger wel het geval was.’ 
En buiten de deur heb je privacybescherming eigenlijk des te harder nodig: 
“Het idee dat wij relatief anoniem door de publieke ruimte kunnen bewegen staat op losse schroeven. Niet alleen worden wij in de publieke ruimte door steeds meer partijen geregistreerd, onze gangen worden ook gevolgd. Denk aan de wifi-trackingtechnologieën. Of denk alleen al aan het feit dat onze smartphone continu onze locatie doorgeeft aan tientallen zendmasten. En wat te denken van al die slimme camera’s die in de publieke ruimte hangen? Surveillancedrones?” 
Voel zelf welke moeilijke beslissingen een zelfrijdende auto maakt
Wat zou jij kiezen? De dood van één vrouw die wel braaf door groen voetgangerslicht loopt? Of zou jij de zelfrijdende auto met een oudere vrouw, een baby en drie volwassenen toch tegen de blokkade laten rijden waarmee zij het hoogstwaarschijnlijk niet zullen overleven? Kies je voor het volgen van de verkeersregels of het hoogste aantal overlevenden? En als de vrouw onze premier was, zou je beslissing dan veranderen? 
Ethiek vertaald in een algoritme leidt namelijk vaak tot onmogelijke keuzes. Maar wel keuzes die in de software van de zelfrijdende auto geprogrammeerd moeten worden. Dus de vraag is dan: op basis van welke waarden ga je de zelfrijdende auto programmeren? 
Ik schreef een tijdje terug een stuk over de ethische waardensystemen die aan de zelfrijdende auto verbonden kunnen worden.  In het humanistische algoritme wordt bijvoorbeeld gemikt op een zo laag mogelijk aantal slachtoffers, waarbij een auto kan beslissen om de inzittenden op te offeren om anderen te sparen. In het beschermende algoritme kiest de auto er steeds voor de eigen inzittenden te beschermen, ook al gaat dat ten koste van meer mensenlevens in het andere voertuig (of zwakke weggebruikers). En in het op kosten gebaseerde algoritme wordt er berekend welke uitkomst de maatschappij het minst kost. 
Simpel toch? Em, nee. 
Want stel dat de kopers van een zelfrijdende auto de kans krijgen om zelf te kiezen voor een ethisch waardensysteem. Hoe word je dan berecht bij een dodelijk ongeval: voor doodslag? Of voor moord met voorbedachte rade? 
Klaar met de moeilijke vragen, tijd voor weekend! :)
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue