View profile

Curated Culture #37: WO III is een techoorlog

Revue
 
Deze week bericht ik over hoe technologie niet alleen een volgende wereldoorlog kan uitlokken maar oo
 

CTRL ALT DELETE

July 23 · Issue #38 · View online
CTRL, ALT, DELETE is een tweewekelijks openbaar notitieboekje waarin je mee kunt lezen met de aantekeningen die Sanne van der Beek maakt tijdens het schrijven van haar boek over het verbeteren van onze relatie met onze smartphone. Herontwerp van onze tech én van onszelf: hoe doe je dat? Meer vind je op www.sannevanderbeek.nl

Deze week bericht ik over hoe technologie niet alleen een volgende wereldoorlog kan uitlokken maar ook bepaalt in welke vorm deze uitgevochten wordt, over privacyissues bij de overheid met onze data en hoe er een kans zit in het feit dat we helemaal niks geven om onze privacy. 

iOverheid on steroids: waar gaat het mis? (tjsa, waar eigenlijk niet..?)
Vijf jaar na het uitkomen van het rapport maken Broeders en Prins zich nog grotere zorgen. De problemen? Allereerst werkt Nederland met databases die direct aan elkaar worden gelinkt, waardoor informatie uit het ene systeem vrijelijk doorstroomt naar het andere. Niet alleen is niemand verantwoordelijk voor deze grote datastroom, alleen voor individuele databases, maar ook zorgt dit ervoor dat er foutieve koppelingen met grote gevolgen kunnen worden gelegd. 
“Juist in Big Data-sets zitten bijvoorbeeld veel vuile en incomplete data - ‘ruis’. […] Daar kun je voor compenseren als je iets wilt zeggen over groepen mensen, maar die conclusies zijn niet zomaar door te trekken naar individuen.[…]Een terrorist opsporen met datamining? Nee dus. ‘Er zijn te weinig data om een betrouwbaar profiel te maken, een terrorist is een té grote uitzondering. Maar die kennis hindert een hele hoop mensen niet.” 
(Kijk trouwens voor hoe het óók kan eens naar Estland, waar databases alleen aan elkaar gelinkt zijn door de Xroad (zie afbeelding), een systeem dat burgers makkelijk kunnen inzien en waar op individuele basis toestemming moet worden gegeven welke database inzicht heeft in welke persoonsgegevens). 
Niet alleen maken de wetenschappers zich druk om de naïeve mentaliteit bij de overheid… 
“Dat enorme techno-optimisme, waarbij voor ieder probleem een database moet worden opgericht en informatie moet worden uitgewisseld, is nog steeds alive and kicking. Ict zit bij de meeste politici gewoon nog in de instrumentendoos. We hebben pennen, potloden, paperclips én ict.” 
…maar ook om de machteloze positie van de burger. Deze hebben volgens de wet controle over hun eigen persoonsgegevens. Er bestaat een recht op inzage van je gegevens bij bedrijven en overheden en de mogelijkheid om fouten te corrigeren. Maar in de praktijk werkt dat niet. Bovendien hebben techbedrijven zoals Google een sterke lobby, die grote invloed kan uitoefenen op de wetten die worden aangenomen. 
Daarom pleiten de wetenschappers ervoor om privacy van individuele aangelegenheid tot collectief belang te verheffen waarin overheid én bedrijven verantwoordelijkheid moeten nemen. 
“In ons Big Data-rapport schrijven we daarom dat de bewijslast moet liggen bij de partij die data gebruikt en niet andersom, zoals nu, bij de burger. Partijen die data over ons verwerken moeten kunnen uitleggen waarom jij in een bepaald hokje bent geplaatst. Dat zou verankerd moeten worden in de wet.” 
Privacy kan ons niks schelen...en daarin schuilt juist een kans
Ik neem me al maanden voor om m'n wachtwoorden te veranderen, een VPN verbinding te installeren op m'n laptop en telefoon en de privacykit van Bits of Freedom eens door te werken om in elk geval enkele basisstappen te maken om m'n privacy beter te beschermen. Herkenbaar? Hoewel privacy een hot topic is in het publieke debat, maken maar weinig mensen er op individuele praktische basis echt werk van, hoe simpel de stappen ook zijn die je kunt nemen.
Privacy kan ons dus eigenlijk niets schelen, stelt Cory Doctorow in z'n blog. Maar dat kan juist een kans betekenen. Doctorow vergelijkt namelijk onze onverschilligheid ten opzichte van privacy met de geschiedenis van roken. Na tientallen jaren is roken eindelijk op z'n retour. Maar dat is langzaam tot stand gekomen en iets, dat pas is veranderd nadat echte doden zijn gevallen, niet na alle waarschuwingen vooraf van onderzoekers. 
Doctorow stelt dat dit ook voor privacy geldt: we hebben momenteel het toppunt van onverschilligheid bereikt. Ondanks vele waarschuwingen doen we niets om onze privacy te beschermen en dat zal gevolgen hebben: er zullen vele ‘privacy-slachteroffers’ vallen. En zodra dat gebeurt zal de ommezwaai plaatsvinden en zullen mensen dus uiteindelijk wel geïnteresseerd raken in die privacykitjes. 
“We are past peak indifference to online surveillance: that means that there will never be a moment after today in which fewer people are alarmed by the costs of sur­veillance.[…] Peak indifference marks a turning point. […] That’s why it’s time for privacy activists to start thinking of new tac­tics.[…] Once the number of people who care about your issue begins to grow on its own, without your needing to wheedle them about confronting long-term harms, you can switch tactics for something much easier. Rather than trying to get people to care about the issue, now you need to get them to do something about it.”
World War III is een tech-oorlog (en is dichterbij dan je denkt...)
Het sociaal-politieke klimaat voelt anders dan pakweg 1 à 2 jaar geleden. Het andere is plotseling de Ander geworden. De Ander die je leefwereld bedreigt. In de stad, waar toeristen, migranten en hipsters je buurt binnen komen vallen. Op landsniveau: de Brexit, de Trump-toon, de Black Lives Matter- beweging. Wantrouwen heerst, en de verdedigingswerken staan op scherp. Hoe lang duurt het voordat de aanval ook daadwerkelijk ingezet wordt?
* Technologie ligt vaak op een onzichtbare wijze ten grondslag aan onze politieke realiteit. Zo ziet Bilton de groeiende inkomenskloof als gevolg van technologie (al legt ie helaas niet heel specifiek uit waarom) en vreest hij dat dit alleen maar groter zal worden met de opkomst van robots. Technologie schept niet alleen nieuwe kloven, maar houdt ook bestaande ongelijkheid in stand zoals ik al eerder beschreef in deze drie berichten: als tech ervoor zorgt dat we langer leven, wie krijgt dan dat voorrecht?, waarom zelfrijdende auto’s geen oplossing zijn voor Saudi-vrouwen, en welke discriminerende denkbeelden zitten ingebakken in onze tech?
* Technologie in de vorm van allerlei social media platforms kan een podium bieden aan stemmen in het politieke debat die zich momenteel niet gehoord voelen. Een prachtige ontwikkeling zou je zo op het eerste gezicht zeggen, het democratiserende effect dat we zo graag toedichten aan het internet. En zoals NRC-columnist Rosanne Hetzberger beschrijft: social media zijn ook een heel fijne uitlaatklep voor het broodnodige meeleven en verwerken.  Maar wat als, zoals ik vorige berichtte, (nieuws)feiten en meningen in een ondoorgrondelijke kluwen verward raken? Wat voor politiek debat krijg je dan?
* Als we dan verwikkeld raken in een oorlog, zal deze door technologie ook compleet anders uitgevochten worden. Geen soldaten, tanks of zelfs robots. Nee, hackers die onze infrastructuur compleet gaan platleggen. Stel je voor: hoe lang zal het duren voordat er complete chaos ontstaat als Amsterdam zonder water, gas, elektriciteit zit, zodat bijvoorbeeld de inhoud van riolen niet weggepompt kunnen worden, niemand geld kan pinnen of online kan..? Lees dit fictionele scenario waarin 1 hack New York helemaal platlegt of lees terug welke beangstigende dingen ik in januari leerde over hacken tijdens m'n research voor de aflevering Rampspoed van de talkshow Stadsleven.
“All it took during World War I was one shot. Maybe all it will take for World War III is one line of code.”
Fijn weekend!
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue