View profile

Curated Culture #36 - Screenwalking met Pokémon Go

Revue
 
Deze week schrijf ik uiteraard over Pokémon Go, over hoe we onze telefoon meer dan 2000x per dag aanr
 

CTRL ALT DELETE

July 16 · Issue #37 · View online
CTRL, ALT, DELETE is een tweewekelijks openbaar notitieboekje waarin je mee kunt lezen met de aantekeningen die Sanne van der Beek maakt tijdens het schrijven van haar boek over het verbeteren van onze relatie met onze smartphone. Herontwerp van onze tech én van onszelf: hoe doe je dat? Meer vind je op www.sannevanderbeek.nl

Deze week schrijf ik uiteraard over Pokémon Go, over hoe we onze telefoon meer dan 2000x per dag aanraken, en over hoe feiten er niet meer toe doen als je je nieuws via social media binnenkrijgt.

Hoe Pokémon Go ons een andere kijk op tech biedt
Afgelopen week waren de media in de ban van Pokémon Go, de augmented reality game waarin je in je dagelijkse omgeving virtuele Pokémon beestjes kunt zoeken. Amper een week gelanceerd is de game in de VS al vaker gedownload dan dating-app Tinder en Twitter. Kijk om een indruk te krijgen eens naar dit korte filmpje van vlogger Casey Neistat, die hele clans Pokémon gamers in z'n park aantreft. 
Interessant is hoe de gamewereld botst en interacteert met het echte leven. Zie dit overzicht van onbedoelde bijeffecten zoals berovingen, verkeersongelukken en interacties met horeca/huis-eigenaren die hun plek ineens in een Pokémon hotspot zagen veranderen. 
Deze column van een antropologe in The Guardian waarin ze Pokémon Go analyseert volgens het Shintoïsme geeft deze collisie van game v.s. real life een nieuwe dimensie. Het Shintoïsme is de oudste godsdienst in Japan en wordt daar ook nog veel beleden. Het leert dat de wereld wordt bevolkt door duizenden kami, oftewel goden. Deze goden zijn verbonden aan allerlei natuurkrachten en handelingen in je dagelijks leven. 
Maar het gaat verder: het kent ook een bepaalde aanwezigheid toe aan voorwerpen, en dus ook de technologie waarmee je je omringt. Tech-animisme om het beestje maar even een naam te geven. Een robot, je telefoon of zelfs een koffiezetapparaat kan net zo goed een sonzai-kan, ofwel aanwezigheid, bezitten als je huisdier, volgens de Japanse robotwetenschapper Ishiguro. 
Daarmee krijgt technologie een andere plek in ons leven, niet als de Ander, maar naast ons, zoals de Italiaanse filosoof Luciano Floridi stelt. We zijn niet het centrum van het universum (zoals Copernicus bewees), het biologische koninkrijk (Darwin), of onze rationaliteit (Freud), noch het centrum van onze huidige samenleving die we dus moeten delen met technologie. En met Pokémons. 
Screenwalking: we raken onze telefoons 2617 keer per dag aan
Nou, dat is wel even een getal waar je van achteroverslaat, nietwaar? De gemiddelde smartphonegebruiker zit volgens dit onderzoek 2,42 uur per dag op z'n smartphone in 76 keer per dag. 
“That little screen is always nearby — in our pocket or backpack, on the nightstand or under the pillow — beckoning us.Each of us feels the pull, and it’s hard to dimensionalize. How much are we really attached to our phones physically, cognitively… emotionally?” 
Een andere opvallende uitkomst: 87% van de deelnemers checkte z'n telefoon op z'n minst één keer tussen middernacht en 5 uur ’s ochtends…“The fingers never sleep”. 
Al dat gestaar op onze smartphones gaat ons nog nekken volgens de dystopische multimediaroman ‘The Frequency Effect’ (dank collega Tracy Metz voor de tip) die donderdag uitkomt. In 2020 gebruiken we onze technologie vooral als ontsnappingsmiddel en gaan lethargisch screenwalkened door het leven, ons zo onbewust van wat er om ons heen gebeurt dat je zelfs ineens op plekken 'wakker’ kunt worden en dan geen idee hebt hoe je er bent gekomen. 
“Almost every powered object is now connected, creating a society where consumer needs are considered and catered for more than ever before. […] Multiple screens have become an essential part of everyday life, with a whole host of devices clamoring for attention including; smartwatches, smartphones and increasingly sophisticated tablet style devices. As a result people now consume double the amount of media content on average than they did in 2015. 
Beneath the surface however, a number of consumer groups have begun to worry about the mental lethargy that is becoming systemic. This concern has become increasingly focused on the way consumers use screens as a form of escapism from their day to day troubles. In particular, growing attention has been placed on the technology companies and advertisers taking advantage of a precise ability to tailor content to an individual’s exact preferences, thereby manipulating their view of the world.” 
Ik ben benieuwd…dit kan wel eens een nieuwe ’The Circle’ worden. 
Feiten doen er niet meer toe als je via social media je nieuws binnenslurpt
Gewetensvraag: hoe kreeg jij het nieuws van de verschrikkelijke aanslag in Nice binnen? Twitter? Facebook? Whatsapp? (Of misschien deze nieuwsbrief..?) 
Ik schreef een paar nieuwsbrieven geleden over hoe we ons nieuws steeds meer binnenkrijgen via social media als Facebook, of Google-zoektochten die gebaseerd zijn op onze eigen interesses in plaats van gecureerde media zoals nieuwssites. Iets dat met twee huidige ontwikkelingen alleen nog maar versterkt zal worden - het feit dat Facebook de berichten van je vrienden en familie hoger rankt in hun algoritme en dat er steeds meer gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid om bij een nieuwsevent via Facebook te livestreamen, zoals onlangs bij de schietpartij op vijf politiemannen in Dallas
Deze verandering in nieuwsconsumptie heeft tot gevolg dat feiten en meningen steeds meer door elkaar beginnen te lopen, schrijft Katherine Viner. In de longread op de Guardian beschrijft ze de gevolgen in verschillende recente media-gebeurtenissen, zoals de Brexit, waarbij nadat de klap was gevallen mensen pas begonnen te googlen waar ze nu eigenlijk over gestemd hadden: 
When a fact begins to resemble whatever you feel is true, it becomes very difficult for anyone to tell the difference between facts that are true and “facts” that are not. […] The remain campaign featured fact, fact, fact, fact, fact. It just doesn’t work. You have got to connect with people emotionally. It’s the Trump success.” 
Over Trumps succes schreef Rob Wijnberg voor de Correspondent trouwens ook al een uitstekende column:  “Trump is de eerste politicus die daadwerkelijk heeft begrepen wat het inhoudt om in een post-truth-society stemmen te winnen. Hij laat zien wat een enorm electoraal potentieel je hebt als je waarheid domweg laat voor wat ze is en gewoon zegt wat er op ieder willekeurig moment in je opkomt”. 
Viner analyseert drie problemen: 
*Social media hebben de snelheid waarmee nieuws de wereld inkomt enorm vergroot. Dat betekent dat voordat duidelijk is of iets waar is, het al bij iedereen bekend is. Viner geeft het voorbeeld van het schandaal rondom David Cameron en het varken (google maar).  “And so a powerful man was sexually shamed, in a way that had nothing to do with his divisive politics, and in a way he could never really respond to.” Interessant in deze context is om de aflevering ‘National Anthem’ van de televisieserie Black Mirror te bekijken waarin een premier iets bijzonder dubieus met een varken moet doen… 
* “In the news feed on your phone, all stories look the same – whether they come from a credible source or not.” 
* Het feit dat nieuwssites zich aanpassen aan ons gedrag - dat we ons nieuws opslurpen via social media - door hun nieuws 'clickable’ te maken. “When one platform becomes the dominant source for accessing information, news organisations will often tailor their own work to the demands of this new medium […] Nowadays it’s not important if a story’s real. The only thing that really matters is whether people click on it.” 
Oh, en als je specifiek in dit onderwerp geïnteresseerd bent, kan ik je zeer de nieuwsbrief van Ernst-Jan Pfauth - uitgever van de Correspondent - aanraden. 
Fijn weekend!
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here.
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here.
Powered by Revue