View profile

Curated Culture #32 - Technologie is een slechte meester...

Revue
 
Deze week schrijf ik over hoe onze technologie ons enorm manipuleert, hoe bedrijven al snel niets mee
 

CTRL ALT DELETE

June 11 · Issue #33 · View online
CTRL, ALT, DELETE is een tweewekelijks openbaar notitieboekje waarin je mee kunt lezen met de aantekeningen die Sanne van der Beek maakt tijdens het schrijven van haar boek over het verbeteren van onze relatie met onze smartphone. Herontwerp van onze tech én van onszelf: hoe doe je dat? Meer vind je op www.sannevanderbeek.nl

Deze week schrijf ik over hoe onze technologie ons enorm manipuleert, hoe bedrijven al snel niets meer te doen willen hebben met data, en hoe we op social media eigenlijk alleen maar over onszelf praten. 

We praten alleen over onszelf op social media
Dit was één van de bekendste beelden die circuleerden op social media vorig jaar. Aylan Kurdi, het 3-jarige Syrische jongetje, dat samen met zijn moeder en broertje in een opblaasbootje vanuit Turkije Griekenland probeerde te bereiken. Hij werd hét gezicht van de vluchtelingencrisis. Maar in hoeverre was hij ook de stem ervan en had dit beeld niet alleen een symbolische werking? 
Dat is de vraag die Ethan Zuckerman, hoofd van het MIT center for Civic Media, z'n publiek stelde tijdens zijn lezing op de spectaculaire tech-conferentie The Next Web. Volgens de mediawetenschapper blijkt uit analyses dat mensen het nauwelijks hebben over de vluchtelingen als de ramp in Syrië ter sprake komt, maar slechts over de impact hiervan op hun eigen leefwereld. 
En dat is een schokkende conclusie als je bedenkt dat met 9 miljard mensen die zelf content maken voor media - of dat nu video, een instagram-account over techkunst is, of blogs zijn - de potentie er is om overal ter wereld een kijkje in de persoonlijke leefwereld van mensen te krijgen. 
Maar volgens Zuckerman is er een scherpe segregatie aan het ontstaan in ons mediagebruik - we blijven steeds meer binnen het ons bekende cirkeltje. Dat komt omdat we onze informatie steeds meer binnenkrijgen via social media als Facebook, of Google-zoektochten gebaseerd op onze eigen interesses in plaats van gecureerde media zoals nieuwssites.
Zuckerman is trouwens niet alleen van de praatjes. Hij richtte ’Global voices’ op, een website die vertalingen brengt van weblogs en burgermedia uit alle windstreken met speciale aandacht voor stemmen die normaal gesproken niet aan het woord komen in de internationale reguliere media.
Waarom bedrijven binnenkort je data niet meer willen bezitten
Persoonlijke data als het nieuwe goud van deze tijd. De grondstof waar iedereen naarstig naar het graven is, oftewel in officiële termen: dataminen. Maar dit is wel een stukje goud, waar bedrijven in de toekomst snel vanaf willen, zo voorspelt Ryan Gardner in dit stuk
Want nu, pakweg drie jaar sinds de onthullingen van Edward Snowden, gaan burgers veel bewuster om met hun persoonlijke data. Mid-2015 zijn er 198 miljoen advertentieblockers geïnstalleerd en 75% van de consumenten wantrouwt bedrijven op datagebied. Ook de regelgeving is in deze periode aangescherpt. 
En dus gaan we nu naar een tijd toe waarin burgers steeds meer eigenaar worden van hun eigen data en bedrijven op z'n minst transparant moeten worden over hoe ze bepaalde data van je gebruiken. In maart vertelde Marten Kaevats tijdens de HEYU! Urbans talkshow, waar ik programmamaker van ben, over Estland dat tijdens het komende EU-voorzitterschap in 2018 eigenaarschap over je data als het vijfde basisrecht wil gaan bepleiten. 
En dus worden data een blok aan het been en zelfs een groot risico om in bezit te hebben voor bedrijven. Gardner voorspelt dan ook een toekomst waarin het eigenaarschap van data inderdaad bij het individu ligt, en databedrijven steeds meer als managers optreden die ervoor zorgen dat de data terecht komen bij de bedrijven die deze willen hebben. Hij noemt dit het Uber/AirBnb model voor databedrijven: 
“Through the network, they connect people that have something with people that want that thing. They don’t care about the actual thing itself. Owning a fleet of cars or a chain of hotels is not scalable, and it’s not where the value is. In fact, it’s a liability. [..] 
Data companies that leverage the power of the network will dis-intermediate traditional data aggregators. Instead of aggregating data at an organizational level, data will be integrated around the individual. People will just authorize permission-based access to businesses when the need arises. Businesses benefit too. They get access to richer data in a timely way that avoids major compliance issues.” 
Technologie is een slechte meester
Deze briljante cartoon van Manu Cornet vat eigenlijk dit stuk van Tristan Harris (voormalig productfilosoof bij Google) samen. Maar lees het vooral toch, want het is werkelijk een mindblowing essay, vooral z'n eerste punt. 
Daarin gaat Harris namelijk in op hoe technologie onze keuzevrijheid beperkt, zonder dat we dat doorhebben. We lopen ons maar druk te maken om privacy en data, maar ondertussen staan er veel grotere zaken op het spel. Wat het ontwerp van onze dagelijkse tech - de apps die we gebruiken, je browser, je email, het ontwerp van je mobiele telefoon - namelijk doet, is ons een voorgekauwde maaltijd voorschotelen. Een maaltje dat helemaal uitgekookt is op de bedrijfsmatige doelen die technologiebedrijven hebben, in plaats van onze normen en waarden en de doelen die wij onszelf stellen in het leven. Kortom: we eten dag in, dag uit eigenlijk een snotterig maaltje waar we geen enkele brandstof uithalen en dat ons zelfs veel ontneemt.  
In z'n heldere stuk tekent Harris een bijzonder verontrustend beeld: 
“Millions of us fiercely defend our right to make “free” choices, while we ignore how those choices are manipulated upstream by menus we didn’t choose in the first place. When people are given a menu of choices, they rarely ask:“what’s not on the menu?” 
Waarom deze vraag zo belangrijk is, wordt heel duidelijk als je naar deze lijst kijkt: 
• Who’s free tonight to hang out?” becomes a menu of most recent people who texted us (who we could ping). 
• When we wake up in the morning and turn our phone over to see a list of notifications — it frames the experience of “waking up in the morning” around a menu of “all the things I’ve missed since yesterday.” 
• “What’s happening in the world?” becomes a menu of news feed stories. 
• “Who’s single to go on a date?” becomes a menu of faces to swipe on Tinder (instead of local events with friends, or urban adventures nearby). 
• “I have to respond to this email.” becomes a menu of keys to type a response (instead of empowering ways to communicate with a person). 
Dus hup, het roer om en technologie zo ontwerpen dat het ons dient, onze normen en waarden volgt, en het ons makkelijk maakt om onze doelen te behalen, in plaats van dat we continue vechten om afleiding en informatieoverload te bestrijden. Hoe dat dan te doen? In z'n TED-talk schetst Harris kort een beeld, en ja: dit is ook echt een aanrader om helemaal te bekijken. 
Technologie is ontworpen om je aandacht te trekken, niet om je te dienen
Deze blog van James Williams over waarom het helemaal OK is om een adblocker in te schakelen, heeft grotendeels hetzelfde punt als het essay van Tristan Harris hierboven. Namelijk: technologie is nu ontworpen om je aandacht te trekken, niet om het je gemakkelijk te maken. In het Engels klinkt het mooier: ’[…] optimizes for our attention rather than our intentions.’
Maar als aanvullend stuk is het goed om deze blog van Williams ook nog door te nemen. Al lees je alleen maar deze quote:
“I’ll give you a hint, though: it’s probably not any of the goals you have for yourself. Your goals are things like “spend more time with the kids,” “learn to play the zither,” “lose twenty pounds by summer,” “finish my degree,” etc. Your time is scarce, and you know it.
Your technologies, on the other hand, are trying to maximize goals like “Time on Site,” “Number of Video Views,” “Number of Pageviews,” and so on. Hence clickbait, hence auto-playing videos, hence avalanches of notifications. Your time is scarce, and your technologies know it.”
Oef, dat maakt wel even een punt..
Fijn weekend!
Oja, vanaf volgende week zal deze email waarschijnlijk verzonden worden vanaf het sannevanderbeek@getrevue.co emailadres. Dus als je hem mist in je inbox, kijk dan even in je spamfolder!
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue