View profile

CTRL ALT DELETE #93 - Hoe kunnen we digitale Blue Zones creëren?

Revue
 
Goedemorgen beste lezer, Ken je het concept 'Blue Zones'? Dat zijn plekken op de wereld zoals Sardini
 

CTRL ALT DELETE

February 3 · Issue #93 · View online
CTRL, ALT, DELETE is een tweewekelijks openbaar notitieboekje waarin je mee kunt lezen met de aantekeningen die Sanne van der Beek maakt tijdens het schrijven van haar boek over het verbeteren van onze relatie met onze smartphone. Herontwerp van onze tech én van onszelf: hoe doe je dat? Meer vind je op www.sannevanderbeek.nl

Goedemorgen beste lezer,
Ken je het concept ‘Blue Zones’? Dat zijn plekken op de wereld zoals Sardinië in Italië, de eilanden van Okinawa in Japan en het eiland Ikaria in Griekenland waar mensen bewezen langer leven in goede gezondheid dan elders. Oh, en ook nog gelukkiger naar het schijnt (maar dat is natuurlijk altijd lastig te bewijzen). 
De leefstijl van de inwoners geeft volgens wetenschappers aanwijzingen over hoe ook wij ons leven zo kunnen inrichten dat we gemiddeld 19 jaar kunnen winnen, en ook heel wat jaartjes in goede gezondheid - ons lichaam kan 100 worden, maar we sterven gemiddeld op 81-jarige leeftijd. Er is niet één juiste weg, maar het komt ongeveer neer op: elke dag lichamelijk actief zijn, sterke sociale familie- en gemeenschapsbanden en karig eten. 
Stel nu dat je het concept Blue Zone vertaalt naar onze technologie? Wat is ervoor nodig om een digitale blue zone te creëren? 

Ditch je smartphone, red de wereld
Klik op de afbeelding om 'm groter te bekijken
Bam, dit is hoeveel van jouw dag opgaat aan verschillende technologieplatforms volgens een onderzoek van Bloomberg. De grote les?
The more activities a tech company can target, the stickier its ecosystem.
Geen wonder dus dat de Tegenbeweging in full swing is. De laatste hit zijn apps die je belonen als je niet op je telefoon zit, veelal met beloningen in het echte leven. Slim, want ze werken zo veelal met dezelfde gamefying principes die ons ook verslaafd maken.
Zo bracht Arianna Huffington eind oktober Thrive uit, paradoxaal genoeg een samenwerking met Samsung. Als je in je ‘thrive’ modus zit, dan worden inkomende belletjes, notificaties, en berichten tegengehouden, terwijl aan de afzenders netjes wordt teruggestuurd dat je aan het 'thriven’ bent. 
“We want to make it a status symbol,” Huffington said. Among Thrive’s capabilities: helping you humblebrag you can’t be reached by sending text responses on your behalf. As in, “Try me later, I’m busy Thriving.”  (bron)
Bij Noorse studenten is de app 'Hold’ momenteel ontzettend populair. Door je smartphone op 'hold’ te zetten voor 20 minuten kun je punten verdienen. Heb je genoeg punten dan kun je een cadeautje uitzoeken: bioscoopkaartjes bijvoorbeeld, maar met lang sparen zelfs ook reisjes. 
De bedoeling van de makers is om gewoontes op langere termijn te veranderen. Daarom blokkeert Hold je iPhone niet compleet, maar hou je altijd de vrijheid om toch apps op te starten. Je verdient op dat moment alleen geen punten. (bron)
Met de app 'Forest’ verdien je geen beloningen voor jezelf, maar voor de wereld. Als jij je smartphone met rust weet te laten tijdens periodes die je zelf instelt, dan krijg jij virtueel geld waarmee je een echte boom kunt kopen. Ditch je smartphone, red de wereld. 
These real trees are planted through Maryland nonprofit Trees for Future. The organization works with farming families in five African countries – Senegal, Cameroon, Kenya, Tanzania and Uganda. (bron)
En installeer je de app ’Ransomly’, dan word jij gered door je smartphone. Ransomly werkt namelijk met zogenaamde beacons. Een stukje tech dat je installeert in bijvoorbeeld je slaapkamer of bij de eettafel, waardoor je smartphone automatisch uitgeschakeld wordt wanneer je daar in de buurt komt. 
Zack Prager, de CEO van Ransomly, vertelt in deze podcast over zijn ambitie om digital blue zones te creëren. Blue Zones zijn plekken in de wereld waar mensen vaak gezonder, langer en gelukkiger leven. We moeten onze technologische omgeving zo inrichten dat we automatisch genudged worden tot een dergelijk goed leven, zonder dat we moeten vertrouwen op onze wilskracht, vindt Prager. 
Zijn detox-apps onze nieuwste obsessie?
Maar bij dit soort beloningsapps zijn ook weer wat vraagtekens te plaatsen. Word je zo werkelijk in de richting van een beter leven getraind of geduwd? Of vallen we zo van de ene obsessie - obsessief bezig zijn met onze telefoon - in de andere obsessie - obsessief NIET bezig zijn met onze telefoon?
Lynn Berger, van wie ik al eerder een artikel aanraadde in deze nieuwsbrief, beschrijft hoe we tegenwoordig ‘geobsedeerd zijn door het hebben obsessies’. Met name de verslavendmakende technologie om ons heen lokt volgens haar obsessies uit. 
Of, zoals een collega het verwoordde toen ik vertelde dat ik bezig was met een verhaal over obsessies: ‘Ik zou willen dat ik geobsedeerd was. Dan was ik tenminste niet altijd zo afgeleid.’
Want ja, wat is een obsessie? Dat associeer je toch wel met volharding, focus en succes, en dat komt allemaal vrij moeiteloos, omdat je nu eenmaal zo geobsedeerd bent. 
Want wie geobsedeerd is, die werkt door. Die is gedreven genoeg om de rode bolletjes te negeren, om de infinite scroll van Twitter en Facebook te laten voor wat ze zijn, om binnen te blijven en door te werken, te sporten tot hij strak staat, avocado’s te eten tot ze een ons weegt.
Maar het zegt ook iets over de samenleving waarin we leven. We moeten veel, continue presteren en beschouwen onszelf misschien ongemerkt wel meer als machientjes met de capaciteiten van technologie die maar kunnen doorrennen, dan als mensen die veel en vaak rust nodig hebben (en sowieso beperkte denk-en geheugencapaciteiten hebben). Moderne geboden zijn bovendien, zo schrijft Berger 'autonomie, initiatief en het beste uit jezelf halen’ en daarmee zijn we enorm op onszelf aangewezen.
Het lekkere van een obsessie is dat het jou als individu overstijgt en je richting geeft:
Obsessie is brandstof, gratis discipline en zingeving: het is een balsem voor de moderne ziel.
En uiteindelijk kunnen we juist door deze tegenreactie in obsessief tech-detoxen weer in precies dezelfde valkuil trappen als we nu door die afleidende tech zitten:
Want obsessies zijn gevangenissen, vermomd als bevrijdingen. Ze laten ons buiten ons individuele, eenzame zelf treden, zonder dat we de verbinding met anderen hoeven aan te gaan. Ze laten ons doorbikkelen, terwijl de rest door onze afleidende technologieën tot stilstand wordt gebracht.
En ze geven ons een richting, zonder dat we écht na hoeven te denken over de betekenis of waarde daarvan.
Maar wat is nu echt sociale software?
Voorbeeld van Edelman over hoe beter tech gestoeld op waarden te ontwerpen
Kunnen we ook niet echt een digital blue zone creëren, mét technologie en zonder offline te gaan? Dat is waar Joe Edelman, de man achter Time Well Spent samen met Tristan Harris en James Williams, naar op zoek is. 
In reactie op de veranderingen in de Facebook time-line (minder advertenties, meer berichten van vrienden en familie) schreef hij een open brief aan de Zuck, die je eigenlijk kunt lezen als een handleiding voor hoe je nu eens écht sociale netwerken kunt ontwerpen. 
Edelman kan de poging van Facebook wel waarderen, maar stelt dat dit niet de goede richting is om het schip te keren. En dat ligt niet zo zeer aan Facebook: 
 I think that a difficulty with meaningful interactions starts with the nature of software itself. I believe even the most well-intentioned teams, operating in the best possible culture, would still struggle to write software that’s time well spent.
De grote vraag is: Waarom houden mensen nu wel van Wikipedia en niet van Facebook, Uber, Airbnb, en smartphones in het algemeen?
Dat zit ’m in één heel belangrijk gegeven: of het ontwerp van deze netwerken/apps jou ondersteunt om te leven volgens jouw waarden. 
Neem bijvoorbeeld Instagram. Als jij eerlijkheid als waarde hebt wordt het heel moeilijk voor je om dat op Instagram na te leven, puur om het feit dat een eerlijke post (zonder fijne filter of mooie compositie) minder likes krijgt. Een dapper afwijkend statement plaatsen op Twitter? Dan word je ook direct afgestraft met veel negatieve reacties. 
As users, we end up acting and socializing in ways we don’t believe in, and later regret. We act against our values: by procrastinating from work, by avoiding our feelings, by pandering to other people’s opinions, by participating in a hateful mob reacting to the news, and so on.
This is one of the hidden costs of social software.
Een andere factor die meespeelt is dat sociale software, zoals Edelman het noemt, vaak sociale relaties ontzettend simplificeert, je maar een paar acties geeft om jezelf mee uit te drukken en dat het ook weinig flexibiliteit biedt om daarvan af te wijken. 
Look at social conventions. They certainly shape our lives: teenagers get ostracized for wearing the wrong clothes, adults for spouting unpopular beliefs. But it’s still possible to flout convention. And sometimes it pays off: by operating outside of convention, a person might initiate a new trend or subculture. With software, on the other hand, acting in a way the designers didn’t intend is often impossible.
Social software […] guides us much more strictly through certain actions and ways of relating. As a result, we have less of a chance to pursue our own values. The coded structure of push notifications makes it harder to prioritize a value of personal focus; the coded structure of likes makes it harder to prioritize not relying on others’ opinions; and similar structures interfere with other values, like being honest or kind to people, being thoughtful, etc.
De oplossing? 
Leren om sociale software zo te ontwerpen dat het ruimte biedt voor de diversiteit aan waarden die mensen ambiëren. Jij kunt heel andere waarden centraal hebben staan in de omgang met jouw vrienden dan ik, en dat zou ook moeten weerklinken in onze technologische sociale omgeving.  
Fijn weekend!
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue