View profile

CTRL, ALT, DELETE #48: Een kwaliteitsmerk voor gezonde tech

Revue
 
Deze nieuwsbrief is een mijlpaal. Al een jaar lang, stuur ik (bijna...) elke week een nieuwsbrief. Wo
 

CTRL ALT DELETE

October 22 · Issue #49 · View online
CTRL, ALT, DELETE is een tweewekelijks openbaar notitieboekje waarin je mee kunt lezen met de aantekeningen die Sanne van der Beek maakt tijdens het schrijven van haar boek over het verbeteren van onze relatie met onze smartphone. Herontwerp van onze tech én van onszelf: hoe doe je dat? Meer vind je op www.sannevanderbeek.nl

Deze nieuwsbrief is een mijlpaal. Al een jaar lang, stuur ik (bijna…) elke week een nieuwsbrief. Wow. Waar m'n nieuwsbrief voor mij begon als een kans om me te verdiepen in hoe technologie onze dagelijkse leefomgeving vormt, merk ik dat het in dat jaar m'n gedachten ongelofelijk heeft aangescherpt en me een duidelijke focus heeft gegeven. Echt, het maken van een wekelijkse nieuwsbrief als hersenslijper kan ik iedereen aanraden.
Mijn slijpsel vormt CRTL, ALT, DELETE, m'n persoonlijke onderzoeksproject over hoe we technologie én mens moeten herontwerpen om een betere relatie met elkaar te krijgen. Hoe ontwerp je tech die ons dient in plaats van onze aandacht afleidt? Welke vaardigheden moeten wij leren om beter met onze tech om te kunnen gaan? Als een jaar lang me verdiepen in de impact van technologie op onze levens me iets heeft geleerd, is het wel dat deze moral turn dé ontwikkeling is, die onze discussie over tech de komende jaren zal gaan domineren. 
Op m'n website kun je hier meer over lezen en probeer ik m'n bevindingen al in enigszins coherente grote lijnen bij elkaar te krijgen. En ondertussen blijf ik deze nieuwsbrief gebruiken om m'n gedachten hierover met jullie te delen.
Dank voor een jaar lang aan belangstelling, interessante gesprekken en complimenten.

Een kwaliteitslabel voor technologie: Time well spent
Als er één denker belangrijk is in de beweging rondom het herontwerpen van de technologie waarmee we ons omringen, is het wel Tristan Harris. Hij is in dienst bij Google als ethiekfilosoof en vliegt ondertussen de wereld over om zijn ‘Time well spent’ beweging te promoten: technologie moet ons van dienst zijn om onze tijd goed te besteden in plaats van onze aandacht te claimen. Ik schreef al eerder over hem in het stuk ’Technologie is een slechte meester’. Journalist Bianca Bosker schreef voor The Atlantic een prachtig portret over hem onder de al even prachtige titel ’The binge breaker.’ Dit is wat Harris wil:
He argues that technology should help us set boundaries. This could be achieved by, for example, an inbox that asks how much time we want to dedicate to email, then gently reminds us when we’ve exceeded our quota. Technology should give us the ability to see where our time goes, so we can make informed decisions—imagine your phone alerting you when you’ve unlocked it for the 14th time in an hour.
Harris’ ultieme doel is om een Time Well Spent certificaat te creëren, een kwaliteitslabel zoals nu ook voor bijvoorbeeld duurzame vis bestaat. Hij wil consumenten de keus kunnen geven tussen fast food en gezonde technologie, ook al betaal je daar dan wat meer voor:
As with organic vegetables, it’s possible that the first generation of Time Well Spent software might be available at a premium price, to make up for lost advertising dollars. “Would you pay $7 a month for a version of Facebook that was built entirely to empower you to live your life?,” Harris says. “I think a lot of people would pay for that.”
Hij heeft al een shortlist gemaakt van apps die volgens hem het Time Well Spent label zouden verdienen. 
Pocket, Calendly, and f.lux, which, respectively, saves articles for future reading, lets people book empty slots on an individual’s calendar to streamline the process of scheduling meetings, and aims to improve sleep quality by adding a pinkish cast to the circadian-rhythm-disrupting blue light of screens.
Maar uiteindelijk gaat het erom dat we ZELF bepalen welke waarden onze technologie moet hebben om ons te kunnen dienen. Wat vind jij 'time well spent’? Om dit alvast een kick-start te kunnen geven, schreef Harris dit Mindfullness-Bootcamp voor je smartphone
Youtube verdient je vertrouwen...maar niet zomaar
Wanneer verdient technologie zo'n kwaliteitslabel? Harris’ partner in crime - Joe Edelman - heeft hier een goede lezing over gemaakt, waarin hij onderzoekt hoe Facebook, Google en Youtube hun gebruikers beter van dienst kunnen zijn door gebruik te maken van Whole Person Analytics in plaats van Google Analytics.
Wat is WPA?
In bovenstaande afbeelding zie je wat Joe Edelman op Youtube zoekt. Hij merkt echter dat Youtube hem vooral een vluchtweg biedt van z'n angsten door afleiding te bieden, en dat hem geen aanbevelingen worden gedaan voor filmpjes met z'n gewenste gitaarlessen maar clips uit comedies. Waar hij dan voornamelijk in z'n eentje achter de computer om lacht, op momenten dat hij liever had willen werken. 
Het algoritme van Youtube begrijpt dus geen snars van Joe. Tenminste: misschien iets van z'n gedrag, maar niets van de doelen die hij voor zichzelf heeft om als mens te groeien en het leven te leiden dat hij wil. 
Sterker nog: het kan Youtube eigenlijk niets schelen wat Joe wil, als Joe maar lekker blijft hangen. En dus stelt Edelman in deze interessante presentatie over hoe je betere meetsystemen voor technologie kunt ontwikkelen: 
“Currently the apps and services that are doing the best, are the parts that are eating most of our attention and time. Rewarding our best investments (hoeveelheid gedrag die je erin stopt), instead of best returns (= bereiken we onze doelen).”
Om te bepalen of een tech dus het kwaliteitslabel ‘Time well spent’ verdient, moet je een beoordelingssysteem ontwikkelen gebaseerd op onze normen en waarden. Edelman noemt dat dus ’Whole Person Analytics’, met een overduidelijke knipoog naar Google of Youtube analytics. 
Few businesses or internet sites have any idea whether their customers and users feel the hours they spent were fortuitous. While many companies have some kind of lasting positive experience in their mission statement, there’s just not data to pull apart this kind of demand from the more sinister kind that takes advantage of people or sells them a false dream.
Edelman heeft een browser-extensie ontwikkeld - Hindsight - waarmee je inzicht kunt krijgen in hoe waardevol jij jouw internetgedrag eigenlijk vindt. Het stelt je de vraag 'Je bezocht deze site voor zolang…waarom eigenlijk?’ Ik heb het uitgeprobeerd, maar het is enorm veel werk om al de sites die ik bezoek bij te houden en te beoordelen. Maar Edelman heeft er vertrouwen in dat we een nieuw tijdperk instappen: 
In this new phase, users must trust that a platform will help them liveaccording to their own values. In the next decade, platforms will compete overalignment with their users’ human values.
Swipen is een spel ontworpen om je single te houden
Laten we het even concreter maken: wanneer verdient een datingapp eigenlijk een kwaliteitslabel? Wat levert al dat swipen eigenlijk op? 
Niet zo heel veel volgens een artikel uit Vanity Fair ’Dawn of the Dating Apocalypse’. Apps zoals Tinder en OKcupid geven mensen de indruk dat er duizenden of miljoenen potentiële aanbidders zijn. En dat verandert mensen van een prioriteit in een optie. 
[…] this unlimited access to sex partners. People are gorging. That’s why it’s not intimate. You could call it a kind of psychosexual obesity.”
Kortom: ‘Swiping is an addictive game designed to keep you single’, stelt de datingapp Hinge die naar aanleiding van bovenstaand artikel de blik op zichzelf richtte in een pijnlijke analyse, waaruit bleek dat:
- Datingapps met swipen (en dat zijn ze bijna allemaal…) zijn ontegenzeggelijk slecht in het helpen vinden van een relatie. Van alle gebruikers van Hinge hebben er maar 18% een relatie gevonden. Zoals ze bij Hinge zelf droog opmerken: “It’s hard to imagine any service staying in business where fewer than 1 in 5 customers ever found what they were looking for.”
- Het succes van swipingapps zit ’m dus niet in het succesvol verbinden van mensen aan elkaar, maar in het succesvol verbinden van mensen AAN DE APP ZELF.  Het swipen is zo verslavend dat op de populairste app gebruikers gemiddeld per dag 11 keer inloggen, 90 minuten per dag swipen en zo 200 matches per dag genereren. 
- Gebruikers swipen dus veel, maar verder gebeurt er eigenlijk weinig. Waar het de bedoeling is (zou je denken) dat er bij een match contact wordt gelegd via messaging, gebeurt alleen….verder swipen in de race naar dopamine die het matchen oplevert. Gebruikers leggen met maar minder dan 10% van hun matches contact, begrijpelijk als ze in de meeste gevallen nog niet eens het profiel van iemand bekijken.
This static, superficial representation of people leads to the pathologically objectifying This model for engagement does not encourage investment in any one person, as everyone after a while starts to look and feel the same.
En verbond daar actie aan: een compleet herontwerp, resulterend in een app zonder swipen, maar gericht op berichtjes sturen aan elkaar en uitgebreide profielen. 
Psst, niet doorvertellen aan Tristan en Joe
Ja, Netflix zal vast never nooit een Time Well Spent label krijgen met z'n verslavende werking, maar toch een tip: van de beste tech-serie ooit - Black Mirror - is net weer een nieuw seizoen online gekomen. Ik ga in elk geval de onmogelijke uitdaging aan om een weekendje Dutch Design Week (die overigens meerdere expo’s heeft over Internet of Things…) te combineren met een bingewatch van Black Mirror.
Wat je ook gaat doen: fijn weekend!
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue