Bekijk profielpagina

Popcorn #43: Fenomenale plaat van Angel Olsen | Nick Cave's Ghosteen zware kost, maar hemels mooi

Hoewel dit jaar nog best even duurt, is het terugblikken op dit decennium al in volle gang. Zo zette
Popcorn #43: Fenomenale plaat van Angel Olsen | Nick Cave's Ghosteen zware kost, maar hemels mooi
Door David Haakman • Editie #43 • Bekijk online
Hoewel dit jaar nog best even duurt, is het terugblikken op dit decennium al in volle gang. Zo zette Pitchfork de 200 beste albums op een rij met Frank Oceans Blonde als best verrassende nummer 1. Paste Magazine maakte een top 100 met enigszins voorspelbaar Kendrick Lamar aan kop. En The Guardian kwam zelfs met een lijst met de beste platen van deze eeuw, met een Britse winnaar.
Misschien wel mede door de verwachte lijstjesgekte lijken platenmaatschappijen nog eerder dan anders laatste albums van het jaar te droppen. Voor november staan slechts een handjevol platen op de planning: van Michael Kiwanuka, Bonnie ‘Prince’ Billy, Leonard Cohen (postuum) en in eigen land VanWyck. En Kanye?
Nee, oktober is de laatste drukke releasemaand. Zo verschenen afgelopen weken nieuwe albums van Nick Cave, Angel Olsen, Big Thief, Elbow én Wilco. Ik was dusdanig druk met die eerste drie dat ik de laatste twee pas amper heb beluisterd. Ook de komende weken verschijnen platen (check het lijstje onderaan) die zomaar nog in mijn jaarlijst kunnen belanden. En wie weet in mijn jaren tien-lijst.

Play
Op All Mirrors verruilt de Amerikaanse Angel Olsen de indierock van haar eerste albums voor rijk georkestreerde muziek met aanzwellende violen, synthesizers en drums die aankomen als een mokerslag. Het levert een afwisselende en intrigerende plaat op met een grote spanningsboog.
Zo werkt single Lark als een thriller toe naar een apotheose. Dit grootse drama met ijzingwekkende violen en harde vocalen dreigt te bezwijken onder al te veel bombast, maar dat gebeurt gelukkig niet. Nummers als Tonight en Endgame lijken geïnspireerd door het al bijna twintig jaar oude, maar nog altijd fenomenale Felt Mountain van Goldfrapp. Hier zingt Olsen opeens fluisterzacht en de muziek klinkt melancholisch. Dit is zorgvuldig gedoseerde schoonheid.
Angel Olsen: All Mirrors
Angel Olsen: All Mirrors
Andere hoogtepunten zijn het titelnummer (bekijk hierboven) - waarbij ik gek genoeg altijd even aan Kate Bush moet denken - en het fascinerende Spring, met bewust valse pingeltjes die het mysterie vergroten. Waar tal van grote albums van dit jaar toch ook zwakke momenten hebben, blijft het niveau tot en met het einde hoog. Slotnummer Chance, waarop Olsen ook nog eens blijkt te kunnen croonen, is een fraaie grande finale voor in een rokerige nachtclub in de late uurtjes.
Het fenomenale All Mirrors is nu al een van mijn favoriete albums van 2019 en gaat heel hoog eindigen in mijn jaarlijst.
Op 6 februari komt Angel Olsen voor een optreden naar Paradiso. Kaarten zijn nog verkrijgbaar.
Met de kennis dat Skeleton Tree (2016) grotendeels geschreven was voor de dood van Nick Cave’s zoon in 2015, verbaast het niet dat het nieuwe dubbelalbum Ghosteen nog zwaardere kost is. Ook nu laat de 62-jarige zanger, die met iedere plaat beter en geliefder lijkt te worden, traditionele songstructuren los. In plaats van gitaren en drums klinken analoge synthesizers, piano en atmosferische geluiden. Het levert een van de mooiste rouwplaten aller tijden op, met stemmige, trage, haast meditatieve muziek.
Ghosteen – Nick Cave and The Bad Seeds (Global Premiere)
Ghosteen – Nick Cave and The Bad Seeds (Global Premiere)
Doordat dit een album is dat je nog meer dan z'n voorganger in z'n geheel moet luisteren, is het moeilijk om hoogtepunten aan te wijzen. Als het dan toch moet, kom ik uit op het openings- en slotnummer. Aan het einde van Spinning Song over Elvis Presley schakelt Cave vrij onverwacht over op zijn falsetstem - erg mooi - en zingt: ‘Peace will come in time (…) A time will come for us’. Een variant op die troostende woorden horen we bijna een uur later in de bezwerende, 14 minuten durende afsluiter Hollywood. Het 'I’m just waiting now, for peace to come’ klinkt als een mantra uit Openbaringen.
Met Ghosteen heeft Nick Cave opnieuw een meesterwerk afgeleverd om je in onder te dompelen op druilerige herfstdagen. Hemels mooi.
In korte tijd groeide Big Thief uit tot een van de meest bejubelde bands van dit jaar. Dat komt allereerst door album U.F.O.F. met rustgevend, sprankelend gitaarspel en de wat breekbare, maar altijd intrigerende dromerige zang van Adrianne Lenker. Door het knappe, intense samenspel van de band bij optredens werd de status vergroot.
Amper vijf maanden na U.F.OF. is daar opeens al Two Hands, waarop Big Thief niet wezenlijk anders klinkt, maar het geluid wel verbreedt. Nummers als Forgotten Eyes, Shoulders en bovenal Not vlammen meer; de gitaren hebben meer pit. Op deze laatst genoemde single van zes minuten bewijst Big Thief ook een grungy geluid in huis te hebben. Hier klinkt de muziek opeens rauw en ongepolijst; alsof het nummer in één take is opgenomen tijdens een huiskamerconcert.
Big Thief Performs 'Not'
Big Thief Performs 'Not'
Gelukkig komen liefhebbers van de wat dromerige, rustigere kant van Big Thief ook genoeg aan hun trekken, zoals bij opener Rock and Sing, Replaced en Cut My Hair. Minpunt is de zang van Lenker in sommige nummers. Vaak genoeg intrigeert die wat onvaste stem van haar, maar in Wolf roept haar ‘Oooh’ vooral irritatie op. Of zoals mijn vrouw het lekker recht voor z'n raap, dodelijk verwoordde: “Wat is dit? Ik geloof dat ik die hoge stem niet echt prettig vind.”
Een plaat die we vermoedelijk ook in vrij veel jaarlijstjes gaan terugzien is Thom Yorke’s ANIMA. Hij was deze week te gast bij Jimmy Kimmel en speelde daar drie nummers. Hoogtepunt was een bloedmooie uitvoering van Dawn Chorus, een van de beste nummers van die plaat. Vers van de pers en dus kijken!
Thom Yorke: Tomorrow’s Modern Boxes – Twist & Dawn Chorus
Thom Yorke: Tomorrow’s Modern Boxes – Twist & Dawn Chorus
Stay Tuned
Zoals ik in het intro al schreef, liggen er deze maand nog genoeg interessante platen in het verschiet. Dit zijn de belangrijkste die jullie overmorgen (18 oktober) kunnen verwachten:
Een week later (25 oktober) komen deze albums uit:
Veel luisterplezier gewenst!
Hartelijke groet, David Haakman
Hoe vond je deze editie?
David Haakman

Al bijna dertig jaar ben ik verslaafd aan popmuziek. In deze tweewekelijkse nieuwsbrief neem ik je mee op mijn zoektocht naar de beste nieuwe albums, singles en videoclips.

Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door David Haakman met Revue.