Bekijk profielpagina

Popcorn #42: 50 jaar Abbey Road | De duisternis in met Chromatics | Sinéad O'Connor ontroert

Dat was een gouden zet, die speciale uitzending van De Wereld Draait Door over Abbey Road. Doorgaans
Popcorn #42: 50 jaar Abbey Road | De duisternis in met Chromatics | Sinéad O'Connor ontroert
Door David Haakman • Editie #42 • Bekijk online
Dat was een gouden zet, die speciale uitzending van De Wereld Draait Door over Abbey Road. Doorgaans mogen artiesten daar voor een minuutje opdraven, maar nu werd het volledige programma aan het 50-jarig jubileum van het legendarische album van The Beatles gewijd.
Het was een memorabele uitzending vorige week. The Analogues speelden vlekkeloze (complete!) uitvoeringen van onder meer Here Comes The Sun, Come Together en Golden Slumbers/Carry That Weight/The End en die werden uitstekend ingeleid door Beatles-kenners. Zo vertelde minister Grapperhaus mooie anekdotes over tal van nummers. De uitzending gemist? Zeker even kijken.
De afgelopen dagen luisterde ik heel wat naar de jubileumeditie van Abbey Road, waarvan de mix in handen lag van producer Giles Martin - de zoon van George Martin (lees meer hierover bij de Volkskrant en NRC). Na vijftig jaar klinkt dit album nog altijd fris en ik beleefde veel plezier aan de 23 demo’s en takes van nummers, waarvan ik de belangrijkste uitlicht in deze nieuwsbrief.

Play
Het omvangrijke oeuvre van The Beatles heb ik in wat vreemde volgorde leren kennen. Ik groeide als kind op met The Red Album (een van de weinige popplaten die mijn ouders in huis hadden), waarna ik als jonge puber behoorlijk verzot was op de sessies van het tweede en derde deel van de Anthology-reeks, waarbij de bandleden regelmatig in de lach schieten en melig doen. Pas daarna luisterde ik de complete albums, waarop ik soms de speelsheid van die sessies miste. Zo vind ik stiekem de Anthology-versie van And Your Bird Can Sing nog altijd leuker dan het origineel op Revolver.
Door die Anthology voegen de outtakes van de jubileumeditie van Abbey Road niet gek veel toe, al is het altijd leuk om de afgepelde versies en het geklets in de studio te horen. Het meest interessant vind ik de fraai gezongen demo van McCartney van Goodbye, een nummer dat ik nog niet kende waarmee Mary Hopkin in 1970 een hit scoorde. Op YouTube vond ik ook de videoclip met McCartney. Doe mij maar de versie van ‘The Beatles’ van Goodbye.
Goodbye (Home Demo)
Goodbye (Home Demo)
De concerten van The Analogues zijn bijna allemaal uitverkocht. Voor het concert op 11 september 2020 in Ziggo Dome zijn nog wel kaarten.
‘Hello darkness, my old friend / I’ve come to talk with you again’, zingt Chromatics-zangeres Ruth Radelet aan het begin én einde van hun duistere en sobere versie van The Sound Of Silence. Opeens begrijp je waarom de Amerikaanse band met deze cover opent op hun eerste nieuwe album in zeven jaar tijd, dat vandaag is verschenen. De beroemde tekst sluit perfect aan bij Chromatics’ donkere, dromerige synthpop met lijzige fluisterzang, die in tal van series is gebruikt - van Twin Peaks, Bates Motel tot 13 Reasons Why.
Chromatics houdt op Closer To Grey, een plaat met een wonderlijke voorgeschiedenis, vast aan het filmische karakter van hun muziek. Voorlopige favorieten naast de openingstrack: Touch Red (zelfde sound als Julee Cruise ten tijde van de eerste Twin Peaks-serie), het lang uitgesponnen On The Wall en het wat meer up-tempo You’re No Good.
The Sound Of Silence
The Sound Of Silence
Op 30 oktober geeft Chromatics een optreden in Paradiso. Kaarten zijn nog verkrijgbaar.
Het is bijna dertig jaar geleden dat Sinéad O'Connor een grote wereldhit scoorde met haar versie van Prince’ Nothing Compares 2 U. In Nederland stond het nummer acht weken op nummer 1 en de intieme videoclip met de traan staat in het geheugen gegrift.
De afgelopen week stuitte ik op dit recente optreden van O'Connor bij de Ierse versie van The Late Late Show. Daar zong ze met grote overtuigingskracht haar bekende hit, in rode hijab en op blote voeten. Want jawel, de Ierse zangeres heeft zich bekeerd tot de islam en vertelde daar in de uitzending openhartig over. Gelukkig oogt ze weer een stuk gelukkiger dan een paar jaar terug.
Bij Good Morning Britain zong ze haar hit ook, dit keer slechts begeleid door piano (en bracht en passant een opmerkelijk verhaal over Prince). Twee keer ontroerend mooi.
Sinead O'Connor | Nothing Compares 2 U | The Late Late Show | RTÉ One
Sinead O'Connor | Nothing Compares 2 U | The Late Late Show | RTÉ One
Alabama Shakes-zangeres Brittany Howard verschiet op haar eerste solo-album Jaime als een kameleon van kleur. Zo klinkt ze op Short and Sweet als Nina Simone, op Baby als D'Angelo en op 13th Century Metal schreeuwt ze als een dominee van de kansel dat we allemaal brothers and sisters zijn. Ook muzikaal vliegt het alle kanten op: van opzwepende funk (History Repeats), jazz, soul tot power ballads (Run to Me had zo van Prince kunnen zijn). Deze plaat is een afwisselende, enerverende, weinig subtiele roller coaster.
Hoogtepunt is single Stay High, waarop Howards stem prachtig de hoogte in schiet en begeleid wordt door gitaar, hobbelende drum en een bescheiden achtergrondkoortje. Hier is haar sound perfect in balans. Bekijk ook de bijbehorende videoclip, waarin we Howard in tal van bijrollen zien, en hieronder een optreden bij The Late Show:
Brittany Howard Performs 'Stay High'
Brittany Howard Performs 'Stay High'
Wat is het lang wachten op het nieuwe album van Tame Impala! Voorlopig moeten we het maar even doen met Temples. Hun nieuwe album gooit niet al te hoge ogen, maar You’re Either On Something mag er wezen. Deze single met galmende psychedelische rock en ronkende gitaarsolo aan het slot kan zich meten met het beste werk van Impala. In de clip wordt de Queenesque sixties/seventies-sfeer met lange krulharen, extravagante kleding en Cole&Son-behang aan de wand goed nagebootst.
Temples - You're Either On Something (Official Video)
Temples - You're Either On Something (Official Video)
Beluister alle besproken muziek en nieuwe nummers van onder meer Mount Eerie, Floating Points, Chvrches, Altin Gün en Foals op de Popcorn-playlist met de beste tracks van 2019.
Stay Tuned
Ik kijk vooral uit naar Ode To Joy, het elfde album van Wilco dat overmorgen verschijnt. Bekijk hier het optreden van de band van Jeff Tweedy bij The Late Show With Stephen Colbert van begin deze week.
Verder verschijnen vrijdag deze platen:
Een week later komen deze albums uit:
Dat was ’m voor deze week. Veel luisterplezier gewenst!
Hartelijke groet,
David Haakman
Hoe vond je deze editie?
David Haakman

Al ruim 25 jaar ben ik verslaafd aan popmuziek. In deze tweewekelijkse nieuwsbrief neem ik je mee op mijn zoektocht naar de beste nieuwe albums, singles en videoclips.

Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door David Haakman met Revue.