Bekijk profielpagina

Popcorn #30: Een spannende soundtrack van een niet bestaande spaghettiwestern

Leaving Neverland maakte grote indruk op mij. Na de talloze artikelen bleef ik vier uur lang geboeid
Popcorn #30: Een spannende soundtrack van een niet bestaande spaghettiwestern
Door David Haakman • Editie #30 • Bekijk online
Leaving Neverland maakte grote indruk op mij. Na de talloze artikelen bleef ik vier uur lang geboeid door de onthutsende documentaire over Michael Jackson. Aanvankelijk was ik nog sceptisch over de getuigenissen van Wade Robson en James Safechuck, maar al snel achtte ik ze zeer geloofwaardig.
Zeker weten doen we het niet, maar hoe dan ook laat de docu overtuigend zien hoe de King of Pop stap voor stap intieme relaties met jonge jongens opbouwde - met logeerpartijen, urenlange telefoontjes, faxen - en hoe ze uiteindelijk werden ingeruild voor andere jongens met rouw tot gevolg.
Het aangrijpende tweede deel laat zien hoe het seksueel misbruik diepe sporen heeft achtergelaten. Herkenbaar voor veel andere slachtoffers, bleek uit het integere nagesprek van Oprah Winfrey en de honderden hulpvragen in Nederland. Of ik nog blijf luisteren naar Michael Jackson? Ja, ook nadat ik dit opiniestuk in NRC las:
Door de muziek van Michael Jackson te verbannen, bevestigen we als samenleving de diepgewortelde angst van dader én slachtoffer dat hun leven voorbij is als het misbruik uitkomt.
Sowieso is de invloed van Michael Jackson op de popmuziek nog altijd ongekend groot. Kijk alleen maar eens naar Christine and The Queens en The 1975 (op Pinkpop dit jaar).
In deze nieuwsbrief vind je geen albums of singles waar Michael Jackson in doorklinkt, maar wel genoeg mooie muziek om de lente mee in te gaan!

Play
Acht jaar geleden groeide Rome van de Amerikaanse producer Danger Mouse en de Italiaanse componist/arrangeur Daniele Luppi onverwacht uit tot een van mijn favoriete albums van 2011. Het was een warme, rijk georkestreerde plaat, waaraan Jack White en Norah Jones fraaie bijdragen leverden.
Voor Lux Prima ging Danger Mouse in zee met Karen O, de zangeres van rockband Yeah Yeah Yeahs, en het resultaat is bijna even mooi. De muziek is net als de albumcover iets donkerder en de invloed van Ennio Morricone nog groter. Veel nummers, waaronder Redeemer en Reveries, lijken geschreven voor een spaghettiwestern. Op andere momenten verwijst de muziek naar Serge Gainsbourg en Air, zoals op Ministry - een van mijn favoriete nummers.
'Woman' by Karen O & Danger Mouse
'Woman' by Karen O & Danger Mouse
Karen O bewijst dat ze een veelzijdige zangeres is. Vaak zingt ze verleidelijk, maar op Woman klinkt ze opeens rauw en krachtig. I’m a woman, what you see, schreeuwt ze bijna uit, waarbij haar stem de hoogte in vliegt (kijk het weergaloze door Spike Jonze geregisseerde Late Show-optreden hierboven!). Lux Prima is een spannende plaat met music for imaginary films.
In een interview in The New York Times vertellen Karen O en Danger Mouse hoe de kiem voor hun samenwerking werd gelegd tijdens een dronken telefoongesprek in 2008.
Poedelnaakt staat Amanda Palmer op de hoes van haar nieuwe album There Will Be No Intermission. Toepasselijk, want in haar songteksten geeft ze zich ook volledig bloot. Zo zingt ze op A Mother’s Confession in 933 woorden hoe ze haar kind al op tal van manieren per ongeluk in gevaar bracht met als mantra “At least the baby didn’t die”. Lees vooral even de voetnoten bij de tekst.
Het hoogtepunt van dit niet altijd even toegankelijke 78 minuten durende album is Voicemail for Jill. Het is het meeste aangrijpende nummer over abortus dat ik ooit gehoord heb. Naar eigen zeggen heeft ze er jaren over gedaan om op de juiste manier over dit onderwerp te schrijven zonder sentimenteel, predikend of verontschuldigend te klinken. Dat is haar gelukt. Lees hier de tekst en/of bekijk hieronder de ontroerende videoclip, die daar bij aansluit.
Amanda Palmer - Voicemail For Jill (Official Music Video)
Amanda Palmer - Voicemail For Jill (Official Music Video)
Amanda Palmer geeft op 4 september een show in De Meervaart in Amsterdam. Kaarten zijn nog verkrijgbaar.
Waar tal van artiesten zich momenteel laten inspireren door muziek uit de jaren tachtig, tapt Nick Waterhouse uit een ander vaatje. Hij grijpt terug naar oude soul, rhytm & blues en de oervorm van rock-‘n-roll uit de jaren vijftig en zestig. Dat levert op zijn derde, titelloze album vrolijke, aanstekelijke muziek op die zeker niet zou misstaan op de immens populaire Summer Jamboree in het Italiaanse Senigallia waar we vrijwel jaarlijks komen.
Waterhouse is op zijn best op de meest swingende nummers van de plaat: Song For Winners (met geweldige saxsolo) en vooral het heerlijke Wreck The Rod met koortje en weer die spetterende saxofoon. Stilzitten is onmogelijk. Check hieronder de bijbehorende clip:
Nick Waterhouse - Wreck The Rod (Official Video)
Nick Waterhouse - Wreck The Rod (Official Video)
Over precies een week geeft Nick Waterhouse een optreden in het Amsterdamse Zonnehuis. Er zijn nog tickets te koop.
Soms zijn er bands die compleet lang mij heen gaan, zelfs als ze behoorlijk mainstream zijn. Foals is er een van. De eerste vier albums van de vierkoppige band uit Oxford heb ik compleet gemist en pas bij het eerste deel van Everything Not Saved Will Be Lost stap ik nu in. Beter laat dan nooit, want het is een avontuurlijke plaat met spannende drums en percussie, flink wat tempowisselingen en emotionele zang van Yannis Philippakis.
In een recensie in OOR noemde Erik van den Berg de liedjes 3 t/m 7 de twintig meest opwindende achtereenvolgende minuten muziek die hij in 2019 hoorde. Zelf heb ik net even andere favorieten, waaronder singles Exits en Sunday. Dat laatste nummer transformeert van een meeslepend rocknummer na drie minuten opeens in een Born Slippy-achtige dancetrack, waarna alles toch nog rustig op z'n pootjes terecht komt.
Foals - Sunday live at Kew Gardens for Radio 1
Foals - Sunday live at Kew Gardens for Radio 1
Op 19 mei speelt Foals in Paradiso. Kaarten zijn uitverkocht. Welk Foals-album zou ik hierna een kans moeten geven? Tips zijn welkom!
Een van de vrolijkste nummers die ik de afgelopen weken hoorde is Fishing For Fishies van de eigenzinnige Australische rockband King Gizzard & the Lizard Wizard. Wat een heerlijk country/blues met klepperende drums, een mondharmonica hier en gekke geluiden daar. En dan die tekst:
I don’t want to be fishing for fish / I just want to let them freely swim / I don’t want to be fishing for fish / I just want to let them freely swim / All hearts hark / Egos tied in knots they fade / Don’t do it / You ain’t a god / Don’t hunt salmon, carp or cod
Ondertussen staan de heren in de half geanimeerde videoclip vrolijk te vissen en spelen met hun Te Land, Ter Zee en in de Lucht-helmpjes op. Dompel je onder in deze knotsgekke waterwereld. Wat een goede vangst!
King Gizzard & The Lizard Wizard - Fishing For Fishies (Official Video)
King Gizzard & The Lizard Wizard - Fishing For Fishies (Official Video)
Het gelijknamige nieuwe album van King Gizzard & The Lizard Wizard verschijnt op 26 april.
Popcorn 2019 | Best New Tracks
Rewind: 21 maart 1992
Het is de week dat Hanny met haar Sex, Mannen en Geld op nummer 39 binnenkomt, Nirvana met single Come As You Are de hitparade bestijgt (nummer 35), Bruce Springsteen de klapper van de week is op 20 met Human Touch en Pater Moeskroen en U2 richting de hoogste regionen van de hitparade kruipen. Ondertussen scoren Red Hot Chili Peppers met Under The Bridge hun eerste top 10-hit en bemachtigt 2 Unlimited voor het eerst de nummer 1-positie, met Twilight Zone. Tot slot zakt Michael Jackson uit de top 3 met single Remember The Time, die gepaard gaat met een 9 minuten durende clip met Eddie Murphy en Magic Johnson in het Oude Egypte.
Luister hier naar mijn playlist met de Single Top 100 van 1992.
Soundbites
De afgelopen weken las ik onder meer deze interessante artikelen:
  • Wie zijn de acts waar we veel van gaan horen de komende tijd? 3voor12 trok naar ’s werelds grootste showcasefestival SXSW in Austin en zette de 50 belangrijkste op een rij.
  • Drummer Hal Baine die in het geheim te horen was op honderden hits - van Sinatra tot The Beach Boys - overleed op 90-jarige leeftijd. Ik las een mooie necrologie door Gijsbert Kamer bij de Volkskrant.
  • Ook surfrock-legende Dick Dale (81) overleed. De koning van de surfgitaar belandde met zijn Misirlou op de soundtrack van Pulp Fiction en dat maakte hem onsterfelijk. Geen gitarist kon het aanrollen van de golven, het spetteren van de branding en het natuurgeweld van de oceaan zo goed verklanken, schreef Jan Vollaard in een necrologie in NRC.
  • De Londense vrouwelijke rapper Little Simz verraste eerder deze maand met het sterke GREY Area. The Guardian sprak met haar over dit nieuwe album, haar eerdere burn-out en verwijzingen naar Picasso. “I just think he’s a very talented artist and so am I.”
Stay Tuned
Ik kijk vooral uit naar de nieuwe platen van Andrew Bird, Nilüfer Yanya (luisteren doe je hier), Ibibio Sound Machine en Jenny Lewis die overmorgen verschijnen. Verder op de planning:
Een week later (29 maart) komen deze albums uit:
Heb je op- of aanmerkingen over deze nieuwsbrief? Zie ik een geweldige plaat, single of video over het hoofd of heb je een leestip? Stuur me dan even een mail.
Veel luisterplezier gewenst!
Groet, David Haakman
Hoe vond je deze editie?
David Haakman

Al ruim 25 jaar ben ik verslaafd aan popmuziek. In deze tweewekelijkse nieuwsbrief neem ik je mee op mijn zoektocht naar de beste nieuwe albums, singles en videoclips.

Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door David Haakman met Revue.