Bekijk profielpagina

Popcorn #19: Hoe drie vrouwen ontroeren met minimale middelen

Hap, slik, weg! Dat is vaak het lot van albums, waar artiesten maanden, zo niet jaren aan gewerkt heb
Popcorn #19: Hoe drie vrouwen ontroeren met minimale middelen
Door David Haakman • Editie #19 • Bekijk online
Hap, slik, weg! Dat is vaak het lot van albums, waar artiesten maanden, zo niet jaren aan gewerkt hebben. Popjournalist Klaas Knooihuizen schreef voor de nieuwste editie van Oor een herkenbare column over hoe hij vroeger maandenlang naar zijn nieuwste aankopen luisterde en hoe dit in het Spotify-tijdperk veranderd is:
“Nu zit ik regelmatig op vijf nieuwe platen per dag. Op een handvol uitzonderingen na zet ik ze daarna nooit meer op. Ook niet als ze mij ontroeren. Ik ben muziek gaan beluisteren zoals ik films kijk of romans lees: ik onderga het eenmalig en dat is dat.”
Zo sterk is het bij mij niet, maar er zijn tal van platen waar ik eerder dit jaar enthousiast over schreef die ik daarna (te) weinig beluisterd heb. Voortdurend ben ik door het onbeperkte aanbod op zoek naar nieuwe muziek. Ook ik mis hierdoor soms die sterke band die ik vroeger met bepaalde albums had.
Gelukkig heeft deze nieuwsbrief een positief effect op mijn luistergedrag: ik luister langer naar meer albums, verdiep me beter in artiesten en songteksten en ga vaker naar concerten.
De afgelopen weken luisterde ik naar zo'n tien albums, waarvan de nieuwe Kurt Vile, John Grant en Phosphorescent helaas niet kunnen tippen aan eerder werk. Hierdoor domineren zoals wel vaker vrouwelijke artiesten deze nieuwsbrief. Alle albums die ik bespreek vind je op deze Popcorn-playlist.

A Star is Born Soundtrack
Vrijdagavond ging ik last minute naar A Star is Born in CineMec Pathé Utrecht Leidsche Rijn. Het is een mooi, maar wat voorspelbaar liefdesdrama waarin de aan drank en drugs verslaafde countryrocker Jackon Maine (Bradley Cooper) verliefd wordt op Ally (Lady GaGa) en haar prachtige stem.
Het is vermakelijk hoe zij al snel onder invloed van een opportunistische manager transformeert van een onzekere zangeres met een authentiek geluid tot een gelikte, commerciële popartiest met inwisselbare liedjes. A Star Is Born steekt daarmee de draak met de muziekindustrie, waar vaker talenten in hun hang naar roem met de verkeerde mensen in zee gaan en zichzelf verliezen.
Lady Gaga, Bradley Cooper - Shallow (A Star Is Born)
Lady Gaga, Bradley Cooper - Shallow (A Star Is Born)
De meest memorabele momenten van A Star Is Born spelen zich af op het podium. Van Lady Gaga wisten we natuurlijk al dat ze uitstekend kan zingen, maar Bradley Cooper kan dat ook bewijst hij met onder meer Maybe It’s Time. Het mooiste zijn de vrij zoete, maar smaakvolle ballads: Shallow (duet), Always Remember Us This Way en bovenal I’ll Never Love Again (GaGa). Het is op afstand het emotionele hoogtepunt van de film en de soundtrack. Het nummer kan zich meten met Beyoncé’s Listen uit de muziekfilm Dreamgirls.
Drie intieme albums waar ik door geraakt werd
De afgelopen twee weken luisterde ik veel naar drie nieuwe albums van vrouwelijke artiesten, waarop slechts spaarzaam gebruik wordt gemaakt van instrumenten:
  1. Cat Power - Wanderer. Op haar tiende album ontroert de Amerikaanse Chan Marshall (46) regelmatig met intieme folknummers als In Your Face (met subtiel pianospel), het dromerige Horizon (opvallend gebruik van auto-tune) en vooral een prachtige cover van Rihanna’s Stay (bekijk videoclip). En dan is daar ook nog Woman, een (uptempo)duet met Lana Del Rey. Op de meeste nummers heeft Cat Power niet veel meer dan haar stem en piano of gitaar nodig om je te raken.
  2. Adrianne Lenker - Abysskiss. In een week tijd nam de zangeres van Big Thief dit eveneens intieme, maar veel donkerder album op. Aanvankelijk gleden de nummers wat aan mij voorbij en moest ik wennen aan haar stemgeluid. Totdat ik onverwacht gegrepen werd door het nummer symbol met tokkelend, haast hypnotiserend gitaarspel en Lenkers hoge, fluisterzachte stem. Ook akoestische nummers als abyss kiss, what can you say en 10 miles hebben een zalvende werking. Eenmaal in de greep van dit album (luisteren in de late avond!) laat het je niet meer los. Voor liefhebbers van Nick Drake’s Pink Moon en Elliot Smiths Either/Or.
  3. St. Vincent - MassEducation. Een opmerkelijke zet: een jaar na het verschijnen van haar vijfde album kwam de Amerikaanse Annie Clark vrijdag met een compleet gestripte versie. Exit electronica, beats, violen; wat niet? Slechts begeleid door de meesterlijke pianist, zanger en producer Thomas Bartlett (Doveman, The Gloaming) tovert ze nummers als Slow Disco, New York en Saviour om tot intieme popliedjes, waarop St. Vincent soms veel weg heeft van Tori Amos. Het resultaat is een stuk minder experimentele, maar toegankelijker plaat.
Pas afgelopen week ontdekte ik het een maand geleden verschenen nieuwe album van de Haarlemse zanger Yorick van Norden. Op The Jester (de hofnar uit Shakespeares Hamlet) staat piekfijne gitaarpop als Train In The Station en Another Day in London Town. Op de tweede helft staan rijk georkestreerde nummers en uit meerderde liedjes samengestelde suites (lees hier meer over in dit interview in De Volkskrant). Bijzonder fraai. Helaas heb ik onlangs Van Nordens optreden in Molen De Ster - min of meer mijn achtertuin - gemist.
John Prine - Summer's End (single)
John Prine - Summer's End Official Video - YouTube
John Prine - Summer's End Official Video - YouTube
Probeer maar eens geen brok in je keel te krijgen als je ’s avonds laat moe op de bank zit en deze videoclip kijkt. Summer’s End van John Prine (72) was het ontroerende slotakkoord van mijn playlist met de vijftig beste ‘zomerhits’ van 2018 en is nu ook als single uitgebracht. In de videoclip zien we een meisje dat een paar keer in tranen uitbarst en getroost wordt. Haar moeder leeft niet meer - dat is duidelijk - en gelukkig heeft haar opa zich over haar ontfermd. Kijken!
Stay Tuned
Komende vrijdag verschijnen er nieuwe albums van Cloud Nothings, How to Dress Well, Neneh Cherry, Richard Ashcroft, Will Oldham en Yoko Ono.
Een week later (26 oktober) zijn er nieuwe platen van John Legend (kerstalbum), Julia Holter, Robyn (beluister hier de eerste single Honey) en Unknown Mortal Orchestra.
Helaas moest ik zaterdag een uniek, onvergetelijk concert van Christine and the Queens missen, maar morgen ga ik naar Orbital in Paradiso. Kom ik een van jullie daar tegen?
Veel luisterplezier gewenst!
Groet,
David Haakman
PS: stiekem genoot ik ook van Backstreet Boys’ (ja, ze bestaan nog) Blackstreet-cover van No Diggity bij de BBC. O ja, kijk ook nog even naar de nog geen dag oude videoclip van Alpaca Sports (ik ben en blijf fan), die ongetwijfeld geïnspireerd is door Clean Pete ;-)
Hoe vond je deze editie?
David Haakman

Al ruim 25 jaar ben ik verslaafd aan popmuziek. In deze tweewekelijkse nieuwsbrief neem ik je mee op mijn zoektocht naar de beste nieuwe albums, singles en videoclips.

Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door David Haakman met Revue.